Tag: యాన్ ఆటో బయోగ్రఫీ ఆఫ్ ఎ బుడగ !

కాఫీత్వంలోనె వుంది మనిషిజన్మ సార్ధకం … నైన్త్ కప్


kaafeetva7

సితార సినిమాలో, భానుప్రియలా అస్తమించే సూర్యుడివైపు వెళ్తూ…


మన అన్-సంగ్ హీరో సుగుణాన్ని మొట్టమొదట గ్రహించిన భారతీయుడు త్రేతాయుగపు రాముడు. తనని అరణ్యవాసం మాన్పడానికి వచ్చిన భరతుడితో రాజు ప్రజలతో ఎలా వ్యవహరించాలో చెబుతూ – ” రాజు ప్రజలనుంచి పన్నులు వసూలు చేయడం తేనెటీగ పువ్వు నుంచి మకరందాన్ని తీసుకున్నంత సున్నితంగా వుండాల,”ని అంటాడు. ఇప్పుడేమో దేశాలని మార్కెట్స్ గా, మనిషిని మార్కెట్ ఫాక్టర్ గా (పౌల్ట్రీ ఫాం, అందులో కోళ్ళు) మార్చి డబ్బు దండుకోడానికి తప్ప ఎందుకూ పనికిరాకుండా చేస్తున్నారు. (ఎవరు? మనమే)

బౌద్ధానికి చెందిన ఒక సూక్తి ఇలా వుంటుంది –
“In the village, a sage should go about Like a bee, which, not harming Flower, colour or scent, Flying off with the nectar.”
పూజలు, హోమాలు, యజ్ఞాలు పేరు చెప్పి డబ్బు దండే కుహనా గురూజీలకి ఇది వర్తిస్తుందేమో?

సినిమా కవిత్వంలో తుమ్మెద అనగానే ఎక్కువగా – “తుమ్మెదలంటని తేనియకై తుంటరి పెదవికి దాహాలు …”; “కందిరీగతో చెప్పానురా …” లాంటి రొటీన్ కవిత్వంతో తుమ్మెదకి ప్లేబాయ్/లవర్ బాయ్ ఇమేజ్ అంటగడితే, పోతనగారు మాత్రం “మందార మకరంద మాధుర్యమునదేలు మధుపంబు వోవునే, మదనములకు?,” అని కోయిల, హంస, చకోరం లాంటి హై-ప్రొఫైల్ జీవులకిచ్చిన ప్రాముఖ్యత, గౌరవం మధుపానికిచ్చాడు.

Kahlil Gibran తన The Prophetలో ఇలా వ్రాశాడు –
And now you ask in your heart,
“How shall we distinguish that which is good in pleasure from that which is not good?”
Go to your fields and your gardens, and you shall learn that it is the pleasure of the bee to
gather honey of the flower,
But it is also the pleasure of the flower to yield its honey to the bee.
For to the bee a flower is a fountain of life,
And to the flower a bee is a messenger of love,
And to both, bee and flower, the giving and the receiving of pleasure is a need and an
ecstasy.
People of Orphalese, be in your pleasures like the flowers and the bees.
అప్పట్నించీ ఇప్పటి వరకూ పరిస్థితేంమారినట్టు లేదు కదూ! తేనెటీగ మాత్రం అస్తమించే సూర్యుడివైపు వెళ్ళే ప్రయత్నంలో వుంది. సితార సినిమా లో భానుప్రియలాగా (ఇఫ్ అయామ్ రైట్, జిలిబిలి పలుకులు చిలిపిగ పలికిన ఓ మైనా మైనా .. పాటలో)

తేనెటీగ జీవనయానం ప్రకృతిమాత పనిచేసే తీరుని అద్భుతంగా ఆవిష్కరిస్తుంది. పేరు వింటేనే నోరూరే బంగినపల్లి మావిడిపండు మన నోటి దగ్గరకి చేరాలంటే అందుకు మన మధులిట్టు ఉద్దేశరహితంగా, అంటే unintentionalగా తోడ్పడుతోందో చూస్తే ప్రకృతిసహజంగా ఏర్పడిన ఒక మావిడిపళ్ళ పరిశ్రమ కనిపిస్తుంది. సృష్టిలో జీవుల మధ్య పరస్పర సహకారం ఎంతవుందో, ఎంత అవసరమో తెలుస్తుంది. [అత్తగారు-కొత్తకోడలు రాద్ధాంతాల నుంచి అమెరికా-రష్యాల మధ్య రాజకీయాల వరకూ రకరకాల విబేధాలతో కొట్టుకు చచ్చే మానవజాతికి ఇందులో నేర్చుకోవాల్సింది చాలావుంది కదా!]

అది గ్రహించినట్టున్నాడు Maurice Maeterlinck, తన The Life of the Bee పుస్తకంలో “If the bee disappeared off the face of the earth, man would only have four years left to live” అని రాసాడు(ట) 1901లో. అప్పటికీ ఇప్పటికీ ప్రకృతిపై మనిషి డిపెండెన్స్ తగ్గింది కానీ ఒక యూ ఎస్ లోనే పదిహేను బిలియన్ డాలర్ల విలువైన పంటలు తేనెటీగ మీద ఆధారపడే పండుతున్నాయి, నూటయాభై మిలియన్ డాలర్ల తేనె ఉత్పత్తి కాక. తేనెటీగ అదృశ్యమౌతే ఈ పంటల కోసం కృత్రిమ పద్ధతులపై ఆధారపడాలి. దాని మూల్యం సంవత్సరానికి ఆరు బిలియన్ డాలర్లు. అమెరికన్ సామాన్యులు తిండి తగ్గించుకుంటే తప్ప ఖర్చు తట్టుకోలేని పరిస్థితి వస్తుంది.
ఒక మావిడి చెట్టు కొన్ని వేల పూలు పూస్తుంది. ఆ పూలన్నీ పరపరాగ సంపర్కం (Cross-pollination) కోసం పూసినవే. వాటిలోని పుప్పొడి మరో చెట్టు పూలకి చేరాలి. అప్పుడే కాయలు కాస్తాయి. ఈ చెట్టు మీద వాలిన తేనెటీగ ఆ చెట్టు మీదకి వెళ్ళినప్పుడు దాని కాళ్ళకి అంటుకున్న పుప్పొడి ఇటూ అటూ మారుతుంది. పరాగ సంపర్కం జరుగుతుంది. అంతేకాదు తేనెపట్టులో వున్నా సమయంలో తేనెటీగలు ఒకదాన్నొకటి ఒరుసుకుంటూ తిరుగుతున్నప్పుడు వేరు వేరు చెట్ల పుప్పొడులు ఒక ఈగ నుంచి మరొకదానికిమారి అనేక చెట్ల మధ్య పర పరాగ సంపర్కం జరుగుతుంది. ఈ విధంగా జెనెటిక్ డైవర్సిటీ ఎక్కువగా వుంది ఫలదీకరణానికి మంచి అవకాశం వుంటుంది. ఆరోగ్యమైన కొత్త విత్తనాలు తయారవుతాయి.

అందుకేనేమో, అమెరికన్ పాప్ సింగర్, పాట్రీషియా స్మిత్ ఏమంటోందంటే – “I’ve said this over and over, but I’ll say it a million more times – I’m concerned more about the death of a bee than I am about terrorism. Because we’re losing hives and bees by the millions because of such strong pesticides.” యూఎస్ లో పరిస్థితి అలావుంటే మనదేశంలో ఎలావుండి వుండవచ్చో!

ఫైనల్ గా అర్ధం చేసుకోవాల్సిందేమిటంటే –
కాలనీ కొలాప్స్ డిజార్డర్ సమస్యతో తేనెటీగలు అంతరించే ప్రమాదం ఏర్పడింది. రెండువేల ఆరు లో దీన్ని గ్రహించారు. దీనికి కారణాలు ఒక దానితో ఒకటి లింకయి వున్నవి.

1

గ్లోబల్ వార్మింగ్ వల్ల చాలా వృక్షజాతులు సహజంగా పూయాల్సిన సీజన్ కంటే మొందో వెనకో పూస్తాయి. దీంతో సీజన్ ప్రకారం తేనె కలెక్షన్ కి వచ్చిన తేనెటీగలకి పూలు కనబడవు. తిండిలేక అవి …. ప్చ్! 

2

పెస్టిసైడ్స్ వాడకం ఎన్నాళ్ళు సాగుతుందో అప్పటివరకూ తెనేటీగకి దినదిన గండమే. ఆర్గానిక్ ఫార్మింగ్ విస్తృతంగా జరిగితే తప్ప పరిస్థితి మారదు. గ్లోబలైజేషన్ యుగంలో రైతులు అంత త్వరగా మార్చుకోగలరా? కార్పొరేట్ల వత్తిడికి లొంగే ప్రభుత్వాలు పెస్టిసైడ్స్ పూర్తిగా బాన్ చేస్తాయా? దేనికీ ఆన్సర్ లేదు. ప్చ్.. ప్చ్..

3

అరణ్యాలు నాశనం అయిపోయి, తేనెటీగలకి అలవాటులేని వ్యాపారపంటలు పెరిగిపోయి, హానికారక కీటకాలు పెరిగిపోయి తెనేటీగ బ్రతుకు తెల్లారిపోతోంది. ప్చ్.. ప్చ్..ప్చ్.. 

విషయం మనకి తెలుసు కానీ ఏమీ చెయ్యము. మధులిట్టుకి తెలియదు కానీ తన పని నిశ్శబ్దంగా, నిర్లిప్తంగా చేసుకుపోతోంది. ఇల్లిల్లూ తిరుగుతూ, మకరందంతో పాటు, పురుగుల మందులూ పీల్చుకుంటూ ఒళ్ళు పాడుచేసుకుని అంతరించడానికి సిద్ధమౌతోంది.

పోతన చెప్పిన హితవు –
మందార మకరంద మాధుర్యమున దేలు మధుపంబు వోవునే, మదనములకు?
నిర్మల మందాకినీ వీచికల దూగు రాయంచ జనునె, తరంగిణులకు?
లలిత రసాల పల్లవ ఖాదియై చొక్కు కోయిల చేరునే, కుటజములకు?
పూర్ణేందు చంద్రికా స్ఫురిత చకోరకమరుగునే, సాంద్ర నీహారములకు? వినుత గుణశీల మాటలు వేయునేలా ?

మానవజాతి పట్టించుకుంటేనే, వంటబట్టించుకుంటేనే పచ్చటి ప్రకృతి అందులో చక్కటి తేనెపట్టు మిగిలేది. అందుకు మనం చెయ్యల్సింది కాలుష్యం తగ్గించడం, అరణ్యాల్ని రక్షించడం, సహజ ఆహారాలకి అలవాటు పడడం. పోతనగారి భావం దైవభక్తికి సంబంధించిందయినా, డే-టు-డే లైఫ్ లో కూడా ఉపయోగపడుతుంది. అది యాంత్రిక జీవితానికి, మెటీరియలిజానికీ, కన్జ్యూమరిజానికి దూరం జరగడం ద్వారా సాధ్యపడుతుంది.

జోరుమీదున్నావు తుమ్మెదా నీ జోరెవరి కోసమే తుమ్మెదా|| ఇల్లిల్లు తిరిగేవు తుమ్మెదా నీ ఒళ్ళు జాగరతే తుమ్మెదా

అన్నట్టు ఈ ఆర్టికల్ మొదటి పోస్టు చేసిన కాస్సేపటికి, రాత్రిపూట మా యింట్లోకి వచ్చిన తేనెటీగ ఇది –

earth-around-sunwarp
ఇది రాసినందుకు కృతజ్ఞతగా వచ్చిందేమో అని ముందు అనుకున్నా, కానీ అది దారి తప్పి కాలనీ కొలాప్స్ డిజార్డర్ వల్ల అది దారితప్పి ఇలా వచ్చిందేమో అనిపించి బాధనిపించింది. జాగ్రత్తగా కాయితం మీద ఎక్కించి బయట గాలిలోకి వదిలేసాను. అది పువ్వుకి నొప్పి లేకుండా తేనె తీసుకున్నట్టు, అంత మెత్తగా దాన్ని హాండిల్ చేశానా? ఏమో! ఎలా తెలుస్తుంది?

 

Part (1)-ఇల్లిల్లు తిరిగే తుమ్మెదా! ఒళ్ళు జాగరత!!

కవిగారు ఒకమ్మాయి తనని తుమ్మెదతో పోల్చుకుంటూ తనే పాడుకున్నట్టుగా రాశారు శివరంజని సినిమాలోని ఈ పాటని.
సినిమా చూళ్ళేదు. చూసినా పాటర్ధమయ్యే సీను అంతకంటే లేదు. బట్, పాట నచ్చింది. చిన్నప్పుడు పెద్దాళ్ళు చూడనివ్వని సినిమాలన్నీ (అఫ్-కోర్స్, అన్నీ అంటే నిజంగా అన్నీ అనికాదు) యూ ట్యూబ్ లో చూసేస్తున్నా శివరంజని ఇంకా కవర్ చెయ్యలేదు. ఆలస్యానికి కారణం దాసరి దర్శకత్వం అని కొంచెం అనుమానం. ….

A-సర్టిఫికెట్ సినిమా! చూసే యోగం లేదప్పుడు
ఇంకా చూసే ధైర్యం రాలేదిప్పుడు
కారణం? పేజీలకొద్దీ దాసరిచేసే చప్పుడు

దాసరి
నేఁరాసింది కాదా సరి?
స్క్రీన్ ప్లే, దర్శకత్వం సరేసరి
మాటలు,పాటలు కూడా అంటే చేదేమరి
అందులో మనకెవరూ సరి?

శ్రీశ్రీ సిప్రాలి పది పేజీలు తిరగేసానో లేదో, వాక్యనిర్మాణం సరిగా రాని మనకి ప్రాసలు కూడా వచ్చేస్తున్నాయ్. మూకం కరోతి వాచాలం .. అన్నట్టు శ్రీశ్రీ మహిమతో నా కీ-బోర్డుకీ తెలుగుదనం వంటబడుతోంది. [గొప్పలుకాదు, నిఝ్ఝం! ముందు రాసిన లైన్లు అతి పేలవంగా, అంటే వీటికంటే అన్నమాట, వున్నాయి. ఊరికే, సిప్రాలి కాస్సేపు చదివి మళ్ళీ టైపింగుకి కూచోగానే ఇలా మారాయి. నాస్తికుడు శ్రీశ్రీ చేసిన మిరకిల్ ఇది!! మహిమలున్నాయి!! 😉 ]
దర్శకత్వానికి భయపడి సినిమా చూళ్ళేదనడం అన్-ఫెయిర్ అనిపిస్తోంది కదా, సినిమా చూసాక నచ్చితే తూచ్ అంటాను. Oops! I have already started digressing without even mentioning what I wanted to reflect on.

నా తలలో కదిలే అలలు –

శివరంజని గురించి కానీ,
రచయిత గురించి కానీ,
రచన గురించి కానీ
కాదు, అందులో నా నాలెడ్జి అణా-కానీ – కనక సింబాలిక్ శివరంజని, తుమ్మెద గురించి రాసుకుని వూరుకుంటా.

సినిమాలో శివరంజని కధ ఏమౌతుందో తెలీదుగానీ తుమ్మెద బతుకు మాత్రం పై చరణంలో హెచ్చరికకి తగ్గట్టే తెల్లారేలా వుంది.
దాని బతుకెలా తెల్లారితే మనకేం అనుకోడానికి లేదు. ఎందుకంటే –

for every third bite of food you take, thank a bee or other pollinator,” అని Forgotten Pollinators అన్న పుస్తకం రాసిన E.O. Wilson అన్నాడు కాబట్టి. ఫాదర్ ఆఫ్ సోషియో బయోలజీ, ఫాదర్ ఆఫ్ బయోడైవర్సిటీ అని పేరు పొందిన ఈయన్ని లైట్ గా తీసుకునే ఛాన్స్ లేదు. పులిట్జర్ ప్రైజ్ పొందిన రెండు పుస్తకాలు The Social Conquest of Earth, Letters to a Young Scientist ఆయనవే. The Meaning of Human Existence అనే మూడో పుస్తకం న్యూయార్క్ టైమ్స్ బెస్ట్ సెల్లర్. చీమల గురించి ఈయనది మహా ఇంటరెస్టింగ్ కోట్ ఒకటుంది : “Karl Marx was right, socialism works, it is just that he had the wrong species”, చీమలు, తేనెటీగలు లాంటి సామాజిక కీటకాలు కమ్యూనిస్టు వ్యవస్థని పోలిన వ్యవస్థల్లో జీవించడానికి కారణం వాటిల్లో అన్నిటికీ సంతానం పొందే అవకాశం లేకపోవడమేట. జాతి మనుగడ కోసం ఒక రాణి చీమపై ఆధారపడి వుండడంతో దానికోసమే నడ్డి విరిగేలా పనిచేస్తూ సంఘజీవనం చేస్తాయిట. నరజాతిలో సీన్ రివర్స్. ఎవరికి వాళ్ళు సొంత గూడు కట్టుకుని, తమకోసం, సంతానం కోసం కొత్త కొత్త బతుకు తెరువు మార్గాలు కనిపెడుతూ ఉండడంలోనే డార్విన్ సిద్ధాంతం – సర్వైవల్ ఆఫ్ ది ఫిట్టెస్ట్ – ప్రకారం మనిషి మనుగడ నడుస్తుందిట. కమ్యూనిజం విఫలం అవ్వడానికి కార్ల్ మార్క్స్ సిద్ధాంత లోపం కాదు, మనుషుల జీవన విధానానికి ఆ సిద్ధాంతం సూటవ్వదని ఆయన భావం. అయితే, జంతుప్రవృత్తిని వదిలిపెట్టడం మనిషి వల్ల అయ్యేపని కాదనే తిరుమలేశుని భావాన్ని మనం వెతుక్కోవచ్చు.

అదలావుంచి అసలు టాపిక్ లోకి, అంటేతుమ్మెద=కొంకిరము=జంటముక్కాలి=జమలిముక్కాలి=తేటి=తేనెతిండి=మధులిట్టు=మధుపము అనబడే తేనెటీగ విషయానికి వస్తా…

ఈ పోస్టు పోస్టడానికి ఇన్స్పిరేషన్ ఇచ్చిన కొంకిరం కింద ఫోటోలోవుంది. బాలి ఐలాండ్లో ఒకానొక కాఫీ ప్లాంటేషన్ చూడ్డానికి వెళ్ళినప్పుడు నిశ్శబ్దం గా తనపని తను చేసుకుంటూ, పనిలోపనిగా ప్రపంచంలో మనుషులతో సహా అనేక జీవులకి అవసరమైన తిండి సమకూర్చడంలో తను చేస్తున్న మహోపకారం గురించి కించిత్తు ఎరుక లేకుండా, పువ్వు నుంచి పువ్వుకి ఎగురుతున్న ఈజంటముక్కాలి నా సెల్ ఫోన్ కెమెరాకి చిక్కింది.

IMG_2155

అప్పుడే స్వామి వివేకానంద మాట ఒకటి మనసులో మెదిలింది. ఎక్జాక్ట్ టెక్స్ట్ గుర్తు రావట్లేదు కానీ మొత్తమ్మీద, “నా దృష్టిలో మనిషితో పోలిస్తే ఒక చిన్న కీటకం తన ధర్మాన్ని అతని కన్నా మెరుగ్గా, నిశ్శబ్దంగా, నిస్వార్ధంగా నిర్వర్తిస్తుంది,” అనే అర్ధం వచ్చేలా వుంటుంది. ఆ జమలిముక్కాలి కనబడిన పరిసరాలు, అక్కడి ఆవరించివున్న నిశ్శబ్దం, చుట్టూ వున్న హరిత ప్రకృతి ఆ భావనకి చిక్కదనం కలిగిస్తున్నాయి. ఎదురుగా స్వామి రూపం కనబడలేదన్నమాటేగానీ ఆయన హృదయంలో ఎంతటి కన్విక్షన్ తో పై మాట అన్నారో అది అనుభవానికి తెచ్చేలా వుంది ఆ క్షణం, ఆ స్థలం. ఈ సూక్తి పూర్తి పాఠం కోసం నెట్ లో వెతుకుతుంటే మరో సూక్తి, ప్రపంచానికి అవతలి పక్కనుంచి వచ్చినది, ఇది దొరికింది –

Einestein on insect
పువ్వు చుట్టూ ఒకటి రెండు చుట్లు తిరిగి నెమ్మదిగా పువ్వులోకి వెళ్తున్న ఆ తేటి కదలికలు నాకు వినబడని అదృశ్యమురళీధారి వేణుగానపు పరోక్షానుభవంలావున్నాయి. బాలికి రావడంలో చేసిన విమాన ప్రయాణం వల్లా, ఐలాండ్ లో వాడిన వెహికల్స్ వల్లా కలిగిన వాతావరణ కాలుష్యం అప్పుడే గుర్తుకొచ్చింది. ప్రపంచంలో ఒక్క మనిషి తప్ప అన్ని జీవరాశులూ అదృశ్య వేణువుతో లయ కలుపుతున్నాయి. మనిషి తప్పటడుగులే ఇప్పుడీ తేనెతిండి మనుగడకి ప్రమాదం తెచ్చిపెడుతున్నాయి.
యెస్, ఇల్లిల్లూ తిరిగే తుమ్మెదకి ఒళ్ళు జాగరత ఎలా చూసుకోవాలో తెలియదు పాపం. మనం పంటలపైనా, తోటలపైన జల్లుతున్న పెస్టిసైడ్స్ కి, ఎరువులకి అవి బలౌతున్నాయి. ఒక్క యూఎస్ ఏ లోనే గత యాభైఏళ్లలో ఎప్పుడూ లేనంత అతితక్కువ సంఖ్యలో తేనెపట్లు ఏర్పడుతున్నాయని తేలింది. అన్ని విధాల బాగానే కనబడుతున్న తేనెటీగలు సడెన్ గా పట్లు వదిలిపెట్టి వెళ్లిపోతున్నాయి, సామూహికంగా. ఆ రకంగా యూఎస్ లో సాధారణంగావుండే తేనెపట్లలో మూడో వంతు అదృశ్యం అయ్యాయి.

 

4ksy

A second sequel to పవన్, సింహం, గడ్డం గీసుకోవడం, etc, etc.


నిన్న రాత్రి సింహం కల్లోకి వచ్చి ఈ పద్యం చదువుతూ, కళ్ళనీళ్ళు పెట్టుకుని ముక్కు చీదుకుంది.

గాడిని దప్పిన కొడుకును

గాడిద కొడుకంచు తండ్రి కటినము జూపన్

వీడా? నాకొడుకంచును

గాడిద యేడ్చెను గదన్న ! ఘన సంపన్నా !

‘ఎందుకా పద్యం చదువుతున్నావ్?’ అంటే ‘నా పరిస్థితీ పద్యంలోని గాడిద పరిస్థితిలాగే ఉందం’ది. ‘ప్లీజ్, ఎక్స్ప్లెయిన్,’ అన్నాను.
“అడవుల్లో ఉండే నేను ఇలా తప్ప ఎలా ఉండగలను? మీలా మాకు బుద్ధీ ,జ్ఞానం, సాంఘికజీవనం, మనోభావాలు, ఎట్సెట్రా డెవలప్ అయ్యే అవకాశం లేదు. అది తెలిసీ నా ఇమేజి డామేజ్ చేసెయ్యడం ఏం బాలేదు. ఇప్పుడు నా మనోభావాలు దెబ్బతిన్నాయ్. అయాం హర్టెడ్,” అంది. కంటిన్యూ చేస్తూ, ” పవన్ అంతటివాడు నాతో తనని కంపేర్ చేసుకుంటే ఎంత సంబరపడ్డానో, గాలి మొత్తం తీసేసావు. మీ సొసైటీలో పవన్, ఐ మీన్ గౌతమ్ నందా ఆఫ్ అత్తారింటికి దారేది ఎంత గొప్పో మా అడవిలో నేనూ అంతే. అడవికీ, సివిల్ సొసైటీకి వున్న  అంతరాన్ని దృష్టిలో వుంచుకుంటే నువ్వు నన్ను అసహ్యించుకునేవాడివి కాదు గదా! ఇప్పుడర్ధమైందా? పద్యంలో గాడిదదీ, నాదీ ఒకటే పరిస్థితని ఎందుకన్నానో,” అంది. కొంచెం అర్ధమైనట్టేవుంది ఐనా ఇంకొంచెం క్లారిటీకోసం, “గౌతమ్ నందా అర్ధం చేసుకున్నట్టుగా నేన్నిన్ను అర్ధం చేసుకోలేదంటావ్, అంతేగా,” అన్నాను. “ఎగ్జాక్ట్లీ,” సింహం కళ్ళలో మెరుపు. మళ్ళీ అన్నాను, ” కొందరు మనుషులకుండే మృగ లక్షణాలు సింహంలో ఉన్నాయి అంటే నీకేమన్నా అభ్యంతరమా?” ” అది కొంచెం నయం. అసలు ఈ కంపారిజన్ అవసరమా?”.
“స్ట్రిక్ట్లీ స్పీకింగ్ అవసరం లేదు కానీ ఏదో ఒక కంపారిజన్ వుంటే మనుషులకి బాగా అర్ధం అవుతుందని. నీ ఇమేజ్ డామేజ్ అవ్వదు, నేననుకున్నది కన్వే అవుతుంది. ఏమంటావ్? ”
“సరే, కానీయ్” అంటూ స్వప్నసింహం మాయమైంది.
గాంధీజీ దొంగచాటుగా మాంసం తిన్నప్పుడు ఆయన కలలో ఆ మాంసపు అసలు ఓనరయిన మేక చేసిందానికీ ఇప్పుడీ సింహం ఎమోషనల్ ఔట్-బర్స్ట్ కీ తేడా ఏమన్నా ఉందా అంటే, అది ఇదీ –
మేక గాంధీజీ’స్ మై ఎక్స్పెరిమెంట్స్ విత్ ట్రూత్ లో చోటు చేసుకుని చరిత్రలో నిలిచిపోయింది. పాపం ఈ సింహం ఈ బ్లాగ్ తో సరిపెట్టుకోవాల్సిందే. పవన్ తో కంపేరిజన్ లేకపోతే అదీ డౌటే. ఆబ్వియస్లీ, మేక ఈజ్ ఫార్ స్మార్టర్ దాన్ లయన్.

ఏదో ఆవేశంలో సింహం ఇమేజి డామేజ్ చేసేసాను గానీ ఇలాంటి కారెక్టర్ అసాసినేషన్ అవసరంలేదనిపించింది. ఇలా సింహం కారెక్టర్ కీ కాన్స్స్టన్టైన్ ది గ్రేట్ తో మొదలుపెట్టి అనేకమంది అనేకమతాల దురహంకారుల, కంసుడితో మొదలెట్టి హిట్లర్, స్టాలిన్, పోల్ పాట్, సద్దాంహుసేన్, గడ్డాఫీ, , కిమ్ జాంగ్ ఇల్, కిమ్ జాంగ్ యున్, ఫోదే శాంకో, …..లాంటి పొలిటికల్ షావినిస్టుల కారెక్టర్లకీ ఉన్న డిఫరెన్స్ అర్ధమైంది. అంతేకాదు కోతులుకాక సింహాల నుంచి మనుషులు ఇవాల్వ్ అయ్యుంటే ఇప్పటికంటే హుందాగా, దర్జాగా, డిప్లోమేటిగ్గా ఉండేవాళ్ళు మనుషులు? అనికూడా అనిపించ బోయి  ఎందుకో మానేసింది.

సో,  ఇప్పుడు నా ఆర్గ్యుమెంట్ ఏంటంటే సింహాలు కొందరు మనుషుల్లా బిహేవ్ చేస్తున్నాయి. అవును, కొందరు మనుషుల్లోవుండే పొలిటికల్ షావినిజం, జెనోసైడల్ మెంటాలిటీ – రెండూ సింహంలో ఉన్నాయి. (ప్లీజ్ రీడ్ అడవి సింహం). అందుకే నాట్ జియో డాక్యుమెంటరీల్లో దాన్ని చూసి నప్పుడల్లా పై లిస్టులో చెప్పిన(పేర్లు గుర్తులేక చెప్పలేకపోయిన) కారెక్టర్స్ గుర్తొస్తాయి.
జెనోసైడల్ మెంటాలిటీకి అసలు కారణం వేరే జాతి అంటే పడకపోవటం కాదు, డైవర్సిటీ ఆఫ్ ఒపీనియన్ – విభిన్న దృక్పధం అంటే పడకపోవటం. తనకి దొరికిన కుందేలు నాలుగు కాళ్ళలో ఒక దాన్ని విరగ్గొట్టి మరీ దానికి మూడు కాళ్లే అని నిరూపించే నైజం. అప్పటికీ నమ్మనివాళ్ళని లేపేసే క్రౌర్యం.

(TO BE CONTD.)

పవన్-కళ్యాణ్ కీ,సింహానికీ గడ్డం గీసుకోడంకంటే ఎక్కువ తేడాలున్నాయనీ….A sequel


పవన్ పేరు, సింహం పేరూ వాడుకుని పోస్టు మొదలుపెట్టి వాళ్ళ గురించి అస్సలు రాయకపోతే ఎలా? ఇవాళ వాళ్ళ గురించే రాద్దామని మొదలుపెట్టాను. ఏం రాస్తానో ఎంతవరకూ రాస్తానో ఇప్పుడే మొదటిలైన్లోనే పిక్చర్ రాదు. “మా”ర్క్ -ట్వైన్ గురువుగారు చెప్పినట్టు మొత్తం రాసే దాకా నువ్వేంరాయాలనుకున్నావో నీకే తెలియదు. పూర్తయ్యాక కానీ రాయటం మొదలవదు. అందువల్ల పెద్ద పెద్ద ప్లాట్లు వెయ్యకుండా మామూలుగా రాసుకుపోతా.

పవన్ ? (or) సింహం? ఎవరితో మొదలుపెడదాం? నాకు పవన్ కంటే సింహం గురించే కాస్త ఎక్కువ తెల్సు. దాని తోటే ముందు మొదలెడతా. ఈ సింహం ఉంది చూసారూ? ఒక్క గడ్డం విషయంలో తప్ప పవన్ కళ్యాణ్ తో ఏ విధమైన పోలికా లేదు. సినిమా కాబట్టి , సింహానికి ఉన్న ఇమేజిని బట్టి ఆ డైలాగ్- గడ్డం గీసుకోవడంలో తప్ప మిగిల్నవన్నీ సేమ్ టు సేమ్- వేసేశాడుగానీ పీకే కి సింహం విషయం తెలీకకాదనుకుంటా. పవన్ తనని తను సింహంతో కంపేర్ చేసుకున్నాడూ అంటే ఆ సింహం చేసుకున్న పుణ్యమేంటో, అదెంత గొప్పదై ఉంటుందో అనుకునేవాళ్ళు త్రిలింగదేశంలో చాలామందే ఉంటారు. త్రిలింగదేశం అంటే అన్-డివైడెడ్ ఆంధ్రప్రదేశ్ అనే- అని మాత్రమే- కవి హృదయం. త్రిలింగ అన్న పదం తెలంగాణాని మాత్రమే సూచిస్తుందని, తెలుగువాళ్ళున్న ఏరియా అంతటినీ అని, ఒక సామాజికవర్గం నివసించిన ప్రాంతం కనక ఆ పేరొచ్చిందని (తెలుగు అనే పదంకి దగ్గరగా ఉంటుందా సామాజిక వర్గం పేరు) రకరకాల థియరీలున్నాయ్ కానీ ఆర్యన్ ఇన్వేజన్ థియరీ వెర్సస్ ఆల్టర్నేటివ్ థియరీస్ లాగా ఇవి కూడా ఎప్పటికీ తెగేవికావు. తెగితే రాజకీయాలు ఆ మేరకి తగ్గి పోతాయి. సో, మనిషి మైండ్ లో రాజకీయ పురుగు బతికున్నన్నాళ్ళూ ఈ థియరీలు రాజ్యం చేస్తూనే ఉంటాయ్. సరైన పురుగుల మందు వాడితే తప్ప థియరీల ఆధారంగా రాజకీయాలు, వాటికి సంబంధించిన సకల దుష్పరిణామాలు తప్పవు. పురుగుల తీవ్రతని బట్టీ కొందరికి మందు నెత్తిన జల్లితే చాలు.
కొందరికి మాత్రం, అనకూడదు గానీ ,తాగించడమే దారి.
Let me return to the main topic, i.e. సింహం now. పవన్ ఎండార్స్-మెంట్ వల్ల గడ్డం గీసుకున్న సింహం టీ-షర్ట్స్ ఎవన్నా త్రిలింగ దేశంలో ఫాషన్ అయ్యాయేమో తెలీదు, తెలుగువాళ్ళు మరీ తమిళతంబిల్లా ఉండర్లెండి. ఇదే డైలాగ్ రజనీకాంత్ వేసుంటే టీ-షర్ట్స్, లుంగీలు + గడ్డం గీసేసిన సింహానికి ఓ గుడి రెడీ. మనకి, అంటే ఆర్డినరీ ఇండియన్ కి తెలిసిన సింహం కవిత్వాల్లో, రచనల్లో, సినిమా డైలాగుల్లో ప్రొజెక్ట్ అయిన, ఐమీన్ వర్ణించబడిన సింహం మాత్రమే. దాని వ్యక్తిగత జీవితం ఎవరికీ నాట్ జియో పాపులరయేదాకా తెలీదు. స్టింగ్ ఆపరేషన్స్ లో బయటపడ్డ ప్రముఖుల నిర్వాకాల్లా జుగుప్సాపూరితంగా ఉంటుంది.
> నంబర్ వన్ మేల్ షావినిస్ట్ & ఎక్స్టార్షనిస్ట్ ఇది. మేల్ షావినిస్ట్ పిగ్ అంటారుగానీ పిగ్ తీసేసి లయన్ అనడం న్యాయం. జీవితాంతం పెళ్ళాలతో పని చేయించడం, పిల్లల్ని కనడం, నిద్రపోవడం అంతే.
> ఫామిలీలో ఎదిగిన మగపిల్లల్ని తన్ని తగిలెయ్యడం, లేకపోతే చంపెయ్యడం
> వేరే మగ సింహాలతో సంపుడో-సావుడో బేసిస్ మీద పోట్లాడి, గెలిస్తే దాని ఫామిలీని సొంతం చేసేసుకోవడం. ఆపైన కొత్త ఫామిలీ లో అప్పటికే ఉన్న అడ, మగ పిల్లలన్నిట్నీ మర్డర్ చేసెయ్యడం.
ఇదీ మృగరాజు అసలు పర్సనాలిటీ. దీనిక్కారణాలు డిటైల్డ్ గా కావాలంటే నాట్ జియో వీడియోలు చూడాల్సిందే. ఆ కారణాలన్నిటికీ మూలం మాత్రం స్వార్ధం, కరుడుకట్టిన స్వార్ధం. తన జీన్స్ తప్ప లోకంలో ఇంకే సింహపు జీన్సూ , తన కొడుకులవైనా సరే, బతికిబట్టకట్టకూడదు. ఈ ఒక్క కారణం దాన్నో మేల్ షావినిస్ట్ పిగ్ గా బిహేవ్ చేయిస్తుంది. ఆడవి అష్టకష్టాలు పడి వేటాడిన జంతువుని సగం దాకా లాగించిగానీ వాటిని తిననివ్వదు. వేరే ప్రైడ్ ని టేక్-ఓవర్ చేసినప్పుడు అందులోని ఆడవి పిల్లలుంటే తనతో జతకట్టవనీ, ఫ్యూచర్లో తనకి పోటీ వచ్చే శత్రుసింహపు పిల్లలనీ వాటిని చంపేస్తుంది. బేసిగ్గా తను తప్ప ఇంకెవరూ కనిపించనివ్వని మాత్సర్యం . ఇంతటి సున్నితమనస్కమైన జంతువుతో పవన్, పోనీ అత్తారింటికి దారేదిలో హీరో-గౌతమ్ నందా, తనని పోల్చు కుంటే నాకు నచ్చలేదు. నేను పవన్ కళ్యాణ్ లాంటోణ్ణి, నేను డాన్సులు, ఫైట్లు చేస్తాను, అతను చెయ్యడు. మిగిలినవన్నీ సేమ్ టు సేమ్ అనేస్తే చాలు. సింహాన్ని ఎలివేట్ చెయ్యడం అనవసరం. అదో పవర్ఫుల్ యానిమల్. అంతేకాని ఉత్తమ గుణాలకి ప్రతీక కాదు.
నౌ, ద టైమ్ హాజ్ కమ్ టు ఎక్స్ప్లెయిన్ వాట్ ఐ యామ్ డ్రైవింగ్ ఎట్. వెయిట్ ఫర్ ద నెక్స్ట్ పోస్ట్. బై4నౌ 🙂

****

ఆ మెన్‌, ఆమెన్‌ చెరపట్టన్‌, మ్రోగెన్‌ నీ గన్‌, నా పెన్‌ ఆపెన్‌

నువ్వు రాయాలనుకున్నదేదో పూర్తిగా రాసాకగానీ నువ్వేం రాయాలనుకున్నావో క్లారిటీ రాదు, నిజానికి రాయటం అప్పుడు మొదలౌతుంది అని మార్క్ ట్వైన్ ఉవాచ. ఇదేదో ఆరుద్ర గారి ఫిలసాఫికల్ ఉవాచ – నేనెక్కాల్సిన రైలు ఒక జీవితకాలం లేటు – కి లిటరరీ ఈక్వలెంటులా ఉందే అనిపిస్తోందా? యూ ఆర్ రైట్. ఈ ఆర్టికిల్ ఇంతకుముందు పోస్ట్ చేసినప్పుడు ఆరుద్ర గారి పద్యం ఆధారంగా మృగాళ్ళని తిట్టడం నా ఉద్దేశం. రెండ్రోజులాగి రీ-బ్లాగ్ చెయ్యబోతూ ఎడిట్ చెయ్యడంలో రూపు మొత్తం మారిపోయింది.This is a ‘great’ writing experience for my smaaaaall self. ఎంతచెట్టుకి మొక్కకి అంత ‘గాలి’ మరి.

ఆరుద్ర పద్యం ఇదీ –

మెన్‌
ఆమెన్‌
చెరపట్టన్‌
మ్రోగెన్‌
నీగన్‌
నా
పెన్‌
ఆపెన్‌ (త్వమేవాహం పుట 36-37)
Your gun shoots and my pen stops the molesters that are after the helpless woman -ఇదీ మీనింగ్ . నాకున్న భాషా పరిమితుల్తో ఇంతకంటే బాగా రాయటం కుదరదు మరి.
ఆరుద్రగారి త్వమేవాహంలోదిట ఈ పద్యం. ఇవాళ విశాలాంధ్రలో చదివాను. ( ఇక్కడ కొంచెం పిడకల వేట – “ట” అన్న ఒక్క అక్షరం ఎంతగొప్పదో ఇప్పుడర్ధం అవుతోంది. పెద్ద పెద్ద వాక్యాలతో ఎక్స్ప్లనేషన్లూ, డిస్క్లైమర్స్ రాయవసరంలేకుండా జస్ట్ ఒక్క “ట” యాడ్ చేస్తే చాలు. విషయం మన సొంతం కాదని, ఆ పరిజ్ఞానం అంతకంటే లేదనీ చదివేవాళ్లకి తెల్సిపోతుంది. తిట్లు, విమర్శలు, వ్యాఖ్యలు వగైరాలతో శ్రమ పడకుండా మన్ని పెట్టకుండా లైట్ దీస్కుంటారు. తెలుగుభాషలోని సౌలభ్యాల్లో ఇది ఒకటి. ఇతర సౌలభ్యాలేమిటో నాకు తెలిసాక రాస్తాను. అప్పటివరకూ గరికపాటివారి ఉపన్యాసాలు వింటూ తెలుగు నిజంగా నేర్చుకుంటా. చిరంజీవి ఒకసారి , “ఈ సారి పార్లమెంటు సభలకొచ్చినపుడు హిందీ మే హీ బాత్ కరూంగా,” అన్నాడే అలా అన్నమాట.)
1949లో నిజాం/రజాకార్లకి వ్యతిరేకంగా జరిగిన తెలంగాణా సాయుధపోరాటం బాక్-గ్రౌండ్ తో త్వమేవాహం రాశారు. అని తెలుగు వికీపీడియాలో చదివి తెలుసుకున్నాను. ఈ డిస్క్లైమర్ ఎందుకంటే ఎవరైనా ఆరుద్ర గారిపై వ్యాఖ్యలు, చర్చలు మొదలుపెడితే ఇంక నా పని అంతే, అందుకే ఈ ముందు జాగర్త.
మరెందుకు ఈ రాయాలన్న దురద అంటే – ఇన్ ఫాక్ట్ నాకే అనిపిస్తుంది – writer’s itch అని ఒకటుంటుందిగా
When once the itch of literature comes over a man, nothing can cure it but the scratching of a pen. But if you have not a pen, I suppose you must scratch any way you can అని ~Samuel Lover, అన్న పెద్దమనిషి 1842లో అన్నాట్ట. పెన్ను కాకపోతే ఏదో ఒకదాంతో రాయమన్నాడుగా రాసేందుకు కీబోర్డు, రాయించుకునేందుకు బ్లాగు ఉన్నాయి కనక రాయడం అనిన్నీ,
An incurable itch for scribbling takes possession of many, and grows inveterate in their insane chests అని ఆంగ్లంలో జువెనాల్ అనీ, రోమన్ భాషలో డెసిమస్ లునియస్ లువెనాలి (Decimus Iunius Iuvenalis) అని పిలవబడ్డ రోమన్ కవి తన 2nd century AD బెస్ట్ సెల్లర్ the Satires లో అనటం వల్లనూ ఈ బ్లాగ్రచనా ప్రయత్నమను సాహసమునకు ఒడిగట్టితిని.

ఆరుద్ర గారి గురించే సరిగ్గా తెలియదు కానీ కొత్తగా శామ్యూల్ లవర్ & జువెనాల్ అంటూ పాత రచయితల్ని కోట్ చెయ్యడమేమిట్రా నీ మొహం తగలెయ్యా అంటే ఐ కాన్ట్ హెల్పిట్, రైటర్’స్ ఇచ్ ఇంత భయంకరమని నాకూ ఇప్పుడే తెల్సింది. అందుకే ఆల్ టైమ్ బెస్ట్ రైటర్ మార్క్ ట్వైన్ రచనాకండూతి గురించి ఏమన్నాడా అని గూగిలింపనంత ఈ క్రింది వాక్యముగానంబడియె –

The time to begin writing an article is when you have finished it to your satisfaction. By that time you begin to clearly and logically perceive what it is you really want to say అన్నాడు మార్క్ ట్వైన్.

ఆర్టికల్ మొత్తం చదివాక ఎక్జాక్ట్లీ గా (ఎందుకోగానీ కొందరలా అంటారు)అదే జరిగిందని పాఠకులు గ్రహింపగలరు. ఈ పోస్టు యొక్క మాతృక – ఇదీ ఆరుద్ర గారి పద్యానికి అర్ధం – చూడగలరు.

Now, ఎక్కువ టైము వేస్టవ్వకుండా డైరెక్టుగా పాయింటుకి వచ్చేస్తా –

పద్యం ప్రతిపదార్ధం కూడా కావాలా? ఐతే ఇదిగో :
= ఆ
మెన్ = మగవాళ్ళు (మృగాళ్లు అని చదువుకొన వలెను)
ఆమెన్ = చర్చిలో చెప్పే ఆమెన్ కాదండోయ్, ఆమెను అనగా ఆ స్త్రీని
చెరపట్టన్ = ప్రతీ సినిమాలోనూ దీనికి మీనింగు దొరుకును కావున ఇచట వ్రాయనవసరము లేదు.
నీ గన్ = ‘తుప్పా’ కి చేపట్టిన పోలీసులు (ఇప్పటి పరిస్థితుల దృష్ట్యా)
నా పెన్ = పత్రికలూ, రచయితలూ, కవులు, నటీనటులు ,ఎట్సెట్రా సామాజిక బాధ్యతగల వ్యక్తులు
ఆపెన్ = ఆపెదరు
ఆ మగవాళ్ళు (మృగాళ్లు అని చదువుకొన వలెను) ఆమెన్ (చర్చిలో చెప్పే ఆమెన్ కాదండోయ్) ఆమెను అనగా ఆ స్త్రీని చెరపట్టగా ‘తుప్పా’ కి చేపట్టిన పోలీసులు (ఇప్పటి పరిస్థితుల దృష్ట్యా), చట్టాలు చేసే నాయకులు పత్రికలూ, రచయితలూ, కవులు, నటీనటులు ,ఎట్సెట్రా సామాజిక బాధ్యతగల వ్యక్తులు (ఎంతమందికుందో డౌటు)ఆపెదరు (వీళ్ళందరూ పెన్ వాడతారు కదా)
ఇదీ తాత్పర్యం.

పద్యాలపై నా పరిజ్ఞానం సున్నాయే. అయినా పద్యంలోని విషయం మాత్రం మరిచిపోలేనిది. అలా మర్చిపోకుండా మనదేశపు పురుషాహంకారవరాహాలు (మేల్ షావినిస్ట్ పిగ్స్) రాత్రింబవళ్ళు శ్రమిస్తున్నాయి కదా మరి. ప్రస్తుతబాధేంటంటే ఆరుద్ర గారు కీచకులపై గన్ మోగుతుందని, పెన్ దురంతాల్ని అపుతుందని రాసారు కదా. ఏ గన్నూ మోగట్లెదు, ఏ పెన్నూ సరిగా రాయట్లేదు. రాజకీయ తుప్పు పట్టి, లీగల్ టాంగిల్స్ లొ చిక్కుకుని వంగిపోయిన గన్ను సరే మోగదు. రాయాల్సిన పెన్నుకీ బద్ధకం పట్టుకుంది. సెన్సేషన్స్, గాసిప్స్ , పాలిటిక్స్ లొ మసాలా మరిగి, రాయాల్సినవి, జాతికి కావాల్సినవి రాయడం మానేసింది. ఇంకోటి, మంచిని చదివి దానిని వంటబట్టించుకోవల్సిన జనానికీ మసాలాలు అలవాటు చేసింది.

మంచిని చెప్పాల్సినవాళ్ళు, మంచిని రక్షించాల్సినవాళ్ళు, మంచిని పెంచాల్సిన వాళ్ళు – పెన్నూ, గన్నూ, మెన్నూ – ఎవరూ కవి వాక్యాన్ని నిలబెట్టరా?

{నిన్నటి న్యూస్, కలకత్తాలో కొందరు దరిద్రులు ఓ డెబ్భై రెండేళ్ళ వృద్ధురాలిపై ప్రతాపం చూపించారు. ఈ ఆర్టికల్ మీకు నచ్చితే, మానవత్వం మర్చిపోయిన ఆ రాక్షసులు-సారీ రాక్షసులకి మానవత్వం ఎందుకుంటుంది? – ఆ filthy beasts త్వరలో పెన్ & గన్ చేపట్టిన అసలైన మెన్ చేతుల్లో నశించాలని కోరుకోండి.ఇక్కడ చెప్పిన డెబ్భైరెండేళ్ళ నన్ పై జరిగిన దారుణం రాజకీయ రంగు వేసుకుంటోంది, మరో పక్క పేపర్లలో అత్యాచారాల న్యూస్ సీరియల్ లా ప్రతిరోజూ వస్తూనే ఉంది. ప్చ్!}

_/\_Hi! Than-Q 4 UR patience 🙂 UR  feedback helps me write better _/\_

పవన్-కళ్యాణ్ కీ,సింహానికీ గడ్డం గీసుకోడంకంటే ఎక్కువ తేడాలున్నాయనీ..అనీ..అనీ..


పవన్ కళ్యాణ్ అభిమానులకి తొందరపడి/కష్టపడి మనోభావాలు దెబ్బతీసేసుకోవద్దని ప్రార్ధన. పూర్తిగా చదివాక అప్పుడు చూసుకోవచ్చు. ఓకే! ఫ్రాంక్లీ ఐ డింట్ లైక్ పీకే కంపేరింగ్ హిమ్-సెల్ఫ్ విత్ ఏ లయన్. ఇలా అన్నందుకు నేను బాలకృష్ణ అభిమానినని ‘లయన్’ సినిమా రిలీజ్ కోసం ఎదురుచూస్తున్న ఎన్.బి.కె అభిమానులు పండగ చేసుకుంటారనే భయంలేదు. ఎందుకంటే, హూ యామ్ ఐ టు ఆల్ దోజ్ ఫాన్స్? అండ్ …

హూ యామ్ ఐ టు ఇన్ఫ్లుయెన్స్ ఎనీవన్’స్ ఒపీనియన్స్?

అర్జునుడు బాణం సంధించడానికి సందేహిస్తుంటే పరమాత్మ, “ఫ్రీగా నీ స్వధర్మం అనుసరించి బాణాలు వేసేయ్, ఫలితాలు నాకొదిలెయ్,” అన్నాడు. అలాగే చేసి అర్జునుడు చివరికి మంచి ఫలితాలే పొందాడు (అనుకోవచ్చు). వేసింది బాణాలు కనక అవి అర్జునుడివి కనక, అవి తగిలినవాడు రియాక్ట్ అయ్యే ప్రశ్నే లేదు కనక, రియాక్టయినా పక్కనే భగవంతుడున్నాడు కనక సరిపోయింది. అదే మనలాంటివాళ్ళం ఆ పని చేసి బతికి బయట పడడమే? మనకసలే కృష్ణుడు ఆమడ… నో, నో, వెయ్యామడల దూరంలోకూడా ఉండడయ్యే.

కృష్ణ భగవానుడు అర్జునుడికి చెప్పి ఐదువేల + సంవత్సరాలైంది. అప్పుడు మీడియా లేదు, గొడవలొస్తే విజయమో వీర స్వర్గమో అనో , రాజ్యం వీరభోజ్యం అనో జస్టిఫై చేసేసుకుని యుద్ధం చేసేయడమే. ఇప్పుడా పరిస్థితిలేదు. బాణాలు పోయి వాగ్బాణాలు వచ్చాయి. వాక్స్వాతంత్రానికి బ్లాగ్స్వాతంత్రం తోడైయింది. వాగ్బాణాలు, బ్లాగ్బాణాలు ఎవరి ప్రాణాలు తియ్యకపోయినా అవి తగిలినవాళ్ళు మాత్రం ప్రాణాలు తీసేస్తున్నారు. పూర్వం ధర్మంవైపు దేవుడు- ఆయుధంతోనో, లేకుండానో – నిలబడేవాడు. ఇప్పుడాయనా కమిట్ అవట్లేదు, ఎందుకంటే తను చెప్పింది మొత్తం అర్ధం చేసుకుని ఆచరించేవాళ్ళ కన్నా అందులో ఏదో ఒక ముక్క పట్టుకుని తక్కినవి వదిలేసి సొంత భాష్యాలు చెప్పేవాళ్ళే మెజారిటీ. ఇవాళ ధర్మాత్ముడు అనుకున్నవాడు అనుకున్నపని కాగానే నెత్తెక్కుతున్నాడు. ధర్మరాజు & ఫామిలీలాగా కొన్నాళ్ళు పాలించి మహాప్రస్థానం చేసే ఉద్దేశం ఎవడికీ లేదు. అందుకే ఆయన న్యూట్రల్ స్టాండ్ తీసుకున్నాడు. కలియుగ ధర్మం, అంతే.

మరి

ప్రాణాలను తీసేసే
బాణాలేనా, చీకటి
కోణాలను త్రవ్వితీయు వా
గ్బాణాలకు కలుగు ప
రిణామాల మాట చెప్పు 
ప్రణామము కృష్ణా!

– అని అర్జునుడు స్పెసిఫిగ్గా అడిగాడా అంటే గుర్తులేదు కానీ కృష్ణుడు క్వాలిటీ ఆఫ్ స్పీచ్ గురించి –
అనుద్వేగకరం వాక్యం సత్యం ప్రియ హితం చ యత్
స్వాధ్యాయాభ్యసనంచైవ వాజ్మ్ఞయం తప ఉచ్యతే  — అన్నాడు.

ఎవరినీ నొప్పించకుండా సత్యమైనవి, ప్రియమైనవి, మేలు కలిగించేవి అయిన మాటలు మాట్లాడాలని స్థూలంగా అర్ధం. బానేవుంది. అలానే మాట్లాడతాం. మాట్లాడితేనే బాణం వేస్తామనే జనం తయారయితే ఎలాగో కృష్ణుడు చెప్పాడా? కృష్ణుడొక్కడిదేనా ఈ బాధ్యత? ఇతర దైవాంశ సంభూతులు, దూతలు, నేతలు … వీళ్ళూ మనిషి ప్రవర్తన ఎలా వుండాలో చెప్పారుగా. వాళ్ళేమన్నారో అదీ స్టడీ చెయ్యాలి.

Now,

Coming to the reality of the situation, వాగ్బాణం అంటేనే షార్ప్-నెస్ ఆఫ్ వర్డ్స్ అని. అలాంటి బాణాలు తగిలి నిజం బాణాలు వేసే స్తున్నారు. మొన్న అవిజిత్ రాయ్ హత్యే నిదర్శనం. అవిజిత్ ఫలితం గురించి ఆలోచించకుండా వాగ్బాణం వేశాడు. అవిజిత్ ఫలితం గురించి ఆలోచించకుండా వాగ్బాణం వేశాడు. ఆలోచించినా సొసైటీలో మార్పు అనే ఫలితం ఆలోచించాడుగానీ తనే మొదటి “ఫలితం” అందుకుంటా నను కోలేదు. అవిజిత్ ఏమిటి మూడువేల ఏళ్ళనాటి సోక్రటీజ్ నుంచి ఇప్పటి వరకూ వాగ్బాణాలు అవతలివాడి మనోభావాల్ని బట్టీ వేయాలనే జాగ్రత్త తీసుకునేవాళ్ళు తక్కువే. ప్రేమోన్మాది, మతోన్మాది, సిధ్ధాంతోన్మాది, అధికారోన్మాది … ఇలాంటి వాళ్ళ మీద పూలబాణాలు వేసినా వాళ్లకి గుచ్చు కుంటాయి. మన్మధుడైనా వీళ్ళంటే భయ పడాల్సిందే. (అలా అని శివుణ్ణి ఈ డిస్కషన్ లోకి తేవట్లేదండోయ్, మన్మధుడంటే మన లోకంలో తిష్ట వేసాడు గానీ శివ ఈజ్ అబౌ అండ్ బియాండ్ సచ్ మన్డేన్ మేటర్స్) ఉన్మాది టైపు మనోభావాలు లాజిక్కుకి లోంగేవి కావు. లాజిక్ అంటేనే భిన్నా భిప్రాయానికి అవకాశం ఉందని కదా అర్ధం. పై జాతి, అభిప్రాయాల్ని వినిపించటం ప్రజల నెత్తిన రుద్దటం తప్ప వినడం తెలీని జాతి. మనం పువ్వనుకుని వేసింది వాడికి బాణం అనిపిస్తుంది. బహుశా ఇది బాగా అర్ధమైనవాడు కనక కృష్ణమూర్తి దుర్యోధన & కో పై నిజం బాణాలు వేయిన్చేసాడు. నిజానికి రాయబార సమయంలో ప్రస్తుతప్రపంచంలో ఉన్న వితండతండాల స్వభావాన్ని దుష్టచతుష్టయం తన్ని చంపాలని చేసిన కుట్రల  రూపంలో గ్రహించాడు.

ఒకసారి సద్దాం హుసేన్ తన కాబినెట్ తో మీటింగ్ పెట్టి తను కొత్తగా పెట్టదల్చుకున్న పాలిసీ ఒకటి అందరికీ ఎక్స్ప్లెయిన్ చేసి అందర్నీ ఒపీనియన్స్ చెప్పమన్నాట్ట. అందరూ నేలచూపులు చూస్తుంటే కొత్తగా చేరిన ఒకడు తన సూచనలు అంటూ ఏదో కొంచెం మాట్లాడాడు. అందరి ముందూ అతన్ని ఎప్రిషియేట్ చేసిన సద్దాం అతన్ని పక్క రూం లోకి రమ్మన్నాడు. వెళ్ళాక తలుపులేసి రివాల్వర్ తీసి ఆ సొంత అభిప్రాయం అనేది ఉంది/ఉంటుంది అని భ్రమపడిన మంత్రిని షూట్ చేసి వచ్చి మీటింగ్ లో కూచున్నాడు. మంత్రిని కాదు, సొంత అభిప్రాయం అలియాస్ స్వతంత్ర ఆలోచన అన్నదాన్ని చంపేశాడని మిగిలిన మంత్రులందరూ అర్ధం చేసేసుకున్నారు. చస్తారా? ఫ్రెడరిక్ ఫర్సిత్ రాసిన ఫిస్ట్ ఆఫ్ గాడ్ లో ఇది చదివాను. అతను రీసెర్చి చేసే రాస్తాడు, యూజువల్లీ, కనక నమ్మచ్చు.

పవన్ కళ్యాణ్ పేరు చూసి టపా ఓపెన్ చేస్తే ఈ సుత్తేంటి మధ్యలో అని అదుగోఎవరో విసుక్కుంటున్నారు. I have just realized I am digressing, చెప్పాలనుకున్న సబ్జెక్ట్ బుర్రలోంచి ఎగిరిపోయింది. గుర్తు చేసుకుని నెక్స్ట్ పోస్ట్ లో రాస్తా… (to be contd…)

****

PariNaamam

బాలి ఐలాండ్, మౌంట్ అగుంగ్ అగ్నిపర్వతం దగ్గరకి వెళ్ళే దారిలో ….


బాలి ఐలాండ్ లో మౌంట్ అగుంగ్ అనే అగ్నిపర్వతం వుంది. ఇప్పటికీ యాక్టివ్ గా ఉన్న అగ్ని పర్వతాల్లో ఇదొకటి. 1963-64 లో పేలిన తర్వాత ఇప్పటి వరకూ శాంతంగానే ఉంది. లాస్ట్ డిసెంబర్లో బాలి వెళ్ళినప్పుడు అక్కడికి వెళ్ళాం. దారిలో నాకు, నా మొబైల్ ఫోన్ కి కనిపించాయి ఈ ఫోటోలో కనిపించీ కనిపించకుండా ఉన్న …

Featured image

ఆ చిన్న పక్షులు పిచుకలు. ఇవాళ ఈ పోస్టులో కనబడతామని, ఇవాళ వాటి రోజని వాటికి తెలీదు. అమాయకంగా హాయిగా ప్రకృతి ధర్మం పాటించి ఎంత సింపుల్ గా లోకంలోకి వచ్చాయో అంతే సింపుల్ గా బ్రతికి వెళ్ళిపోతాయి. వాటి స్ట్రగుల్ ఫర్ సర్వైవల్లో డేగలు, కాకులతో ఇప్పుడు మనిషి కూడా భాగం పంచుకుంటున్నాడు. తెలియకుండానే వాటికి తను చేస్తున్న హానికి చిహ్నంగా వరల్డ్ స్పారోస్ డే ని కేటాయించాడు. స్పారోస్ డే పిచుకల కోసం ఏం సాధిస్తుందో కాలమే చెప్పాలి.

మన అమ్మమ్మలు, తాతలు ఇళ్లలో వరి కంకులు కట్టి, ఉదయాన్నే ఇంటి ముందు బియ్యం జల్లి , ఇంటి చూరుల్లో వాటి గూళ్ళు కట్టుకోనిచ్చి వాటి జీవన సమరాన్ని కొంత తేలిక చేసి, ప్రతీ రోజూ స్పారోస్ డే జరిపినట్టు మనంకూడా వాటి చిన్ని జీవితాలకి సాయపడగలమా? ఏమో! సంవత్సరానికి ఒక రోజు . సరిపోతుందా? మరో ఏమో!
బై ద వే, అమ్మమ్మల జెనరేషన్ పిచుకలకి చేసిన సాయాన్ని భూత యజ్ఞం పేరుతో మన ధర్మం ఎప్పుడో గుర్తించింది. హార్మనీ విత్ నేచర్ మన సంస్కృతిలో మొదటినుంచీ భాగమే.
“one small step for a man, one giant leap for mankind,”అని నీల్ ఆర్మ్-స్ట్రాంగ్ చంద్రుడిపై తన మొదటి అడుగు గురించి అన్న మాటలు పిచుకని రక్షించడానికీ అన్వయించుకోవచ్చు.
One small deed by every child to protect a sparrow is a potential revolution to save humanity in the most peaceful manner అని నేననుకుంటున్నాను.
ఈ చిన్ని పిచుక ఇవాళ నా చేత ఒక మంచి ఇంగ్లీష్ పోయెమ్ చదివించింది. Paul Laurence Dunbar (June 27, 1872 – February 9, 1906) అనే ఆఫ్రికన్-అమెరికన్ కవి రాసిన పోయెమ్ ఇదీ –
The Sparrow
A LITTLE bird, with plumage brown,
Beside my window flutters down,
A moment chirps its little strain,
Then taps upon my window-pane,
And chirps again, and hops along,
To call my notice to its song;
But I work on, nor heed its lay,
Till, in neglect, it flies away.

So birds of peace and hope and love
Come fluttering earthward from above,
To settle on life’s window-sills,
And ease our load of earthly ills;
But we, in traffic’s rush and din
Too deep engaged to let them in,
With deadened heart and sense plod on,
Nor know our loss till they are gone.

బావుంది కదా! దీనివల్ల ఎక్కడో ఒక చోట , ఎవరో ఒకరు పిచుకకి
కొన్ని బియ్యం గింజలు వేస్తారని
దాన్నో గూడు కట్టుకోనిస్తారని
పిల్లలకి దాన్ని పరిచయం చేస్తారని ఆశ పడుతున్నా.

SANYO DIGITAL CAMERA