Tag: హృదయాం’తరంగం’

డౌట్లడిగే చికెన్-మాట్లాడే మటన్ (3) – To know even one life has breathed easier……..


చాలా ఏళ్ళ క్రితం, వైజాగ్, నరసింహనగర్ లో ఉన్నప్పుడు –
మేమున్న అపార్ట్-మెంట్ బ్లాక్ పక్కన పెద్ద ఖాళీ స్థలం వుండేది. మనం మామూలుగా పిచ్చి మొక్కలు, తుప్పలు అనుకునే రకరకాల మొక్కలు ఆ స్థలమంతా పెరిగాయి. (“What is a weed? A plant whose virtues have never been discovered” అన్న ఎమర్సన్ మాటలు గుర్తొస్తే పిచ్చిమొక్కలు,తుప్పలు లాంటి పదాలు వాడాలనిపించదు) ఒకరోజు, కొద్దిగా ముసురు పట్టిన సాయంత్రం వేళ, ఒక జంతువు ఆ స్థలంలోకి వేరే ఏవో మొక్కల కొమ్మలు వేరే చోటు నుంచి తీసుకొస్తూ అనేక రౌండ్లు కొట్టడం నేను, నా బెటర్-హాఫూగమనించాం. చీకటి పడే వరకూ అదే పనిలోవుంది. యానిమల్ బిహేవియర్ కి సంబంధించి మనకి తెలీనిదేదో జరుగుతోందని తెలిసి క్యూరియాసిటీ పెరిగింది కానీ అదేమిటో తెల్సుకునే అవకాశం …. అది డౌటే, ఎందుకంటే అదో అందమైన పక్షి కానీ, ముద్దొచ్చే కుందేలో, తువ్వాయోకానీ కాదు. కనీసం దగ్గరకెళ్దామంటే మేకలాంటి అప్రోచబుల్ క్రియేచర్ కూడా కాదు. చాలా ఇతర జంతువుల కన్నా ఎక్కువే తెలివితేటలూ, విచక్షణా వున్న జంతువని తెలిసినా దగ్గరకెళ్ళే ధైర్యసాహసాలు చేయనివ్వని ఒక మామూలు పంది. మనుషులు తనకి మరీ దగ్గరవ్వడం ఇష్టంలేక అది ‘పంది’లా బిహేవ్ చేస్తుందేమో అనిపిస్తుంది ఒకోసారి, ఎస్పెషల్లీ, కలుపు మొక్కల గురించి ఎమర్సన్ అన్నది విన్నాక. ఎనీవేస్, ఆ వరాహం ప్రవర్తన సస్పెన్స్ గానే వుండిపోయింది, మర్నాడు ఉదయం వరకూ. తెల్లవారుతూనే సస్పెన్స్ విడిపోయింది, వరాహకిశోరాల ఘుర్ఘురారవాలతో. పొదల లోపల, తల్లి పాల కోసం పోటీలుపడుతూ, వెచ్చదనం కోసం ఒకదానిమీదోకటిగా గుంపుగూడుతూ, కిందామీదా పడుతూ, పరుగులు పెడుతూ ఆ పిల్లలూ, తల్లిదనాన్ని అనుభవిస్తూ, ఓరకంట ప్రతి పిల్లని తన కంటిచూపు మేర దాటనివ్వకుండా గమనిస్తూ పడుకుని ఆ తల్లీ – ఇదీ ఆ శబ్దాలని బట్టీ మదిలో మెదిలిన దృశ్యం. ముందురోజు సాయంత్రం ఆ వారాహి చేసినదంతా తన ప్రసూతి కోసం, పుట్టబోయే పిల్లలకి వెచ్చదనం కోసం ఏర్పాటు చేసుకున్న మెత్తటి పక్క అన్నమాట. పంది అని ఛీత్కరించుకున్నా , తిరస్కారభావం చూపించినా ఆ పందిలో ఉన్న తల్లిని గుర్తించకుండా వుండగలమా? ఆ తల్లి ప్రపంచంలో ఉన్న ఏ ఇతర తల్లి కన్నా తక్కువ కాదు అనుకోకుండా వుండగలమా?
కానీ పందిని, ఐతే అసహ్యానికి, లేకపోతె ఆహారానికి ప్రతీకగా మార్చిన మానవజాతి దాని సహజధర్మాలనీ, మనిషితో సహా అన్ని ఇతర జీవాలతో సమానంగా అది పంచుకునే మాతృత్వ భావాలనీ ఎలా కించపరుస్తోందంటే, ఇలా –

Below Photos & Text courtesy>  http://www.all-creatures.org/

pig-gest-01

This factory farming operation utilizes partially open gestation “stalls” in which the pigs are secured by their heads and necks so that they cannot even turn around. All they can do is stand up and lie down with their legs under them. The slotted floor allows urine and feces to be forced down to the sub-floor below. The fumes and odors are atrocious. To understand how these pigs feel, one has to imagine one’s self living in these conditions.

pig-gest-10

In this factory farming operation, the pregnant pigs are totally enclosed in these extremely cramped crates. Any human woman who has been pregnant knows how uncomfortable pregnancy can be, and how torturous it would be to be unable to change her position, forced to suffer day in and day out all her life, as these pigs are. To treat any living being this way is evil.

Photos & Text courtesy>  http://www.all-creatures.org/

“To know even one life has breathed easier because you have lived. This is to have succeeded.” – Ralph Waldo Emerson,American philosopher, poet, essayist(1803-1883)

http://wp.me/p2uFNm-j2 (డౌట్లడిగే చికెన్-మాట్లాడే మటన్ – 01)

http://wp.me/p2uFNm-jq (డౌట్లడిగే చికెన్-మాట్లాడే మటన్ – 02)

kodi meka 06

kodi meka 07

 

స’శేషం’

సెంట్రలిండియామాహిష్మతిలో కన్నడబాహుబలి తెలుగు


సీన్స్ ఫ్రమ్ ట్రాయ్ + క్రిష్ + స్పైడర్/సూపర్ మాన్+మాడ్ మాక్స్ = బాహుబలి? I don’t think so.

Bahubali is just a precursor to what Rajamouli could deliver. రాజమౌళి తియ్యబోయే మహాభారతం ఎలా వుండ బోతోందో ఒక ఐడియా వచ్చేసింది. తెలుగు ఫిల్మ్ ఇండస్ట్రీ హాలీవుడ్ స్థాయిలో ఆలోచించగలదు,సినిమా తియ్యగలదు. తెలుగు భాషని తెలుగులోనే మాట్లాడే యాక్టర్లు దొరికితే, దేశవాళీ కాన్సెప్ట్లని రియలిస్టిగ్గా తీస్తే బెన్-హర్, టెన్ కమాండ్-మెంట్స్, ఇండియానా జోన్స్ ఎట్సెట్రా క్లాసిక్స్ ఇచ్చే కిక్కు ఇవ్వగలదు.

భారతం చదివినా, మన పౌరాణికాలు చూసినా ధనుర్యుద్ధాలు మహాపేలవంగా వుంటాయి. యుద్ధవ్యూహాల ప్రస్తావన వుంటుంది కానీ అవి ఎలా వర్క్ అవుట్ అవుతాయో అస్సలు అర్ధం కాదు. బ్రాడ్ పిట్ నటించిన ట్రాయ్ సినిమా చూసాక తెల్సింది, మనవాళ్ళు మిస్సయినదేమిటో. రాజమౌళి ఆ లోటుని తీర్చినట్టే. ఫ్యూచర్లో యుద్ధతంత్రాల్లో భారతీయత మోతాదు పెంచవచ్చు. అంటే ముక్కు మీద బాణం పెట్టుకుని మంత్రంపెట్టి వదలడం కాదు. రీసెర్చ్ అవసరం.

రామాయణం,భారతం, గంగావతరణం, కుమారసంభవం, సుందరకాండ, 1971 ఇండో-పాక్ వార్, కృష్ణరాయని కధ – ఇలాంటివి ఈ టెక్నాలజీతో తీస్తే అద్భుతం. ఐతే టెక్నాలజీకి తోడూ భాష కూడా స్టాండర్డ్ గా వుంటే తెలుగువాళ్ళ పంట పండినట్టే.

Full marks for Sathyaraj as Kattappa with Rana all set to steal the show in the next such venture. Prabhas, could do far far better with a greater command on Telugu. His gurgling voice may be unique to him but it lacks the depth that is expected for a character like Bahubali.    

బాహుబలి, భల్లాలుడు డిజర్ట్ లయన్ ఒమర్ మక్తర్ (అంటోనీ క్విన్) లా కనిపించిన కట్టప్పనుంచి నేర్చుకోవాల్సిందేదో వుంది. బాడీ లాంగ్వేజ్? may be. భావోద్వేగాల వ్యక్తీకరణ? కావచ్చు.
కొంచెం ఎక్కువ స్క్రీన్ టైముంటేబాహుబలిని భల్లాలదేవుడు డామినేట్ చేసేవాడేమో – డైలాగ్ మాడ్యులేషన్ తో, యాక్షన్ లా కాకుండా సహజంగా కనిపించిన దర్పంతో
బాహుబలి తెలుగు టీవీ యాంకర్ తెలుగు కన్నా ఓ ట్వెంటీ పెర్సెంట్ నయం. సెంట్రల్ ఇండియన్ సిటీ మాహిష్మతిలో సెటిలయిన కన్నడ బాహుబలి తెలుగు సరిగ్గా మాట్లాడలేకపోవడం అర్ధం చేసుకోదగ్గ విషయమే.

 అవంతిక యుద్ధాలు అక్బర్ లో ఐశ్వర్యారాయ్ చేసిన యుద్ధాల్లా వుంటాయనుకున్నా, సరిగ్గా కుదర్లేదు.

కాలకేయుల లాంగ్వేజ్, క్రియేటివ్ ఐడియా.

Trivia :

పాతికేళ్ళ నిర్బంధంలో దేవసేన వెయిట్ ఏ మాత్రం తగ్గకపోవడం వెనకనున్న రహస్యం ఏమిటో?
టెక్నికల్ కళ్ళతో చూస్తే శివలింగం ఎత్తిన విధానంలో ఏదో లోపం వుందా అనిపించొచ్చు.
మాహిష్మతి సెట్టింగ్స్ అద్భుతంగా వున్నా డెన్సిటీ ఆఫ్ బిల్డింగ్స్ ఎక్కువైనట్టనిపించింది
Overall, Bahubali is more about showcasing the talents of Tollywood than about the story and the characters. That may be the reason why it does not emotionally rivet your attention. The bold presentation, the grandeur of each personality and every moment did not allow the audience to connect with the movie in all its dimensions. But, that’s my personal view. _/\_ 🙂   

డౌట్లడిగే చికెన్ – మాట్లాడే మటన్ (1)


ఈ టపాకి టైటిల్ అలా పెట్టిన కారణం పోస్టు చివర్లో వుంది. పోస్ట్ మొత్తం చూడకుండా అది చదివేస్తే ఈ టపాకి హీరోలైన కోడి మేక బాధ పడతాయి. వాటి మనోభావాలు కూడా కాస్త అర్ధం చేసుకోవాలిగా మరి!
kodi meka 01

kodi meka 02

kodi meka 03

సింగపూర్ చిన్నదేశం, సహజ వనరులు ఏవీ లేని దేశం కదా. ఎటు చూసినా బిల్డింగ్సే. చెట్లూ చేమలూ కనిపించినా అవన్నీ పార్కులూ, గార్డెన్లూ లేదా లాండ్ స్కేపింగ్ లో భాగంగా వుండేవే తప్ప సహజంగా, అడవి మాదిరిగా పెరిగినవి వుండవు. జంతువులూ, పక్షులూ విషయానికొస్తే మాత్రం చాలా నయం. పూర్తిగా మానవ నిర్మితమైన నగరంలో ఉండగలిగిన పక్షి,జంతుజాతుల కన్నా ఎక్కువే వున్నాయి. వికిపీడియాలో Flora and Fauna of Singapore అని సెర్చ్ చేస్తే పెద్ద లిస్టే వుంది మరి.  ఐతే అక్కడివాళ్ళు పాడిపంట అనే పదాలకిఓ- అర్ధాలు అనుభవపూర్వకంగా తెల్సుకోవాలంటే మలేషియాకో, థాయ్-లాండ్ కో వెళ్లి చూడాల్సిందే. ఇంక చుట్టుపక్కల కోళ్ళు, మేకలు, ఆవులు లాంటి జీవులు దుర్భిణీ వేసి చూసినా, మైక్రోస్కోపుతో వెతికినా ఎక్కడా కనిపించవు. ఐ మీన్, స్వేచ్ఛగా, సజీవంగా తిరుగుతూ కనిపించే ప్రశ్నేలేదు. అందుకే సింగపూరియన్స్ జోక్ చేస్తారు,”మాకు తెలిసి  కోడిని కానీ, మేకని కానీ మేం దాన్ని మొదట చూసింది అది డైనింగ్ టేబుల్ మీదకి చేరిన రూపంలోనే అంటే చికెన్, మటన్ రూపాల్లోనే,” అని. సరే, అంత చిన్నదేశంలో ఆ పరిస్థితి తప్పదు. ఇప్పుడిప్పుడే కాకపోయినా ఒకట్రెండు దశాబ్దాలలోనైనా మనదేశంలో కూడా ఈ పరిస్థితి రావచ్చు. ఇప్పటికే అవి స్వేచ్ఛ అంటే ఏంటో మర్చిపోయాయి. వాటి జీవితాలకి డిగ్నిటీ కూడా లేకుండా చేసేస్తున్నాం. ఇరుకు పంజరాల్లో కుక్కేసి, సైకిళ్ళకి తలకిందులుగా వేలాడగట్టీ, హింసాత్మక పద్ధతుల్లో చంపీ ఇలా …

భవిష్యత్తులో వాటి అస్తిత్వం కోడిగా, మేకగా కాక చికెన్, మటన్ రూపాల్లోనే మిగులుతుందేమోననే చింతతో డౌట్లడిగే చికెన్ – మాట్లాడే మటన్ అని టపాకి పేరు పెట్టాను.

స’శేషం’

కాఫీ కలపడం బ్రహ్మవిద్యా? రాకెట్ సైన్సా? నైమిశారణ్యంలో 17th cup


పదహారో కప్పులో మతం, మత్తుమందు ఎట్సెట్రా ఎట్సెట్రాలతో చిక్కటి ఇంటలెక్చువల్ కాఫీ అయింది కనక పదిహేడో కప్పు కాస్త లైటుగా –

ఒకప్పుడు నైమిశారణ్యంలో జరిగిన విషయం() ఇది. కాఫీ కలపడం ఏమన్నా బ్రహ్మవిద్యా? రాకెట్ సైన్సా? అని అక్కడి విద్వత్లోకం / విద్వల్లోకం (రెండిట్లో ఏది కరెక్టో తేల్చుకొనే బాధ్యత చదువరికి వదిలివేయడమైనది, తేల్చుకోవాలనిపించడం తెలుగుతల్లి చేసుకున్న పుణ్యమనీ, విద్వల్లోకం అనుటయే సరియనీ నాయనుమానము) లో చర్చోపచర్చలు జరిగి అన్నం పరబ్రహ్మ స్వరూపం కనకా, మనుషుల ఆహారములో కాఫీ ప్రధానభాగం కనకా – దేర్ ఫోర్, యెస్స్! కాఫీ కలపడం బ్రహ్మవిద్యే అనవచ్చని తేల్చారట. (ఇంచుమించు అను prefix = ఉపసర్గ = పూర్వప్రత్యయము=టిత్తు వాడటం మస్ట్ అని నియమం ఏర్పరచారట. ‘ఇంచుమించు’ వాడని వాడు ఎప్పుడు పడితే అప్పుడు కప్పెడు కాఫీ నొసంగని సుజనులు చొప్పడనట్టి వూరిలో అఘోరించెదరని కూడా సెలవిచ్చారట. ఎందుకనగా ఆ కాలములో కాఫీ త్రాగడం అంటే భ్రష్టత్వమని అనేకులు – ప్రాచ్యులు, పాశ్చాత్యులూ కూడా – నమ్మేవారుట.) అంతేకాక ఇది విష్ణువు వద్ద బ్రహ్మ నేర్చిన విద్య కూడా కనుక ఇది ఇంచుమించు బ్రహ్మవిద్యేనని నిర్ణయించారట.

అదెట్లన, ఇట్లు –

ఒకానొక సందర్భంలో బ్రహ్మ సృష్టికర్త బాధ్యతల్లో తలమునకలైపోయి అలిసి కునుకుతీస్తూ ఆవలించినప్పుడు ఆవలింతలోంచి ఒక రాక్షసుడు ఊడిపడతాడు. విష్ణువు ఏ రాక్షసుణ్ణీ వాడి టైమయ్యేవరకూ చంపడుగదా. ఈ లోపు వాడు చెయ్యాల్సిన విధ్వంసం అంతా యధావిధిగా చట్టం “తన పని” తాను చేసుకుపోయినట్టు చేసేస్తాడుగదా. (ఈ సత్తెకాలపు రాక్షసులకి, చట్టానికి ఒక తేడాలాంటి పోలిక (or) పోలికలాంటి తేడా వుంది. విష్ణువు యోగనిద్రలోంచి మేలుకునేవరకూ రాక్షసుడాగడు. ఏ సీఎమ్మో, పీఎమ్మో ఉసిగొలిపే వరకూ చట్టం ముందుకి దూకదు, యోగనిద్ర పోతూ వుంటుంది. ఈ విష్ణుమాయను లేటెస్టుగా రియలైజ్ చేసి పునీతులైన మహనీయులు రేవంత్ రెడ్డి, సుష్మా స్వరాజులు. విష్ణుమాయా ప్రయోగ-ఉపసంహరణ విధానములను దివ్యదృష్టితో గ్రహించిన కురువృద్ధులు ఇండియాలో ఎమర్జెన్సీ మళ్ళీ వచ్చే అవకాశాలున్నాయని పంచాంగ శ్రవణము ప్రారంభించినారు. మరోప్రక్క  రాహుల్-గాంధీ మహాత్ముడు ఈ మధ్య ఆత్మహత్య చేసుకున్న రైతుల కుటుంబాలని మళ్ళీ మళ్ళీ కలుస్తుండడం చూస్తుంటే ఆయనలో విష్ణ్వంశ, చట్టం అంశ రెండూ వున్నట్టు తెలుస్తున్నది. దానికి చక్కని నిదర్శనములు- తన పార్టీ పవర్లోంచి దిగిపోయినప్పుడు చట్టంలా విజృంభించుట, పవర్లో వున్నప్పుడు పార్లమెంటులో నిద్రించుట. ఇటువంటి భవిష్య పరిణామములను దృష్టిలో వుంచుకునే విష్ణువు కాఫీ తరువుని సృష్టించి, బ్రహ్మకి కాఫీగింజలని తీసి, వేయించి, పొడికొట్టి , డికాషను తయారుచేసే విధానాన్ని వివరించి; అందుకు అవసరమైన సామాగ్రి ఫిల్టరుతో సహా ప్రసాదించబోయి కూడా ఎవరివైనా మనోభావాలు దెబ్బతింటాయేమో, ఎందుకొచ్చిన సంతయని ఊరుకున్నాడు. ఆ విధంగా దేవకార్యంలో సహాయపడలేకపోయిన వైనం తల్చుకొని కాఫీమొక్క బాధ పడుతుంటే కలియుగంలో మానవులు తమతమ వక్రబుద్ధులచే, చిత్తచాంచల్యములచే అష్టకష్టాలు కొనితెచ్చుకుంటారుగావున విష్ణువు మేల్కొనేవరకూ వారికి ఉపశమనంతో పాటు ఉత్సాహం కూడా కలిగించమని బ్రహ్మ ఆజ్ఞాపించగా అది భూమ్మీద అవతరించింది. ఆ విధంగా కాఫీ మేకింగ్ ఇంచుమించు బ్రహ్మవిద్యగా గుర్తించబడిన కొన్ని యుగాల వరకూ అది రాకెట్ సైన్సా కాదా అనే ప్రశ్న తలెత్తలేదు. రాకెట్లు, స్పేస్ షటిల్స్ వగైరా వ్యోమనౌకల్లో భూమికి దూరంగా దీర్ఘకాలం వుండాల్సిన వ్యోమగాములు ఇన్స్టెంట్ కాఫీ తాగలేక హలో! లక్ష్మణా! ఫిల్టర్ కాఫీయో రామచంద్రా! అని మొరలు పెట్టుకోగా ఎట్టకేలకు కాఫీ చెయ్యడం రాకెట్ సైన్సుగా కూడా మారింది. బ్రహ్మవిద్య అయిన దానికి రాకెట్ సైన్సు కావడం ఎంతసేపు? భూమ్మీద అన్నమో రామచంద్రా అన్నవాణ్ని నానా తంటాలు పెట్టే విధి శూన్యంలో కూచుని కాఫీ అడిగినవాడికి వెంటనే కాఫీ అందించేస్తుంది. అదీ విష్ణుమాయే కానీ ఒకరికి లక్ష్మీ దేవి రికమెండేషన్ లేదు, ఇంకొకరికి వుంది. ఎనీవేస్, రాకెట్ సైన్సువాడి  కాఫీ కలపడం ఈ మధ్యే మొదలైంది. శూన్యంలో కాఫీని గ్లాసుల్లో అటూఇటూ పోసి నురుగులు తెప్పించి, ఇంట్లోనూ, ఉడిపి హోటల్లోనూ తాగినట్టు తాగడం అసాధ్యం కదా! అందువల్ల సౌత్-ఈస్ట్ ఏషియన్ దేశాల్లో, ముఖ్యంగా సింగపూర్, మలేషియాల్లో ప్లాస్టిక్ సంచీల్లో పోసుకుని స్ట్రాతో తాగినట్టు తాగాలి. అఫ్ కోర్స్ , ప్లాస్టిక్ సంచీ, స్ట్రాల కన్నా హుందా అయిన, కాఫీ గౌరవానికి తగిన ఎరేంజ్-మెంట్ వుంటుంది. బ్రాండెడ్ కాఫీ ఔట్-లెట్స్ వదిలేసి స్ట్రీట్ సైడ్ స్టాల్స్ లో కాఫీకి తయారైన కాఫీ సదాచారపరాయణులకి సింగపూర్, మలేషియాల్లో తగిలే కల్చర్ షాక్ ఎలా వుంటుందంటే బొందితో స్వర్గానికెళ్తూ కాఫీ బ్రేక్ కోసం నరకం దగ్గర ఆగిన ధర్మరాజుకి తగిలిన షాక్ లా వుంటుంది. అసలే ఆ స్టాల్స్ లో కాఫీ వేడి వేడి క్రూడాయిల్లో పది చెంచాల పంచదారేసుకు తాగినట్టుంటుంది. దానికి తోడు condensed & sweetend milk, అదీ మూతి కాలిపోయే వేడితో ప్లాస్టిక్ సంచీలో స్ట్రా తో తాగడం. ఆర్కే నారాయణో, రాజాజీయో, జర్మన్ స్టేట్స్-మన్ బిస్మార్కో (or) any serious coffee lover ఈ హాట్ క్రూడాయిల్ ఇన్ పాలిథిన్ బాగ్ విత్ స్ట్రా కాన్సెప్ట్ చూసినా, విన్నా ఎలా రియాక్టయ్యేవారో కదా! ఆ విషయం పద్ధెనిమిదో కప్పు తాగుతూ …. స’శేషః’

ప్చ్ ప్చ్ ప్చ్3 – “క్రింది చచ్చుప్రశ్నలను ప్రజలు అడుగరాదు”


“ఫలానా కుంభకోణంలో నిజానిజాలు వెలికితీస్తాం, దోషులుగా తేలినవారికి శిక్ష తప్పద,”ని ఫలానా మంత్రిగారు అన్నారు.

నిజానిజాలు బయటపడితే, దోషులెవరో తేలితే, విషయంలో సెషన్స్ నుంచీ సుప్రీమ్ వరకూ కోర్టులన్నిటికీ ఏకాభిప్రాయం కుదిరితే, అదంతా అయ్యేప్పటికి దోషులు (లేక దోషులని మనం అనుకుంటున్నవాళ్ళు) బతికుంటే శిక్ష గారంటీ అని మంత్రిగారంతటివారు చెప్పిన తరువాత బాధ్యతగల పౌరులు నమ్మాలి. నమ్మితీరాలి. ఈ ప్రాసెస్ వలన లాభాలు ఏవో అర్ధమయితే నమ్మి తీరతారు. ఆ లాభాలు ఏవనగా –

వందమంది దోషులు తప్పించుకున్నా ఒక్క నిర్దోషి కూడా అన్యాయంగా (న్యాయస్థానం చేత)()శిక్షించబడడు.

లాయర్లకు, లైయర్లకు జీవనోపాధి లభించును.

కొన్ని దశాబ్దముల పాటు మీడియావారికి వార్తలకు కరువు వచ్చు భయముండదు.

మేధావులకు, జర్నలిస్టులకు నిరుద్యోగ సమస్య తీరును.

కొందరికి (ఎవరికో చెప్పుట కుదరదు) ఉన్నత పదవులు లభించును. అట్టి పదవులతో ప్రతిపక్ష ప్రభుత్వములను పడగొట్ట వచ్చును.

వివాదము వలన నష్టపోయిన జనులతో వోటుబాంకులు తయారు చేసికొను అవకాశము కలదు.

ఎన్నికలలో ఈ వివాదములపై గొంతు చించుకుని “మంచి విలువలు”గల రాజకీయ పార్టీలు అధికారములోనికి రావచ్చును.

సో కాల్డ్ దోషులు కేసు తప్పించుకొను ప్రయత్నములో కొందరి ఆర్ధిక పరిస్థితులను దారిద్ర్యరేఖ దాటించి కనీసము ఎవరెస్టు ఎత్తుకు చేర్చెదరు. అట్టి వారు కొత్త వ్యాపారములను, పరిశ్రమలను ప్రారంభించి వందల కొలది ప్రజలకు ఉద్యోగావకాశములు కల్పించెదరు. వారే భావి రాజకీయ నాయకులై దేశమును, సంస్కృతిని తీర్చి దిద్దెదరు. వీరి వలన స్వదేశమే కాక స్విట్జర్లాండు వంటి విదేశములు కూడ అభివృద్ధి చెందును.

“దోషులను” పై విధమగు కేసులలో ఇరికించిన “నిర్దోషుల” వ్యాపారములు అభివృద్ధియగు అవకాశములు పెరిగి ఆర్ధిక వ్యవస్థ పటిష్టమగును.

ఇన్ని ప్రజాస్వామిక ప్రయోజనములున్నందున ఇట్టి కుంభకోణములందు ఈ క్రింది (అభివృద్ధి నిరోధక) చచ్చుప్రశ్నలను ప్రజలు అడుగరాదు –

నిజానిజాలు ఎన్ని ఏళ్లపాటు బయట పడతాయి?

బయటపడినవాటిలో నిజాలు ఎన్ని? అనిజాలు ఎన్ని? దేని శాతము ఎంత?

ఏవి నిజాలో, ఏవి అనిజాలో ఎవరు నిర్ధారిస్తారు? ఎన్నిసార్లు నిర్ధారిస్తారు? అసలు నిర్ధారించడం ఎలా? నిర్ధారించడం అవసరమా?

నిజనిర్ధారణ చేయువారి నిజాయితీలో నిజమెంత? అబద్ధము ఎంత శాతము?

దోషులెవరో తేల్చలేక పోలీసులు, నిఘా సంస్థలు తన్నుకు చస్తుంటే, కింద కోర్టు తీర్పుని పై కోర్టు కొట్టేస్తుంటే ఇంక దోషులెవరో తేల్చేదేలా? శిక్ష వేసేదెలా?

అసలు నిజము, నిజాయితీ, న్యాయము అనగానేమి? అవి ఎచటయుండును? ఉన్నవనుటకు ఆధారములేవి?

సర్వేజనాఃస్సుఖినోభవంతు

<<<>>>

సత్యం=కాఫీ; మతం=ఫిల్టర్ అడుగున మడ్డి


పూర్వం ఎప్పుడో ఎక్కడో ఒక వూరుండేదిట. ఆ వూరిచుట్టూ చాలా ఎత్తైన పెద్ద ప్రహరీ గోడ. అవతల ఏముందో అందరికీ విపరీతమైన క్యూరియాసిటీ. అయితే ఎవరూ దాటి వెళ్ళరు, అది పడగొట్టనూలేరు. దాంతో గోడవతల వున్నదానిపై ఊరంతా ఊహాగానాలే కానీ, ఖచ్చితంగా ఏఁవుందో తెలిసినవాడు ఒక్కడూ లేడు. చాలా ఏళ్ళకి ఓ ముగ్గురు సాహసించి, అసాధ్యం అనుకున్న ప్రహరీ గోడ ఎక్కేసారు. అవతల ఏం అద్భుతం కనిపించిందో ఏమో ఒకడు అవతలి పక్కకి దూకేసాడు. ఇంకొకడు గోడ మీదే అలా కూచుని చూస్తూండిపోయాడు. మూడోవాడు తను చూసింది అందరికీ చెప్పడానికి గోడ దిగి వూళ్ళోకి వచ్చేశాడు. జనం బ్రహ్మరధం పట్టారు వాడికి. వాడు చెప్పిందంతా విని కధలుగా చెప్పుకునే వాళ్ళు. నూటికి తొంభైతొమ్మిది పాయింట్ తొమ్మిది తొమ్మిది తొమ్మిది మందికి ఆ కధలు ఎంతవరకు నిజమో నిర్ధారించుకునే ధ్యాస వుండేదికాదు. గో.ది.వీ (గోడ దిగిన వీరుడు) చెప్పిన విషయాలు చిలవలు పలవలు చేసి చెప్పుకుంటూ వుండేవారు. వాటి మీద మీమాంసలు, భాష్యాలు, కావ్యాలు, సిద్ధాంతాలు, ఫర్ & అగైన్స్ట్ టీవీ చర్చలు … రోజువారీ పన్లు ఐపోయాక గ్రామస్తులకి ఇవే కాలక్షేపం. అంతలో ఇంకో కొత్త గో.ది.వీ తయారయ్యాడు. మొదటి గో.ది.వీ చెప్పిందంతా తప్పన్చెప్పి పాత సారానే కొత్తసీసాలో పోసాడు. ఇంక అక్కణ్ణుంచీ ఫాక్షన్స్,వర్గాలు, రాజకీయాలు మొదలయ్యాయి. .. కొత్తగా ఒకడు గోడ ఎక్కి చూసి వెనక్కి వచ్చినప్పుడల్లా ఒక కొత్త వర్గం తయారయ్యేది. అలా వూరి జనాభా అంతా గోడవతలి మిస్టరీ ఆధారంగా వర్గాలుగా విడిపోయి కొట్టుకు చస్తూ వుండేవారు. వూరిపై ఆధిపత్యం కోసం పోటీపడే వూరిపెద్దలకి గోడవతలి మిస్టరీ కొత్త అస్త్రంగా మారి వోట్ బాంకులు సృష్టించింది. అధికార సంపాదనకి దాన్నో షార్ట్-కట్ గా వాడేసుకుంటున్నారు వూరి పెద్దలు. కొందరికి చిరాకుపుట్టి గోడ పడగొట్టేస్తే సగం దరిద్రం తీరుతుందని ఆ ప్రయత్నం చేశారు. వాళ్ళని అన్ని వర్గాల వాళ్ళూ సమానంగా ద్వేషించి, వెలివేసి బతుకు దుర్భరం చేసేశారు. కొందర్ని చంపేశారు కూడా. ఇంతలో గోడ పడగొట్టమనేవాళ్ళలో కూడా మూర్ఖ వితండవాదులు బయలుదేరి, సొంత ఫాక్షన్ ఒకటి తయారు చేసుకుని అసలు గోడవతల ఏమీ లేదంటూ జనంలో వున్న కన్ఫ్యూజన్ ఇంకా పెంచడం మొదలెట్టారు. ఈ రకంగా గోడవతల మిస్టరీని తెలుసుకునే ప్రయత్నం చివరికి ఏనుగుని “చూడ్డానికి” వెళ్ళిన గుడ్డివాళ్ళ కధలా తయారయ్యింది. ఆ వూళ్ళోనే ఓ మేధావి ఈ గందరగోళం అంతా చూసి – గుడ్డిగా నమ్మబడిన, అంతే గుడ్డిగా ఖండించబడినది ఏదైనా సరే అది ప్రజల పాలిటి మత్తు మందే అనే నిశ్చయానికి వచ్చాడు. గోడలేదు, గోడవతల కూడా ఏమీ లేదులాంటి వితండవాదం జోలిపోకుండాముందు తను గట్టిగా ట్రై చేసి, గోడెక్కిమిస్టరీని చూసి అది నిజమే అని ధ్రువపరుచుకున్నాడు. గోడ దిగి వూళ్ళోకి వస్తుంటే జనం యధావిధిగా ఏం చూసావంటూ ఆరాలు మొదలెట్టారు. అందరూ సాయంత్రం రచ్చబండదగ్గరికి రండి అందరికీ ఒకసారే చెప్తాను అన్నాడు మనవాడు. ప్రజలంతా రచ్చబండ చేరుకునేసరికి మనవాడు పక్కన ఓ కాఫీ గ్రైండర్, స్టవ్, ఫిల్టర్ పెట్టుకుని ఉన్నాడు. ఓ పక్క కాఫీ గింజలు వేగుతున్నాయి. ఇంకోపక్క వేగిన గింజల్ని గ్రైండర్లో దంచుతున్నాడు. మరోపక్క పెద్దగిన్నెలో కరిగిన బంగారంలా కాఫీ సన్నటి సెగపై వేడెక్కుతూ వుంది. వేగుతున్న గింజల నుంచీ, గ్రైండర్ నుంచీ అద్భుతమైన అరోమా వ్యాపిస్తోంది. అప్పుడే కలుపుకున్న కాఫీ కప్పులోకి వంపుకుంటున్నాడు హీరో. అక్కడ జరుగుతున్న కాఫీయుక్త కవోష్ణ క్షీర పానీయ విరచనా ప్రక్రియ చూస్తూ జనం వచ్చిన పని మర్చిపోయారు. వరద గోదారి కెరటాలపైనుండే నురుగుని, ఆ రంగుని తలిపిస్తూ పరిమళాలు వెదజల్లుతున్న ఆ కాఫీని చూసిన జనుల జ్ఞానేంద్రియాలు పరవశించాయి. బుర్రల్లో ఎన్నాళ్ళుగానో మేట వేసుకుపోయిన మట్టి, బురద సడెన్ గా క్లియరైపోయిన రిలీఫ్. ఏదో తెలీని మత్తులోంచి తేరుకున్నఫీల్. అమృతభాండం సంగతి మర్చిపోయి జగన్మోహినిని చూస్తూ ఒళ్ళు మర్చిపోయిన రాక్షసుల్లా జనులు లొట్టలెయ్యసాగారు. లొట్టల స్టాండింగ్ ఒవేషన్ తో ఆ ప్రదేశం పులకించింది. అయినా మన హీరో ఎవరికీ కాఫీ ఆఫర్ చెయ్యడు, మాట్లాడడు. వరసగా నాలుగు కప్పులు హాయిగా, ఆనందంగా నురుగులు, పొగలు కక్కుతున్న గోల్డెన్ బ్రౌన్ కలర్ ఫిల్టర్ కాఫీ తాగుతూ వుండిపోయాడు. కాసేపటికి తేరుకున్న జనం తమకి ఆ రుచి చూపిస్తాడని ఆశపడ్డారు. హీరో మాత్రం ఐదో కప్పు కలుపుకుని నెమ్మదిగా సిప్ చేస్తూ కళ్ళు మూసుకుని అలౌకికానందంలో మునిగాడు. జనానికి తిక్క రేగిపోయింది.  “ఒరేయ్! విషయమైనా చెప్పు, కాఫీయైనా ఇవ్వ”ని ఘోషించారు. హీరో అన్నాడు – “నేను కాఫీ తాగుతుంటే మీరంతా తెగ లొట్టలేసారుగదా, తాగినంత తృప్తి ఫీలైయ్యుండాలే!,” అన్నాడు. “నీ మొహం, కాఫీ తాగింది నువ్వైతే, మాకెలా తృప్తి కలుగుతుంది, మా మత్తెలా వదులుతుంది,” ముక్తకంఠంతో ఘోషించారు ప్రజలు. “కదా! ఎవరి కాఫీవాళ్ళు తాగితేనేగానీ మత్తుపోదు,మజా రాదు,” అన్నాడు కొత్త గో.ది.వీ. “ఇందులో నువ్వు కొత్తగా చెప్పేదేముంది? మా టైము వేస్ట్ చేస్తున్నావ్. కాఫీ చుక్క ఎలాగూ ఇవ్వలేదు. కనీసం గోడవతల మిస్టరీ గురించైనా చెప్పు,” మళ్ళీ లక్ష గళార్చన. “చెప్పడానికి ఒకటే ముక్క. బైటున్న మిస్టరీ, ఈ ఫిల్టర్ కాఫీకి ఇంచుమించు సరిసాటి,” అన్నాడు లేటెస్ట్ గో.ది.వీ. వాడు మాట పూర్తి చెయ్యకముందే జనానికి జ్ఞానోదయం అయిపొయింది. అప్పటినుంచీ ప్రతిఒక్కడు సిన్సియర్ గా గోడ ఎక్కి చూసి మిస్టరీ అర్ధం చేసుకునే ప్రయత్నంలో పడ్డారు. ఓపికలేనివాళ్ళు నోర్మూసుకుని కూచున్నారు. మొత్తం అందరూ కూడా రోజువారీ పనులకి దానితో ముడి పెట్టడం మానేశారు. అనవసరపు చర్చలు, ఎడతెగని రాద్ధాంతాలు ఆగిపోయాయి. రాజకీయ నాయకులకి కొంచెం నిజం పని నిజంగా చెయ్యాల్సిన అవసరం ఏర్పడిపోయింది. అదీ కాఫీ మహత్వం, కాఫీ శాస్త్రీయంగా తాగినవాడి మహాత్మ్యం.
నీతి:
కాఫీ ఆనందం అనేది ఎవరికివారే అనుభవించాల్సిన విషయం అని అనుభవపూర్వకంగా తెలిసిన వూరివాళ్ళు గోడవతల మిస్టరీ కల్పించిన మత్తు వదిలించుకోగలిగారు. అదే కాఫీత్వ తత్త్వం. అలాగే మతంయొక్క పరమార్ధం ఏదో దాని మీదే దృష్టి పెడితే ప్రజలు మతం and/or మతరాహిత్యం కల్పించే మత్తులు కూడా వదిలించుకోగలరు. At the least, మత్తులో వున్నామనే విషయం గ్రహించగలరు.

(మతం అనే పదం ఆర్గనైజ్డ్ రెలిజియన్ అనే అర్ధంలోనే వాడడం జరిగింది)

So, let us now understand కాఫీత్వ

కప్పులో వున్న వేడి వేడి కాఫీ = సత్య సాక్షాత్కారం

కాఫీని ఆస్వాదించడంలో కప్పు, గ్లాసు, చుట్టూ వున్నఎట్మాస్ఫియరూ అన్నీ అవసరం అనుకుంటే అది సగుణోపాసన(కి ఇంచుమించు సరిసాటి)

ఇతర విషయాలతో సంబంధం లేకుండా జస్ట్ కాఫీ మీదే దృష్టంతా వుంటే అది నిర్గుణోపాసన (well, నిర్గుణోపాసనకి ఇంచుమించు సరిసాటి)

వివిధ బ్రాండ్ల కాఫీ పొడి = గ్రాంధిక జ్ఞానం, అనుభవ జ్ఞానం, ఆత్మ పరిశీలన, ఎట్సెట్రా

ఫిల్టర్, కాఫీ ప్రెస్,కాఫీ మెషీన్ = సాధనా పద్ధతులు

పాక హోటలు, కాఫీ బార్, స్టార్ బక్స్, కాఫీ డే, ఎట్సెట్రా = వివిధ ప్రార్ధనా స్థలములు

మిగిలిపోయిన కాఫీమడ్డి (గులాబీ మొక్కలకి, అంట్లకి తప్ప దేనికీ పనికిరాదు) = సత్యసాధనలో ఎదురైన వ్యక్తిగత అనుభవాలు (ఇతరులని ఇన్-స్పైర్ చేయడం వరకే వీటి ఉపయోగం, అంతేతప్ప అందర్నీ ఒక మూసలో పోసి వాళ్ళ నెత్తిన అవే రుద్దితే వాళ్ళ ఆలోచనాశక్తిని నిరోధిస్తాయి)

మనిషి తన జీవితానికి అర్ధం కల్పించుకునే ప్రాసెస్ లో భాగం కాఫీ త్రాగడం, పరమార్ధం తెలుసుకునే ప్రయత్నంలో కరదీపిక కాఫీకప్పు, జీవిత పరమార్ధం తెలుసుకోవాలనే ఆసక్తికి మూలం కాఫీ కలిగించే చైతన్యం. ఇంత ప్రాధాన్యమున్నా కూడా కాఫీ ఇష్టం కదా అని డికాషన్ తీసాక మిగిలే కాఫీమడ్డి మనుషులు దాచుకోరు. గులాబీ మొక్కలకి వేస్తారు, లేదా అంట్లు తోమడానికి వాడతారు. కాదూ? దీనర్ధం కప్పులోకి వచ్చిన వేడి వేడి కాఫీకి ఫిల్టర్ అడుగున మిగిలిపోయిన మడ్డికి తేడా వుందనే కదా?

ఇంకొన్ని పాయింట్స్ –
ఎవరి బ్రాండ్ కాఫీ పొడి వాళ్ళది, ఎవరి ఫిల్టర్ వాళ్ళది, ఎవరి చికరీ పర్సంటేజి వాళ్ళది. వాటి గురించి ఎవరూ పోట్లాడుకోరు.
ఫిల్టర్ కాఫీ, బ్రూ కాఫీ, లాటే, కపుచ్చినో, మోకా, కాఫీ నీళ్ళు ఎవరికిష్టమైంది వాళ్ళు తాగుతారు.
పాక హోటల్లో, ఇంట్లో, కాఫీ డేలో, స్టార్ బక్స్ లో ఎక్కడ కావాలంటే అక్కడ తాగుతారు.
ఎక్కడ, ఎలా, ఏ రూపంలో తాగినా కాఫీ ఇచ్చే కిక్కూ తృప్తీ, ఆనందం, ఉత్సాహం మాత్రం అందరిలోనూ ఒకటే.

Likewise, హూ యామై? అనే టోటల్లీ పర్సనల్ జర్నీ చివరన సత్య దర్శనం అయ్యాక, తన అనుభవాన్ని అందరికీ పంచాలన్నసత్యాన్వేషకుడి అత్యాశకి భౌతిక రూపం ఆర్గనైజ్డ్ రెలిజియన్. నిజానికది, అంటే సత్యాన్వేషకుడి అత్యాశ, కాఫీ డికాక్షన్ తీసాక మిగిలే మడ్డిలాంటిది. అలాని దాన్ని తీసిపారేసినట్టు కాదు. గులాబీమొక్కలకి, అంట్లు తోమడానికి కాఫీమడ్డిని వాడినట్టే ఆర్గనైజ్డ్ రెలిజియన్ని సత్యాన్వేషణకి, తెలుసుకున్న సత్యంతో వ్యక్తిగత జీవితాన్ని రిఫైన్ చేసుకోడానికీ వాడుకోవాలి. అంతే ఇంకొకడి నెత్తి మీదెక్కి మొత్తడానికి కాదు.

మనిషిలో మోరల్ స్ట్రెంగ్త్ పెంచడం, మనసులో, జీవితంలో స్వచ్ఛ భారత్ నిర్వహించటం, సత్యశోధన, సత్యసాధన – ఇవే దాని మెయిన్ ఫంక్షన్స్. ఇవిలేకుండా ఏం చేసినా అది పిడకల వేటే. దేవుడికి, in other words సత్యానికి, పిడకలవేటకి ఏ సంబంధమూ వుండదు. పిడకల వేటకి రూపాంతరాలే తీవ్రవాదం, మతకలహాలు, గడ్డాలు, కృపాణాలు, కన్వర్షన్లు, వోట్ బ్యాంకు పాలిటిక్సు,  …. చెత్తాచెదారం, మన్ను మశానం, ఎట్సెట్రా, ఎట్సెట్రా.

Enjoy this sixteenth cup of Kaafeetva with this Jiddu Krishnamurthy’s take on organized religion   –

God and the Devil were walking along when they looked down and saw someone had found a piece of the truth. “There” said God “Trouble for you. He’s found a piece of the truth”.

“Not at all” said the Devil. “I’ll let him organize it”.  

ఇతి శ్రీ షోడశ కప్పు కాఫీత్వం సంపూర్ణమ్

Bye4now_/\_ 🙂

స’శేషం’

దేవుడికి ఈ థాట్ వస్తే? అస్తిత్వపు డౌటొస్తే???


దేవుడు చేసిన మనుషులా? మనుషులు చేసిన దేవుడా? మనుషులు ఈ ప్రశ్నలు వెయ్యటం ఆగిపోయింది. ప్రస్తుతం దేవుడే ఆ ప్రశ్నలు వేసుకోవాల్సిన పరిస్థితి మొదలైంది.

దేవుడే మనుషుల్ని చేసాడని చెప్పేది మనిషే

ఆ దేవుడు ఎలా వుంటాడో, ఎలా వుండాలో చెప్పేదీ మనిషే

దేవుడు ఏం చెప్పాడో, ఎవరికి చెప్పాడో చెప్పేది, అదీ ఓ మనిషే

దేవుడు నాకు తప్ప ఇంకెవరికీ కనబడడు, వినబడడు

అంచేత అందరూ నేఁచెప్పిన దేవుణ్ణే నమ్మాలంటాడో మనిషి

“ఇందుగలడందులేడను సందేహము వలద,”ను దేవుడే తనవాడని తెలిసీ

చెట్టుపుట్టారాయీరప్పల్లో ఆయన్ని కట్టేసేవాడూ మనిషే

తోటి మనిషికి దేవుణ్ణి చూసే హక్కు లేదనేవాడు మనిషి, అలా అంటే నమ్మేవాడూ మనిషే

ఒకడు తన దేవుణ్ణి భూమ్మీదకి రానివ్వడు,

వచ్చిన దేవుణ్ణి శిలువెక్కిస్తాడింకొకడు

దేవుణ్ణి చూడ్డానికి టికెట్లు కొనలేనివాణ్ని ‘నీ ఖర్మం’టాడు మరియొకడు

చేతల్లో దైవత్వం చూపలేడు, మాటల్తో దేవుడి కారెక్టర్ డిసైడ్ చేసేస్తాడు.

తను స్నానం చెయ్యడు కానీ పక్కవాడి ‘కంపు’ వదిలిస్తానంటాడు.

గబ్బిలాల కొంపకి కస్తూరీనిలయం పేరెడతాడు

మీ మొహాల్తగలెయ్యా! మీ హృదయాల్లోనే వున్నా!

నన్ను బయటికొదిలితే మీకు –

పాపాలు, క్షమాపణల పనులుండవురా!

అర్టిపళ్ళు, అగరొత్తులు అక్కర్లేదురా!

మూర్ఖత్వం, అతివాదం అవసరమే లేదురా!

అని ఎలుగెత్తే దేవుడికి అహంకారపు ఇటుకలూ, మమకారపు సిమెంటుతో అందమైన సమాధి ప్రతివాడూ కట్టేస్తుంటే  –

“నేను మనిషిని చేశానా? మనిషే నన్ను చేసేస్తున్నాడా?” అని దేవుడికొచ్చిందో థాటు, ఆయనలో మొదలైందొక అస్తిత్వపు డౌటు.

(అలా దేవుడికి అస్తిత్వపు ప్రశ్నలు కల్పిద్దామని చూసిన హిరణ్యకశిపుడికి అలా ఇలా కాకుండా ‘అద్భుతం’గా విష్ణు’దర్శనం’ జరిగింది మరి!)

ప్చ్!ప్చ్!ప్చ్! – జైల్లోమూగజీవి జైలుబైట (దుర్)బుద్ధిజీవి


అది నలుగుర్ని చంపినందుకు పడిన శిక్ష. న్యాయానికి గంతలు కట్టి చట్టాన్ని పిల్లి మొగ్గలేయించడం చేతకాక ముద్దాయి బెయిల్ కోసం, విచారణ స్థలం మార్పు కోసం ట్రై చేసి బయటపడ్డానికి ట్రై చెయ్యకుండా తీరిగ్గా శిక్ష అనుభవించటానికి రెడీ ఐపోతే జనం ఊరుకోట్లేదు. ముద్దాయికి స్వేచ్ఛనిచ్చి వదిలెయ్యాలని ధర్నాలు, సత్యాగ్రహాలు మొదలెట్టారు. ఇంతకీ ఆ ముద్దాయి పేరు –

పేరు : ఉస్తాద్

వయసు : ఎనిమిదేళ్ళు.

పుట్టి పెరిగింది : రాజస్తాన్ లో.

ఘనత : ఎనిమిదేళ్ళ వయసుకే “ఊచలు” లెక్కపెట్టడం.

“సినిమాస్టార్లు, పొలిటీషియన్లు బెయిల్ తెచ్చుకుని బయట తిరిగినా, కేసులు కొట్టేయించుకున్నా ఓర్వలేని చేతకాని జనం ఈ ఉస్తాదుని మాత్రం ఉట్టి పుణ్యానికి వదిలిపెట్టమని గొడవ చెయ్యడమేంటో అర్ధం లేకుండా!!,” అని అనిపించట్లా?

అనిపిస్తోంది, కానీ….

ఆడపిల్లకి పుట్టడానికైనా ఛాన్సివ్వని స్త్రీమూర్తులు

కన్నకూతుళ్ళపై అత్యాచారాలకి ఒడిగట్టే కసాయితండ్రులు

‘నిర్భయ’ నేరాలు చేసికూడా నిర్భయంగా తిరిగేస్తున్న నీచత్వవేత్తలు

న్యాయదేవత త్రాసు కింద చింతపండు అంటించే లీగల్ ఎక్స్పర్ట్లూ

ప్రజాధనంతో దండుకున్న వోట్ల కింద తమ నేరాల్ని పాతేసే (అవి)నీతిమంతులు

ఆశ్రమాలు పెట్టి మరీ అత్యాచారాలు చేసే “ఆధ్యాత్మిక”వేత్తలు

కల్తీమందులమ్మి జనాభా తగ్గించే దేశభక్తులు

మానవహక్కుల ముసుగులో దాగిన వెర్రితలలు

భ్రూణహత్యల వైద్యో-నారాయణో’హరీ!’లు, కిడ్నీ ట్రాఫికింగ్ స్పెషలిస్టులు

రోడ్డనుకుని మనుషుల మీద కార్లు నడిపే అమాయకం(డల) వీరులు

జనారణ్యాల్లో స్వేచ్ఛావిహారం చేస్తూ, ప్రజా’స్వామ్యా’న్ని ఎంజాయ్ చేస్తున్న మా’నవ’ మృగాల్ని బోన్లో పెట్టలేని జ(మ)నం ఆకలేసి ఓ నలుగుర్ని చంపిన ఉస్తాద్ ని కారడవిలో తిరగనిస్తే తప్పేంటని అనుకుంటే తప్పేంటి? అని కూడా అనిపిస్తోంది.

నేరాలు, ఘోరాలు చేసి న్యాయానికి గంతలు కట్టి, చట్టాన్ని పిల్లిమొగ్గలేయించి అంతరాత్మని అణిచిపెట్టే (దుర్)బుద్ధిజీవి మనిషి

ప్రకృతి ధర్మం పాటించినందుకు పడిన శిక్షకి అర్ధం తెలియకపోయినా అది అనుభవించి ఆత్మవంచన తప్పించుకుంటున్న మూగజీవి ఉస్తాద్.

ఈ పులిని జూలో బోనులో పెట్టేశారు. తప్పదు. మరి దాని పక్కనే ఉన్న ఖాళీ బోనుల్లో ఉండాల్సిన నరశార్దూలాల్నిపట్టేది ఎప్పుడో?

ప్చ్!ప్చ్!ప్చ్!

Ustaad

  రాజస్తాన్ రంథంబోర్ అడవిలో ఒకప్పుడు ఉస్తాద్

(photo courtesy: Punjab Star News)

ప్చ్!ప్చ్!ప్చ్! – రెండోసారి


అది నలుగుర్ని చంపినందుకు పడిన శిక్ష. న్యాయానికి గంతలు కట్టి చట్టాన్ని పిల్లి మొగ్గలేయించడం చేతకాక ముద్దాయి బెయిల్ కోసం , విచారణ స్థలం మార్పు కోసం ట్రై చేసి బయటపడ్డానికి ట్రై చెయ్యకుండా తీరిగ్గా శిక్ష అనుభవించటానికి రెడీ ఐపోతే జనం ఊరుకోట్లేదు. ముద్దాయికి స్వేచ్ఛనిచ్చి వదిలెయ్యాలని ధర్నాలు, సత్యాగ్రహాలు మొదలెట్టారు. ఇంతకీ ఆ ముద్దాయి పేరు –

పేరు : ఉస్తాద్

వయసు : ఎనిమిదేళ్ళు.

పుట్టి పెరిగింది : రాజస్తాన్ లో.

ఘనత : ఎనిమిదేళ్ళ వయసుకే “ఊచలు” లెక్కపెట్టడం.

సినిమాస్టార్లు, పొలిటీషియన్లు బెయిల్ తెచ్చుకుని బయట తిరిగినా, కేసులు కొట్టేయించుకున్నా ఓర్వలేని చేతకాని జనం ఈ ఉస్తాదుని మాత్రం ఉట్టి పుణ్యానికి వదిలిపెట్టమని గొడవ చెయ్యడమేంటో అర్ధం లేకుండా!! అనిపించట్లా? అనిపిస్తోంది

ఆడపిల్లకి పుట్టడానికైనా ఛాన్సివ్వని స్త్రీమూర్తులు

కన్నకూతుళ్ళపై అత్యాచారాలకి ఒడిగట్టే కసాయితండ్రులు

‘నిర్భయ’ నేరాలు చేసికూడా నిర్భయంగా తిరిగేస్తున్న నీచత్వవేత్తలు

న్యాయదేవత త్రాసు కింద చింతపండు అంటించే లీగల్ ఎక్స్పర్ట్లూ

ప్రజాధనంతో దండుకున్న వోట్ల కింద తమ నేరాల్ని పాతేసే (అవి)నీతిమంతులు

ఆశ్రమాలు పెట్టి మరీ అత్యాచారాలు చేసే ఆధ్యాత్మికవేత్తలు

కల్తీమందులమ్మి జనాభా తగ్గించే దేశభక్తులు

మానవహక్కుల ముసుగులో దాగిన వెర్రితలలు

భ్రూణహత్యల వైద్యో-నారాయణో’హరీ!’లు, కిడ్నీ ట్రాఫికింగ్ స్పెషలిస్టులు

రోడ్డనుకుని మనుషుల మీద కార్లు నడిపే అమాయకం(డల) వీరులు

జనారణ్యాల్లో స్వేచ్ఛావిహారం చేస్తున్న మా’నవ’ మృగాల్ని బోన్లో పెట్టలేని జ(మ)నం ఆకలేసి ఓ నలుగుర్ని చంపిన ఉస్తాద్ ని కారడవిలో తిరగనిస్తే తప్పేంటని అనుకుంటే తప్పేంటి? అని కూడా అనిపిస్తోంది.

నేరాలు, ఘోరాలు చేసి న్యాయానికి గంతలు కట్టి, చట్టాన్ని పిల్లిమొగ్గలేయించి అంతరాత్మని అణిచిపెడుతున్న (దుర్)బుద్ధిజీవి మనిషి

ప్రకృతి ధర్మం పాటిస్తే పడిన శిక్షకి అర్ధం తెలియకపోయినా అది అనుభవించి ఆత్మవంచన తప్పించుకుంటున్న మూగజీవి ఉస్తాద్.

ప్చ్!ప్చ్!ప్చ్!

 

 

Ustaad

ఒకదాంట్లో మనిషి దేవుణ్ణి ఇరికిస్తే రెండోదాంట్లో మనిషిని మనిషే ఇరికిస్తాడు


కాఫీత్వం, కాఫీత్వజ్ఞానం వగైరా వగైరా పదాలు కాయిన్ చేసేసి ఏదో నోటికొచ్చిన వాగుడేనా ఇందులో ఏమైనా సబ్-స్టెన్స్ ఉందా? కాఫీత్వ అంటే ఇన్స్టెంట్-కాఫీయా, గౌర్మెట్ కాఫీయా అనే డౌటు పద్నాలుగు కప్పులు కలిపాక ఇప్పటికొచ్చింది నాకు. అది తీరక బుర్ర గోక్కుంటుంటే “పానశాల” గుర్తొచ్చింది. మనం ఒమర్ ఖయాం అంతటి వాళ్ళం కాకపోవచ్చుకానీ ఆయనకీ, మనకీ – తాగే పదార్ధం వేరే అయినా- తాగడం అనే కామన్ ఫాక్టర్ ఉంది కదా, అందుకే అది గుర్తొచ్చి వుంటుంది. “పానశాల” హీరో ఒమర్ ఖయాం మధుపాత్రని, సాకీని పట్టుకు పాకులాడినా గబ్బర్ సింగ్ తిక్కలో వున్న లెక్కలాగా ఆ పాకులాటలో జగత్తత్త్వంపట్ల ఫ్రస్ట్రేషన్, దాన్ని అర్ధంచేసుకోవడానికి మంచి ఫిలాసఫీ, ఏమర్ధమయినా, ఎంత అర్ధమైనా మనిషి మార్చగలిగింది శూన్యం అన్నదానికి సూచనగా సాకీ, మధుపాత్రల సాంగత్యంలో అన్నీ మరిపించే మత్తులో జీవితం గడిపేయమనడం – ఇవన్నీ వుంటాయి. మరి కాఫీత్వలో ఏముంది? ఏవుందో నాకైతే తెలీలేదు కానీ ఫాలోయింగ్ థాట్స్ మాత్రం వచ్చాయి.

“Philosophers have variously interpreted the world. The point however, is to change it,” అన్న మార్క్స్ తత్వానికి విరుద్ధంగా అనిపించే ఒమర్ ఖయాంకి మతం విషయంలో మార్క్స్ తో ఒక విధమైన ఏకాభిప్రాయం ఉన్నట్టుంది. “మతం మనిషి పాలిటి మత్తు మందు’” అని మార్క్స్ అంటే “మత్తుని మించిన మతం లేదు,” అన్నట్టు వుంటాయి ఖయాం గారి రుబాయతులు. ఒకరికి మతం అంటే మత్తు మరొకరికి మత్తే మతం. అహహా! అఫ్కోర్స్, ఆ మత్తులోనే ఎన్నెన్నో నిజాలు వెల్లడించేశాడనుకోండి! ఈయన మతం, విశ్వాసం ఏమిటనే విషయంలో సాహితీవేత్తల మధ్య చర్చలు, బేధాభిప్రాయాలున్నాయి. అవెలాగూ తేలేవి కావు. (అవెందుకు తేలవో ఇప్పుడిప్పుడే అర్ధం అవుతోంది. భారతం మీద, ద్రౌపది మీద వచ్చిన బ్రతుకుతెరువు రచనల గురించి ఇంత విన్నాక అర్ధంకాక ఏమౌతుంది?) సరే, ఒమర్ ఖయాం చెప్పే  నిజాలు ఏమిటో తెల్సుకోవాలంటే కవికోకిల దువ్వూరి రామిరెడ్డి గారి “పానశాల” చదవాల్సిందే. అవి నిజం అనిపించకపోయినా ఏం పర్వాలేదు. మంచి కాఫీ లాంటి కవిత్వం చదివిన తృప్తి గారంటీ.

Taste a few drops of that poetic coffee –

అంతములేని యీభువనమంత పురాతనపాంథశాల; విశ్రాంతి గృహంబు; నందు నిరుసంజలు రంగుల వాకిళుల్‌; ధరా

క్రాంతులు పాదుషాలు బహరామ్‌ జమిషీడులు వేనవేలుగాఁ; గొంత సుఖించి పోయిరెటకో పెఱవారికిఁ జోటొసంగుచున్‌.       

అంబరం బొక చిత్రగీతంబు; రవియు దీపపు శెమ్మె, లోకంబు తెరపటంబు;

నీడబొమ్మలు మనుజులు; నిఖిలమునకుఁగాలచక్రంబు నిర్ణేత; గతి యనాది.    

ఆదిమధ్యాంత రహితమై యలరుచుండు, కాలయవనిక భేదింపఁ గలమె మనము?

ఇటకు నెందుండివచ్చె నింకెటకుఁ బోవు; ప్రాణి యను ప్రశ్న కెవ్వాఁడు బదులు సెప్పు?

ఇవన్నీ నిజాలా కావా?

ఇక్కడో అప్రస్తుత ప్రసంగం – మత్తుకి కాఫీకి పడదు కదా, మరి కాఫీత్వలో ఈ ‘మత్తు’ మనుషుల ప్రస్తావన ఎందుకు అనే ప్రశ్న రావాలి ఎవరికైనా. రాకపోతే కాస్త కాఫీ తాగి మత్తు వదిలించుకోవాలి. మతంవల్ల వచ్చిన మత్తు కానీ, మతాతీతమైన సైద్ధాంతిక మత్తు కానీ, సీసాల్లోంచి బుర్రలోకి డైరెక్టుగా ప్రవహించే మత్తుకానీ ఓ కప్పుతో కాఫీత్వ శుద్ధి చేసుకుంటే తప్పకుండా దిగిపోతుంది. (శుద్ధి అంటే హాయిగా, ఆనందంగా, మంచి పుస్తకమో, సినిమాయో, ప్రకృతినో ఎంజాయ్ చేస్తూ కాఫీ – అదీ ఫిల్టర్ కాఫీ – తాగడం.) మత్తు అనేది అనేక విధాలుగా వస్తుంది. ఆ విధాలలో మతం, సిద్ధాంతం, సీసా ప్రధానమైనవి. మళ్ళీ సీసామత్తు వల్ల లాభం ఎక్కువ, నష్టం తక్కువ 😉 .తాగిన వ్యక్తికి, మహా అయితే ఓ కుటుంబానికి హాని, అంతే. తక్కినదంతా లాభమే. గవర్నమెంట్ కి రెవెన్యూ, తద్వారా పాపులిస్ట్ పధకాల అమలు, అభివృద్ధి పధకాలు, ప్రాజెక్టులు, రాష్ట్రాలు సింగపూర్లు అయిపోవడాలు… ఇలా. అప్పుడప్పుడు గాంధీ, ఎన్టీఆర్ లాంటి “అభివృద్ధి నిరోధక” శక్తులు అడ్డుపడినా తట్టుకుని సీసా మత్తు విజయయాత్ర అప్రతిహతంగా సాగిపోతూవుంటుంది. “పదండి ముందుకు, పదండి తోసుకు ..” అంటూ మహాకవులు సీసాల్లో విప్లవజ్యోతులు వెలిగించినా, మనసుగతి ఇంతే అంటూ మన’సుకవులు’ బాధలు బాటిల్లో నింపేసినా అది సీసామత్తు ప్రభావమే. What an irony! అననుకోవడానికి లేదు. దానివల్ల మనకి జరిగేది మంచా, చెడా తేల్చుకోలేనంత శక్తిమంతమైనది సీసామత్తు. గుడ్ న్యూస్ ఏంటంటే విప్లవజ్వాలలు, మనసుకవిత్వాలూ కాఫీనుంచి కూడా ప్రవహిస్తాయి. అది నిరూపించడానికే ఆర్కే నారాయణ్, ఇమ్మాన్యుయెల్ కాంట్, నెపోలియన్ బోనపార్టే, అబ్రహాం లింకన్, రాజగోపాలాచారి, బీథోవెన్, బాక్ …………………. లాంటి మహామహులు ఆవిర్భవించారు. సీసా వదిలి కాఫీకప్పు పట్టుకోవడంవల్ల క్రియేటివిటీ, చురుకుదనం, రివల్యూషనరీ స్పిరిటూ యధాతధంగా ఉండడమే కాదు, పెరుగుతాయి. దానికి తోడు హెల్త్ ప్రాబ్లమ్స్ ఆల్మోస్ట్ నిల్. ఈ విధంగా కాఫీత్వంవల్ల చాలా లాభాలున్నాయ్. మద్యనిషేధంతోపాటు రోజుకి పదికప్పుల ఉచిత కాఫీ పధకం పెడితే చాలామంది జనం త్వరలోనే కాఫీకి స్విచ్ ఐపోతారు. కొన్నాళ్ళకి ఉచితపధకం ఎత్తేసినా ఫర్వాలేనంత అలవాటు పడిపోయేలా కాఫీయే చూసుకుంటుంది. సీసామత్తు బారినుంచి తప్పించుకున్నవాడికి మతంమత్తు, సిద్ధాంతాలమత్తు అనే మరో రెండు మత్తులు ఎదురౌతాయి. ఈ రెండూ దాదాపు ఒకలాంటివే. ఒకదాంట్లో మనిషి దేవుణ్ణి ఇరికిస్తాడు, రెండో దాంట్లో మనిషిని మనిషే ఇరికిస్తాడు. అందువల్ల వాటి మధ్య బేధం అదేదో బ్రాండు ఇన్స్టెంట్ కాఫీకి, అసలుసిసలు ఫిల్టర్ కాఫీకి ఉన్నంత మాత్రమే. వాటి గురించి పదహారో కప్పులో.

ప్రస్తుతానికి ఆఫీస్ టైమయిపోయినందున, ఇంటికిపోయి అన్నం తినడం నుంచి అంట్లు తోమడం వరకూ (అతి ముఖ్యమైన కాఫీ ఫిల్టర్ తో సహా) వున్న ఆధునిక గృహస్థా’శ్రమ’ బాధ్యతలు స్వీకరించాల్సిన సమయం ఆసన్నమైనందున పదిహేనో కప్పు కాఫీ అడుక్కొచ్చేసింది. బై4నౌ _/\_ 🙂

స’శేషం’