Tag: సైంటిఫిక్ హిందూ

కాఫీత్వ37 – మేం తెలుగు నేర్చుకునేది టీవీ యాంకర్ల దగ్గర. వాళ్ళు ప్రస్తుతం సంస్కృతం మాట్లాడట్లేదు. మోడీగారు వచ్చే ఎలక్షన్స్‌లో మళ్ళీ ప్రధాని అయ్యాక….


పాలకడలిలోంచి నాలుగూ చెంచాల పాలు తీసుకుని మనసులో మరుగుతున్న ఆలోచనల డికాక్షన్‌లో వేసి ప్రపంచంతో ఎటాచ్‌మెంట్ అనే పంచదార వేసి అసంతృప్తి చెంచాతో కలుపుతున్నాను. భారతమాతాకి జై అంటే దేశానికి లాభం ఏంటి? జై హింద్ అనే అంటే నష్టం ఏంటి? ఎంత శాతం? అనే విషయం తీవ్రంగా ఆలోచిస్తూ… స్వామివారు ప్రత్యక్షమయ్యారు. కూర్మావతార రూపంలో.

అదేంటి స్వామీ ఇవాళీ రూపంలో వచ్చారు?

ఇప్పుడు నీ మనసులోనూ ఏదో మేధోమధనం జరుగుతోంది, సమయానుకూలంగా ఉంటుందని.  ఈ ఉభయచర రూపం ధరించింది సాగరమధన కాలంలోనే కదా!

థాంక్స్, స్వామీ ! అసలు క్షీరసాగర మధనం ఎందుకు జరిగిందదంటారు? ముప్ఫైఏడోకప్పు కాఫీ సిప్పుతూ స్వామివారిని గూగులించాను.

ఎందుకేవిటి నీ మొహం? ఆ మధనం జరక్కపోతే కామధేనువు, కల్పవృక్షము, దేవతలక్కావాల్సిన ఐరావతం, ఉచ్చైశ్రవం, అమృతం వగైరా ఎలావచ్చేవి?అంతవరకూ ఎందుకు, నాకు మా ఆవిడ దక్కేదా?

నా ఉద్దేశం, మధనం చెయ్యాలనే ఐడియా ఎందుకొచ్చిందీ అని?

ఆన్సరు మధనంలో ఉన్న ధనమే. అమృతం, హలాహలం తప్ప మిగిలినవన్నీ కోరికలు తీర్చేవి, సుఖాలనిచ్చేవీ. చివరికి అమ్మవార్ని కూడా మీరు ధనలక్ష్మిగానే కొలుస్తున్నారు తప్ప గుణలక్ష్మిగా కాదు కదా. సాగరమధనానికి బోల్డు మంచి మంచి అర్ధాలున్నాయి కానీ…

“ధనమార్జయ కాకుత్స్థ ధనమూలమిదం జగత్” అని మీకు రామావతారంలో విశ్వామిత్రుడు చెప్పినట్టు విన్నాను. అలాంటిది మీరే ఇలా అంటే ఎలా స్వామీ?

రైటే కానీ ఆ వాక్యాన్ని ఎలా పాటించానో కూడా రామాయణంలో వుందిగా? అదీ చెప్పు.

అవున్లెండి, పువ్వులోంచి తేనెటీగ మకరందాన్ని ఎంత సున్నితంగా తీసుకుంటుందో అంత ఇదిగా రాములవారు ప్రజల నుంచి టాక్సులు వసూలు చేసేవారని విన్నాం.

కదా? మరిప్పుడు?

Link : నేనెక్కడున్నాను, ఎలా వచ్చాను, ఎక్కడికిపోతానులాంటి ప్రశ్న నాబుర్రలో మెదిలే ప్రశ్నేలేదు

మనిషి తలపులు, మాటలు, చేతలని ఎంతో కొంత ఉన్నతస్థాయికి చేర్చడానికి మార్గాలైన చదువులు, కళలు; రోగాలనుంచి కాపాడి, ప్రాణదానం చేసి అన్ని జన్మల్లో దుర్లభం అనబడే మానవజన్మని పొడిగించగల శాస్త్రం, సేవ ఐన వైద్యం; శారీరక, మానసిక ఆరోగ్యాలని మన కంట్రోల్లో ఉంచే ఒక అభ్యాసం, యోగా; సృష్టికి అతీతంగావుండి సృష్టిని నడిపించే అదృశ్య ఆదిశక్తితో, అదే మీతో, మమ్మల్ని అనుసంధానించే భావం, అంటే భక్తీ; ప్రక్రియ, అంటే  పూజ, పునస్కారం; కేద్రం, అంటే గుడి, ఆశ్రమం; పనిపాటల్లో పడి అలిసిపోయిన మనిషికి ఉల్లాసం ఉత్తేజం కలిగించి తిరిగి రొటీన్‌లో పడడానికి అత్యవసరమైన కార్యక్రమాలు అంటే వినోదం – ఇవన్నీ కమర్షియలైజ్ ఐపోయాయి స్వామీ. పైగా డబ్బులు పెట్టినా వీటిలో ఏ ఒక్కటీ స్వచ్చంగా, కల్తీలేకుండా దొరికే పరిస్థితి లేదు. అన్నిటికీ పాపులారిటీ విపరీతంగా పెరిగిపోయినా సమాజంలో మంచిమనుషులు కాకుండా మరబొమ్మల, కోరికల యంత్రాల, యూజ్&త్రో టైపు జీవితాల పర్సంటేజి పెరుగుతూ పోతోంది. ఎందుచేత?

అవ్వదా మరి? మధనం అంటే మననం. చింతనం. ఫిలాసఫీ. అదేదో మీకు బాగా అర్ధం అవ్వాలని, అలవాటవ్వాలని చక్కటి కధలా చెప్తే ధనం ఒక్కదాన్నే పట్టుకున్నారు.

మేము పట్టుకోవడం ఏమిటి స్వామీ? మీరిప్పుడు చెప్పిన చదువులు, వైద్యం, వగైరాలకి వాడిన సంస్కృతపదాలని చూడండి – చదువు = బో”ధన”; యోగాభ్యాసం =సా”ధన”; పూజాపునస్కారం = ఆరా”ధన” ; గుళ్ళు = ప్రార్ధన = ప్రార్”ధన”; ఆశ్రమాలు= ధనం కోసం సాగదీసి చేసే యాగీ = ధ్యాన (= ధ+యా……+న). ఏమనుకోకండి స్వామీ ఘటోత్కచులవారి మాయాబజార్ గ్రామర్ వాడాను. మాకు వినోదం అంటే  బ్రెయిన్ బీరువాలో దాచేసి చూడాల్సిన సినిమాలు, సీరియళ్ళు తప్ప  బ్రెయిన్ వాడాల్సిన ఎంటర్‌టైన్మెంట్లేమీ లేవు కదా స్వామీ! సినిమాలకి కొత్త కధల కంటే పాతకధల్నే కొత్తగా చెప్పే క”ధనం” ముఖ్యం. లేకపోతే డబ్బులు రాలవు. బ్రెయిన్ బీరువాలో దాచేసాకే సినిమాలు చూడ్డం జనాలకి ఒక ఆచారంగా  అలవాటైపోయింది.

వైద్యం సంగతేంజేశావ్?

పాల సముద్రంలోంచి వచ్చిన మొట్టమొదటి డాక్టర్‌గారు, ధన్వంతరిగారి పేరులోనే వుంది డబ్బుకీ, వైద్యానికీగల  విడదీయరాని బంధం.   మా డాక్టర్లకి అందులో  ధనం ధ్వనిస్తుంది, కనిపిస్తుంది. సంధులు విడదీసేది అలాకాదని చెప్పకండి. మేం తెలుగు నేర్చుకునేది బడిలో కాదు, టీవీ యాంకర్ల దగ్గర. వాళ్ళు సంస్కృతం మాట్లాడట్లేదు. మోడీగారు వచ్చే ఎలక్షన్స్‌లో మళ్ళీ ప్రధాని అయ్యాక ఆ సరదాకూడా తీరిపోతుందనుకోండీ, అది వేరే విషయం.

అవున్లే ఇందులో కాస్త పాయింట్ ఉన్నట్టే కనిపిస్తోంది. కాన్షస్‌‌గానో, సబ్‌కాన్షస్‌గానో, అన్‌కాన్షస్‌గానో మీరంతా క్షీరసాగర మధనంలోని కమర్షియల్ ఫిలాసఫీ ఫాలో అయిపోతున్నారు. మళ్ళీ  ఒకచుక్క కాఫీ సేవిస్తే గానీ ఈ సమస్యకి పరిష్కారం వెదకుట సాధ్యము కాదు అంటూ మందరగిరిధారి వైకుంఠం కిచెన్‌‌వైపు దారి తీశారు. నేనూ నా కాఫీ ఫిల్టర్ వైపుకు అడుగు వేసాను.  

బై4నౌ _/\_ 🙂    

స”శేషం”

Link :కార్బైడుపొగకన్న హాలాహలము మిన్న వదిలెయ్యరా నన్ను నా మానవా!!!
Link : …love for Nature, Beauty, Truth, Freedom and the underlying Oneness of all beings (YVR’s అం’తరంగం’)

ప్చ్!-//మెదడు వాడకుండా తగిన జాగ్రత్తలు తీసుకుంటే…//


Hate Story 3 – సర్ప్రైజ్ హిట్ ఆఫ్ ది ఇయర్ అని సినీ పండిట్లు చంకలు గుద్దుకుంటున్నార్ట. ఎంతగా గుద్దుకుంటున్నారంటే ఎన్‌బీకే తొడకొట్టే రికార్డు బద్దలవుతుందనికూడా సినీవర్గాలు ఆందోళన పడుతున్నారట. అన్ని అంచనాలనీ, చవకబారు సినిమా అన్న రివ్యూవర్ల వ్యాఖ్యానాల్నీ అధిగమించి యాభై కోట్ల మార్కు చేరుకోబోతోందిట. ఈ మాత్రం వసూళ్లు సాధిస్తుందని పాపం కలలో కూడా అనుకోలేదుట.   

గల్లాపెట్టెల గలగలలు వినపడవనిపిస్తే విలవిల్లాడడం, వినపడితే చంకలు గుద్దుకోవడం సినీపండిట్లకి సహజం. గల్లాపెట్టె గలగలల్లోనే జలజల్లాడుతూ జనజీవన స్రవంతి  ప్రవహిస్తుందని వాళ్ళకి తెలుసు మరి.

ఐనా, సినీపండిట్సూ! ఒక విషయం తెలీకడుగుతానూ, … హిట్టవ్వదనే భయంతోనే కదూ సినిమాల్లో ఐటం సాంగులూ, లిప్‌లాక్‌లు, ‌ఎక్స్‌పోజింగులూ, అవీ పెట్టి టీజర్స్ వదుల్తారు పవిత్ర భారద్దేశం మీద? అలాంటప్పుడు సినిమా మొత్తం అవేపెట్టి తీస్తే హిట్ అవ్వదనే అనుమానం ఎందుకూ? మీ పిచ్చి కానీ! ప్రజల మీద ఆ మాత్రం నమ్మకం లేకపోతే ఎలా? హన్నా! ఎన్నికల్లో ఎక్జిట్‌పోల్స్  అంచనాలు తారుమారు చెయ్యట్లా దేశప్రజలు? సామాన్యుడు ప్రజాస్వామ్యాన్ని గెలిపించేశాడని గెలిచినవాళ్ళు, మీడియావాళ్ళూ ప్రజల గొప్పదనాన్ని ఆకాశానికి ఎత్తేయ్యట్లా? వాళ్ళే చివరికి సామాన్యుణ్ణి ఫూల్‌ని చెయ్యట్లా? డౌటా? రెండేళ్లాగి బీహార్ వెళ్తే డౌటుకాస్తా తీరిపోతుంది. ఇంత గొప్ప, తెలివైన ప్రజలకి ఒక బూతు సినిమాని హిట్ చెయ్యడం ఒక పెద్ద లెక్కా?

ఎటొచ్చీ అసహజం ఏంటంటే ఆ గలగలలకి తలదిమ్మెత్తి తలలు పట్టుకునే బాధ్యతగల పౌరుల అసహనమే. జనాల టేస్టు ఎంత దిగజారిందా అని ఆ అసహనంట. ఐనా వాళ్ళు మాత్రం ఎన్నిటికని తల పట్టుకుంటారు? ప్రజల తెలివితక్కువతనమే ఎకనామిక్ ప్రోగ్రెస్‌గా, దిగజారుడుతనమే మోడర్నిజంగా ప్రాజెక్ట్ అవడంలేదుకదా అని ఇప్పటికే తలలు పట్టుకోవడమేంటి? బాదుకుంటుంటేనూ! ఏదో ఒకటి రెండు డౌట్లు మిగిలిపోయి ఆ అసహనం, అంతే – (అవి డౌట్లుగానే ఉండిపోతే అది భారతమాత అదృష్టం) – అది జనాల టేస్టు దిగజారిందా లేక ‘అనాగరిక’దేశంలో ‘అండదండలు’లేక దాక్కున్న దిగజారుడు, ‘అత్యాధునిక’దేశంలో ‘నాగరికత’ అభివృద్ధికి ధైర్యంవచ్చి స్వతంత్రం ప్రకటించుకుందా? ఇలాంటి సినిమాలు మేక్ ఇన్ ఇండియా పరిధిలోకి వస్తాయా, రావా? అని. ఆ సందేహాలు తీరినా తీరకపోయినా పెద్ద ఇదేం కాదు. అదో మేధోసమస్య, మెదడు ఎక్కువగా వాడకుండా తగిన జాగ్రత్తలు తీసుకుంటే అదే పోతుంది. చెన్నై ఎక్స్ప్రెస్, గోలియోం కి రాస్‌లీల రామ్‌లీల, వగైరాలాంటి సినిమాలు చూస్తూ ఎంజాయ్ చెయ్యడం అలవాటు చేసుకుంటే మెదడు అనవసరప్పన్లు చెయ్యకుండా పడుంటుంది. అవి పనిచెయ్యకపోతే బ్లాక్ బస్టర్  హిట్లయిన తెలుగు సినిమాలు కుప్పలు కుప్పలు. దేనికీ బ్రెయిన్ వాడాల్సిన అవసరం లేకుండా ఆయా దర్శకనిర్మాతలు తగిన జాగ్రత్తలు తీసుకుంటున్నారు. అది తెలీక బాధ్యతగల పౌరులం అని టైటిల్ ఒకటి తగిలించుకుని ఊఁహూఁ తెగ మధనపడిపోతూ వుంటారు. హెందుకో! హేఁవిటో! ప్చ్! ప్చ్!ప్చ్!

@@@@@

టర్కీకి కన్జ్యూమరిస్ట్-దేవుడి క్షమాభిక్ష


టర్కీకి కన్జ్యూమరిస్ట్-దేవుడి క్షమాభిక్ష

రష్యన్ జెట్ ని కూల్చేసినందుకు టర్కీని రష్యా క్షమిస్తుందో లేదోగానీ అమెరికా మాత్రం టర్కీని క్షమించేసింది. కాకపొతే అమెరికా క్షమించిన ‌టర్కీ ఒక కోడి. అంతే. 1963 నుంచీ టర్కీ కోళ్ళకి థాంక్స్ గివింగ్ డే నాడు క్షమాభిక్ష పెట్టడం వైట్ హౌస్ సంప్రదాయంగా మారింది(ట).

కోళ్ళకి మనిషి క్షమాభిక్ష పెట్టడమేంటి? పెడితే గిడితే అవే మనకి క్షమాభిక్ష పెట్టాలిగానీ… ఒక్క కోడి జాతే కాదు సమస్త మానవేతర జీవజాలాన్ని క్షమించమని మనమే అడగాలి. వాటిని తింటున్నందుకు కాదు. అన్నిట్నీ వ్యాపారవస్తువులుగా మార్చేసి వాటి జీవితాల్ని యాంత్రికం చేసేసినందుకు. ప్రస్తుతం “క్షమాభిక్ష” పొంది స్వేచ్చావాయువులు “పీల్చేస్తున్న” రెండు టర్కీకోళ్ళ పరిస్థితి చూస్తే అదే అనిపిస్తుంది. ఎలాగంటే ….

అమెరికన్ ప్రెసిడెంటుకి ‍థాంక్స్‌గివింగ్‌డే నాడు టర్కీ కోడిని బహూకరించే సాంప్రదాయం ఎప్పుడో పందొమ్మిదో శతాబ్దం చివర్లో మొదలైందిట. ఆ కోళ్ళని మాంసంకోసం పెంచే పౌల్ట్రీ ఫారాలవాళ్ళు పబ్లిసిటీ కోసం శ్వేతసౌధంలో విందువినోదాలకోసం సమర్పించుకునేవాళ్ళన్నమాట. ప్రెసిడెంటువారు వాటిని ప్రేమతో స్వీకరించామనేందుకు సూచనగా వాటికి తమ శరీరాల్లో చోటిచ్చి తమ ఔదార్యాన్ని చాటించుకునేవారు. 1963లో కెన్నెడీ ఆ సాంప్రదాయాన్ని మార్చేవరకూ ఇది కొనసాగింది. మెడలో “గుడ్ ఈటింగ్, మిస్టర్ ప్రెసిడెంట్” అని రాసున్న బోర్డు తగిలించి మరీ తనకి బహుకరించిన టర్కీని చూస్తే “To know even one life has breathed easier because you have lived. This is to have succeeded,” అని రాల్ఫ్ వాల్డో ఎమర్సన్ అన్నమాటలు గుర్తుకొచ్చాయేమో, “we will just let this one grow,” అనేసి ఆ టర్కీ ఆయుర్దాయాన్ని పొడిగించాడు. ఆ తర్వాత నిక్సన్, రోనాల్డ్ రీగన్ కూడా కనీసం ఒక్కసారైనా క్రిస్మస్ టర్కీలని బ్రతుకు జీవుడా అనిపించారు. రీగన్ తర్వాత వచ్చిన జార్జ్ బుష్ కోళ్ళకి “క్షమాబిక్ష”ని సాంప్రదాయంగా మార్చాడు(ట). 

ap_31330392127-5e6ae6aff3709c1fe956df636d02117f0ad9ba3c-s800-c85photo courtesy : google

నిజానికి బతికి బట్టిన ఆనందం ఈ టర్కీలకి ఎంతో కాలం ఉండదుట. ప్రెసిడెంట్ స్వేచ్చనిచ్చిన పక్షుల్ని వర్జీనియాలో ఒక ఫారానికి పంపుతారు. అక్కడ ఎన్నాళ్ళు బతగ్గలిస్తే అన్నాళ్ళు బతకమని. కానీ అవి చాన్నాళ్ళు బతికే ఛాన్సులు చాలా తక్కువ. ఎక్కువ మాంసంకోసం  ఒక్కో కోడి నలభై కిలోలు తూగేవరకూ  ప్రోటీన్లు ఎక్కువగావుండే మేత పెట్టి పెంచడంతో అవి హాయిగా తిరగడం మాట అటుంచి ఊపిరి సరిగ్గా పీల్చలేని స్థితిలో వుంటాయి. ఎగిరే ప్రశ్నేలేదు. పక్షుల ఎముకలు లోపలివైపు డొల్లగా వుండి, ఎక్కువ బరువులేక ఎగరడానికి అనువుగా వుంటాయి. నలభైకిలోల బరువుని గాల్లోకి లేపడానికి ప్రయత్నిస్తే ఆ ఎముకలు విరిగి ఊరుకుంటాయి. అలా ఊబకాయాలతో బతుకీడ్చి కొన్నాళ్ళకి ఆర్గాన్ ఫెయిల్యూర్ వల్ల పోతాయి. నిజానికి వాటికి ప్రాణభిక్ష పెట్టడం అవి మరో ఒకటి రెండేళ్ళపాటు యాతన పడడానికే. ఈ కోణంలో ఆలోచిస్తే ఇదో అర్ధంలేని వ్యవహారమే అనిపిస్తుంది. “It is a little puzzling that I do this every year, but I will say that I enjoy it, because with all the tough stuff that swirls around in this office, it’s nice once in a while to just say, ‘Happy Thanksgiving” అని ఒబామా మొన్నటి థాంక్స్‌గివింగ్ రోజున అనడంలో కొందరు ఈ తంతులోని అర్ధరాహిత్యాన్నే చూస్తున్నారు. బట్, కంటితుడుపులాంటి చిన్న పాజిటివ్ యాంగిల్ కూడా ఇందులో వుంది. వాటి యాతన ఊరికే వృధా అవుతున్నట్టు లేదు. దేశవ్యాప్తంగా పిల్లలు ఈ “క్షమాభిక్ష” తంతుని ఆసక్తిగా చూస్తారు. ఆ కోళ్ళకి పేర్లు సూచించమని వైట్‌హౌస్ వెబ్‌సైట్లో వచ్చే ప్రకటనలకి స్పందిస్తారు. మూగజీవాలకి పిల్లలు దగ్గిరవ్వడంలోనూ, ఆహారంగా వాడుకునే జంతువులూ, పక్షులపై క్రౌర్యం తగ్గించేలా చేయడంలోనూ ఈ “క్షమాభిక్ష” తంతు పనికొస్తుందని కొందరి అభిప్రాయం. జీవకారుణ్యం పెంచడంలో ఏడాదికో రెండు టర్కీలు యాతన పడే అయినా  తమ వంతు త్యాగం చేస్తున్నాయని అనుకోవాలి. అంతమేరకి వైట్‌హౌస్ సాంప్రదాయాన్ని కూడా మెచ్చుకోవచ్చేమో! ఒకటే ఉచితసలహా. కోడికి క్షమాభిక్ష అనకుండా కోడికి క్షమాపణ అని పేరు మారిస్తే బావుంటుంది. వీలైతే మన కన్జ్యూమరిస్ట్-దేవుడికి బలౌతున్న ఇంకా అనేక జంతువుల్ని, పక్షుల్ని, చేపలకి కూడా ఆ రోజు స్వేచ్ఛ ప్రసాదిస్తే ఇంకా మంచిది. కాదూ? 

ఒకప్పటి ప్రధాని వీపీసింగ్‌కి గొర్రెపిల్లల చర్మంతో చేసిన టోపీ పెట్టుకునే అలవాటువుండేది. వాటి తయారీ వెనక దాగిన క్రౌర్యాన్ని మేనకాగాంధీ వివరించి చెప్పాక ఆయన ఆర్టిఫిషియల్ లెదర్‌తో చేసిన టోపీలు వాడడం మొదలుపెట్టాడు. అది చూసి ఇండియాలో ఎందరు ఆ టోపీలు వదిలేసారో తెలియదు. తారజువ్వల్లో పావురాల్నిపెట్టి వదలడం, కోడిపందాలు, జల్లికట్టు, ఉత్సవాల్లో ఏనుగులని అధికవత్తిడికి గురిచెయ్యడం; ఆవుల్ని మేతకోసం రోడ్ల మీద వదిలెయ్యడం … ఇలాంటివి చూస్తుంటే మన రాష్ట్రపతులు, ప్రధానులు, సీఎంలు కూడా ఇలాంటి సాంప్రదాయాలు మొదలు పెడితే బెటరనిపిస్తోంది.

4ksy

 

 

 

హిట్లర్ , స్టాలిన్, గడాఫీ, ఇదీ అమీన్, సద్దాం….


హిట్లర్ , స్టాలిన్, గడాఫీ, ఇదీ అమీన్, సద్దాం –> నరహంతక నియంతలు. మిలియన్ల మందిని పొట్టనపెట్టుకున్నారు.

పులి, సింహం, మొసలి, షార్క్ –> క్రూరమృగాలు. 

ఈగలు, దోమలు, ఎలకలు, పందులు –> వైరస్ లు, బాక్టీరియాలని వ్యాప్తిచేసే జీవులు. కలరా, మలేరియా, ప్లేగు, మెదడువాపులాంటి  డేంజరస్ వ్యాధులు కలిగిస్తాయి. 

పేను, నల్లి, మిణ్ణల్లి –>  పేరసైట్స్. అసహ్యమైన బతుకు బతికే రక్తపిపాసులు. 

తుంగ, గరిక, వయ్యారిభామ –>  కలుపు మొక్కలు. మంచి పంట పండకుండా చేసే పనికిరాని మొక్కలు.

మరి వీళ్ళూ –

సారా, సిగరెట్, బీడీ తయారుచేసే/అమ్మే/అమ్మనిచ్చేవాళ్ళు

పోర్నోగ్రాఫర్స్, హ్యూమన్ ట్రాఫికర్స్, డ్రగ్ ట్రాఫికర్స్  

నదులు,సముద్రాల్నీ, మనసుల్నీ కలుషితం చేస్తున్నవాళ్ళు

మతం పేరుతో యుద్ధాలు, మూఢనమ్మకాలవల్ల హత్యలు చేసేవాళ్ళు 

రాజకీయాన్ని వ్యాపారం చేసేవాళ్ళు

వీళ్ళంతా ఎవరు? 

వాళ్ళా? వాళ్ళు మనుషులూ!

మరి ముందు చెప్పిన కలుపుమొక్కలు, పేరసైట్సూ, వ్యాధికారక జీవులూ, క్రూరమృగాలు, నరహంతక నియంతలకీ వీళ్ళకీ తేడా ఏంటి?

అదా? అదీ.. అదీ .. అదే .. తెలీట్లేదు! 

😉

“మన్మధుడు” నాగార్జున డిక్షన్ లో రోజులో ఎనిమిది గంటలు ఎలా ప్లాన్ చెయ్యాలో తెలీదుగానీ పెళ్ళిళ్ళు చేసుకుని పిల్లల్ని కనేసి వాళ్ళ జీవితాలు తీర్చిదిద్దేస్తారు


రోజులో ఎనిమిది గంటలు ఎలా ప్లాన్ చెయ్యాలో తెలీదుగానీ పెళ్ళిళ్ళు చేసుకుని పిల్లల్ని కనేసి వాళ్ళ జీవితాలు తీర్చిదిద్దేస్తారు – ఈ మాటలు నాగార్జున డిక్షన్ లో వెరైటీగా వుంటాయి. చాలామందికి సరిగ్గా ఈ డైలాగు లేకపోతే సందర్భాన్ని బట్టీ ఇలాంటిదే ఇంకోటి ఎవరో ఒకళ్ళ మీద వెయ్యాల్సిన అవసరం వస్తూ వుంటుంది. బైటికి అనలేక, అనే ధైర్యం ఉన్నా సరైన మాటలు పడక జనం కష్టపడుతున్న వైనం కనిపెట్టి త్రివిక్రమ్ శ్రీనివాసు “మన్మధుడు” నాగార్జునతోనే అనిపించిన డైలాగిది. పాపం లేడీ సెక్రటరీ మీద ఇలా విరుచుకుపడి ఆమె చేత కంటతడి పెట్టిస్తాడు. ఇంకాపైగా ఆడాళ్ళ ఏడుపన్నా అంబులెన్స్ సైరనన్నా నాకు మంట అని సెక్సిస్ట్ కామెంట్స్ చేస్తాడు. చివర్లో ప్లేటు ఫిరాయించేసినా నాగార్జున ఆ సినిమాతో మహిళాభిమానులకి మరీ దగ్గరైపోయాడు. అది వేరే విషయం. ఇప్పుడీ సుత్తి ఎందుకని ఓ ప్రశ్న చదువరి మదిలో ఈపాటికి మెదిలే వుంటుంది.
ఎందుకంటే –
పిల్లల్ని కనేసి జీవితాల్ని తీర్చిదిద్దెయ్యడం – అనే కాన్సెప్ట్ సందర్భానుసారం మార్చి ప్రజాప్రతినిధుల(ప్ర.ప్ర)కి (ఎంపీలు, ఎమ్మెల్యేలు, మంత్రులు గట్రా)
అన్వయించాల్సిన అవసరం, సమయం, సందర్భం అన్నీ కట్టకట్టుకు వచ్చేశాయని నాయకుల వ్యవహారాలు కోళ్ళై కూస్తున్నాయ్ మరి.
ఒక ప్ర.ప్ర. కొడుకు తన ఇంట్లోనే మరో మనిషిని పిస్టల్ తో కాల్చేశాడు (ట)
ఇంకొక ప్రస్తుత ప్ర.ప్ర. తనే పిస్టల్ తో కాల్చి ఇంకొకాయన్ని చంపినంత పని చేశాడు(ట)
మరొకాయన ఇంట్లో ఒక తల్లి గాస్ సిలిండర్లు పేల్చి పిల్లల్తో సహా ఆత్మహత్య చేసుకొనేంత నెగెటివ్ ఎట్మాస్ఫియర్ ఉన్నట్టు చెబుతున్నారు.
రేప్ చెయ్యడం తేలికేం కాదంటాడు ఒక ముఖ్యమంత్రి. అందులో ఎంత అనుభవం ఉన్నవాడో మరి. ఇంకాపైగా మగపిల్లలు అప్పుడప్పుడు అలా చేస్తారు చూసీచూడనట్టు వదిలెయ్యాలంటాడు.
మరో ముఖ్యమంత్రి గోమాంసం తినాలనుంది అంటూ “కుక్క కాటుకి చెప్పు దెబ్బ” స్టేట్ మెంట్ ఒకటి పడేస్తాడు. అసలే వెర్రెక్కుతున్న జనాన్ని ఇంకా వెర్రెక్కిస్తుందని తెలిసే అలా అంటున్నాడని తెలిసి కూడా వెర్రెక్కుతారు జనం. ఆ సంగతి తెలిసిన మరో నాయకుడు ఆ సీఎం తల తెగేస్తానని చెప్పు దెబ్బకి మళ్ళీ కుక్కకాటు వేస్తాడు.
భార్య గృహహింస కేసు పెడితే అజ్ఞాతంలోకి వెళ్ళిపోయి నానా రభసా చేసి చివరికి లొంగిపోయాడు ఒక ప్ర.ప్ర.
ఇంక నేరచరిత్రుల గురించి ఎంత చెప్పినా తక్కువే.
సొంత వ్యక్తిత్వాన్ని, పిల్లల్ని, కుటుంబాల్ని చక్కదిద్దుకోలేరుగానీ లీడర్లై పోయి ఎలక్షన్స్ గెలిచేసి దేశాన్ని ప్రజల్ని తీర్చిదిద్దేస్తారు – అని నాగార్జున డిక్షన్ లో తిట్టుకోవడం తప్ప ఏం చెయ్యగలం? ప్చ్! ఏం చెయ్యలేం.

(బై ద వే, అంటే పనిలో పనిగా, డిక్షన్ కి తెలుగు వాక్సరణి అని తెల్సింది. ఈ టపావల్ల ఏమైనా ఉపయోగం ఉందా అంటే ఇదొకటి వుంది 🙂 )

Click > బాపూరమణీయం@వైకుంఠం

బాపూరమణీయం@వైకుంఠం

హెల్త్ బుక్ ప్రింటింగ్ మిస్టేక్ = కళ్ళకింద కారీ బాగ్స్; మరి మంత్రాలబుక్కులో అచ్చు తప్పులు=?

ఈ మధ్య టీవీల్లో మంత్రోపదేశాలు, యంత్రతంత్రాల మీద పుస్తకాలు ఎక్కువైపోయాయి. దేవుణ్ణి ప్రత్యక్షం చేస్తామనే స్వామీజీల కెరీర్లు కూడా బాగా నడుస్తున్నాయి. ఓకే, కూటి విద్యలు కూటి కొరకే అని తెలుసుకదా! కూటి కొరకే అన్నది కోటి కొరకే అని అర్ధం చేసుకుని పాపం టీవీగురువులు, యంత్రతంత్ర గ్రంధాల రచయితలూ, దొంగస్వాములు వాళ్ళ శక్తి కొద్దీ సమాజానికి “సేవ” చేస్తున్నారు. వారి దేశభక్తిని, సేవాభావాన్ని మనం అర్ధం చేసుకోగలం. సేవ+అభావము = సేవాభావము అనగా సేవ లేమి = సేవ లేకపోవటం అనే అర్ధం తీసుకునే వాళ్ళని ఆ స్వామీజీలు ప్రత్యక్షం చేసుకున్న దేవుళ్ళు కూడా బాగు చెయ్యలేరు. నిజంగా వాళ్ళని, వాళ్ళ పుస్తకాల్ని, యంత్రతంత్రాలని, మంత్రోపదేశాల్ని నమ్మి ఫాలో ఐపోయే భక్తశిఖామణుల గురించే ఆలోచించాలి.
ఏ నాడు ఏ సందర్భంలో అన్నాడోగానీ మార్క్ ట్వైన్ Be careful about reading health books. You may die of a misprint అన్నాడు. బహుశః, అంటే Probably, చంటబ్బాయ్ లో శ్రీలక్ష్మి కనిపెట్టిన బంగాళదుంప భౌ భౌ లాంటి హెల్త్ ఫుడ్ బారినపడి ఉంటాడు. ఆయన లాజిక్కు ఈ యంత్రతంత్ర మంత్రోపదేశాలకి వర్తించదని గారంటీ ఏమన్నా వుందా? మంత్రోపదేశ గురువుల బాక్ గ్రౌండ్ ఏమిటో, ఏ అచ్చుతప్పుల గ్రంధాలు చదివి బట్టీపట్టి ఆ ఉపదేశాలు చేస్తున్నాడో ఎవరికి తెలుసు?
హెల్త్ బుక్ లో ప్రింటింగ్ మిస్టేక్ వల్ల చావు రాక పోయినా ఏ కన్నో లొట్టపోవచ్చు, మొహం పీక్కు పోవచ్చు, కళ్ళ కింద కారీ బాగ్స్ రావచ్చు. వచ్చినా అవన్నీ గ్రాఫిక్స్ లో ఎడిట్ చేసెయ్యొచ్చు. అదెలాగో దూకుడు సినిమా చూసినవాళ్లకి తెలుసు. వాళ్ళనడిగి తెలుసుకోవచ్చు.
మంత్రతంత్రాల్లో తెలీని తప్పులుంటే అవి ఫాలో అయిపోయినోళ్ళ గతి ఏమిటో? ఫాలో అయ్యి “పోవడమే” కావచ్చు! 😉

3138 B.C అక్టోబర్-మహాభారతయుద్ధం మొదలైనరోజు, ఎగ్జాక్ట్ డేట్ సరిగ్గా గుర్తులేదు….


“స్వామీ! ఆధునిక మానవజాతి, హోమో సేపియన్స్, కి అమ్మమ్మ….మ్మ అనదగిన లూసీ అస్థిపంజరం ఇథియోపియాలో దొరికింది. వానరాలకి మల్లే చిన్నదైన పుర్రె, మనుషుల్లా నిటారుగా నడవగల కాళ్ళువున్న లూసీ వానరాలనుంచి మనిషి పరిణామం చెందుతున్న దశలో జీవించింది. ఇక్కడ విశేషం ఏంటంటే ఇథియోపియానే కాఫీకీ జన్మస్థలం. దీన్నిబట్టీ చాలా మంది కాఫీత్వవాదులు ఇలా అనుకుంటున్నారు –
ఇథియోపియాలో ఆస్ట్రలో పితికస్ అనే వానరజాతిలో ఎలా పుట్టిందో అనుకోకుండా రెండుకాళ్ళపై నడవటం అనే ఫాషన్ మొదలైంది. ఖాళీ సమయాల్లో చెట్ల మీంచి కిందకి దిగడం బై-పెడల్ వాకింగ్ ప్రాక్టీస్ చెయ్యడం. అలా తప్పటడుగులు వేస్తూ ఒక రోజు అనుకోకుండా కాఫీమొక్కలున్న ప్రాంతం వరకూ వెళ్లిపోయాయి. నీ సంకల్పమో, వాటి అదృష్టమోగానీ ఆ కాఫీ పళ్ళు, గింజలు, ఆకులు రుచి చూశాయి. ఆ రుచిని మరిగాయి. అప్పట్నుంచీ రోజూ కాఫీ మొక్కల వరకూ రెండు కాళ్ళపై నడవడం, కాఫీ ఫలహారం చెయ్యడం – ఇదే పని. కొన్నాళ్ళు ఇలాసాగేప్పటికి రెండుకాళ్ళ నిటారు నడక అలవాటైపోయింది. ఎప్పుడైతే నరాల్లో కాఫీప్రవాహం మొదలైందో బ్రెయిన్ సైజు పెరగడమూ మొదలైంది. ఆ తర్వాత జరిగిన కధ అందరికీ తెలిసిందే. మనిషిని ఇతర జంతువులనుంచి వేరు చేస్తున్నది బ్రెయిన్ సైజూ, దానివల్ల కలిగిన తెలివితేటలే కదా! అఫ్-కోర్స్, అవి వాడినప్పుడే అనుకో! ఇంతకు ముందు తేనెటీగలు కెఫిన్ కలిసిన తేనెనిచ్చే పువ్వుల దగ్గరికి ఎక్కువగా వెళ్తాయనీ, లవ్ ఫర్ కాఫీ అనేది ప్రకృతి సహజం అనీ చెప్పానా? ఇప్పుడు కాఫీ ప్రియత్వం పరిణామసహజం – natural to natural selection – అనికూడా అనేసుకుని హాయిగా కప్పుల మీద కప్పులు లాగించవచ్చు. ఇక్కడ మానవ జాతి గ్రహించాల్సిన మరో పాయింటుంది. అనేక వానరాలు పూర్తిగా పరిణామం చెందకుండానే జన జీవన స్రవంతిలో కలిసిపోవడం అక్కణ్నుంచి పాలిటిక్స్ లోకి వెళ్లిపోవడం జరుగుతోంది. దీనివల్ల ప్రపంచవ్యాప్తంగా అనేక సమస్యలు – యుద్ధాలు, తీవ్రవాదాలు, నియంతృత్వాలు, వగైరా – కలుగుతున్నాయి. ఫలానా కాండిడేటుకి వోటేద్దాం అనుకునేముందు వాడికి మంచి కాఫీకల్చర్ వుందాలేదా?- అంటే కాఫీ తాగుతూ మంచి పుస్తకం చదవడం లేక మంచి సంగీతం వినడం లేక మెదడుకి పదును పెట్టే విషయాలు చర్చించడంలాంటి అలవాట్లున్నాయా లేదా చూసుకోవడం చాలా ముఖ్యం,” అంటూ థాట్ ఫర్ ది డే ముగించి, ముప్ఫైనాలుగో కాఫీలో మొదటి సిప్పు స్వీకరించి “విధాత తలపున ప్రభవించిన అనాది జీవన వేదం గురించి – చతుర్వేదాలలో మొదటివేదం గురించి కంటిన్యూ చెయ్యి స్వామీ,” అని ఆగాను.
అం’తరంగ’శాయి ప్రవచనం మొదలైంది, ఇలా –
“సృష్టి అంటే phenomenal universe అంటే సో కాల్డ్ బిగ్-బాంగ్ మొదలైనప్పటినుంచీ ఇప్పటి వరకూ జరిగిన, జరుగుతున్న దానికంతటికీ సృష్టికర్త సంకల్పం కారణం. సృష్టిలోని ప్రతి కదలికకీ శక్తినిచ్చేది, ప్రతిజీవికీ ప్రాణం పోసేది ఆ సంకల్పమే. సబ్-ఆటమిక్ పార్టికల్ నుంచీ గెలాక్సీల వరకూ అన్నిటికీ చలనశక్తినిచ్చేది ఆ సంకల్పమే. నీ ఒంట్లో వున్న ప్రతి జీవకణంలోనూ, జీన్సులోనూ నిరంతరం జరిగే ప్రక్రియలన్నిటికీ కారణం ఆ సంకల్పమే. అందుకే ఆ సంకల్పానికి మించిన వేదం లేదు.”
అంతలోనే నా డౌటు “స్వామీ! సృష్టికర్త అన్నావు కదా….”
“సృష్టికర్త అన్నాను కదా అని ఇదంతా ఇంటెలిజెంట్ డిజైనా? క్రియేషనా? ఇవల్యూషనా? అంటూ చొప్పదంటు ప్రశ్నలు సంధించకు. భారతీయ తత్వ శాస్త్రం అర్ధమైతే అలాంటి చచ్చు డౌట్లు రావు. ఇవల్యూషన్ ఈజ్ పార్ట్ ఆఫ్ క్రియేషన్ ఫర్ ఏ ట్రూలీ స్పిరిచ్యువల్ పర్సన్, ఓకే!”
“మరి ట్రూలీ స్పిరిచ్యువల్ పర్సన్ ఎవరో ఎలా తేల్చేది స్వామీ? ప్రస్తుతం ఇదో పెద్ద చిక్కుముడి. ఎందుకంటే –
అఘోరాల నుంచి ఘోరకృత్యాలు చేసేవాళ్ళ వరకూ
బ్రహ్మజ్ఞానం తెల్సుకుని ఆ వెలుగులో తమ కర్తవ్యం నిర్వర్తించే వాళ్ళనుంచి న్యూమరాలజీతోనో ఇంకేదో ఆలజీతోనో బ్రహ్మరాతని తిరగరాసేస్తామనేవాళ్ళ వరకూ
అంతటా, అన్నిట్లో దైవత్వాన్ని చూసే ప్రహ్లాదుడి టైపు భక్తులనుంచి ఆడపిల్లలని పుట్టకముందే చంపే అధముల వరకూ
అన్నిరకాలవాళ్ళూ మా మనుషుల్లో వున్నారు కదా! సో అసలైన ట్రూలీ స్పిరిచ్యువల్ పర్సన్ ఎవరు? ఎలా వుంటాడు? ఏం చేస్తాడు?,”
“నువ్విందాక చెప్పిన అధముల కేటగిరీ వుంది చూశావూ అది అంతరాత్మ వినిపించే జీవనవేదాన్ని వినని వాళ్ళు, విన్నా అర్ధం చేసుకునే ప్రయత్నం చెయ్యనివాళ్ళు, లేదా దురదృష్టం కొద్దీ ఆ అవకాశంరాని వాళ్ళతో తయారైంది. మనిషి జీవనవేదాన్ని అక్షరరూపంలో పెట్టడానికి అనాదినుంచీ ట్రై చేస్తూనే వున్నాడు. చాలా మటుకు సక్సెస్ అయ్యాడు కూడా. కానీ దాన్ని గ్రంధస్థం చేసినప్పుడు, సంస్థాగతం(institutionalize) చేసినప్పుడు ప్రాంతం, జాతి, భాష, సంస్కృతి బేధాల ప్రభావం రాసిన అక్షరాల్లో, అలవరుచుకున్న ఆచారాల్లో ప్రతిఫలిస్తుంది. అందుకే ఒక మతం ఇంకో మతంవాళ్ళకి అర్ధం కాదు, లేదా తేడాగా అర్ధం అవుతుంది. అంతెందుకు? ఒకే మతంవాళ్ళు వివిధ శాఖలుగా చీలిపోయి వాళ్ళలో వాళ్ళు కొట్టుకు చావడంలేదూ? ఎందుకు?
ఎందుకంటే –
మతస్థాపకుల్లో ఒక్కొక్కడూ ఒక్కో పద్ధతిలో భావవ్యక్తీకరణ చెయ్యడం వల్ల
ఆ బోధలు విన్న, చదివిన వాళ్ళలో ఒక్కొక్కడికీ ఒక్కో రకంగా అర్ధం అయినందువల్లా, వాళ్ళ అండర్-స్టాండింగ్ లెవెల్స్ లో తేడాలవల్ల,
అర్ధమైనదాన్ని వాళ్ళున్న ప్రత్యేక సాంఘిక / వ్యక్తిగత పరిస్థితులకి అన్వయించుకోవడంవల్ల
ప్రచారకండూతితో ఆధ్యాత్మికబోధలకి సొంతకవిత్వాలు జోడించడంవల్లా ఎట్సెట్రా, ఎట్సెట్రా….
కమ్యూనికేషన్ గాప్స్ – డిస్టార్షన్ ఆఫ్ ఫాక్ట్స్ – భాషకుండే పరిమితులు – ప్రక్షిప్తాలు ఇలాంటి లక్షకారణాల వల్ల కన్ఫ్యూజన్ ఆఫ్ స్పిరిచ్యువల్ ట్రూత్ అనేది ఏర్పడవచ్చు. మతతత్వమే ఆధ్యాత్మికత అని కొందరు కన్ఫ్యూజ్ అవ్వడానికి ఇదో కారణం.
3138 B.C అక్టోబర్ లో – అంటే మహాభారతయుద్ధం మొదలైనరోజున, ఎగ్జాక్ట్ డేట్ సరిగ్గా గుర్తులేదు – “అర్జునా! కోట్లాది మందిలో ఏ కొద్దిమందికో నేను అర్ధం అవుతాను, ఆ అర్ధం అయినవాళ్ళలో ఏ ఒక్కడో నన్ను చేరుకుంటాడు” అన్నాను. ప్రతి జీవికి సహజంగా వుండే అహంకార, మమకారాలతోపాటు ఇప్పుడు చెప్పిన కన్ఫ్యూజన్ ఆఫ్ స్పిరిచ్యువల్ ట్రూత్స్ దృష్టిలో వుంచుకునే అలా అన్నాను. అదుపు తప్పిన అహంకారంవల్ల హృదయంతో స్పందించడం, మితిమీరిన మమకారం వల్ల బ్రెయిన్ తో ఆలోచించడం – ఈ రెండూ కుంటుపడతాయి. దానివల్ల అంతరాత్మ వల్లించే వేదం వినబడకుండాపోతుంది. దానికి కన్ఫ్యూజన్ ఆఫ్ స్పిరిచ్యువల్ ట్రూత్ తోడైతే ఇంక అంతే సంగతులన్నమాట.” స్వామి వివరణ ఆపి నా చేతిలో ఆల్మోస్ట్ ఖాళీ అయిన ముప్ఫైనాలుగో కప్పుకేసి చూస్తూ కాఫీపానం ఇవాల్టికి పూర్తయింది కనక మళ్ళీ రేపు ఇదే టైముకి కలుద్దాం, బై ఫర్ నౌ,” అంటూ అదృశ్యమయ్యాడు.

స’శేషం’

కాఫీత్వ33 – మత్స్యావతారం-DNA-జీవపరిణామం


“ఏమోయ్! కాఫీగత ప్రాణీ! కిందటి కాఫీత్వంలో సిరివెన్నెల శాస్త్రిగారి పాట ఎందుకు కోట్ చేసానో ఏమైనా ఆలోచించావా?,” ఆది దేవుడు, అభవుడు, సామవేదనాద వినోదుడు ఎదురుగా నిలబడి ఇలా అడిగితే మానవమాత్రుడైనవాడు తట్టుకోగలడా?
తప్పక తట్టుకోగలడు. తట్టుకోవాలి. ఆదిదేవుడు, అంటే ఆరిజిన్ ఆఫ్ దిస్ హోల్ క్రియేషన్, ఎదురుగా కనిపించినప్పుడు ఆయనతో సుబ్భరంగా మాట్లాడి అన్ని డౌట్లు తీర్చుకుని, మనం ఎలావుండాలని ఆయన అనుకుంటాడో అలా వుండడానికి ట్రై చెయ్యాలిగానీ మేనమామ చెవులో వెంట్రుకలు మొలిపించమనో, మోక్షం అంటే ఏంటో చిన్న క్లూ ఐనా లేకపోయినా సరే అదిచ్చెయ్యమనో అడిగిస్తే బావుంటుందా? అస్సలు బావుండదు. నొక్కి మరీ చెప్పాలంటే చా…లా…బాగోదు. (చాలా బాగోదు అను పదబంధమును-అనగా phraseను-ఉచ్ఛరించు విధానము సన్నాఫ్ సత్యమూర్తి చూసి అల్లు అర్జున్ ద్వారా నేర్చుకోవచ్చును. ఆయన ఈ విద్యను మంచు లక్ష్మీప్రసన్న వద్ద అభ్యసించెనని కొందరియభిప్రాయము) “మనం ఎలావుండాలని ఆయన అనుకుంటాడో అలా వుండడానికి ట్రై చెయ్యాలిగానీ”అన్నది ఎందుకంటే మనిషిపై దేవుడి ఎక్స్పెక్టేషన్ ఏంటో డైరెక్టుగా తెలుసుకునే వాళ్ళకన్నా వీళ్ళు వాళ్ళు చెప్పింది-ఇంక్లూడింగ్ టీవీ ధర్మసందేహాల్లో చెప్పేవి-వినేసి దేవుడికో కొబ్బరికాయ, అరటిపళ్ళు, అగరొత్తులు లంచం పెట్టేసి, దాంతో ఆయన సంతోషించి మేనమామల చెవుల్లో వెంట్రుకలు మొలిపించేస్తే బావుపడిపోదామనుకునే జనాభాయే ఎక్కువని ఆయా ఛానెళ్ళ టీఆర్పీ రేటింగులు తెలుపుచున్నవి. ఇదే విషయాన్ని పందొమ్మిదివందల డెబ్భైయ్యారులో వచ్చిన ముత్యాలముగ్గు సినిమాలో రావు గోపాలరావు అను కంట్రాక్టరు చేత ముళ్ళపూడి వెంకటరమణ గారు చెప్పించినా, వేలాదిమంది ఆ డైలాగును ఎంజాయ్ చేసినాకూడా ఈ నలభైయ్యేళ్ళలో పరిస్థితులు ఏమీ మారలేదని ఈ మధ్యనే వచ్చిన గోపాల గోపాల మరియు పీకే చిత్రములకు వచ్చిన జనాదరణ చెప్పు చున్నది. ఇలా స్వగతంలో మాట్లాడుకుంటూ కాఫీ కలుపుతున్నా. మళ్ళీ స్వామివారి రిమైండరు,”సిరివెన్నెల శాస్త్రిగారి పాట ఎందుకు కోట్ చేసానో ఏమైనా ఆలోచించావా?,” అని. “ఆలోచించాను స్వామీ! కానీ నేను చెప్పడంకన్నా విషయం నీ నోటివెంట వస్తే దానికుండే వెయిటేజీ వేరు,” అన్నాను. “మరి ఈ పూటకి కాఫీ థాట్ఏమిటీ? అదేదో విన్నాక అప్పుడు విధాత తలపున ప్రభవించినదేమిటో వివరంగా చెప్పుకుందాం,”- స్వామి ఉవాచ.
సరేనని తయారైన ముప్ఫై మూడో కప్పు కాఫీ స్వామివారికి నైవేద్యంపెట్టి ఆపైన ఒక సిప్పు సిప్పగానే కాఫీకప్పులోంచి థాట్-వేవ్స్ తల పైకప్పులోకి చేరాయి. ఇంతకీ కాఫీ-థాట్ ఏంటయ్యా అంటే –
మనందరికీ పూవులకీ, తేనెటీగలకీ మధ్యనున్న సంబధం తెలుసు. పువ్వులాంటి అమ్మాయి – తేనెటీగలాంటి అబ్బాయి మధ్యనుండే “జోరుగా హుషారుగా షికారు పోదమా..”టైపు పైత్యప్రవాహం గురించి కాదు, వాటి మధ్యనున్న సింబయోసిస్ గురించి. కొన్ని రకాల మొక్కలు తమ పువ్వుల్లో కాఫీలో వుండే కెఫీన్ లాంటి పదార్ధాన్ని మకరందంలో కలుపుతాయిట. ఒకసారి కేఫీనేటెడ్ మకరందం రుచి చూసిన తేనెటీగ మళ్ళీ మామూలు మకరందం జోలికి పోదుట. దీన్నిబట్టీ ఏం తెలుస్తోంది?
“మందార మకరంద మాధుర్యమున దేలు మధుపంబు వోవునే మదనములకు…” అనే పోతనగారి వాక్యాన్ని తిరగరాయాలనా? ఐ డోంట్ థింక్ సో, ఎందుకంటే మందార మకరందంలో కాఫీఫ్లేవర్ వుందో లేదో మనకి తెలీదు కనక. మనకి, దటీజ్ తెలుగుతేజాలకి, ఇలాంటి విషయాలు రీసెర్చి చేసి మరీ తెలుసుకునేంత రుచి, అభిరుచి, ఆసక్తి తక్కువ కనక. సో, పోతనగారి కాపీరైట్స్ కి కాఫీవల్ల ఎట్టి సమస్యా లేదు. అదలావుంచితే బేసిగ్గా తెలుస్తున్నదేంటంటే ప్రాణులు కాఫీగతప్రాణులుగా మారడం అనేది కేవలం మనుషులకే పరిమితం కాదు, కాఫీప్రియత్వం ప్రకృతిసిద్ధమైన జీవధర్మం అని. శాస్త్రజ్ఞులు కనుక్కున్న విషయమే కూడా. ఈ ప్రకృతిసహజ కాఫీప్రియత్వాన్ని జీవులన్నిట్లో పైకి కనిపించని, అంటే అవ్యక్తమైన – మళ్ళీ అంటే అన్-మానిఫెస్ట్ జ్ఞానకాంక్ష అని కాఫీత్వభాష్యం. మనిషి అదృష్టంకొద్దీ కాఫీని, తద్వారా కాఫీత్వాన్ని వంటబట్టించుకునే ఇవల్యూషనరీ అడ్వాంటేజ్ మనిషికి దక్కింది. ప్రతిరోజూ కనీసం రెండు గ్లాసుల సౌతిండియన్ ఫిల్టర్ కాఫీ శాస్త్రీయంగా సేవించి మైండు అనే రైలుని తాత్వికత, సైన్సు అనే రెండుపట్టాల మీద నడిపిస్తే మన ఇవల్యూషనరీ అడ్వాంటేజ్ సరిగ్గా పన్జేస్తుంది. లేకపోతే ఇప్పటి మన పొలిటీషియన్లు, మీడియా, సినిమాలు కలిసి మన ఇవల్యూషనరీ ఫార్ములాని అడ్డదిడ్డంగా కన్ఫ్యూజ్ చేసేసి మనిషిని గోరిల్లాకి, ఎలుగుబంటికి మధ్యరకంగా ఉండే జీవిగా మార్చెయ్యగలరు.

ఇలా కాఫీత్వం యొక్క సహజసిద్ధతను నాకు నేనే నిరూపించేసుకుని స్వామీ, కాఫీ-థాట్ పూర్తయింది ఇకమీరు శాస్త్రిగారి పాటకు మీ భాష్యం చెప్పవచ్చును అన్నాను.
నౌ, ఓవర్ టు శ్రీమహావిష్ణు –

శ్రీ అం’తరంగ’ మహావిష్ణు ఉవాచ –
“విధాత తలపున ప్రభవించినది అనాది జీవన వేదం
ప్రాణ నాడులకు స్పందన నొసగిన ఆది ప్రణవనాదం
కనుల కొలనులో ప్రతిబింబించిన విశ్వరూప విన్యాసం
ఎద కనుమలలో ప్రతిధ్వనించిన విరించి విపంచి గానం” ఈ సాకీలోని నాలుగు వాక్యాలు నాలుగు వేదాలు. ఆ నాలుగూ అర్ధం అయితే చతుర్వేదాలూ చదివినంత ఫలితం. మత్స్యావతారంలో నేను సముద్రం అడుగునుంచి బయటకి తెచ్చానని మీ పురాణాలు చెప్పే వేదాల నిజస్వరూపం ఈ నాలుగు వాక్యాల అర్ధమే. నువ్వనుకున్నట్టు వేదాలు తడిసిపోడం వగైరా ప్రమాదాలేవీ లేవు. సృష్టిలో మొట్టమొదటి జీవావిర్భావం జరగడానికి కారణమైన సృష్టికర్త సంకల్పానికి అనుగుణంగా అమినో ఆసిడ్స్ ఏకకణజీవిగా తయారై తన చుట్టూవున్న ప్రపంచాన్ని తెలుసుకుంటూ క్రమక్రమంగా పరిణామం చెంది భవిష్యత్తులో అనంతంగా సాగబోయే జీవపరిణామానికి అవసరమైన ఇచ్ఛా, జ్ఞాన, క్రియా శక్తులని DNAలోకి అప్-లోడ్ చెయ్యడమే
మత్స్యావతారం, ఐ మీన్ ఆ ప్రక్రియ అంతటికీ మత్స్యావతారం ఒక సింబల్.”
నోరు తెరిచి వింటున్నా.
“నాయనా! కప్పులో కాఫీ అడుక్కి చేరింది. ఇంతటితో ఈ ముప్ఫైమూడవ కాఫీత్వాన్ని చాలించి తిరిగి ముప్ఫైనాలుగో కప్పుకి కలుద్దాం, సీయూ,” అనేసి స్వామి అంతర్ధానమయ్యాడు.
ఓకే! నేనుకూడా స్వామి ఇచ్చిన వివరణతో కలిసి మైండులో ప్రవహిస్తున్న కాఫీని ఎంజాయ్ చెయ్యాలి. బై4నౌ. సీ యూ ఫర్ ద నెక్స్ట్ కప్ ఆఫ్ కాఫీ! 🙂 _/\\_

బాపూరమణీయం@వైకుంఠం

బాపూరమణీయం@వైకుంఠం

బాపూరమణీయం@వైకుంఠం


సారంగ సాహిత్య వార పత్రికలో నా అం’తరంగం’ click here -> బాపూరమణీయం@వైకుంఠం

బాపూరమణీయం@వైకుంఠం

Picture courtesy : సారంగ సాహిత్య వార పత్రిక

వైకుంఠంలో  బ్రహ్మ సరస్వతితో కలిసి తల్లితండ్రులతో కబుర్లు చెపుతున్నాడు. ఇంతలో జయవిజయుల అనౌన్స్-మెంటు “బాపూరమణలు తమ దర్శనానికి వచ్చారు ప్రభూ,” అంటూ. “వాళ్ళని త్వరగా తీసుకురండి, ఆలస్యమెందుకు?” అన్నట్టు లక్ష్మీనారాయణులు చూసిన చూపులకి బ్రహ్మకి ఆశ్చర్యం వేసింది.

ఎవరీ బాపూరమణలు? రామలక్ష్మణులు, కృష్ణార్జునులు, జయవిజయులు, అశ్వనీ దేవతలు, నారద తుంబురులు, … లాగా బాపూరమణలనే ఈ కొత్త ద్వంద్వసమాసానికి కారకులెవరా అని నాలుగు ముఖాల్లో రెండే ప్రశ్నలు – బాపు ఎవరు? రమణ ఎవరు? – కదలాడుతూ చూసాడు. చదువులతల్లి మాత్రం పుట్టింటివాళ్ళని చూసిన భూలోకపు కోడల్లా సంబరపడుతోంది. పరిస్థితి గమనించిన విష్ణుమూర్తి లక్ష్మి వైపు చూసి నవ్వాడు. “ఎంత గొప్ప స్నేహమో! రవఁణొచ్చి చాలా సేపే అయినా ఇద్దర్నీ ఒకేసారి చూడాలని మీ మావఁగారి ఉద్దేశం,”  అంది కోడల్తో. ఒదిగిఒదిగి వస్తున్న ఇద్దర్నీ చూసి వీళ్ళిద్దరి వినయం గురించి మనం విన్నది (వాళ్ళు వినాలా?) నిజ్ఝంగా నిజం సుమీ అనుకున్నారు లక్ష్మి శ్రీహరి. చిత్రకళలో శ్రీరాముడే తన  గురువని చూపిస్తూ వేసిన బొమ్మ – అదే, రాముడు సీత పాదాలకి పారాణి అద్దుతూ ఉంటే తను కుంచెలూ, రంగులూ పట్టుకుని రాముడి కందిస్తున్నట్టు గీసారూ, అదీ.

bapu ptgs

అందులో ఎంత ఆనందంగా ఉన్నారో అంతకన్నా ఆనందంగా చేతులు కట్టుకుని, అలవాటు ప్రకారం రమణగారికి కొంచెం వెనగ్గా నిలబడి ఆదిదంపతులని తదేకంగా చూస్తూ ఉన్నారు. గురువు మాట కాదని అష్టాక్షరీ మంత్రాన్ని సామాన్యులందరికీ అందించిన రామానుజుడి ఆవేశం, అద్వైతాన్ని అక్షరాలా అనుభవించిన శంకరుని జ్ఞానసౌందర్యం రమణగారిలో తొణికిసలాడుతున్నాయి. ఆయనలో  భక్తుడూ, సునిశిత పరిశీలకుడు, రచయితా, తత్త్వవేత్త ఒకేసారి కనబడుతున్నారు. స్వామివారికి ఇద్దరి సంగతీ తెలుసు కనక ధరహాసంతో, నిజభక్తులని  చూసిన సంతోషంతో అలాగే చూస్తూ ఉన్నాడు. అయ్యవారి సంతోషాన్ని చూస్తూ అమ్మవారూ అలా ఉండిపోయింది. బ్రహ్మ గారు మాత్రం నాలుగు చూపుడువేళ్ళు నాలుగు ముక్కుల మీదా వేసుకుని చోద్యం చూస్తున్నాడు. ఆయనకి రజోగుణం ఎక్కువ కనక ఒక్క క్షణం ఇదేమిటి ఈ మానవమాత్రుల  మీద ఈయనకింత ఆసక్తి అనుకున్నా అంతలో కృష్ణావాతారంలో గొల్లపిల్లల మీద ఈయన ప్రేమని తను పరీక్షించి మరీ భంగపడ్డ వైనం గుర్తొచ్చి సద్దుకున్నాడు. కలియుగంలో కూడా స్వామికి అలాంటి భక్తులున్నారనమాట అనుకున్నాడు. స్వామిని డిస్టర్బ్ చెయ్యకుండా గుసగుసగా అన్నాడు వాణితో, “సృష్టికర్తగా నేను టూ బిజీ కనక వీళ్ళెవరో తెలుసుకోలేదు కానీ నీకు తెలుసులా ఉందే? ఎవరు వీళ్ళు ఏమిటి కధ?” అన్నాడు. ఆవిడ మహానందంగా చెప్పింది “నా అంశలైన అరవైనాలుగు కళల్లో సాహిత్యం రమణగానూ, చిత్రలేఖనం బాపూగానూ అవతరించాయి” అని. “అవునా?! మరయితే వందలాది కళాకారులూ సాహితీవేత్తలూ ఉండగా వీళ్ళిద్దరే అని ఎలా చెబుతావు?” అన్నాడు. “ఎవరి విశిష్టత వాళ్ళదే. కానీ వీళ్ళిద్దరూ మూడు ప్రక్రియల్లో, అంటే సాహిత్యం, చిత్రలేఖనం, చలనచిత్రనిర్మాణ శైలీశిల్పాలలో జంటకవులు, కన్-జాయిన్డ్ ట్విన్స్. రమణ కధలు బాపు బొమ్మల్లోనూ, సినిమాల్లోనూ పొందిగ్గా ఒదిగిపోతాయి. వాటి గొప్పతనాన్ని బాపూరమణీయపు చవిచూసిన తెలుగువాళ్ళ ఆనందంతోనే కొలవగలం. అయినా మహా వినయసంపన్నులు. ఆధునిక పోతనలు. శ్రీరామునికి మహాభక్తులు. ఇంకేం ఋజువు కావాలి నా అంశ ఉన్నవాళ్ళనడానికి? ”

“నీ అంశలేనోయ్, సందేహమా? మరైతే చలనచిత్రాలన్నావ్, అవేంటి? కదిలే బొమ్మలా? వాటి గురించి వివరంగా చెప్పు”  అన్నాడు బ్రహ్మ దేవుడు.

“సాహిత్యం, నాటకం, ఛాయాచిత్రం, చిత్రలేఖనా ప్రావీణ్యం కలిపి వాటికి సంగీతనాట్యాలు జోడిస్తే చలనచిత్రం అని అరవై ఐదో కళ పుట్టింది. అందులో  నిష్ణాతులు వీళ్ళిద్దరూ”

“ఉట్టి కదిలే బొమ్మలే కాదు అవి మాటలు కూడా ఆడతాయి. చెట్లచుట్టూ, మంచు కొండల్లో డాన్సులు చేస్తూ పాటలు పాడతాయి. అంతే కాదు  అగ్నిపర్వతాల మధ్యా, ఎగిసి పడే కెరటాల మధ్యా నుంచుని ఏడుస్తూ కూడా పాడతాయి.”

“వింతగా ఉందే? ఇదీ నా సృష్టే?”

“ఈ కళ మానవ సృష్టి మహాత్మా! అయినా కళామతల్లిని నేనయితే, మీరు సృష్టించడం ఏమిటి?”

“సరే, సరే, సరే. చలనచిత్రాలలో వీళ్ళిద్దరి ప్రత్యేకత ఏమిటి?”

“మీకు ఘంటసాల వెంకటేశ్వరరావు గురించి గుర్తుందా?”

“వాణీ, వీణా పాణీ ! నన్ను ఇబ్బంది పెట్టకు, నువ్వే ఆయనెవరో, ఆయన గొప్పతనం ఏమిటో చెప్పి పుణ్యం కట్టుకో”

“ఇండియా, చైనా జనాభాలు మరీ అంత పెంచకండి, మీకు వర్క్-లోడ్ ఎక్కువైపోతుందని ఎన్నిసార్లు చెప్పాను? వింటేగా? మర్చిపోకూడని  విషయాలు మర్చిపోతున్నారు. మీ నోటిమాటతో ఎగిసిన గాన-సునామీని గుర్తించలేకున్నారు. యముడికి చిత్రగుప్తుడిలా మీకూ ఒక అసిస్టెంట్ ఉంటే బావుణ్ణు”

“ఏం చేస్తాం? యముడికి రెండు చేతులూ, ఒక తలే గదా! నాకు నాలుగు తలలు నాలుగు చేతులు ఉండడంతో అసిస్టెంట్ పోస్ట్ శాంక్షన్ అవ్వట్లేదు. అక్కడికీ తలరాతలన్నీ చాలామటుకు కాపీ, పేస్ట్ చేసేస్తున్నా, యాంత్రిక యుగానికి అంతకంటే కష్టపడ్డం ఎందుకని. అయినా తీరిక దొరకట్లేదు. అదలా వదిలేయ్. ఘంటసాల గురించి చెప్పు”

“ఒకప్పుడు మీ సభలో నారద,తుంబురుల సంగీత పోటీ జరిగినప్పుడు దేవతలందరూ కలిసి కూడా ఇద్దరిలో ఎవరు గొప్ప గాయకుడో తేల్చలేకపోయారు.  చివరికి వాళ్ళిద్దరి మధ్య వాగ్వాదం జరిగి పోట్లాట వరకూ వచ్చింది. అప్పుడు మీరు కోపించి మీరిద్దరూ కలిసి మానవలోకంలో ఓకే శరీరంలో పుట్టండి అని శపించారు. శాపవిమోచనగా లక్షలాది, కోట్లాది ఆంధ్రులని ఇద్దరి గానమాదుర్యంలో ఒకేసారి ముంచి తేల్చి తరతరాల పాటు గుర్తుండిపోయేలా చేసి  తిరిగి మీ మీ రూపాలు పొందుతారు అని మీరు సెలవిచ్చారు.  అంతట నారద తుంబురులు ఒక్కటై ఘంటసాల వెంకటేశ్వరరావుగా జన్మించి ఆంధ్రదేశాన్ని తన గాత్ర మాధుర్యంలో ముంచి వేశారు”

“అవునా? నా శాపం తెలుగు వాళ్లకంత ఆనందం కలిగించిందా? సంతోషం.”

“ఆయన పాడిన భగవద్గీత కృష్ణావతారంలో మావఁయ్యగారే పాడినట్టు ఉంటుంది”

“ఔనా! చాలా బావుంది. లోకకళ్యాణం చేసి వచ్చారన్నమాట దేవ, గంధర్వ గాయకులిద్దరూ”

“సరిగ్గా అలాంటి లోక కళ్యాణమే చేసి వచ్చారు ఈ బాపు రమణ ద్వయం. ఆంధ్ర జాతిని వాళ్ళ మూలాల్లోకి తీసుకెళ్ళి వాళ్ళ సంస్కృతినీ, సాంప్రదాయాన్ని; బలాల్నీ, బలహీనతలని; వాళ్ళ నిత్యజీవితాల్లో ఉండే హాస్యాన్ని, సున్నితత్వాన్ని, గాంభీర్యతని, శృంగారాన్ని, అమాయకత్వాన్ని, అహంకారాన్ని, ఆమ్యామ్యాని, మామూలు మనుషుల్లా కనిపించే క్రూరులనీ, క్రూరంగా కనబడే మంచివాళ్ళనీ, … అందర్నీ, అన్నిటినీ, ‘వోలు మొత్తం’ తెలుగుదనపు విశ్వరూపాన్ని రచించి, చిత్రించి, చలనచిత్రీకరించి –

తెలుగుదనం అంటే తెలీనివాడికి దాన్ని కంటికికట్టే ఎన్-సైక్లోపీడియాలా;తెలుగుకీ, ఆ నేలకీ దూరమైనవాణ్ని క్షణంలో సొంతూరికి, తన మనుషుల మధ్యలోకి తీసుకెళ్ళిపోయేలా; తెలుగు మర్చిపోయిన వాడికి తెలుగు సంస్కృతి మనసంతా నిండిపోయేలా,…..చెయ్యగల ఓ మూడు గంటల చలనచిత్రం తయారు చెయ్యగలరు.  మానవనైజానికి, మానవత్వానికి తెలుగు వెర్షన్ లా ఉంటుంది అది”

“ఒక సంస్కృతి రూపు దిద్దుకోవడంలో తమ వంతు చేసారన్నమాట. బావుంది, ఇంకా చెప్పు”

“కొంచెం కవితాత్మకంగా చెప్తాను,  I am waxing lyrical.”

“గో ఎహెడ్!”

“తెలుగుదనం స్పష్టంగా మాట్లాడితే అది రమణ రాత అవుతుంది. రూపం ధరిస్తే బాపు బొమ్మౌతుంది”

“భలే!”

బాపు౫

“పులిహారా, గోంగూరా, మజ్జిగపులుసు, పనసపొట్టు కూరా, గుమ్మడికాయ వడియాలూ … …. లాంటివన్నీ ఉన్న తెలుగు మీల్

బంతిపూలు గుచ్చిన గొబ్బెమ్మలనీ, చుట్టూ పాడుతూఆడే ముద్దబంతిపూలని చూసినప్పుడు కలిగే తెలుగు జీల్

చిరు వేసవిలో, పరీక్షల సీజన్లో రామనవమి పందిట్లో పానకం వడపప్పుల్లో ఘుమ ఘుమలాడే తెలుగు ఫీల్

తెల్లవారకట్ట కుంపటిపై కాఫీ కాస్తూ కబుర్లు చెప్పుకునే అచ్చ తెలుగు కొత్తజంటలో, కష్టసుఖాలు కలబోసుకునే పాతజంటలో కనిపించే తెలుగు సౌల్ (soul) ఇవన్నీ ఒక బాపు బొమ్మలోనూ, ఒక రమణ కధలోనూ లేక ఇద్దరూ కలిసి తీసిన సినిమాలోనూ ఒకేసారి అనుభవించవచ్చు”

“అద్భుతః, ఇంకా..”

“రమణ మాట, బాపు బొమ్మ కలిసి కదిలితే -‘ముత్యాలముగ్గు’ల మధ్య ‘గోరంత దీపా’ల కొండంత వెలుగు ల్లో ‘అందాల రాముడి’తో ‘సీతాకళ్యాణం’  జరిగినంత అందంగా ఉంటుంది”.

“పరమాద్భుతః! వాణీ, వీణాపాణీ! నీ మాటలు వింటుంటే నాకిప్పుడే మరో లోకాన్ని సృష్టించి పూర్తిగా తెలుగువాళ్ళతో తెలుగుదనంతో  నింపెయ్యాలనిపిస్తోంది”

“విధాతా! కొంచెం ఓపిక పట్టండి. నేనంతా చెప్పలేదు”.

“చెప్పు మరీ! చెప్పు మరీ! చెప్పు మరీ! చెప్పు మరీ!,” అది నాలుగు గొంతులతో ఒకేసారి మాట్లాడ్డం వలన వచ్చిన ఇకో ఎఫెక్ట్.  “పద్యాలు చదవకుండా ప్రబంధ నాయికలను పరిశోధించాలంటే ‘బాపు బొమ్మల్ని’ చూస్తే చాలు; ప్రపంచం, మనుషులు, దేవుడు సరిగ్గా అర్ధం కాకపొతే రవఁణ కధలన్నీ చదివేస్తే చాలు; బాపూరమణల సాంగత్యం మరిగితే ‘కలియుగ రావణాసురుడై’నా ‘కలాపోసన’ చెయ్యాల్సిందే; నరుల అనుభూతుల్ని, బలహీనతల్ని సానుభూతితో అర్ధం చేసుకోవాలంటే దేవతలంతా రవఁణ కధలు, డైలాగులు హాండ్ బుక్ గా వాడుకోవచ్చు; తెలుగుని, రసాత్మకతని, పెదవులు విడివడని చిరుహాసాన్ని చాలాకాలంపాటు మర్చిపోయినవాళ్ళు బాపు కుంచెనీ, రమణ కలాన్ని ఆశ్రయిస్తే చాలు; అప్పుల్లో, వాట్సప్పుల్లో మునిగిపోతున్న మనుషుల నుదుట ‘బుడుగు’, ‘రాధాగోపాళా’ల్ని చదువుతారు అని మీరు వ్రాస్తే వాళ్ళు కొంచెం సుఖపడతారు. ఓ వ్యక్తిలో మానవత్వం ఉందా లేదా అని డౌటొస్తే ‘కొంటె బొమ్మల బాపు’ అతని చేతిలో పెట్టండి, క్షణంలో వాడి ముఖంలో చిరునవ్వు కదలాడకపోతే  “వాడొఠ్ఠి నస్మరంతి” గాడని తెలుసుకోండి; మనిషి-దేవుడు రిలేషన్స్ ఎలావుండాలో తెల్సుకోవాలంటే మనుషులూ, దేవుళ్ళు కూడా బుద్ధిమంతుడులో మాధవయ్యా- మాధవుల బంధాన్ని చూస్తే  చాలు ; వీళ్ళ రచనలు, బొమ్మలు, కార్టూన్లు, సినిమాలు “శిక్ష”గా వేసేస్తే 50%  నరకవాసులు మంచివాళ్ళై పుట్టేస్తారు; వీళ్ళిద్దర్నీ స్వర్గంలో ఉండమంటే అక్కడికొచ్చిన పుణ్యాత్ములంతా స్వర్గ సుఖాలొదిలేసి ‘కోతికొమ్మచ్చి’ మొదలెడతారు”

“అమ్మో! అది కుదరదు. స్వర్గలోకం ఫంక్షన్స్ మార్చడానికి రూల్సొప్పుకోవు. వీళ్ళని వైకుంఠంలోనే వుంచుదాం”

ఆదిశేషుడు, గరుత్మంతుడూ కంగారుగా చూసారు. అక్కడే ఉన్న రామభక్త హనుమాన్ కి వాళ్ళ ఆదుర్దా చూసి రామావతారంనాటి ‘రాముడి ఆవలింతలకి  చిటికెలు’ ఉపాఖ్యానం గుర్తుకొచ్చింది. తను మాత్రం ” శ్రీ రామ జయరామ. సీతా రామా కారుణ్యధామా కమనీయనామా…” హమ్ చేస్తూ ఆనంద భాష్పాలు కార్చసాగాడు.

“క్షమించండినాధా! ఇవన్నీ మీకు తెలియవని కాదు, కలియుగం మరీ భరించలేకుండా ఉంది నరులకి. వీళ్ళిద్దరి తత్వాన్ని, భావాల్ని కొత్తతరాల నుదుట  రాస్తే నరులు కొన్నాళ్ళైనా  సుఖపడతారని తల్లిగా నా….,” శారదాదేవి మాట పూర్తయేలోపు శ్రీదేవి గొంతు సవరింపుతో వాణీ-బ్రహ్మసంవాదం ఆగింది.

“నాధా! రాబోయే కల్పంలో మళ్ళీ రామాయణం ఉంటుందిగా?”

“తప్పదుగా మరి!”

“అయితే ఈసారి నార్త్ ఇండియాలో వద్దు, సౌత్ లో, ఆంధ్రాలోనే పుడదాం. మీరు సరయూనది మిస్సవకుండా గోదావరి ఉండనే ఉంది”

“సరే! కానీ ఇంకా ఏదో ఉంది నీ మనసులో”

“బాల, అయోధ్య కాండలు తెలుగు నేల మీద, తెలుగు వాళ్ళతో గడిపి,  …”

“గడిపి?”

“తెలుగు సాంప్రదాయాలు, పండగలు, రుచులూ,…ఆస్వాదించి…”

“ఆఁ! దించి…?”

“అరణ్యకాండ పూర్వంలాగే పాపికొండల మధ్య గోదావరి ఒడ్డునా …”

“ఓకే! తధా…”

“ఆగండాగండి. బాపుతో పంచవటి డిజైన్ చేయించి అందులో రమణ శైలిలో మాట్లాడుకుంటూ ….”

“స్తు”

“శేషా! కంగారు పడకు వీళ్ళని అరణ్యవాసానికి తీసుకెళ్ళం. లక్ష్మి అడిగినవన్నీ వీళ్ళతో తయారు చేయించి దగ్గర పెట్టుకో. ఎగ్జిక్యూషన్  అంతా పూర్వంలా నీదే” అని ఆదిశేషుడి అంతరంగం తెలిసిన స్వామి ఇలా అన్నాక శేషుడి ముఖం పడగలై విచ్చుకుంది. బాపూరమణలు “దారుణమైన” వినయంతో మరీమరీ ఒదిగి స్వామిని, శ్రీమాతని చూస్తూండిపోయారు.

“మహాలక్ష్మీ! అనుకున్నవన్నీ అడిగావా? ఇంకేమైనా మిగిలాయా?”

“మనం త్యాగరాజు ఇంటికి అతిధులుగా వెళ్ళాం గుర్తుందా? అప్పుడు నేను త్యాగయ్యగారితో నేననుకున్నవన్నీ సరిగ్గా చెప్పలేదు, మీరు ఏమంటారోనని. ఆ మాటలన్నీ బాపు-రమణ వాళ్ళ ‘త్యాగయ్య’ సినిమాలో సీత చెప్పేసింది”

“సో?”

“ఈసారి మళ్ళీ మన రామావతార కార్యక్రమంలో త్యాగరాజ స్వామి ఘట్టం కూడా పునరావృత్తం అవుతుందంటే…”

“అవుతుంది మరి. అహల్య, శబరి, హనుమయ్య, త్యాగయ్య లేని రామకధలో రసం ఉంటుందా?”

“ఐతే ‘త్యాగయ్య’లో ఇంటివిషయాలు పట్టించుకోని త్యాగయ్యతో వీళ్ళ సీతమ్మ ఎలా మాట్లాడిందో నేనూ అలాగే మాట్లాడాలనుకుంటున్నా”

“ఏఁవర్రా! అమ్మవారనుకున్నవన్నీ జరిపిద్దామా?” అన్నాడు స్వామి. బాపు యధాప్రకారం బిడియంగా నవ్వారు,అంతే. రమణగారు మెల్లిగా,”స్వామీ ! జనం పొగుడుతారండీ, వద్దులెండి”అనేసారు.

” భూమ్మీద మీకు ఎలాగో పొగడ్తలు తప్పవు, ఇప్పుడు కింద నరులకి పైనున్న సురలు తోడౌతారు. అంతేగా?” స్వామి నవ్వాడు.

బాపు౭

ముళ్ళపూడివారిని మొహమాటం, వినయం ముప్పిరిగొన్నా సాక్షాత్తూ దేవదేవుడు చెప్పాడు కదాని సద్దుకున్నారు.  బాపుగారు మాత్రం ఎప్పట్లాగే మౌనంతో, చిరునవ్వుతో మేనేజ్ చేసేద్దామనుకున్నారుగానీ, ఆపుకోలేకపోయారు. “మా బ్రహ్మ ఉన్నాడుగా, చేస్తాము  స్వామీ” అన్నారు. బ్రహ్మదేవుడు “అపార్ధం” చేసుకోకుండా సరస్వతి ఆయన  చెవిలో చెప్పింది, “బ్రహ్మ అంటే మీరే అనుకునేరు, రమణని బాపు బ్రహ్మ అంటాడు.” అప్పటికే అంతా అర్ధమైన బ్రహ్మదేవుడు సీరియస్ గా “బాపూ నీకు మరణం లేదయ్యా?” అన్నాడు. అందరూ ఆయన వైపు ఆశ్చర్యంగా చూసారు. బాపుగారయితే మరి నేనిక్కడికెలా వచ్చాను అన్నట్టు చూసారు. అయినా తనకి సహజాతి సహజమైన మౌనాన్నే ఆశ్రయించి రమణగారి వైపు చూశారు.

“నా రాతల్లో చిన్న టైపో దొర్లింది. మరణం అని రాయబోయి రమణం అని రాసేసాను. అందువల్ల నువ్వు జస్ట్ రమణించావు, అంతే!” అని బ్రహ్మ  వివరణ ఇవ్వడంతో వైకుంఠం ఆనందంతో – కాదు, ఆనందం అక్కడ ఎప్పుడూ ఉండేదేగా- నవ్వులతో మారు మోగుతుండగా “తండ్రీ! మీ టైపో ఎర్రర్ లోక కళ్యాణార్ధమే! ఈ మిత్రద్వయం చేసిన కళాసృష్టికి ఎంతమంది పరవశించిపోతూ ఉంటారో ఇప్పటికీను. అదంతా మీ టైపో వల్లే కదా!” అంటూ నారద  మహర్షి ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

“కుమారా! ఎక్కడి నుండి రాక?”

“కైలాసం నుంచి. మహాదేవుడు సకుటుంబంగా వస్తున్నాడు”.

అంతలోనే ఫస్ట్ ఫామిలీ ఆఫ్ క్రియేషన్ అరుదెంచారు. వస్తూనే బాపుగారి అర్ధనారీశ్వరుడి చిత్రంలోలాగ గణపతి కుమారస్వాములని చెరో పక్క  ఉంచుకుని ఆది దంపతులు అర్ధనారీశ్వరరూపంలోకి మారిపోయారు. బాపురమణలు ప్రణమిల్లారు. శ్రీహరి తనని బాపు శివుడితో కలిపి చిత్రించిన బొమ్మ తలచుకున్నాడు, గ్రహించిన శివుడు హరిలో అర్ధభాగంగా కనబడ్డాడు. హరిహరనాధుడు ఆనందతాండవం చేసాడు. అప్పటి వరకూ ఆనంద పరవశుడై ఉన్న బ్రహ్మ శివవిష్ణువులకి ఒక ప్రపోజల్ సమర్పించాడు. అందులో ఉన్న వివరాలివి (నీకెలా తెలుసు అని అడక్కండి,  వాళ్ళు నాకు చూపించారు) – “ఈ బాపురమణ తమ సృజనాత్మకతతో ఆంధ్రజాతి లక్షణాలకి, సంస్కృతికి గొప్ప గుర్తింపునీ, అందమైన ఐడెంటిటీనీ సంపాదించిపెట్టారు. ఆంధ్రదేశంలో ఏ కాస్త రసజ్ఞ్జత ఉన్నవాడైనా వీరివల్ల ప్రభావితుడౌతాడు. అలాంటి ఆంధ్రదేశం ఇప్పుడు రాజకీయ కారణాలతో రెండు ముక్కలైంది.  రాజకీయ కారణాలు కనక ఆ మార్పుతప్పలేదు. అయినా సంస్కృతిపరంగా జాతి విడిపోయిందని బాధ పడేవాళ్ళందరి కోసం తెలుగు భాష, తెలుగు వాళ్ళు మాత్రమే ఉండేలా ప్రత్యేక గ్రహాన్ని సృష్టించాలని కోరుతున్నాను. ఈ తెలుగు భూగోళం సృష్టించడంలో, అక్కడి ప్రకృతి, సాహిత్యం, ఇతర కళలూ;  ముఖ్యంగా తెలుగు భాష, సాంప్రదాయాలకి సంబంధించి నాకు, సరస్వతికి సలహాదారులుగా టాంక్ బండ్ లలితకళాతోరణంలో ఉన్న తెలుగు వెలుగులందరి తరఫునా బాపురమణలని నియమించాలని ప్రార్ధిస్తున్నాను”

ప్రపోజల్ పరిశీలించిన శివకేశవులు తలలెత్తి చూసారు. మహాదేవుడు నవ్వుతూ, “అం..త్తేనా..?” అన్నాడు. మిత్రద్వయం ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు  ఎక్కడో విన్నట్టుందే ఈ డైలాగ్ మాడ్యులేషన్ అనుకుంటూ. వెంటనే బ్రహ్మ అందుకున్నాడు, “అంతేనా అంటే మరొకటుందండి. ముందు దీన్సంగద్దేల్చండి మరి!” అంటూ. బాపురమణలు ఉలిక్కిపడ్డారు, ఈ  వాక్యమూ తెలిసినదే. హనుమంతుడు మెల్లిగా ఎవరికీ వినబడకుండా గుర్తు చేశాడు,”మీ ముత్యాలముగ్గు కాంట్రాక్టర్ డైలాగులయ్యా ఇవీ”  అని. ప్రాణమిత్రులిద్దరూ చేతులు కట్టుకుని త్రిమూర్తులని, త్రిమాతలని తన్మయంగా, తదేకంగా చూస్తుండిపోయారు.  శివుడు మళ్ళీ అడిగాడు, “బ్రహ్మదేవా! తెలుగు భూగోళం గ్రాంటెడ్. ఆ మరోటి ఏమిటో చెప్పు?”

“ఆదిదేవా! కొత్త తెలుగు గోళంలో రాజకీయనాయకులు మాత్రం పుట్టకూడదని ఓ శాపం, కాదు వరం, ఇవ్వండి”

“తధాస్తు”

(ఈ కధ విన్నవారు, చదివినవారు, వ్రాసినవారు బాపురమణీయస్ఫూర్తితో సృష్టించబడిన తెలుగు భూగోళంలో శాశ్వత స్థానము పొందనర్హులని  త్రిమూర్తులు వారి దేవేరులతో కలిసి దీవించిరి.)

***********

!?!ఇంద్రాణీముకర్జియా స్టోరీతో సినిమా!?! ఆర్జీవీ కూడా…. (ఐదోసారి ప్చ్!ప్చ్!ప్చ్!)


ఇంద్రాణీ ముకర్జియా గారి సాహసకృత్యాలతో మీడియా మార్మోగుతోంది, దేశం అట్టులా ఉడుకుతోంది. వ్యాపమ్, లలిత్ మోడీ, ఓటుకి నోటు,… ఎట్సెట్రా కేసులు కూడా అట్లలాగే ఉడికి ఇంక ప్రజల దృష్టిలో మాడిపోతామేమోనని సదరు కేసుల సృష్టికర్తలు భయపడుతుండగా ఇంద్రాణీ ముకర్జియాగారు దైవదూతలా ప్రవేశించి అట్టు తిరగెయ్యడం జరిగింది. అసలే మనకి దేశసమస్యలు, రాజకీయాల మీద ఉన్న సీరియస్ నెస్ ఎలాంటిదంటే దానికీ, రైల్లో పేకాడుకుంటున్న బాచి దగ్గరకెళ్ళి తనుమాత్రం ఆడకుండా ప్రయాణం పొడుగూతా అక్కడే నుంచుని చూసి ఎంజాయ్ చేసేవాడి సీరియస్ నెస్ ఎంతో ఇదీ అంతే. మసాలా సినిమాల్లో మసాలానీ, హై-ప్రొఫైల్ కేసుల్లోవున్న కాంప్లెక్సిటీనీ మనం సమదృష్టితో చూస్తాం. ఇలాంటి విషయాల్లో పండితాః సమదర్శినః అనే గీతావాక్యం తు.చ. తప్పక పాటిస్తాం. ఇప్పుడీ కేసు వల్ల మనం తక్కిన కేసులన్నీ మర్చిపోయి పబ్లిక్ మెమరీ ఈజ్ షార్ట్ లివ్డ్ అనే మీడియా మహావాక్యం నిజం చేసేస్తామేమో అని కాస్త కంగారు– కాదు,కాదు– నమ్మకం కలుగుతోంది.

ఏడాదికి వెయ్యి పైగా సినిమాలు తీసి, చూసుకునే దేశానికి మసాలా కేసులన్నీ మసాలా సినిమాల్లాగే అనిపిస్తే వింతేముంది? అసలే వారం వారం రిలీజయ్యే సినిమాలే చూడాలో, ప్రతి రోజూ జరిగే పొలిటికల్ డ్రామాలే చూడాలో తేల్చుకోలేక ఛస్తున్నాం ఈ రోజు. అవి చాలనట్టు మధ్యలో ఈ కుం(రం)భ కోణాలొకటి. మామూలుగా ఒక సినిమా రిలీజైందంటే మనకి, మీడియాకీ ఆ సినిమానే టాపిక్. అంటే రిలీజైన రెండుమూడువారాల వరకో లేదా నెక్స్ట్ మసాలా రిలీజయ్యే వరకో లేదా ఏ క్రికెట్ మాచో మొదలయ్యేవరకో అన్నమాట. తరువాత ముందటి సినిమా సోదిలోక్కూడా కన బడదు,వినబడదు. అలాంటిది ఇన్ని సినిమాలు, మాచులు, రాజకీయ డ్రామాలు, కుం(రం)భ కోణాలు… ప్చ్! సామాన్యుడిపై ఇంత భారమా? ఈ భారం వల్లే పబ్లిక్ మెమరీ కాస్తా షార్ట్ లివ్డ్ అయి కూచుంది అనుకోరూ.

Am I being too negative? May be.

ఏ మాటకా మాటే చెప్పుకోవాలి. వీటన్నిటిలో పాజిటివ్ యాంగిల్ కూడా వుంది. సినిమా టు సినిమా, క్రికెట్ మాచ్ టు క్రికెట్ మాచ్ మధ్య గాప్ లో మనకి బోర్ కొట్టకుండా కుంభకోణాలు, రంభకోణాలు బ్రహ్మాండంగా పనికొస్తాయి. అసలు ప్రజలకి బోరు కొట్టకుండా వుండాలనే అనేకమంది ప్రజా సేవకులు అహర్నిశలూ శ్రమించి సినిమా, క్రికెట్టు, రాజకీయాలు, కుం(రం)భ కోణాలూ, మద్యపాన ప్రోత్సాహ/నిషేధాలు మొదలైనవి నడిపిస్తూ వుంటారు. వాళ్ళని మనం అర్ధం చేసుకోవాలి.

ఇంకో పాజిటివ్ పాయింటుంది. ఈ వివిధ ప్రజాకాలక్షేప కార్యక్రమాలు బహుళార్ధసాధక ప్రాజెక్ట్లు లాంటివి. అంటే మల్టీ పర్పస్ ప్రాజెక్ట్స్ అన్నమాట. పాలసీసా నోట్లోంచి తియ్యగానే ఏడుపు లంకించుకునే పసివాడి నోట్లో ఉత్తుత్తి తిత్తిబిళ్ళ పెడితే వాడు కాస్సేపు వూరుకుంటాడు కదా? అలా

ఉల్లిపాయలు, భూసమీకరణలు, ప్రత్యేకహోదా/పాకేజీల్లాంటివే కాకుండా

ఆస్పత్రుల్లో ఎలకలకి, బొద్దింకలకి పిల్లలు బలైపోయే పరిస్థితులు,

సడెన్ గా ఊడిపడి ఇంజెక్షన్లిచ్చే సిరంజీవులు,

వన్ రాంక్ – వన్ పెన్షన్ ఆందోళనలు,

తల్లిదండ్రుల చేతిలో చిత్రహింసలు పడిన ప్రత్యూషలాంటి కేసులు ఇంకెన్ని ఉన్నాయో చూడమన్న కోర్టు ఆదేశాలు,

బోర్డర్లో పుండులా సలుపుతున్న పాకిస్తాన్ పాపాలు,

దావూద్ ఇబ్రహీంని మెడపట్టుకు ఈడ్చుకు రాలేకపోతున్న నిస్సహాయత (ఫ్రాంక్లీ, చివరి రెండిట్లో ఎవర్నీ బ్లేమ్ చెయ్యలేం)…..

ఈ న్యూసెన్సులన్నిటినుంచీ ప్రజల్ని ఏమార్చడంతోపాటు పవర్లో వున్న / పవర్ కట్ అయిపోయిన నాయకులందరికీ బీహార్ ఎలక్షన్లపైనా, గుజరాత్ లో పటేల్ ఆందోళనలపైన దృష్టి పెట్టడానికీ, వీలైతే మధ్యలో ఓ ఫారిన్ ట్రిప్ కొట్టి సందేశాలిచ్చి రావడానికీ ఇందాక చెప్పిన మల్టీ పర్పస్ ప్రాజెక్ట్స్ వెసులుబాటు కల్పిస్తాయి. అటువంటి బృహత్కార్యానికి తన వంతు కృషి చేసి ఈ రోజు కరిగిన కొవ్వొత్తిలా, చారు గిన్నె అడుగున మిగిలిన చింతపండులా, కరివేపాకులా జైల్లో ఇంద్రాణీముకర్జియా.

వీటన్నిటికంటే బాధ కలిగించే మరో విషయం. ఏమైపోతోందీ దేశం? ఎటు పోతున్నాం మనం? అనిపించేలా, ఇంత జరిగినా ఇప్పటివరకూ ఒక్కడంటే ఒక్క సినిమావాడూ “ఈ స్టోరీతో సినిమా తీస్తా” అని ట్వీట్ చెయ్యలేదు, ఇంతవరకూ. ఈవెన్ ఆర్జీవీ హాజ్ డిజప్పాయింటెడ్ దిస్ టైమ్. ఏమైపోతోందీ దేశం? ఎటు పోతున్నాం మనం?ఒక సినిమా తీసి అది వంద కోట్ల క్లబ్ లో చేరితే – అదృష్టం బావుండి బాహుబలి రికార్డ్లు తిరగరాస్తే దేశానికి ఎంత లాభం, ఎంత ప్రతిష్ట, ఎంత వైభవం!! ఆ క్రెడిట్ అంతా ఎవరిది? సినిమా తీసిన వాళ్లదా? కధ అందించిన వాళ్లదా? సినిమా తియ్యకపోతే అందువల్ల దేశానికి కలిగే ఆర్ధిక నష్టానికి మాత్రం సినిమావాళ్ళదే బాధ్యత.

Finally, అరవింద్ అడిగ రాసిన వైట్ టైగర్ నవల్లో ప్రోటాగనిస్ట్ప్రధాన పాత్రధారి, యు కెనాట్ కాల్ హిమ్ ఏ హీరోకి, ఈవిడకి కొంత డిఫరెన్స్ వుంది. వాడు తన కుటుంబాన్ని విడిచి వెళ్ళిపోతాడు అంతే,(మిగతా చెత్తంతా సేమ్ టు సేమ్). ఈవిడ మాత్రం కన్నకూతుర్ని….I must not complete the sentence, the case is still sub judice. ఏ పుట్టలో ఏ పాముందో! అసలు ఎన్ని పుట్టల్లో ఎన్ని పాములున్నాయో!! 😉 _/\_

అపరవిశ్వామిత్రుళ్ళు బ్రహ్మదేవుణ్ణి మార్కెటింగ్ చెయ్యడం మొదలెట్టేస్తారు – 28th Cup


కప్పు కాఫీ, సమ్ టైమ్స్ గ్లాసు కాఫీ, పడగానే మూడు ఎఫెక్ట్స్ కలుగుతాయి.మొదటిది ఇమీడియట్ గా చెయ్యాల్సిన పని, మాయాబజార్ దుశ్శాసనుడి మాటల్లో తక్షణకర్తవ్యం, పూర్తి చెయ్యాలనే ఉత్సాహం.రెండో ఎఫెక్టు ఒంట్లో, మనసులో ఆ పని వీలైనంత బాగా చెయ్యడానికి కావాల్సిన ఎనర్జీ, పేషెన్స్ ల ప్రవాహం.ఇంక మూడో ఎఫెక్ట్ , చేస్తున్న పని బండ పడ్డ గాడిదలా, గానుగెద్దులా (ప్లీజ్ నోట్ ద నోట్ బిలో) కాకుండా కొంచెం వెరైటీగా, అవుట్-ఆఫ్-ది బాక్స్ ఆలోచించి, అవసరమనిపిస్తే కార్యక్రమాన్ని సమూలంగా మార్చేసి కొత్తగా ప్రెజెంట్ చేసే కెపాసిటీ ఫర్ క్రియేటివ్ డిస్ట్రక్షన్.సుందరకాండలో హనుమంతుడిలా.

kaafeetva28

ఆ మొదటి ఎఫెక్టు బ్రహ్మదేవుడి మహిమ. విశ్వంలో అనంతంగా సృష్టి కార్యక్రమం అలా జరిగిపోతూనేవుంటుంది. రెండు ఆటమ్స్ దగ్గరగా వస్తేచాలు వాటి మధ్య అటామిక్ బాండ్ ఏర్పడిపోయి మాలిక్యూల్ తయారైపోతుంది. రెండు జీవులు దగ్గరైతే చాలు స్నేహం, శత్రుత్వం, వాణిజ్యం, కామం, ప్రేమలాంటి ఏదో ఒక రిలేషన్-షిప్ ఏర్పడిపోతుంది. ఆ జీవులు మనుషులైతే . అన్ని రకాల రిలేషన్ -షిప్సూ ఒకేసారి, ఇద్దరి మధ్యే కావాలనుకుంటే ఆ జీవులు పెళ్లి చేసేసుకుంటాయి. ఇద్దరికంటే ఎక్కువైతే పొలిటికల్ పార్టీ పెడతాయి. సంకీర్ణం, సీట్ల సద్దుబాట్లు, ఎన్నికల ముందు పొత్తులులాంటి ఎక్స్ట్రాలన్నీ యాడ్ అవుతాయ్. అదీచాలదనిపిస్తే ఒక కల్ట్, ఒక మతం, తమదైన శైలిలో ఒక ఉగ్రవాద సంస్థో పెట్టుకుంటాయ్. ఊరికే తిని తొంగుంటే మడిసికీ గొడ్డుకీ తేడా ఏటుంటదనే వ్యధ తట్టుకోలేని జీవులు లాండ్ సెటిల్మెంట్ల నుంచీ సినిమా బిజినెస్ మీదగా ఇంటర్నేషనల్ డ్రగ్ & హ్యూమన్ ట్రాఫికింగ్ వరకూ సరసమైన ధరలకి వివిధ మాఫియాసేవలందిస్తాయి. ఇలా ఎందుకౌతుందంటే బ్రహ్మదేవుడి ప్రధానగుణం రజోగుణం కావటం వలన.
వాట్ ఐ మీన్ ఈజ్ దిస్ -> బ్రహ్మదేవుడు = సృష్టి శక్తి= డైనమిక్ పవర్ ఆఫ్ యూనివర్స్. అంతే, జస్ట్ అంతే!
ఈ విషయం ఇక్కడితో ఆపేయడం మంచిదనిపిస్తోంది. లేకపోతే –
బ్రహ్మదేవుడి కోసం దీక్షలు, వ్రతాలు, మాలలు, అరిటిపళ్ళు, అగరొత్తులు మొదలెట్టేసి
ఆయన్ని ఫోటోల్లోనూ, విగ్రహాల్లోనూ బంధించేసి
ఆకుల్లోకి, రుద్రాక్షల్లోకి, కవచాలూ, యంత్రాల్లోకీ ఆయన పవర్ డౌన్-లౌడ్ చేసేసి
వాస్తు, న్యూమరాలజీ, ఉంగరాల రాళ్ళూ, ఎట్సెట్రాలతో ఆయన స్వహస్తాలతో రాసిన నుదుటిరాతలు మార్చేసే
అపర విశ్వామిత్రులు బ్రహ్మదేవుణ్ణి మార్కెటింగ్ చెయ్యడం మొదలెట్టేస్తారు. వాళ్లకి తోడు “భారతదేశపు సౌభాగ్యాన్నంతా ఇడ్లీలు, దోసెలుగా మార్చుకు తినేస్తున్న(from యండమూరి నిశ్శబ్దం నీకూ నాకూ మధ్య)”వాళ్ళల్లా ఇప్పుడు వాస్తులూ, పేరులో అక్షరాలూ, ఉంగరంలో రాళ్లుగా “మార్చేసుకుంటున్న” వాళ్ళు . వీళ్ళందరికీ తోడు టీవీ ఛానళ్ళూ! ఏదో శాపవశాత్తూ భూమ్మీద శివకేశవుల్లా ఓవర్ టైమ్ వర్కు లేకుండా 9to5 జాబ్ లో ఉన్న బ్రహ్మయ్య ని డిస్టర్బ్ చెయ్యదల్చుకోలేదు. ఆయన్నలా ఉండనిచ్చి ఇరవైఎనిమిదో కాఫీ చివరికంటా ఊర్చి ఇంక ఉంటా! Btw, నోట్ ఒకటి పెడదామనుకుని మర్చిపోయా, వచ్చే పోస్టులో పెట్టాలి. బై4నౌ 🙂 సీ యూ విత్ ద నెక్స్ట్ కప్!

స’శేషం’