Tag: హృదయాం’తరంగం’

అపరవిశ్వామిత్రుళ్ళు బ్రహ్మదేవుణ్ణి మార్కెటింగ్ చెయ్యడం మొదలెట్టేస్తారు – 28th Cup


కప్పు కాఫీ, సమ్ టైమ్స్ గ్లాసు కాఫీ, పడగానే మూడు ఎఫెక్ట్స్ కలుగుతాయి.మొదటిది ఇమీడియట్ గా చెయ్యాల్సిన పని, మాయాబజార్ దుశ్శాసనుడి మాటల్లో తక్షణకర్తవ్యం, పూర్తి చెయ్యాలనే ఉత్సాహం.రెండో ఎఫెక్టు ఒంట్లో, మనసులో ఆ పని వీలైనంత బాగా చెయ్యడానికి కావాల్సిన ఎనర్జీ, పేషెన్స్ ల ప్రవాహం.ఇంక మూడో ఎఫెక్ట్ , చేస్తున్న పని బండ పడ్డ గాడిదలా, గానుగెద్దులా (ప్లీజ్ నోట్ ద నోట్ బిలో) కాకుండా కొంచెం వెరైటీగా, అవుట్-ఆఫ్-ది బాక్స్ ఆలోచించి, అవసరమనిపిస్తే కార్యక్రమాన్ని సమూలంగా మార్చేసి కొత్తగా ప్రెజెంట్ చేసే కెపాసిటీ ఫర్ క్రియేటివ్ డిస్ట్రక్షన్.సుందరకాండలో హనుమంతుడిలా.

kaafeetva28

ఆ మొదటి ఎఫెక్టు బ్రహ్మదేవుడి మహిమ. విశ్వంలో అనంతంగా సృష్టి కార్యక్రమం అలా జరిగిపోతూనేవుంటుంది. రెండు ఆటమ్స్ దగ్గరగా వస్తేచాలు వాటి మధ్య అటామిక్ బాండ్ ఏర్పడిపోయి మాలిక్యూల్ తయారైపోతుంది. రెండు జీవులు దగ్గరైతే చాలు స్నేహం, శత్రుత్వం, వాణిజ్యం, కామం, ప్రేమలాంటి ఏదో ఒక రిలేషన్-షిప్ ఏర్పడిపోతుంది. ఆ జీవులు మనుషులైతే . అన్ని రకాల రిలేషన్ -షిప్సూ ఒకేసారి, ఇద్దరి మధ్యే కావాలనుకుంటే ఆ జీవులు పెళ్లి చేసేసుకుంటాయి. ఇద్దరికంటే ఎక్కువైతే పొలిటికల్ పార్టీ పెడతాయి. సంకీర్ణం, సీట్ల సద్దుబాట్లు, ఎన్నికల ముందు పొత్తులులాంటి ఎక్స్ట్రాలన్నీ యాడ్ అవుతాయ్. అదీచాలదనిపిస్తే ఒక కల్ట్, ఒక మతం, తమదైన శైలిలో ఒక ఉగ్రవాద సంస్థో పెట్టుకుంటాయ్. ఊరికే తిని తొంగుంటే మడిసికీ గొడ్డుకీ తేడా ఏటుంటదనే వ్యధ తట్టుకోలేని జీవులు లాండ్ సెటిల్మెంట్ల నుంచీ సినిమా బిజినెస్ మీదగా ఇంటర్నేషనల్ డ్రగ్ & హ్యూమన్ ట్రాఫికింగ్ వరకూ సరసమైన ధరలకి వివిధ మాఫియాసేవలందిస్తాయి. ఇలా ఎందుకౌతుందంటే బ్రహ్మదేవుడి ప్రధానగుణం రజోగుణం కావటం వలన.
వాట్ ఐ మీన్ ఈజ్ దిస్ -> బ్రహ్మదేవుడు = సృష్టి శక్తి= డైనమిక్ పవర్ ఆఫ్ యూనివర్స్. అంతే, జస్ట్ అంతే!
ఈ విషయం ఇక్కడితో ఆపేయడం మంచిదనిపిస్తోంది. లేకపోతే –
బ్రహ్మదేవుడి కోసం దీక్షలు, వ్రతాలు, మాలలు, అరిటిపళ్ళు, అగరొత్తులు మొదలెట్టేసి
ఆయన్ని ఫోటోల్లోనూ, విగ్రహాల్లోనూ బంధించేసి
ఆకుల్లోకి, రుద్రాక్షల్లోకి, కవచాలూ, యంత్రాల్లోకీ ఆయన పవర్ డౌన్-లౌడ్ చేసేసి
వాస్తు, న్యూమరాలజీ, ఉంగరాల రాళ్ళూ, ఎట్సెట్రాలతో ఆయన స్వహస్తాలతో రాసిన నుదుటిరాతలు మార్చేసే
అపర విశ్వామిత్రులు బ్రహ్మదేవుణ్ణి మార్కెటింగ్ చెయ్యడం మొదలెట్టేస్తారు. వాళ్లకి తోడు “భారతదేశపు సౌభాగ్యాన్నంతా ఇడ్లీలు, దోసెలుగా మార్చుకు తినేస్తున్న(from యండమూరి నిశ్శబ్దం నీకూ నాకూ మధ్య)”వాళ్ళల్లా ఇప్పుడు వాస్తులూ, పేరులో అక్షరాలూ, ఉంగరంలో రాళ్లుగా “మార్చేసుకుంటున్న” వాళ్ళు . వీళ్ళందరికీ తోడు టీవీ ఛానళ్ళూ! ఏదో శాపవశాత్తూ భూమ్మీద శివకేశవుల్లా ఓవర్ టైమ్ వర్కు లేకుండా 9to5 జాబ్ లో ఉన్న బ్రహ్మయ్య ని డిస్టర్బ్ చెయ్యదల్చుకోలేదు. ఆయన్నలా ఉండనిచ్చి ఇరవైఎనిమిదో కాఫీ చివరికంటా ఊర్చి ఇంక ఉంటా! Btw, నోట్ ఒకటి పెడదామనుకుని మర్చిపోయా, వచ్చే పోస్టులో పెట్టాలి. బై4నౌ 🙂 సీ యూ విత్ ద నెక్స్ట్ కప్!

స’శేషం’

సముద్రవసనే దేవీ! _/\_ నీరుకంటే బీరు తేలిగ్గా … :-( ప్చ్!ప్చ్!ప్చ్!


ఇంట్లో అమ్మ నెలకి సరిపడా (అనుకుని) జంతికలు, మిక్స్చరూ వగైరాలు తయారు చేసి డబ్బాల్లో పోసిపెడితే మనం రెండుమూడువారాల్లో లాగించెయ్యడం మామూలే. రెండు వారాల్లో ఖాళీ డబ్బాలు చూసుకుని నిన్నకాక మొన్న చేసినవి, అప్పుడే ఖాళీ చేసేసారర్రా!?! అంటూ పాపం అమ్మలు ఆశ్చర్యం, ప్రేమతో కొద్దిపాటి అసహనం కలిపి నిట్టూర్చడమూ మామూలే. (ఇది తెలుగువాళ్ళకి, భారద్దేశానికే కాదు అన్ని దేశాలకీ మామూలేననుకుంటా. ప్రింగిల్స్ పొటాటో చిప్స్ వాడి అడ్వర్టైజింగ్ స్లోగన్, “Once you pop, you can’t stop” చూస్తే అదే అనిపిస్తుంది.) నెల తిరిగేప్పటికి అమ్మలకి మళ్ళీ చిరుతిళ్ళు తయారు చేసేసి డబ్బాలు నింపెయ్యాలనిపిస్తుంది. నింపేస్తారు కూడా. ఐతే ఒక అమ్మకి మాత్రం ఇలా పిల్లలక్కావాల్సినవన్నీ సమకూర్చడం మహా కష్టంగా వుందిట. అందరు అమ్మల్లాగా ఆవిడ నెలకోసారి కాదు సంవత్సరానికి సరిపడా అన్నీ తయారుచేసి పెట్టినా ఆవిడ పిల్లలు ఆర్నెల్లకే అన్నీ అవగొట్టేస్తార్ట. మిగిలిన ఆర్నెల్ల తిండికీ ఆవిణ్ణి నానా తిప్పలూ పెట్టేస్తార్ట.

పన్నెండువేల ఆరు వందల కిలోమీటర్ల వ్యాసమూ,
నలభైవేల కిలోమీటర్ల చుట్టుకొలత,
ఆరు పక్కన ఇరవైనాలుగు సున్నాలు పెడితే ఎంతో అన్ని కిలోల బరువూ వున్న ఆ తల్లికి ఏడు బిలియన్ల మంది పిల్లలు..పిల్లలకి అడిగినంత పెట్టడానికి నానా కష్టాలు పడుతోంది. ఎవరో తెలిసిపోయిందా? ఆ మాత భూమాత, ఆవిడ కన్న ఏడుబిలియన్ల పిల్లల్లో నేనూ ఒకణ్ణి. నేలతల్లి కష్టపడుతోందని తెలిసినా ఓ రెండు మూడ్రోజుల క్రితమే మరీ ఇంత కష్టపడుతోందని తెలిసింది.

ఎర్త్ ఓవర్ షూట్ డే అని గ్లోబల్ ఫుట్-ప్రింట్ నెట్ వర్క్ అనే సంస్థ ఆధ్వర్యంలో, పర్యవేక్షణలో జరుపుకునే ఒకానొక “డే” మొన్న ఆగస్ట్ పదమూడున వచ్చింది. ఆ రోజు గురించి తెలుసుకోవడంలోనే నేలతల్లి పడుతున్న బాధ అర్ధం అయింది. అందుకే ఈ ఆక్రోశం.

ప్రపంచం మొత్తమ్మీద మనుషులం పాటిస్తున్న సవాలక్ష “డే” లకి ఎంతెంతగా వస్తువుల వినిమయం జరిగిపోతోందో లెక్కలేదు. వాటికి రోజూ వుండే బర్తుడేలు, మారేజ్ డేలు, కొత్తగా జరిగే పెళ్ళిళ్ళు, పార్టీలు, ఎట్సెట్………..ట్రాలు కలిపితే ఒక రోజులోనే కోట్ల “డే”లు అవుతాయి. వీటిక్కావాల్సిన తిండి పదార్ధాలూ, సామాగ్రులూ, హంగులూ, ఆర్భాటాలూ?

గ్లోబలైజేషన్ లో భాగంగా తామరతంపరగా పెరిగిపోయిన ప్రయాణాలూ-వాటికవుతున్న ఇంధన వినియోగం?

గ్రౌండ్ వాటర్ మేనేజ్-మెంట్ సరిగ్గా అమలుచెయ్యక, ఎక్కడ పడితే అక్కడ విచక్షణా రహితంగా వెయ్యబడుతున్నబోర్-వెల్స్ , అడుగంటిపోతున్న భూగర్భ జలాలు, బాటిల్డ్ వాటర్ గా మారిపోతున్నసహజంగా దొరకాల్సిన మంచినీళ్ళు, ధరపెట్టి కొనుక్కోలేనివాళ్లకి మిగులుతున్న మునిసిపల్ కుళ్ళు నీళ్ళు ,
నీరు కంటే తేలిగ్గా దొరుకుతున్న బీరు !

అంతరిస్తున్న అరణ్యాలు, పక్షులు, జంతువులూ
నిలవనీడ దొరకని వానపాములూ, కప్పలూ, తేనెటీగలు (ఇవన్నీ ఆరోగ్యకరమైన పర్యావరణానికి చిహ్నాలు)
పెరుగుతున్న సంపదతో సమానంగా సముద్రాలలో పెరుగుతున్న యాసిడ్ లెవెల్స్, గాల్లో నిండుతున్న కాలుష్యం

(ఒకసారి అట్లాంటిక్ మహాసముద్రంలో షిప్పులో దాదాపు మూడు వారాలు ప్రయాణం చేసినప్పుడు, ఆల్మోస్ట్ ప్రతి రోజూ ఆ అద్భుత నీల జలాల్లో ప్లాస్టిక్ బాటిల్సు తేలుతూ కనబడేవి. నేను ప్రయాణించిన షిప్ సిబ్బంది కూడా షిప్పులో తయారైన వ్యర్ధాల్ని సముద్రంలోకి విసిరెయ్యడం చూసాను. మనిషి అడుగు పెట్టిన ప్రతి చోటా – అది సముద్రమా, ఎవరెస్టా, అంటార్కిటికానా అన్నదాంతో సంబంధంలేకుండా – స్వచ్ఛ భారత్ నిర్వహిస్తే తప్ప లాభంలేదు.)

ఇవన్నీ ఏం చెబుతున్నాయ్?

ప్రకృతిమాత ఒక సంవత్సరంలో ఉత్పత్తి చేసే సహజ వనరుల్ని భూమ్మీదున్న మనుషులందరం కలిసి ఆరు నెలల్లో కన్జ్యూమ్ చేసేస్తున్నాం. దానికి తోడు మన జీవనవిధానాల్లో పెరిగిన నాణ్యతకి, ప్రమాణాలకి అనుగుణంగా పెరుగుతున్న వ్యర్ధాలని భూమాత మొహాన విసిరేస్తున్నాం.

ఒకప్పుడు సముద్రవసనే దేవీ పర్వత స్తనమండితే, విష్ణుపత్నీ నమస్తుభ్యం, పాద స్పర్శం క్షమస్వమే అని భూమాతకి క్షమాపణ చెప్పుకునిగానీ నేల మీద కాలు పెట్టని మనం మోడీ చెప్పేవరకూ స్వచ్ఛభారత్ మాట తెలియనివాళ్ళం అయ్యాం.

1970డిసెంబరు 23న మొదటి ఎర్త్ ఓవర్ షూట్ డే ని ప్రకటించారు. అంటే ఆ సంవత్సరంలో జనం భూమి ఒక ఏడాదిలో పునరుత్పత్తి చేసిన వనరుల్ని సంవత్సరాంతానికి ఒక్క వారం ముందుగా వాడుకున్నారు. ఈ యేడు ఆగస్టు 13ఓవర్ షూట్ డే వచ్చింది అంటే ఐదునెల్ల ముందుగానే వనరులన్నీ స్వాహా అయ్యాయనమాట. ఇండియాకి మట్టుకే లెక్కేస్తే ఓవర్ షూట్ డే ఆర్నెల్లు ముందుగా జూన్ ముప్ఫైన అయిపొయింది. సహజవనరుల లభ్యతలో టాప్ టెన్ దేశాల్లో వుండే ఇండియా, వాటి వినియోగంలో మొదటి మూడు దేశాల్లో వుందిట.
అఫ్-కోర్స్, ఒక్క ఇండియానే అనడానికి లేదు. మన సమస్య జనాభా, ఎన్విరాన్ మెంటల్ రెగ్యులేషన్స్ సరిగ్గా అమలు జరగక పోవడమూను. ప్రపంచ వ్యాప్తంగా ఉన్న పోటీతత్త్వం, ఎకనామిక్ ప్రెషర్స్, కన్జ్యూమరిజం అసలైన కారణాలు. అభివృద్ధి మంత్రం అని అన్ని దేశాల నాయకులూ పఠించే మంత్రం కళ్ళకి గంతలు కట్టుకుని పరుగెత్తే రేస్ లాగా తయారైంది.

ఒకప్పుడు భారత్ లో ప్రకృతిని ఎంత పవిత్రంగా చూసేవారు?

పాండవులు అరణ్యవాసం చేసినప్పుడు వన్యప్రాణులకి, అడవులకి వత్తిడి కలక్కుండా అడవులు మారేవాళ్ళు. వన్యమృగాలు కలలో కనబడి ఒకసారి, ఋషులు ఒకసారి ధర్మరాజుకి అడవి మారమని కోరడం జరిగింది.

ఆశ్రమధర్మాలలో వానప్రస్థ, సన్యాసాశ్రమాల లక్ష్యాలలో వనరుల పరిమితవినియోగం ద్వారా ప్రకృతిపైన, ఆర్ధిక వ్యవస్థపైన వత్తిడి తగ్గించడం కటనిపిస్తుంది.

అప్పటి పరిస్థితుల నుంచీ చాలా దూరం వచ్చేసాం. అవి మళ్ళీ రావాలనుకోవడం దురాశే కానీ, సైన్సుటెక్నాలజీల ద్వారానైనా పర్యావరణాన్ని రక్షించుకోగలమా? మితిమీరిన వ్యాపార మనస్తత్వం, పేట్రేగిన కన్జ్యూమరిజం – ఈ రెండూ వెనుకంజ వేస్తేగానీ అది సాధ్యం కాదు. ప్చ్!ప్చ్!ప్చ్!

4ksy

ఫత్వ-జడత్వ-మతతత్వ-పశుత్వ.Vs.తత్వ-అస్తిత్వ-వ్యక్తిత్వ-ఋజుత్వ-సమత్వ 27th Coffee


kaafeetva27

కప్పుకప్పుకీ కాఫీపానం మన్ని ఒక ఆధ్యాత్మిక అనుభవానికి దగ్గర చెయ్యట్లేదంటే దానర్ధం ఇదీ – మనం కాఫీత్వాకి ఎక్కువ దూరంగానూ, భూ- లోకంలో వున్న సవాలక్ష ఇతర ‘త్వా’ లకి – ఫత్వా, జడత్వ,మతతత్వ, పశుత్వ, వగైరా వగైరాలకి దగ్గర్లో కాకపోయినా తత్వ, అస్తిత్వ, వ్యక్తిత్వ, ఋజుత్వ, సమత్వ వగైరాల కంటే తక్కువ దూరంలో వున్నట్టు. పోనీ, ఆ రెండు రకాల ‘త్వ’లకీ సమానదూరంలో వున్నామనుకోవచ్చు.
మనిషిక్కావాల్సింది రెండో రకం ‘త్వ’లకి దగ్గర్లో వుండడం. అలావున్నపుడు మనం ఏ మతంలో వున్నా మానవత్వానికి, మా ‘నవత్వా’నికి దూరం అవ్వం.
అలా వుండాలంటే కలియుగంలో ఉన్న ఒకానొక మంచిమార్గం కాఫీని అందంగా, హాయిగా, వెచ్చగా, కొంచెం తీపితో, ఎక్కువ చేదుగా, ప్రశాంతంగా, చేతులో మంచిపుస్తకంతోనో, కాస్త ఆలోచనాశక్తి వున్న మనిషితో కూచునో తాగాలి, కాదు ఆస్వాదించాలి. దిద్దాం. అదే, ఆస్వాదిద్దాం. ఇప్పుడు ఇరవైయ్యేడో కప్పు కి చివరి సిప్పుగా కాస్త కాఫీ ఇన్స్పైర్డ్ వేదాంతం చెప్పుకుందాం.
దీపక్ చోప్రా తెలుసు కదా, ఆయనంటాడూ –
నేనొక కప్పు కాఫీ కొనుక్కు తాగితే అది కర్మ. ఆ కాఫీ నాక్కలిగించిన ఆనందం మధుర స్మృతిగా మిగిలి మరో కప్పు తాగాలనిపించేలా చేస్తుంది. స్టార్-బక్స్ వైపు నడిపిస్తుంది. అంటే మళ్ళీ కాఫీ తాగడం అనే కర్మకి కారణం అవుతుంది.
కాఫీ అలవాటు లేకపోతే దీపక్ చోప్రా ఇంతబాగా కర్మని వివరించ గలిగే వాడా? ఏమో! ఐ డోంట్ వాంట్ టు జంప్ టు సచ్ కన్క్లూజన్స్, బట్, అది విన్న కాఫీప్రియుడికి గీత చదివినా కొరుకుడు పడని కర్మ సిద్ధాంతం కాఫీ తాగినంత తేలికైపోతుంది. In simple terms it is కర్మ–> అనుభవం–>జ్ఞాపకం–> ఊహ–>కోరిక–>కర్మ ACTION > EXPERIENCE> MEMORY>IMAGINATION & DESIRE > ACTION / REACTION నేను చేసిన పని మంచికి కానీ చెడుక్కానీ నన్నొక్కడినేప్రభావితం చేస్తే అదో రకం. పక్కవాణ్ణి కూడా అఫెక్ట్ చేస్తే ? అది వాడికి చేదుజ్ఞాపకంగా మిగిలిపోతే ? వాడిలో ఎలాంటి కోరిక మొలకెత్తుతుంది? అది ఎలాంటి కర్మకి దారి తీస్తుంది? ఇలాంటి ప్రశ్నల్ని రేకెత్తించేది కాఫీ, జవాబుల్ని మనచేతే చెప్పించేదీ? అదీ కాఫీనే. ఇవాల్టికి కాఫీ ఐపోయింది, సారీ నిండుకుంది (పవిత్రమైన ఏ వస్తువునీ ఐపోయింది అనకూడదు మరి) కానీ దాని త్రిమూర్త్యాత్మకతని నిరూపించడం అవ్వనేలేదు. అదింక ఇరవైయ్యెనిమిదో కప్పులోనే … _/\_ 🙂 బై4నౌ

స’శేషం’

ప్ర.ప్రొ.ప్ర.ప్ర.ప్ర.ప్ర.ప్ర.ప్ర – పుష్కరాల్లో ‘ప్రా’సక్రీడ 24th cup of Coffeetva


ప్ర.ప్రొ.ప్ర.ప్ర.ప్ర.ప్ర.ప్ర.ప్ర – పుష్కరాల్లో ‘ప్రా’సక్రీడ

పుష్కరాల తొక్కిసలాటపై జరిగిన ఒక టీవీ డిబేట్ లో మూడు ‘ప్ర’ లు దానికి కారణంగా తేల్చారు. ఇంకో రెండు, – ఒక ‘ప్ర’, ఒక ‘ప్రొ’ – మెన్షన్ చెయ్యకుండా వదిలేసారు. వదిలేసిన నాలుగో ‘ప్ర’ అంటే ప్రజలు. ప్రజల్నేమనాలో ఎలా అనాలో తెలీక, అనే ధైర్యం లేక వదిలేసారు. క్రమశిక్షణ తెలీని, అలవాటుపడని అనచ్చు కానీ ప్రజలే బాధితులు కనక ఇది సందర్భం కాదు అని వదిలేసారు అనుకోవచ్చు. మనం ప్రజలం కాబట్టి మనని మనమే విమర్శించుకోవాలి. రాష్ట్రాల్ని సింగపూర్లు చేసే ఉద్దేశంలో వున్నవాళ్ళూ, అయిపోతుందనుకునేవాళ్ళూ ఒకటి గుర్తుపెట్టుకోవాలి. అది – సింగపూర్ అనే దేశం ఇవాళ సింగపూర్ గా వుందంటే ప్రజలు నయానో భయానో క్రమశిక్షణ పాటిస్తారు కాబట్టే. అది మనకి లేదు. సో, నాలుగో ‘ప్ర’ విషయంలో ఎప్పటికైనా ఏదో ఒకటి చేయాలి – ఏపీ సింగపూర్ లా అవ్వాలంటే.
ఇంక మిగిలింది తక్కిన అన్ని ‘ప్ర’ లు పట్టించుకోకుండా వదిలేసిందీ ‘ప్రొ’ – అంటే ప్రొఫెషనలిజం. ‘ప్రొ’ అనేది ‘ప్ర’ కి చాలా దగ్గర్లోనే వుంది కనక ప్ర లిస్టులో పెట్టచ్చు. జరిగిన చర్చలు, డిబేట్లలో ఎక్కడా ప్రొఫెషనల్స్, భద్రత నిపుణుల ప్రసక్తి వచ్చినట్టులేదు.
మాస్ ఈవెంట్స్ – కుంభమేళా, పొలిటికల్ రాలీలు, రిపబ్లిక్ డే పెరేడ్, ఏషియన్ గేమ్స్ లాంటివి – జరిగినపుడు, భద్రతా ఏర్పాట్లు చెయ్యడానికి కొన్ని శాస్త్రీయపద్ధతులుంటాయి. మొన్నటి పుష్కరాల్లో ప్రవచనకారులు ఏం చెప్పారనేదాంతో సంబంధం లేకుండానే కోట్లల్లో – కనీసం లక్షల్లో – జనం వస్తారని అంచనాలున్నాయ్. రద్దీ తట్టుకునేందుకు చాలా ఘాట్లు ఏర్పాటయ్యాయి. ప్రైవేట్ వాహనాలు దూరంగా ఆపి యాత్రికులు షటిల్ బస్సుల్లో ఘాట్ చేరుకునేలా ఏర్పాట్లు జరిగాయి. అర్ధంకాని విషయం మాత్రం – పుష్కర్ ఘాట్ అని పెరుపెట్టబడిన ఘాట్ దగ్గర రద్దీ అంతగా పెరిగిపోతుంటే జనాన్ని ఇతర ఘాట్లకి పంపించే ఏర్పాటు ఎందుకు జరగలేదు అనేది.
ఈ భద్రతా నిపుణులు (సేఫ్టీ స్పెషలిస్టులు) రంగంలోకి దిగివుంటే జాబ్ సేఫ్టీ ఎనాలిసిస్ (JSA) చేసి పుష్కరాలు జరిగిన పన్నెండు రోజుల్లో తలెత్తగల రిస్కులేమిటో గుర్తించి తగిన జాగ్రత్తలు, కావాల్సిన ఏర్పాట్లు సూచించేవాళ్ళు. పుష్కరాల నిర్వహణలో అది జరిగిందా? జరిగితే ఏ స్థాయిలో జరిగింది? దాని గురించి మాట్లాడకుండా
‘ప్ర’సార మాధ్యమాలు
‘ప్రొ‘ఫెషనల్స్ ఎందుకు ఇన్వాల్వ్ అవలేదనే మాట వదిలేసి
‘ప్ర’జల కష్టాలకి
‘ప్ర’వచనకారుల్ని బాధ్యుల్ని చేసేసి
‘ప్ర’భుత్వాన్ని ఇరుకునపెట్టాలన్న
‘ప్ర’తిపక్షాల
‘ప్ర’యత్నాన్ని
‘ప్ర’క్కదారి…రి…రి…రీ……………………

ఒక అగ్నిప్రమాదం జరిగిందంటే దానికి మూడు ఫాక్టర్స్ తప్పనిసరిగా వుండాలి. ఒకటి మండే పదార్ధం, రెండు నిప్పు, మూడు మండడానికి అవసరమైన గాలి, అంటే ఆక్సిజన్. మూడిటినీ కలిపి ఫైర్ ట్రయాంగిల్ అంటారు. అంటే మూడూ ఒకేసారి ఒకేచోట ఉన్నాయంటే, అంటే త్రిభుజం పూర్తయితే, ఇంక అంతే సంగతులు.
మూడిట్లో ఏ ఒక్కటి మిస్సైనా ప్రమాదం జరగదు. మూడూ కలవకుండా చూసుకోవడమే సేఫ్టీ మానేజ్-మెంట్. అవి కలిసాయీ అంటే సేఫ్టీ చూసుకోవాల్సిన వాళ్ళ లోపం ఉందన్నమాట!

ఇలాగే, మోస్ట్ ఆఫ్ ది యాక్సిడెంట్స్ లో వ్యక్తుల పొరపాట్లే, అక్కడ బాధ్యతలు నిర్వహించినవాళ్ళవే, కారణం అని తేలుతుంది. యాక్సిడెంట్లు వాటంతటవి జరిగిపోవు. అది పొరపాటు కావచ్చు, అజ్ఞానం కావచ్చు, నిర్లక్ష్యం కావచ్చు, చాలా మటుకు ప్రమాదాలకి హ్యూమన్ ఎర్రర్ ప్రధానకారణం. అందుకే సేఫ్టీ మానేజ్-మెంటుకి Accidents do not happen, they are caused అన్న వాక్యం ముఖ్యసూత్రం అయింది.
ఇండస్ట్రియల్ యాక్సిడెంట్స్ , రోడ్డు ప్రమాదాలు, పెద్ద ఎత్తున జనం గుమిగూడే సందర్భాల్లో జరిగే తొక్కిసలాటలు…. వీటన్నిటికీ కామన్ ఫాక్టర్ మనుషులు, ముఖ్యంగా ఆయా బాధ్యతలు నిర్వహించే అధికారులు, సిబ్బంది, ఆ తర్వాత అక్కడికి పనివుండో లేకో వచ్చినవాళ్ళు. ఏర్పాట్లు చెయ్యాల్సిన బాధ్యత నిర్వాహకులదైతే, వాళ్ళ సూచనలు పాటించాల్సిన బాధ్యత ప్రజలది.

అందువల్ల జరిగిందాంట్లోంచి ‘ప్రా’ఠాలు సారీ 😉 పాఠాలు నేర్చుకుని రాష్ట్రం నిఝ్ఝంగా సింగపూర్ అయిపోవాలని ఆకాంక్షిస్తూ వేడిగా ఇరవైనాలుగో కాఫీ లాగిస్తూ …. బై4నౌ _/\_ 🙂

ప్రవచనాలు ముహూర్తాల వల్ల యాక్సిడెంట్లౌతాయా? – ఇరవై మూడో కాఫీ


ఉగాది పచ్చడికి ప్రాణమైన వేపపూత, తెలుగువారి సొంతమైన స్టర్ ఫ్రైడ్ కాకరకాయ వీటిల్లో వుండే చేదు, అది ఎంత చేదైనా సరే ఎంజాయబుల్ గా వుంటుంది. టేస్ట్ బడ్స్ తో పాటూ మెదడులో న్యూరాన్స్ నీ రీ-ఛార్జ్ చేసే శక్తి ఆ చేదులోవుంది. తెలుగు నాలుకలకే బాగా తెలిసిన ఆ రుచీ, శక్తీ ఇతర నాలుకలకి Costa Coffeeలో కప్పుచ్చినో తాగితే తప్ప తెలీక పోవచ్చు. ఇప్పుడే Costa Coffeeలో వేడి వేడిగా సిన్నమన్ టాపింగ్ తో మాంఛి కప్పుచ్చినో ఓ కప్పుడు సతీసమేతంగా సేవించి మరీ చెబ్తున్నా.ఇవాళ్టి కాఫీత్వధారని ధరాతలానికి దించిన క్రెడిట్ మొత్తం వేప్పువ్వు,కాకరకాయల చేదుకి ఇంచుమించు సరిసాటియైన కోస్టా వారి కప్పుచ్చినోకే దక్కాలని కోరుకుంటూ ఇరవైరెండో కాఫీ తాగుతూ అనుకున్న ఒక పద్యంతో ఈ కప్పు కాఫీ సేవనం మొదలెడదాం

ఎర్రటి ఎండ. నెత్తి మాడిపోతోంది. చేతిలో గొడుగు లాంటిదేంలేదు. భుజమ్మీద ఉత్తరీయమో, తువ్వాలో లేవు. చుట్టుపక్కల నీడనిచ్చే చెట్లు కూడా లేవు, దూరంలో ఒక తాడిచెట్టు తప్ప. తాడిచెట్టు ఇచ్చే నీడ ఎంతుంటుంది? అయినా దానికిందకే చేరక తప్పలేదు. అదృష్టం లేకపోబట్టి కానీ నీడకి తాటిచెట్టు కన్నా మంచి చెట్టు దొరక్కపోవడమేంటీ? దానికి దురదృష్టం కలిసొచ్చి ఆయన చెట్టు కిందకి వచ్చే టైముకే తాటికాయ ఊడిపడ్డానికి డిసైడ్ చేసుకుంది. అయినా ఈ పెద్దమనిషి మాత్రం నెత్తిమీద ఏ తువ్వాలో కప్పుకోకుండా అదేం పని? తాటిచెట్టు నీడ ఎంతుంటుందని వెళ్లాడు? తువ్వాలు ఇంట్లో మర్చి పోయాడేమో. తాటిచెట్టుకి నీడేంవుంటుందని ఆలోచించలేనంతగా వేడెక్కిపోయిందేమో. పైక్కనిపించే కారణాలేమైనా అసలైన మూలకారణం అతను దైవోపహతుడు! ill-fated!
బట్టతల అనేటటువంటి భగవంతుడు పెట్టిన జెనెటిక్ వేరియేషన్ ఆ పెద్దమనిషిని రాంగ్ టైములో తాటిచెట్టు కిందకి నడిపింది. జుట్టుండివుంటే పాపం అంత వేడి తగిలేదికాదు కదా? కొంచెం దూరం వెళ్లి మంచి నీడ చెట్టు చూసుకునే టైముండేది కదా?

But, ఆ టైమే దొరికితే ఈ పద్యం తయారయ్యేది కూడా కాదు –

ధర ఖర్వాటుడొకండు సూర్య కర సంతప్త ప్రధానాంగుడై
త్వర తోడన్ బరువెత్తి చేరి నిలచెన్ తాళ ద్రుమచ్ఛాయ త
చ్ఛిరమున్ తత్ఫల పాత వేగమున విచ్చెన్ శబ్ద యోగంబుగా
బొరి దైవోపహతుండు వోవు కడకుం పోవుంగదా యాపదల్ !!

మేధస్సుకి చిహ్నమైన ఇంద్రలుప్తకము, కొన్ని పర్సనాలిటీలకి సరిగ్గా సూటయ్యే నూలిగరసు ఈ సందర్భంలో దురదృష్టానికి సింబల్ అయ్యింది.

Now, let me reflect a bit on how the theme of this beautiful poem is used in politics and on why it should not be so. నవ్యాంధ్ర ముఖ్యమంత్రికి, as far as I know, బట్టతల లేదు. ఐనాసరేపద్యంలో చెప్పినలాంటి దైవోపహతత్వాన్ని (పదం కరెక్టేనా? దుష్ట సమాసం కాదు కదా?) చంద్రబాబుకి అంటగట్టే ప్రయత్నాలు జరుగుతున్నాయ్. హుదుద్ తుఫాను, రాజధాని భూమిపూజ చేసిన మర్నాడే రేవంత్ రెడ్డి వ్యవహారం బయటపడ్డం, పుష్కరాల్లో అపశ్రుతులు … ఇలాంటివన్నీ పట్టుకుని ఒక పాటర్న్ చూపించి బ్రాహ్మణుడు – నల్లమేక కధలోలాగా ప్రజలకి సీఎం చంద్రుడు కాదు శని, దైవోపహతుడు అనే భావన కలిగించేలా బ్రెయిన్-వాష్ కార్యక్రమం మొదలైంది. సీబీఎన్ కిమొదట్నుంచీ సింగపూర్ ఆబ్సెషన్ వుంది and that is not necessarily wrong ! ఐతే రాష్ట్రాన్ని, కనీసం అమరావతిని, అర్జెంటుగా సింగపూర్ చెయ్యాల్సిన అవసరం, అవకాశం ఒకసారే వచ్చిపడ్డాయి. లేకపోతే పెట్టుబడులు, నిధులు, ఆదాయాలు ఎలా వస్తాయ్? He, basically, has no choice with all the politics being played by the center. సో, ఆయన ఆ కార్యక్రమాన్ని సీరియస్ గా తీసుకున్నారని, తీసుకోక తప్పదని కాఫీత్వవాదుల ఉద్దేశం. అదీకాక ఏపీకి గొప్ప వైభవం కలిగిందంటే అది సీబీఎన్ వల్లనే అనే కీర్తి గారంటీ. షార్ట్ టర్మ్ లో అది రాకపోయినా ఏదో ఒకనాటికి ఏపీ వృద్ధిలోకి వచ్చిందంటే మొదటి ముఖ్యమంత్రి నిర్మించిన రాజధాని వల్లే అన్న క్రెడిట్ ఆయనకే వెళ్తుంది. సో, హి నీడ్స్ టు సక్సీడ్. What’s wrong with that?
రాజకీయ రణరంగాన్ని, ఏపీలో రాజకీయ రణరంగాన్ని, రాష్ట్రాభివృద్ధిని వేరువేరుగా మానేజ్ చెయ్యాల్సిన అవసరం చాలాకాదు, విపరీతంగా వుంది. అది చెయ్యగల నేర్పు సీబీయెన్ కి బాగానేవుంది. ఇప్పుడా హాట్-సీట్లో చంద్రబాబు బదులు ఎవరో సూరిబాబు కూచున్నా, సత్తిబాబు కూర్చున్నా ఆ బాబు ఏ పార్టీవాడైనా ఇదే మార్గంలో వెళ్ళక తప్పదు. మహా అయితే పాతసారానే కొత్తసీసాలో పోస్తారు. యూపీయే గవర్నమెంట్ ని వెక్కిరించిన ఎన్డీయే ఇప్పటివరకూ ఏం సాధించింది? కొత్త కుంభకోణాలు తప్ప. ఏం చేస్తాడో చూడకుండా ఐరన్-లెగ్ ముద్రేసి సైడ్-ట్రాక్ చెయ్యడం ఎందుకురాజధాని నిర్మాణం చేసిన కీర్తి అంతా ఆయన ఎక్కౌంట్లో పడిపోతోందనే బాధా? అమరావతి పేరుతో ఆయనేం బావేసుకుంటున్నాడోననే దుగ్ధా? సో, సీబీఎన్ ని పద్యంలోని ఖర్వాటుడిగా చూడరాదు. పరిస్థితులతో పోరాడుతూ ఏపీ చరిత్రలో తన స్థానం పదిలం చేసుకోడానికి ప్రయత్నిస్తున్న సీఎంగానే చూడాలి.

Frankly speaking, రెండు కప్పుల కాఫీ వరసపెట్టి ఆస్వాదించగల టేస్టు, టైము వుంటేచాలు ఇట్టే అర్ధమైపోయే విషయం ఏంటంటే ఈ రోజుల్లో ఏ దేశపు పాలిటిక్సులోనైనా సరే పార్టీలు, కండువాలు, గుర్తులు, జెండాలు మారతాయి తప్ప అమలుచెయ్యగల అజెండా – స్ట్రెస్ ద వర్డ్ ‘అమలుచెయ్యగల’ అందరికీ ఒకటే అని. అది పొలిటీషియన్స్ చేతుల్లో వుండదు. మెగాబిజినెస్ ఎంపైర్లు + ప్రపంచ/దేశ ఆర్ధికరాజకీయ పరిస్థితులు చూపించే సినిమాలో పొలిటీషియన్లు చేసేది ఐటం డాన్సులు, అంతే! పార్టీని బట్టీ డాన్సు మారుతుంది. అదంతే !

Anyways! All is fair in love, war and politics. ప్రతిపక్షాలన్నాక ఏదో ఒక గొడవ చెయ్యడం వాళ్ళ జన్మ హక్కు. తెలుగుదేశం ప్రతిపక్షంగా వున్నా ఇలాంటివే భాగోతాలు – లేకపొతే రామాయాణాలు,పిడకలవేటలు  వుండేవే.
అందువల్ల జనం, అంటే మనం, పట్టించుకోవాల్సింది ఎవరివల్ల ఏం జరిగింది అనికాదు. ఎందుకు జరిగింది? ఎలా జరిగింది? – ఈ రెండిటి మీదా ఫోకస్ పెట్టడం అలవాటు చేసుకుంటే జరిగేవన్నీ జాగ్రత్తగా సరిగ్గా జరుగుతాయి. ఎవరివల్ల జరిగింది అనే ప్రశ్నలో దాక్కున్న ఆ “ఎవరు” జాగ్రత్తగా పనులు చెయ్యడం అలవాటు చేసుకుంటాడు. ఫరెగ్జాంపుల్, పుష్కరాల్లో తొక్కిసలాటనే తీసుకుంటే, ప్రొఫెషనల్ గా ఆ యాక్సిడెంట్ జరగడానికి దారి తీసిన పరిస్థితులు ఏంటా అని ఎనలైజ్ చేస్తే పేపర్లు, ఛానెళ్ళూ సాధారణంగా లైట్ గా తీసుకునే సంగతులు బోలెడు దొరుకుతాయ్. యాక్సిడెంట్లు జరగడానికి ఒక నాయకుడి దురదృష్టంకన్నా, ముహూర్తాలు, ప్రవచనాలకన్నా ముఖ్యమైన కారణాలుంటాయ్. పట్టించుకోవాల్సిన వాళ్ళు సరిగ్గా పట్టించుకుంటే. ఆ సంగతులు ఇరవైనాలుగో కప్పు కాఫీతో బై 4నౌ _/\_ 🙂

స’శేషం’

మానవశరీరంలో”సున్నితమైన”చింపాంజీ బుద్ధి పనిచేసినప్పుడు? – ఇరవైరెండో కాఫీ :-)


Seumas Mac Manus అనే షనాకీ (shanachie) “Better a bald head than no head at all,” అన్నాడు.ట! (మన హరికధలు, బుర్ర కధల్లాగా నోటితో ఐరిష్ జానపద కధల్ని చెప్పేవాళ్ళని షనాకీ అంటారు. మళ్ళీ, ట! ). బానేవుంది కానీ ఇన్-డైరెక్ట్ గా బట్టతలని ఒక లోపం అన్నట్టుగా వుంది కదూ. ఆ సంగతి తర్వాత. ముందుగా అసలు తల లేకపోవడం గురించి……
ఇన్ రియాలిటీ, ప్రపంచంలో జుట్టులేనివాళ్ళ కన్నా బుర్రలేనివాళ్ళే, to be precise, బుర్ర వాడని వాళ్ళే ఎక్కువుంటారు. At least that is what the trend is. మనిషన్నవాడికి రకరకాల సిద్ధాంతాలకి, మతతత్వాలకి, ఇజాలకి, ట్రెండ్లు, ఫాషన్లకి బుర్రని అంకితం, పునరంకితం చేసేయడం అలవాటై పోయింది. దీంతో బుర్రలో ఒరిజినల్ గా, ప్రకృతిసిద్ధంగా వుండే కామన్ -సెన్స్, నాచురల్ బాలెన్స్ పని చెయ్యడం మానేసే ప్రమాదం వుంది. సృష్టిలో ప్రతి జీవికి తన పరిసరాలకి, తన జీవన శైలికి సంబంధించిన కామన్ సెన్స్ ఉంటుందికదా! ఆ జీవికి ప్రకృతికి మధ్య చక్కటి బాలెన్స్, harmony with nature, ఏర్పడ్డంలో ఆ కామన్ సెన్స్ దే ప్రధానపాత్ర. ఇతర జీవులతో పోలిస్తే మనిషికున్న ప్రత్యేకతలవల్ల ఆ కామన్ సెన్స్ ని హ్యూమన్ సెన్స్ అనడం యాప్ట్. కాఫీత్వం చెప్పేదేంటంటే
ఈ హ్యూమన్ సెన్స్ సరిగ్గా పనిచేసినంత కాలం నాగరికత, సంఘనిర్మాణం, ఉత్తమ సంస్కారాలు, విలువలు, విజ్ఞాన సంపాదన, ప్రజాస్వామ్యం లాంటి ఉన్నతమైన విషయాల్లో మానవజాతి పురోగమిస్తుంది.

అది పంజెయ్యనప్పుడు?

దురాచారాల నుంచీ దుష్టచర్యల వరకూ ఇప్పుడు భూమ్మీదున్న వివిధ సాంఘిక, మానసిక రుగ్మతలకి హ్యూమన్ సెన్స్ పంజెయ్యకపోవటమే మెయిన్ రీజన్.

ఎలా అంటారా? అనకపోయినా సరే, ఇలా
చింపాంజీ డీ.ఎన్.ఏ ని మనిషి డీ.ఎన్.ఏ ని పక్కపక్కన పెట్టి చూస్తే 98.5% వరకూ రెండూ ఒకటేట. 1.5% తేడాలో మనిషి సూపర్ కంప్యూటర్లు, మార్స్ ఆర్బిటర్ మిషన్లు, నానో టెక్నాలజీల వరకూ వెళ్ళిపోయాడు. చింపాంజీ?
ఇప్పటి వరకూ నాలుగు కాళ్ళ నడక మానలేదు.గ్రూప్స్ గా విడివిడిగా వుంటూ తిండీ వగైరా నిత్యావసరాలకోసం కొట్టుకు చావడం మానలేదు. ఒకే గ్రూపులో వుంటున్న వాటి మధ్య గూండాయిజం, బుల్లీయింగ్ , ఆడచింపాంజీల కోసం ఒకదాన్నొకటి చంపుకోడం మామూలే.

డీ.ఎన్.ఏ క్వాలిటీలో జస్ట్ 1.5% మెరుగుదల = నాగరికత+సైన్సు+కళలు+కావ్యాలు+ఇతర గ్రహాలలో బుద్ధిజీవులకై అన్వేషణ+……..+టాలీవుడ్ మార్కెట్ రెండొందల కోట్లు దాటిపోవడం 😉 వరకూ!!!

ఈ వ్యత్యాసానికి మూలం మనిషిని జంతువునుంచి వేరు చేసే మనసు,బుద్ధి,జ్ఞానం.

ఇప్పుడు ప్రశ్నలు ఏంటంటే డీ.ఎన్.ఏ ల్లో ఉన్న 1.5% తేడాలో మనసు,బుద్ధి,జ్ఞానాల వాటా ఎంత? ఒకవేళ మనసు, బుద్ధీ, జ్ఞానాల స్థాయి, వాటి క్వాలిటీ 1.5% మేర పడిపోతే ఏమౌతుంది?
మొదటిప్రశ్నకి జవాబు తెలీదు కానీ రెండో దానికి జవాబులు యూనివర్సిటీ షూటింగులు, భయంకర ఉన్మాదాలు, అత్యాచారాలు, రాజకీయలబ్ధి కోసం కులమతజాతి బేధాలు రెచ్చగొట్టడం, అవి పట్టుకుని జనం రెచ్చిపోవడం, వెర్రితలలు వేస్తున్న మానసిక రుగ్మతలు, మత దురహంకారాలు ఎట్సెట్రా రూపాల్లో కనిపిస్తున్నాయ్.

బీపీయో, సుగరో పడిపోయినట్టు హ్యూమన్ సెన్స్ 100% నుంచి 98.5%కంటే తక్కువ లెవెలుకి పడిపోయినప్పుడు
మనిషి శరీరంలో “సున్నితమైన” చింపాంజీ బుద్ధి!! పాపం తన ఆలోచనలకి అనుగుణంగా స్పందించే శరీరమూ, పరిసరాలూ, కంపెనీలేక తల్లడిల్లి
ఫుట్-పాత్ లపై నిద్రిస్తున్నవాళ్ళ మీదకి కార్లు ఎక్కించచ్చు.
సవతిపిల్లల్ని, కొన్నిచోట్ల కన్నబిడ్డల్ని, రాసిరంపాన పెట్టచ్చు
ముసలి తల్లిదండ్రుల్ని రోడ్డు మీద వదిలెయ్యచ్చు
సీక్రెట్ కెమెరాలు పెట్టి అసభ్య వీడియోలు తియ్యచ్చు
ఇసక మాఫియాలు నడపచ్చు, క్రికెట్ బెట్టింగ్ కోసం పిల్లల్ని కిడ్నాప్ చెయ్యడాలు,
సినిమాయాక్టర్ల కోసం గుళ్ళు, పాలాభిషేకాలు, ఆత్మహత్యలు వగైరా లోకకళ్యాణ కార్యక్రమాలు
చెయ్యచ్చు……………..తక్కినవి పాఠకుల ఊహకే వదిలెయ్యాలని కాఫీత్వ సిద్ధాంతం. వదిలేసా!

ఎడ్యుకేషన్ ఇన్ హ్యూమన్ వాల్యూస్ , ప్రాక్టీస్ ఆఫ్ హ్యూమన్ వాల్యూస్ – ఈ రెండూ చింపాజీకి, మనిషికి మధ్య వున్న1.5% డీ.ఎన్.ఏ తేడాని అలా నిలబెడతాయనేది కాఫీత్వంలో వున్న ఒక “మూఢ” విశ్వాసం. హ్యూమన్-వాల్యూస్ లేని హోమోసేపియన్ కి తాటిచెట్టు నీడ (??) కోసం వెళ్ళిన అలనాటి ఖర్వాటుడికి, అంటే బాల్డ్-హెడెడ్ జెంటిల్మన్ కి పోలికేంటంటే విచక్షణా జ్ఞానం వాడకపోవడం/వాడలేకపోవడం/అసలు లేకపోవడం.
అరెరే! పద్యం కోట్ చేద్దామనుకుంటుంటే టైము, కప్పులోని కాఫీ రెండూ ఐపోయాయ్. పద్యం ఇంక నెక్స్ట్ కప్పులోనే. Bye4Now 😉

స’శేషం’

తెలుగు నేలపై వెలుగు ముఖ్యమంత్రులు – ఇరవయ్యో కప్పు కాఫీత్వ


బ్రిటీష్ సామ్రాజ్యానికి తెలుగు రాష్ట్రాలకి తేడాలాంటి సామ్యం లేక పోలిక లాంటి బేధం ఏంటో తెలుసా?
బ్రిటీష్ సామ్రాజ్యంపై రవి అస్తమించడు. తెలుగు నేలపై చంద్రుడస్తమించడు.
నిజానికి తెలుగుదేశానికీ వెలుతురుతో, సూర్యచంద్రులతోఏందో ప్రత్యేక సంబంధమే ఉన్నట్టుంది. టాపిక్ ఇంట్రెస్టింగా వుందా?

అలాయితే కాస్త కాస్త సిప్ చేస్తూ ఈ ఇరవయ్యో కప్పు కాఫీత్వాన్నాస్వాదించండి. చిన్న చిరునవ్వు వచ్చినా కాఫీ బావున్నట్టే –
ఈ పూట కాఫీ బ్రేక్కి కొంచెం లైట్ సబ్జెక్ట్ ఏమైనా ఉంటే బావుంటుంది కానీ అందరూ అన్ని లైట్ సబ్జెక్ట్లూ ఎవరో ఒకరు డిస్కస్ చేసేస్తూనే వున్నారు. పోనీ బాహుబలికి రివ్యూ రాద్దామా అంటే అబ్బో గిన్నెస్ రికార్డ్ ఫర్ హైయ్యెస్ట్ రివ్యూస్ కోసం చూస్తే బాహుబలే గెలిచేలా వుంది. అన్ని రివ్యూలు. పుష్కరాల గురించి రాద్దామా అంటే తొక్కిసలాట గొడవతో అది హెవీ మాటర్ అయికూచుంది. లైట్ సబ్జెక్ట్ ఏముందిరా నిజంగా లైటు – వెల్తురు- కి సంబంధించినది
అని బుర్ర వేడెక్కించుకుంటుంటే నా ముందునుంచి ఒక ఖర్వాటుడు, అంటే బట్టతలాయన, వెళ్ళాడు.ఆయనగారి ఇంద్రలుప్తకము = కేశఘ్నము=ఖల్వటము=ఖలాత్యము=చెంబుతల=నూలిగరసు, అంటే బట్టతలపై ఆఫీసు లైట్ల రిఫ్లెక్షను చూసి ఒకానొక ముఖ్యమంత్రిగారి బాల్డ్-హెడ్డు గుర్తొచ్చింది. లైట్ సబ్జెక్ట్ అనుకున్నాం కదా బట్టతల, బీయింగ్ ఎ రిఫ్లెక్టివ్ సర్ఫేస్, ఈజ్ ఎ లైట్ సబ్జెక్ట్ అనిపించిందిదాంతో ఎందరు సీఎమ్ములకి బట్ట తల లున్నాయా అనే ఒక ఉత్తర మీమాంస మొదలయింది. (పూర్వ మీమాంస ఏదంటే అది కాఫీత్వానికి సబ్జెక్టేమిటా అన్నది.) ముఖ్యబట్టతలమంత్రుల స్టాటిస్టిక్స్ సంగతెలా వున్నా ఈ క్రింది విషయాలు వెలుగులోకి వచ్చినవి.

ఆంధ్రరాష్ట్రపు మొదటి ముఖ్యమంత్రి టంగుటూరి ప్రకాశం. సమైక్యరాష్ట్రానికి చివరి సీఎం కిరణ్ కుమార్రెడ్డి.
మధ్యలో ఇద్దరు భాస్కరులు – నాదెండ్ల , కోట్ల. నాదెండ్లగారు జస్ట్ భాస్కరుడైతే, కోట్ల వారువిజయభాస్కరుడు.
రోజులో ముందు సూర్యుడు తరువాత చంద్రుడు వస్తారు కదా. అలాగే భాస్కరులిద్దరి తర్వాత వరసగా చంద్రోదయాలు. చంద్రబాబు, రాజశేఖర్రెడ్డి(రాజ అంటే చంద్రుడనే అర్ధంవుంది, రాజశేఖరుడు అంటే శివుడు) చంద్రశేఖరరావు.
రోశన్ అంటే మెరిసేది. అందులో రోశ తనపేరులో ఉండడంతో ఆపద్ధర్మ ముఖ్యమంత్రి రోశయ్యగారు కూడా ఈ కాంతివంత ముఖ్యమంత్రుల లిస్టులో ఉన్నట్టే.

ఈ కాంతిమంతులందరికీ ఏదో ఒక స్పెషాలిటీ కూడా వుంది.
ప్రకాశంగారి ప్రకాశం గురించి తెలుగువాళ్ళకి చెప్పాలా?
కోట్ల భాస్కరుడి హయాంలో ఏపీ కాంగ్రెస్ “చెయ్యి”జారితే, వెన్నుపోట్ల భాస్కరుడై వెలుగొందారు నాదెండ్ల.
చంద్రుడికి మచ్చలా చంద్రబాబుకీ వెన్నుపోటు మచ్చ తప్పలేదు కానీ అంతర్జాతీయ వేదికపై ఏపీ వెలిగింది చంద్రబాబు హయాంలోనే.
అమావాస్య చంద్రుణ్ణి ధరించి కొందరికి, పౌర్ణమి చంద్రుణ్ణి తలదాల్చి ఇంకొందరికి కనిపించిన ఘటనాఘటన సమర్ధుడు రాజశేఖరుడు.
బంగారమ్మ గారి వెలుగులు ప్రతిఫలించాల్సిన ఆపద్ధర్మం ‘రోశ’య్య గారిది.
సమైక్యవాదానికి చిట్టచివరి ఆశాకిరణ్ కుమారుడికి మిగిలిన ఖ్యాతి చిట్టచివరి సమైక్య ముఖ్యమంత్రి.
విభజనమచ్చతో నైజాం నెలవంక నెత్తినపెట్టుకున్న ‘కలువల’ రాయుడు చంద్రశేఖరుడు.

అదండీ ఆంధ్రదేశానికీ సూర్యచంద్రులకీ వున్న ప్రత్యేకానుబంధం! ఇంత గొప్ప విషయాల్ని వెలికి తీయించిన బట్టతలపై ఒక చక్కటి పద్యంతో ఇరవై ఒకటో కప్పు కాఫీ తయారౌతోంది. అది రేపు. బై4నౌ. _/\_ 🙂

కాఫీత్వం19 – ఇవన్నీ కైలాష్ సత్యార్ధికి, సునీతాక్రిష్ణన్ కి వదిలేయాల్సిందేనా?


సీఎం అంతటాయన చలించి తన కుటుంబ సభ్యురాలిగా చేర్చుకోవడంతో ప్రత్యూష కష్టాలు తీరిపోయాయ్. ప్రత్యూషకి సంబంధించినంత వరకు హృదయ పూర్వకంగా అందరూ సంతోషించాల్సిన సంగతి. హైకోర్టు సువోమోటో కేసుగా తీసుకున్నాక, ప్రతిపక్ష నేత ఆ అమ్మాయిని పరామర్శించాక జరగడంతో ఈ చలింపు రాజకీయ ‘చలి’ంపులా కనిపించొచ్చు. ఈయన ఇంతలా ‘చలిస్తారని’ ఊహిస్తే ప్రతిపక్షం ఇంకెంతగా ‘చలించేదో’ కదా? ఊహించుకుంటేనే మనసు ‘చలి’స్తోంది. ఏదేమైనా, politics apart! ప్రత్యూష వెంట ఇప్పుడు సీఎం కుటుంబం, హోమ్మినిస్టరు, హైకోర్టు, అధికార్లు ….. ఇన్నాళ్ళు దురదృష్టం వెంటాడాక ఆమె పైన విధి ఇన్ని రూపాల్లో కరుణిస్తోంది. That’s God!! Not men!  😉

ఇప్పుడో ప్రశ్న, ప్రభుత్వమో, ప్రతిపక్షమో, న్యాయ వ్యవస్థో, నాయకులో చలించాలంటే ఇంత విజిబిలిటీ, మీడియా కవరేజ్, సంచలనం వుంటే కానీ అది జరగదా?
టీ కొట్లల్లో, రెస్టారెంట్స్ లో, మెకానిక్ షెడ్లలో, ట్రాఫిక్ లైట్ల దగ్గిర వాహనాల్ని తుడవడంలో, బలవంతంగా యాచక వృత్తిలో దించబడి మగ్గిపోతున్న పిల్లల వెనక ఎవరుంటారు?
విమెన్ ట్రాఫికింగ్ మాఫియా కబంధ హస్తాల్లో చిక్కి జీవఛ్ఛవాలౌతున్న ఆడపిల్లల వెంట ఎవరుంటారు?

ఇవన్నీ కైలాష్ సత్యార్ధికి, సునీతాక్రిష్ణన్ కి వదిలేయాల్సిందేనా?

ఆంటోయిన్ గలాండ్ గారి కాఫీత్వసూక్తి ప్రకారం ఇలాంటి ప్రశ్నలకి జవాబులు వెదకాలని అనిపించాలన్నా, జవాబులు దొరకాలన్నా గుక్కెడు కాఫీ వేడివేడిగా గుటకేయాల్సిందే. ఏలయన –
“కాఫీకి, సమాజంలో మంచి కోసం తపించే వాడికి మధ్య అందమైన, బంధం వుంది. ఆ బంధంలో లోపాలుండవు. అదే మందు సీసాతో అనుబంధం వున్నవాళ్ళ పరిస్థితి అలాక్కాదు. బాటిల్లోంచి బుర్ర లోకి తిన్నగా వెళ్ళిపోయే మందు ఆవిరులు, అక్కడ అలుముకుపోవడంవల్ల బుద్ధి మసకబారిపోతుంది. దాంతో ఆ బుర్రలో పుట్టే ఆలోచనల్లోనూ, అభిప్రాయప్రకటనలోనూ సిన్సియారిటీ వుండదు. కాఫీ తాగీ/తాగుతూ చేసిన చర్చలు,మేధోమధనాల్లో నిజాయితీ ఎక్కువ, వాటిని తేలిగ్గా మర్చిపోలేం,” అని ఉవాచించిన ఆంటోయిన్ ఫ్రెంచి వాడు కనక మందు సీసా ఒకటే ప్రాబ్లెంగా కనపడి వుండొచ్చు. మనదేశంలో మందుకి ఇంచుమించు- కాదు, కాదు దానిని మించు మత్తు “పదార్ధాలు” లక్ష వున్నాయి. ఫిలసాఫికల్ గా భ(భా)వరోగాలు అనొచ్చేమో. అదృష్టవశాత్తూ అన్నిటికీ కవోష్ణ క్షీర సంయుక్త కాఫీపానం (=hot filter Coffee) ఔషధంగా పనిచేస్తుంది. కాకపొతే అది సేవిస్తూ ఒక చోట స్థిమితంగా కూచుని కాఫీని, కాఫీతత్వాన్ని పూర్తిగా ఆస్వాదించాలి. దాన్నే కాఫీత్వం అంటారు. That’s how this Nineteenth cup of Coffeethva occupies our thoughts for now. Bye _/\_ 🙂

 స’శేషం’

We confuse-You refuse అల్లాటప్పాఛానల్ డిస్కషన్ ఫోరం


కొలావెరి స్టేషన్లో జరిగిన తొక్కిసలాటలో ప్రయాణికుల మృతిపై అల్లాటప్పా ఛానల్ డిస్కషన్.

వెల్-కమ్ టు అల్లాటప్పా ఛానల్’స్ డిస్కషన్ ఫోరం. యువర్స్ ట్రూలీ అల్లాటప్పేష్ హియర్. జరిగిన దురదృష్ట సంఘటన పై తన అభిప్రాయాల్ని మనతో పంచుకోడానికి   ప్రముఖ సామాజిక పరిశీలకులు, సంస్కర్త  శ్రీ ఫలానారావుగారు, అలాగే ప్రముఖ మేధావి బుర్రా మోకాల్ గారు ఇప్పుడు మనతో స్టూడియోలో వున్నారు. నమస్కారం ఫలానారావు గారు, మోకాల్ గారు. ఫలానారావ్ గారు ముందుగా మీరు చెప్పండి. ప్రఖ్యాత సామాజిక పరిశీలకుడిగా నిన్న కొలావెరి  స్టేషన్లో జరిగిన తొక్కిసలాటలో ప్రయాణికులు మృతి చెందడంపై మీరేమంటారు? ఇది ప్రభుత్వ వైఫల్యమా, ప్రయాణికుల ఆత్రుతా లేక ఇంకేవైనా కారణాలున్నాయంటారా?

ప్రతి చిన్న విషయానికి ప్రభుత్వాన్ని నిందించటం పరిపాటి అయిపోయిందండి అల్లాటప్పేష్ గారూ. ప్రయాణికులు ఎక్కడికెళ్తే అక్కడ స్టేషన్లు కట్టి రైళ్ళు నడిపించటం ప్రభుత్వం పని. అంతకు మించి వాళ్ళేం చేస్తారండి? వాళ్ళని తప్పు పట్టాల్సిన అవసరం ఖచ్చితంగా లేదండి. అలాగే ప్రయాణికులని అనడానికీ ఏమీలేదు. వాళ్ళ వాళ్ళ పనులలో వాళ్ళుండి ఊళ్ళకి వెళ్లాలనే ఆత్రుతలో తప్పు పట్టాల్సిందేముందండీ?

ఇక్కడో మాట చెప్పుకోవాలి ఫలానారావ్ గారు. ప్రయాణికులంటే వుట్టి ప్రయాణికులే కాదండి, ప్రజలు. ప్రజలంటే వోట్లు. వాళ్ళనేమన్నా అంటే కళ్ళు, కాదు వోట్లు, వోట్లు పోతాయండి. సో, వాళ్ళని తప్పుపట్టే అవకాశం వుండకూడదండి.

మీరన్నది అక్షరసత్యం. ప్రజలంటే దేవుళ్ళు కదండీ. వాళ్ళలో మార్పు ఆశించటం, నేర్పించటం అంటే మన అస్తిత్వాన్ని మనం సందేహించటమే. అందువల్ల ప్రజల గురించి డిస్కస్సే చెయ్యకూడదండి.

అంతే కాద్సార్! ప్రజాస్వామ్యం అంటే ప్రజలే ప్రభుత్వం. కనక ప్రభుత్వం గురించి మాట్లాడినా ప్రజల గురించి మాట్లాడినట్టే అవుద్దండి.

అందులో సందేహమేముందండి? ఈ చర్చ  ప్రజల్ని, ప్రభుత్వాన్ని బోనులో నిలబెట్టడం కోసం కాదండి. దుర్ఘటనకి బాధ్యులైన వ్యక్తులెవరో తేల్చటం.

ఒక్క నిముషం, ఫలానారావుగారు, దుర్ఘటనకి ప్రత్యక్ష సాక్షి తిక్క శంకరయ్యగారు లైన్లో ఉన్నారు. ముందుగా వారి ప్రశ్న ఏమిటో విందాం. ఓకే!తిక్క శంకరయ్యగారూ! సార్ వింటున్నారు. మీరు మాట్లాడండి.

సార్! నమస్కారం సార్! ఫలానా రావు గారు! నా పేరు తిక్క…

నమస్కారం తిక్క శంకరయ్య గారు, మీరేం అడగాలనుకున్నారో అడగండి.

అవున్సార్! మిమ్మల్ని ఒకటి అడగాలనుకున్నాం……… మా ఫామిలీ అంతా మీ అభిమానులం సార్!

మంచిదండి, మీరేదో అడగాలన్నారు, అడగండి.

సార్?

అదేనండీ, మీరేదో అడగాలన్నారు కదా అడగండి.

ఓకే సార్! అదే సార్ తొక్కిసలాటకి స్టేషన్ మాస్టర్ బాధ్యత ఏమీ లేదంటారా? కొంచెం మీ వివరణ చెప్పండి సార్.

అయ్యా! నేనో సామాజిక సంస్కర్తని. సామాజిక స్పృహతో మాట్లాడ్డం నా స్వభావం, నా బాధ్యతాను.

సార్!

అయితే స్టేషన్ మాస్టర్ ప్రభుత్వోద్యోగి. ప్రభుత్వానికీ, సామాజిక విషయాలకి లంకెలా పెడతామండి? ప్రభుత్వం జోక్యం చేసుకోని, చేసుకోకూడని జోన్ ని సామాజికం అంటారండి. ఆ విషయం దృష్టిలో ఉంచుకుని స్టేషన్ మాస్టర్ పాత్రపై ఆలోచిస్తే మన తక్షణ కర్తవ్యం ఏమిటో బోధపడుతుంది.

ఛా! నిజమా! సార్!?!?!

అవును. స్టేషన్ మాస్టర్  పని ప్రభుత్వం కట్టించిన స్టేషన్లో కూచుని రైలు రావడానికీ, వెళ్లడానికీ జెండా ఊపడం. ఈ బాధ్యతా నిర్వహణలో ఆయన లోపాలేం కనబడ్డంలేదు. ఆయన్ని తప్పు పట్టే అవకాశం లేదండి.

ఓకే సార్. థాంక్యూ సార్! ఉంటానండి.

మంచిదండి శంకరయ్య గారు. ఇప్పుడు చెప్పండి ఫలానారావ్ గారు, జరిగిన ఘోరానికి బాధ్యత వహించి యాత్రికుల దుర్మరణం అనే పాపాన్ని మూట కట్టుకోవాల్సిందెవరు? చెప్పండి ఫలానారావు గారూ, ఈ పాపాన్ని మూట కట్టాల్సింది రైలు ఆలస్యంగా నడిపి, రద్దీ పెరగడానికి పరోక్షకారణమైన డ్రైవరు అంటే అది తప్పా? 

తప్పేనండి. డ్రైవరు కూడా ప్రభుత్వోద్యోగే, సిగ్నల్సు ప్రకారం రైలు నడపడమే అతని డ్యూటీ. ఆలస్యం వల్ల స్టేషన్లో రద్దీ పెరిగితే ఆయనేం చెయ్యగలడు? సమయానికి రైలు నడపడం అతని ఒక్కడి చేతిలోనే ఉండదు కదా. రైల్వే ట్రాఫిక్కూ, సిగ్నల్ వ్యవస్థలో లోపాలు, రాస్తారోకోల వల్ల రైళ్ళు ఆగిపోవడం ఇలాంటివెన్నో వుంటాయి. ఆయన్ని అనడం అధర్మం.

మరైతే ఎక్కువ రైళ్ళు నడిపి రద్దీని సరిగ్గా మేనేజ్ చెయ్యలేకపోవడం రైల్వేల అసమర్ధత కాదా? 

రైల్వేలూ కాదండీ, వారికున్న నిధుల కొద్దీ వాళ్ళు రైళ్ళు నడుపుతారు. అక్కడికీ వీలైనన్ని రైళ్ళు నడిపి రద్దీ తగ్గిస్తూనే వున్నారు. ఒక ప్రభుత్వ శాఖ పని చెయ్యడం మాటలా? ఎన్నెన్నో తలనొప్పులు. ఒక్క స్టేషన్లో జరిగిన దానికి రైల్వే శాఖని, ఆ మంత్రిని బ్లేమ్ చెయ్యడం అన్యాయం.

మరైతే జనాల్లో ఆదుర్దా పెంచి అందరూ ఒక్కసారే రైలెక్కడానికి ఉరకలెత్తించి ఇన్ని ప్రాణాల్ని ఆర్పేసిన బాధ్యత ఎవరిది సార్? ఎవరిది?

చూడండి అల్లాటప్పేష్ గారు. తప్పు, ఖచ్చితంగా, రైలొచ్చే టైముకి గణ గణ గణ గంట కొట్టి ప్రయాణికుల గుండెల్లో రైళ్ళు పరుగెట్టించిన ఆ గంట కొట్టేవాడిదేనండీ. ప్రయాణికులు ఆలోచించలేరు, ఆదుర్దా మాత్రమే పడగలరు. ప్రభుత్వం అన్నీ పట్టించుకునే అవకాశం వుండదు. ఇవన్నీ తెలిసీ అంత గట్టిగా, జనం ఝడుసుకునేలా గంట కొట్టి, రైలొచ్చేస్తోందని కంగారు పెట్టేలా ప్రవర్తించిన ఆ గంటవాడిదే తప్పంతా. వాడిదే పూర్తి బాధ్యత. నేనూ ఇంతకూ ముందు బడిలో గంట కొట్టినవాడినే, మీరూ గుడిలో గంట కొట్టేవుంటారు. మనందరికీ తెలుసు గంట శబ్దం భావోద్వేగాల్ని పురి కొల్పుతుందని. కావాలంటే బళ్ళో ఇంటి బెల్లు కొట్టగానే పొలోమంటూ పరుగులెత్తే పిల్లల్ని చూస్తే తెలీదా? గుళ్ళో గంట కొడుతుంటే మీ బుర్రలో సుళ్ళు తిరిగే కోరికల చిట్టా తెరిస్తే తెలీదా? ఇన్నీ తెలిసీ అంత భయంకరంగా, మూఢంగా, మూర్ఖంగా గంట కొట్టిన వాడిదే ఈ నేరం, ఈ ఘోరం, ఈ పాపం.

బుర్రా మోకాల్ గారు ఇంతవరకూ మౌనంగా వున్నారు. సార్! మీరు చెప్పండి గంట కొట్టేవాడిదే బాధ్యతని ఫలానావారు అంటున్నారు. మీరేమంటారు?

ఫలానారావ్ గారితో ఏకీభవిస్తానండీ. ప్రేక్షకులకీ, మీకూ కూడా సవినయంగా మనవి చెయ్యాల్సిందొకటుందండి. ఈ గంటలుకొట్టేవాళ్ళ విషయంలో నాది ప్రత్యేకమైన, సుదీర్ఘమైన అనుభవం. నేను తొమ్మిదో తరగతి మొదటిసారి చదివినప్పటికీ తొమ్మిదోసారి చదివినప్పటికీ – అంటే ఆ తొమ్మిదేళ్ళలో బళ్ళో కొట్టే గంటల శబ్దంలో విపరీతమైన, అవాంఛనీయమైన మార్పు వచ్చిందండి. ఇదే కాలంలో గుళ్ళల్లో గంటల శబ్దంలో కూడా సమాంతర మార్పు సంభవించిందండి. ఇన్ని రంగాల్లో గంటలు మారుతున్నప్పుడు రైల్వే స్టేషన్ గంటలు మారవనుకోవడం శుద్ధ అమాయకత్వమండి. ఐతే మనం గమనించాల్సిన విషయం మరోటుంది. గంట సంగతలా వుంచితే, జనాన్ని ఆకర్షించాలనే గంట కొట్టేవాడి తాపత్రయం, ఆజ్ఞానంనుండి పుట్టిన అనవసర ఆవేశం, మూఢత్వం ఇందులో పెద్ద పాత్ర వహిస్తాయండి.

సార్! తిక్క శంకరయ్యగారు మళ్ళీ లైన్లో ఉన్నారు… శంకరయ్యగారూ చెప్పండి, మీ బుర్ర దొలుస్తున్నదేమిటో!

సార్! నాక్కొంచెం తిక్కండి, ఎప్పుడైనా ఒకసారి దానిక్కొంచెం లెక్కుంటుందండి. ఇప్పుడీ చర్చా ……

ఐతే మీ లెక్కేంటో చెప్పండి.

సార్!?!

మీ లెక్కేంటో చెప్పండీ!!

ఈ సంఘటనకి సంబంధించి నిర్ణయాలు తీసుకోవాల్సిన అధికారులదీ, రైల్వే శాఖదీ తప్పులేదన్నారు. బానేవుంది. ఐతే గంట కొట్టమంటే కొట్టే వుద్యోగినీ … అంటే నా ఉద్దేశం, అతని డ్యూటీ రైలు దగ్గరికొస్తోంటే గంట కొట్టడం…. ఆ గంట శబ్దం…గర్ ర్ ర్ ర్ ……ప్రయాణీకుల…. గర్రర్ర్ర్…గుర్….ర్…ర్

లైన్లో ప్రాబ్లం అనుకుంటా. సమయాభావం మన చర్చ ముగించాల్సివుంది. సో, అల్లాటప్పా ఛానల్ ప్రేక్షకులందరూ విన్నారుగా! ఫలానారావు గారు, బుర్రామో కాల్ గార్ల అభిప్రాయాలు. లైన్లో లోపంవల్ల శంకరయ్యగారి కాల్ కట్ అయ్యింది కానీ వినబడినంతవరకూ ఆయనా మనతో ఏకీభవిస్తున్నారని తెలుస్తోంది. మనతో వున్న పరిశీలకులు, మేధావులూ అభిప్రాయపడుతున్న దాన్ని బట్టీ – రైల్వే స్టేషన్లలో జరిగే తొక్కిసలాటలన్నిటికీ, నిన్న కొలావెరి స్టేషన్లో జరిగిందాంతో సహా- నిస్సందేహంగా -గట్టిగా చెవులు చిల్లులు పడేలా గంటలు కొట్టిన, కొడుతున్న, సమీప భవిష్యత్తులోనూ కొట్టబోతున్న ఆ గంటలు కొట్టేవాళ్ళదే బాధ్యత. రైల్వేశాఖ, సంబంధిత అధికార్లు, ఎవడి గోల వాడిదిలా వుండే ప్రయాణికులు – వీళ్ళెవరికీ సంబంధం, బాధ్యతగానీ, అవి వుండే అవకాశాలు గానీ లేవని ఈ పెద్దలందరి అభిప్రాయం. గంటలు కొట్టేవాళ్ళు విధిగా ప్రజల భావోద్వేగాలనీ, మనోభావాలనీ, ఇంకా ఏమైనా వుంటే వాటినీ, ఏమీ లేకపోతే వాటినీ కూడా దృష్టిలో వుంచుకుని బాధ్యతగా గంట కొట్టి అమాయక ప్రయాణికుల్ని సురక్షితంగా ఉంచాలని దేశం మొత్తం భావిస్తోంది. ఈ సందర్భంగా ఈ విషయంలో ప్రభుత్వం ఏం చెయ్యబోతోంది? ఎన్నాళ్ళ వరకూ గంటలు కొట్టేవాళ్ళ అలసత్వాన్ని ఉపేక్షిస్తుందీ ప్రభుత్వం? ప్రతిపక్షం నిర్మాణాత్మకంగా వ్యవహరించగలదా ? ఈ ప్రశ్నలన్నీ మన ముందున్నాయ్. ఆ వివరాలన్నిటితో త్వరలో మీ ముందుకి వస్తోందీ .. అల్లా..టప్పా టీవీ. గుడ్ బై.
మీ అభిప్రాయాలూ, సూచనలూ మా తొక్కలోన్యూస్@అల్లాటప్పా.కామ్ కి పంపండి. We confuse, You refuse.

????!!!!????!!!!????!!!!????!!!!????!!!!????!!!!????!!!!????!!!!????!!!!????!!!!????!!!!????

అదండీ కధ. పంతొమ్మిదో కాఫీకి టాపిక్కేంటా అని ఆలోచిస్తుంటే తట్టిన ఐడియా. మన్ని మేలుకొలుపుతున్నామంటూ ఒక్కొక్కరూ ఒకో రకం చొప్పున మన మైండ్స్ లోకి, యా డైరెక్ట్ గా మైండ్స్ లోకే, ఇంజెక్ట్ చేసేస్తున్న మత్తుల వైనం. ఎంతమంది ఎన్ని కప్పుల కాఫీలు సేవిస్తే ఈ మత్తు దిగుతుందో !?! అందుకే గావాఁలు (కొందరు కామోసు / కాబోలు అంటారు) Antoine Galland అనే ఫ్రెంచి రచయిత, పురాతత్వ శాస్త్రజ్ఞుడు – “Coffee joins men, born for society, in a more perfect union; protestations are more sincere in being made at a time when the mind is not clouded with fumes and vapors, and therefore not easily forgotten, which too frequently happens when made over a bottle,” అన్నాడు. బాటిల్ అనేది అందరికీ వర్తించకపోవచ్చు దాని స్థానంలో మనకున్న సవాలక్ష ‘మత్తు’ పదార్ధాలతో ప్రతిక్షేపిస్తే సరిగ్గా సరిపోతుంది. బై4నౌ _/\_ 🙂

స’శేషం’

కాఫీత్వ18-పాంటు వేసుకోడం మర్చిపోయి,ఎదుటివాడి చొక్కా బాలేదని ఎక్కిరించి…


అధః శ్రీ అష్టాదశమ కప్పు కాఫీత్వః,

కాఫీ పాపులారిటీ పెరిగిన పద్ధెనిమిదో శతాబ్దంలోనే ఎలా పెరిగిందో కానీ చికరీకీ ప్రాధాన్యత పెరిగింది. దానికున్న మెడిసినల్ క్వాలిటీస్ వల్ల కావచ్చు. ఏమైనా అది ప్యూర్ కాఫీలోని స్వచ్ఛతని, ఫ్రెష్-నెస్సుని, పవిత్రతని దెబ్బ తీస్తోందా లేదా? తీస్తోంది. నిదర్శనం కావాలా? జర్మన్ స్టేట్స్-మన్, ఛాన్సలర్ బిస్మార్క్ కి ఆపాదించబడిన ఈ ఉదంతం, ఎనెక్-డోట్, చదివితే కాఫీ యొక్క స్వచ్ఛత ఎంత ముఖ్యమన్న విషయంపై ఆలోచించాలనిపించొచ్చు. పర్టిక్యులర్లీ సో, ఇఫ్ యూ నో వాట్ బిస్మార్క్’స్ కంట్రిబ్యూషన్స్ వర్ టు మోడర్న్ జర్మనీ –
Among coffee drinkers a high place must be given to Prince Bismarck (1815-1898). He liked coffee unadulterated. While with the Prussian army in France, he one day entered a country inn and asked the host if he had any chicory in the house. He had. Bismarck said: “Well, bring it to me; all you have.” The man obeyed, and handed Bismarck a canister full of chicory.
“Are you sure this is all you have?” demanded the chancellor.
“Yes, my lord, every grain.”
“Then,” said Bismarck, keeping the canister by him, “go now and make me a pot of coffee.”
సత్యం అనేది కాఫీ అనుకుంటే(ఇదివరకు అనుకున్నాం) దాన్ని ఆచరణలో పెట్టే విధం స్టీమింగ్ గోల్డెన్ బ్రౌన్ ఫిల్టర్ కాఫీ కలపడంతో సమానం. అటువంటి సత్య దర్శనం మనిషికి చేయించే ముఖ్యసాధనం మతం. అలాంటి మంచికాఫీలాంటి మతం –

ఛాందసవాదం, ప్రతివాది భీకరత్వం వంటి చికరీ,
దురాచారాలు, వక్రభాష్యాలు, ప్రచారం, మత మార్పిళ్ళు, మైనారిటీ రాజకీయాల్లాంటి చింతపిక్కలపొడి
కుహనా సెక్యులరిజంలాంటి తొరకలతో
కల్తీ అయితే అత్యంత నాసిరకపు కాఫీ తయారై ఉదరసంచలనం కలిగిస్తుంది.

ప్యూర్ కాఫీలాంటి మతం ఎప్పటికీ మత్తు కాదు. చికరీ, చింతపిక్కలపొడి, తొరకలు కలిసిన, అంటే, ఛాందసవాదుల అతి ఎక్కువైన; మితి మీరిన మతం కాఫీ ఎన్నటికీ కాదు. మత్తు. అలాగే గుడ్డిగా మతాన్ని ఖండించడం, ద్వేషించడం కూడా ఇంకొక రకం మత్తే తప్ప మేలుకోవడం కాదు. ఈ సత్యం పదహారు కప్పుల కాఫీ అయ్యాక్కానీ తట్టనటువంటి నా మట్టిబుర్ర క్కూడా గ్రహింపుకొచ్చే మరో రకం మత్తు గురించి ఊకదంచడమే ఈ పద్ధెందో కప్పుకి థీమ్. కొంత లాజికల్ గా , తెలుగు వంటబట్టిన మెదడైతే తార్కికంగా, ఆలోచించే కెపాసిటీ రాగానే మేధావి వర్గంలో మెంబర్షిప్ వచ్చేసినట్టు ఫీలయ్యే మత్తు వర్గం ఒకటుంది. ఇందులో ఉపవర్గాలుంటాయ్. పుర్రెల్లో పుట్టిన లాజిక్కుల్ని బట్టీ –

మతాన్ని గుడ్డిగా ఖండించే వర్గం ఒకటి.
రెండోది కేవలం సొంతమతంలోనే తప్పులు పట్టేది.
మూడోది ఎదుటి వాడి మతానికి ఈకలు పీకేది.

నిజానికి ఈ మూడు ఉపవర్గాల ఉనికికి కారణం వారివారి వాదాలకి ప్రతివాదాలు అతిగా చేసే ప్రతిపక్షులు, కౌంటర్-పార్ట్స్, సొసైటీలో ఉండడమే. వాళ్ళ గురించి నెక్స్ట్ కప్ ఆఫ్ కాఫీత్వలో..

లీస్ట్ ప్రాబ్లెమాటిక్ ఈజ్ ద ఫస్ట్ కేటగరీ. అంటే వీళ్ళతో అసలు ప్రాబ్లెం లేదని కాదు. తక్కిన వాళ్ళతో పోలిస్తే కొంచెం తక్కువ, అంతే. బట్టలు వేసుకునే వాడే మనిషి అనబడటానికి అర్హుడు అని సొసైటీ ఒక రూలు పెడితే, ఛస్! అదేంలేదు. బట్టలు కట్టుకోవడం మూఢనమ్మకం, అసలు శాస్త్రీయం కాదు అని ఒకడు బయలుదేరాడనుకోండి. అదుగో అలాంటివాడే మొదటి ఉపవర్గానికి మూలపురుషుడు.

ఇప్పుడు రెండో కేటగరీ. వీళ్ళు బట్టలు వేసుకోడానికి వ్యతిరేకులు కాదు కానీ ఏ బట్టలు వేసుకున్నా అవి బాలేవని గొణుగుతూ, గోలపెడుతూ… అసలు బట్టలేసుకోవాలా వద్దా అనే గందరగోళం మామూలు మనుషుల్లో పుట్టిస్తారు, వాళ్ళు బుద్ధిగా బట్టలేసుకు తిరుగుతున్నవాళ్ళే అయినా సరే. దట్స్ వై దీజ్ గయ్స్ ఆర్ ఏ న్యూసెన్స్.

ఇహపోతే మూడో వర్గం. తను పాంటు వేసుకోడం మర్చిపోయిన సంగతి వదిలేసి ఎదుటివాడి చొక్కా బాలేదని ఎక్కిరించి, ఆ చొక్కా ఎలావుంటే బావుంటుందో తర్కించి, చర్చించి, నిగ్గు తేల్చేసే వర్గం ఇది. సొంత మతమే బెస్ట్ ఐతే అందులో దురాచారాలు ఎందుకు బయల్దేరాయనే విషయం వీళ్ళకి పట్టదు. ఒకవేళ పట్టినా వాటికి వాళ్ళ దేవుడు వేసే శిక్షలే పరిహారం, వాళ్ళ మత పెద్దలు చెప్పేదే నిజం. ఈ వర్గం న్యూసెన్స్ అండ్ డేంజరస్. దురదృష్టవశాత్తూ ఈ రోజుల్లో ఈ వర్గపు హల్-చలే ఎక్కువ. That’s all 4 now, Hope the coffee is strong enough _/\_ 🙂

స’శేషం’