Tag: యాన్ ఆటో బయోగ్రఫీ ఆఫ్ ఎ బుడగ !

PK in PK = పవన్ కళ్యాణ్ ఇన్ పంచెకట్టు


సినిమాల్లో పవర్ స్టార్ = పాలిటిక్సులో పవర్ బాలెన్సింగ్ స్టార్ = పవన్ కళ్యాణ్                                     గోపాల గోపాలలో గోపాలకృష్ణుడుగా వెంకటేష్ పాత్రకి అండగావుండి ముందుకి నడిపించిన పికె ఇప్పుడదే పాత్ర రాజకీయాల్లో ధరిస్తున్నాడా? ధరిస్తే ఎవరికీ పికె (పొలిటికల్ కృష్ణుడు) సారధ్యం? 2019 వరకూ ఆయుధం చేపట్టకుండా, ఐ మీన్ ఎలక్షన్స్ లో పాల్గొనకుండా, ఈ జగన్నాటక….. సారీ సారీ సారీ, జగన్+నాటక అంటే జగన్ అభిమానుల మనోభావాలు దెబ్బతింటాయేమో, ఎందుకొచ్చిన గొడవ? అసలే జనంలో తెలుగు సరిగ్గా అర్ధమయ్యేవాళ్ళ శాతం తగ్గిపోతోంది. రాష్ట్రనాటక సూత్రధారి అంటే సరి … 2019 వరకూ రాష్ట్రనాటక సూత్రధారి పోషించబోయే పాత్ర ఏమిటి? ఆయన సారధ్యం ప్రజలకా? చంద్రబాబుకా? బీజేపీకా? అందరికీ కలిపా?

అసలైనా నాకెందుకీ రాజకీయాల గోల? Arm Chair Generalలాగా ఊరికే తిని కూచుని కామెంట్లు చెయ్యడం తేలికే ఒక రాష్ట్రం, అదీ ఇప్పుడిప్పుడే తప్పటడుగులు వేస్తున్న పిల్లరాష్ట్రం, నడపాలంటే ఎన్ని తలనొప్పులుంటాయ్? అర్ధం చేసుకోకుండా ప్రతివాడూ పొలిటికల్ సెటైర్స్ వేసేవాడే అని బుద్ధిమంతులు విసుక్కోరూ?

తప్పకుండా విసుక్కుంటారు. తిట్టుకుంటారు. స్టిల్, పాలిటిక్స్ అబ్జర్వ్ చెయ్యడం, కామెంట్ చెయ్యడంలో వుండే థ్రిల్ అలాంటిది. ప్రపంచంలోని అన్ని అక్కర్లేని విషయాల్నుంచీ అతిముఖ్యమైనవాటి వరకూ అన్నిటి మీద తన అభిప్రాయాలు ప్రకటించాడు అరిస్టాటిల్ మహానుభావుడు. ఆయన చేసిన సిద్ధాంతాలు, అబ్జర్వేషన్స్ నూటికి తొంభై 90% తప్పులేట. (ఆయనకా సంగతి తెలీదు. ఎందుకంటే, ఆయన విశ్వదర్శనం అనే పుస్తకం చదవలేదు కనక. మనం చదివాం కనక మనకి తెలుసు.) కరెక్టయిన మిగిలిన పదిశాతం అరిస్టాటిలియన్ విజ్డమ్ లోమాన్ ఈజ్ ఎ పొలిటికల్ యానిమల్ అన్నది బెస్ట్ అబ్జర్వేషన్ అనుకోవచ్చు. మాన్ ఈజ్ ఎ సోషల్ యానిమల్ అనికూడా అన్నాడట. రెండిట్లో ఎక్కువగా ఏది అంటే పొలిటికలే అని బీహార్ ఎలక్షన్ రిజల్ట్స్ చెప్తున్నాయి కనక ఆ సంగతి ఎక్కువగా ఆలోచించాల్సిన పనిలేదు. అరిస్టాటిల్ బతికింది క్రీస్తుపూర్వం. అప్పట్నుంచీ ఇప్పటివరకూ కూడా మనిషి పొలిటికల్ జీవి అనే సత్యంలో ఏ మార్పూ వచ్చిన సూచనలు లేవు. కాకపొతే పొలిటికల్ జీవుల్లో కొన్ని పాలిటిక్స్ నడిపేవి, కొన్ని రాజకీయాల్ని సినిమాలు, కోడి పందాలు చూసినంత ఇంట్రెస్టుతో చూసేవి. సో, రాజకీయాలనేవి మనిషి జన్మహక్కు. అందువల్ల ది హిందూ పేపర్ రాజకీయాల్ని ఎంత బోరింగ్ గా, మసాలా లేకుండా రాస్తుందో ఆ రకంగా పొలిటికల్ అబ్జర్వేషన్లు రాసుకుంటే ఎవరూ తిట్టుకోరు. బట్, అలా రాయడం ఎవరివల్ల అవుతుంది? కాదు. కుఛ్ తో లోగ్ కహేంగే, లోగోంకా కామ్ హై కహనా అనుకుని ఎదో ఒకటి రాసుకోడమే. ఇంతకీ సబ్జెక్ట్ లోకి వస్తే –

సినిమాల్లో పవర్ స్టార్ = పాలిటిక్సులో పవర్ బాలెన్సింగ్ స్టార్ = పవన్ కళ్యాణ్ ఆంద్రప్రదేశ్ కి సంబంధించి నిర్వహిస్తున్న పాత్ర ఏమిటి? అయన రాష్ట్రనాటక సూత్రధారా? పాత్రధారా?

సూత్రధారి ఆయన కాదు చంద్రబాబని కొందరు, చంద్రబాబు కాదు మోడీ అని కొందరు అంటారు. తనే సూత్రధారి అన్నట్టు, రాష్ట్ర వ్యవహారాలు గాడి తప్పకుండా బాలెన్స్ చేస్తున్నట్టు వ్యవహరిస్తాడు పికె.

సీబీఎన్ కి ఒక సామాజికవర్గం దూరం కాకుండా నిలపడానికి తమ మధ్య సత్సంబంధాలున్నట్టు చూపడానికి వచ్చాడని; పంచె కట్టి రావడంతో రైతు జన బాంధవుడిగా వచ్చాడని; 2019 ఎలక్షన్లో నుంచుంటాననడంతో తన వోట్ బాంక్, whatever it may be, అప్పటివరకూ చెదిరిపోకుండా ఉంచుతున్నాడని; ఎవరివైపు స్పష్టమైన మొగ్గు చూపకపోవడం అటు కమలనాధులనీ ఇటు అమరావతీ నాధుడినీ (సీబీఎన్) సస్పెన్స్ లో వుంచుతాడనీ — ఇలా పొలిటికల్ దిక్సూచి రకరకాల సంభావ్యతలు –possibilities– చూపిస్తుంటే అంతుపట్టని ఈ పొలిటికల్ ఈక్వేషన్స్ ఆం.ప్ర. రాజకీయ తెరపై మరో నాలుగేళ్ళపాటు సస్పెన్స్ థ్రిల్లర్ నడుస్తుందనిపించట్లా?

కమలనాధుడు కామినేని పవన్ని రిసీవ్ చేసుకోవడం వెనక ఏమైనా మసాలా ఉందా అనిచూస్తే –

బీహార్లో వోటు సూర్యుడు ఉదయించక విచ్చుకోని కమలానికి ప్రత్యేకహోదా లేక ఆంధ్రాచంద్రుడు కూడా దూరమైతే ఎలాగా అనే బెంగ పట్టుకుని పవన్ మావాడే అనో, ప్రత్యేక హోదా/పాకేజీ విషయంలో సీబీఎన్ కి బెంగ పడవద్దని చెప్పమనో సంకేతాలు పంపుతున్నట్టు అనిపిస్తోంది.

ఏది ఏమైనా ప్రస్తుతానికి- పికె’స్ రోల్ ఇన్ ఏ.పి పాలిటిక్స్ ఈజ్ గోయింగ్ టు బి వెరీ వెరీ ఇంటరెస్టింగ్. హోప్ ఫుల్లీ హీ విల్ ప్లే ఇట్ వెల్ లైక్ హి డజ్ ఇన్ హిస్ మూవీస్!

ఐ రియల్లీ ఫీల్ పవర్ స్టార్ ఈజ్ నౌ ఎ పవర్ బాలెన్సింగ్ స్టార్ ఆఫ్ ఏ.పి పాలిటిక్స్.
Blog things

3138 B.C అక్టోబర్-మహాభారతయుద్ధం మొదలైనరోజు, ఎగ్జాక్ట్ డేట్ సరిగ్గా గుర్తులేదు….


“స్వామీ! ఆధునిక మానవజాతి, హోమో సేపియన్స్, కి అమ్మమ్మ….మ్మ అనదగిన లూసీ అస్థిపంజరం ఇథియోపియాలో దొరికింది. వానరాలకి మల్లే చిన్నదైన పుర్రె, మనుషుల్లా నిటారుగా నడవగల కాళ్ళువున్న లూసీ వానరాలనుంచి మనిషి పరిణామం చెందుతున్న దశలో జీవించింది. ఇక్కడ విశేషం ఏంటంటే ఇథియోపియానే కాఫీకీ జన్మస్థలం. దీన్నిబట్టీ చాలా మంది కాఫీత్వవాదులు ఇలా అనుకుంటున్నారు –
ఇథియోపియాలో ఆస్ట్రలో పితికస్ అనే వానరజాతిలో ఎలా పుట్టిందో అనుకోకుండా రెండుకాళ్ళపై నడవటం అనే ఫాషన్ మొదలైంది. ఖాళీ సమయాల్లో చెట్ల మీంచి కిందకి దిగడం బై-పెడల్ వాకింగ్ ప్రాక్టీస్ చెయ్యడం. అలా తప్పటడుగులు వేస్తూ ఒక రోజు అనుకోకుండా కాఫీమొక్కలున్న ప్రాంతం వరకూ వెళ్లిపోయాయి. నీ సంకల్పమో, వాటి అదృష్టమోగానీ ఆ కాఫీ పళ్ళు, గింజలు, ఆకులు రుచి చూశాయి. ఆ రుచిని మరిగాయి. అప్పట్నుంచీ రోజూ కాఫీ మొక్కల వరకూ రెండు కాళ్ళపై నడవడం, కాఫీ ఫలహారం చెయ్యడం – ఇదే పని. కొన్నాళ్ళు ఇలాసాగేప్పటికి రెండుకాళ్ళ నిటారు నడక అలవాటైపోయింది. ఎప్పుడైతే నరాల్లో కాఫీప్రవాహం మొదలైందో బ్రెయిన్ సైజు పెరగడమూ మొదలైంది. ఆ తర్వాత జరిగిన కధ అందరికీ తెలిసిందే. మనిషిని ఇతర జంతువులనుంచి వేరు చేస్తున్నది బ్రెయిన్ సైజూ, దానివల్ల కలిగిన తెలివితేటలే కదా! అఫ్-కోర్స్, అవి వాడినప్పుడే అనుకో! ఇంతకు ముందు తేనెటీగలు కెఫిన్ కలిసిన తేనెనిచ్చే పువ్వుల దగ్గరికి ఎక్కువగా వెళ్తాయనీ, లవ్ ఫర్ కాఫీ అనేది ప్రకృతి సహజం అనీ చెప్పానా? ఇప్పుడు కాఫీ ప్రియత్వం పరిణామసహజం – natural to natural selection – అనికూడా అనేసుకుని హాయిగా కప్పుల మీద కప్పులు లాగించవచ్చు. ఇక్కడ మానవ జాతి గ్రహించాల్సిన మరో పాయింటుంది. అనేక వానరాలు పూర్తిగా పరిణామం చెందకుండానే జన జీవన స్రవంతిలో కలిసిపోవడం అక్కణ్నుంచి పాలిటిక్స్ లోకి వెళ్లిపోవడం జరుగుతోంది. దీనివల్ల ప్రపంచవ్యాప్తంగా అనేక సమస్యలు – యుద్ధాలు, తీవ్రవాదాలు, నియంతృత్వాలు, వగైరా – కలుగుతున్నాయి. ఫలానా కాండిడేటుకి వోటేద్దాం అనుకునేముందు వాడికి మంచి కాఫీకల్చర్ వుందాలేదా?- అంటే కాఫీ తాగుతూ మంచి పుస్తకం చదవడం లేక మంచి సంగీతం వినడం లేక మెదడుకి పదును పెట్టే విషయాలు చర్చించడంలాంటి అలవాట్లున్నాయా లేదా చూసుకోవడం చాలా ముఖ్యం,” అంటూ థాట్ ఫర్ ది డే ముగించి, ముప్ఫైనాలుగో కాఫీలో మొదటి సిప్పు స్వీకరించి “విధాత తలపున ప్రభవించిన అనాది జీవన వేదం గురించి – చతుర్వేదాలలో మొదటివేదం గురించి కంటిన్యూ చెయ్యి స్వామీ,” అని ఆగాను.
అం’తరంగ’శాయి ప్రవచనం మొదలైంది, ఇలా –
“సృష్టి అంటే phenomenal universe అంటే సో కాల్డ్ బిగ్-బాంగ్ మొదలైనప్పటినుంచీ ఇప్పటి వరకూ జరిగిన, జరుగుతున్న దానికంతటికీ సృష్టికర్త సంకల్పం కారణం. సృష్టిలోని ప్రతి కదలికకీ శక్తినిచ్చేది, ప్రతిజీవికీ ప్రాణం పోసేది ఆ సంకల్పమే. సబ్-ఆటమిక్ పార్టికల్ నుంచీ గెలాక్సీల వరకూ అన్నిటికీ చలనశక్తినిచ్చేది ఆ సంకల్పమే. నీ ఒంట్లో వున్న ప్రతి జీవకణంలోనూ, జీన్సులోనూ నిరంతరం జరిగే ప్రక్రియలన్నిటికీ కారణం ఆ సంకల్పమే. అందుకే ఆ సంకల్పానికి మించిన వేదం లేదు.”
అంతలోనే నా డౌటు “స్వామీ! సృష్టికర్త అన్నావు కదా….”
“సృష్టికర్త అన్నాను కదా అని ఇదంతా ఇంటెలిజెంట్ డిజైనా? క్రియేషనా? ఇవల్యూషనా? అంటూ చొప్పదంటు ప్రశ్నలు సంధించకు. భారతీయ తత్వ శాస్త్రం అర్ధమైతే అలాంటి చచ్చు డౌట్లు రావు. ఇవల్యూషన్ ఈజ్ పార్ట్ ఆఫ్ క్రియేషన్ ఫర్ ఏ ట్రూలీ స్పిరిచ్యువల్ పర్సన్, ఓకే!”
“మరి ట్రూలీ స్పిరిచ్యువల్ పర్సన్ ఎవరో ఎలా తేల్చేది స్వామీ? ప్రస్తుతం ఇదో పెద్ద చిక్కుముడి. ఎందుకంటే –
అఘోరాల నుంచి ఘోరకృత్యాలు చేసేవాళ్ళ వరకూ
బ్రహ్మజ్ఞానం తెల్సుకుని ఆ వెలుగులో తమ కర్తవ్యం నిర్వర్తించే వాళ్ళనుంచి న్యూమరాలజీతోనో ఇంకేదో ఆలజీతోనో బ్రహ్మరాతని తిరగరాసేస్తామనేవాళ్ళ వరకూ
అంతటా, అన్నిట్లో దైవత్వాన్ని చూసే ప్రహ్లాదుడి టైపు భక్తులనుంచి ఆడపిల్లలని పుట్టకముందే చంపే అధముల వరకూ
అన్నిరకాలవాళ్ళూ మా మనుషుల్లో వున్నారు కదా! సో అసలైన ట్రూలీ స్పిరిచ్యువల్ పర్సన్ ఎవరు? ఎలా వుంటాడు? ఏం చేస్తాడు?,”
“నువ్విందాక చెప్పిన అధముల కేటగిరీ వుంది చూశావూ అది అంతరాత్మ వినిపించే జీవనవేదాన్ని వినని వాళ్ళు, విన్నా అర్ధం చేసుకునే ప్రయత్నం చెయ్యనివాళ్ళు, లేదా దురదృష్టం కొద్దీ ఆ అవకాశంరాని వాళ్ళతో తయారైంది. మనిషి జీవనవేదాన్ని అక్షరరూపంలో పెట్టడానికి అనాదినుంచీ ట్రై చేస్తూనే వున్నాడు. చాలా మటుకు సక్సెస్ అయ్యాడు కూడా. కానీ దాన్ని గ్రంధస్థం చేసినప్పుడు, సంస్థాగతం(institutionalize) చేసినప్పుడు ప్రాంతం, జాతి, భాష, సంస్కృతి బేధాల ప్రభావం రాసిన అక్షరాల్లో, అలవరుచుకున్న ఆచారాల్లో ప్రతిఫలిస్తుంది. అందుకే ఒక మతం ఇంకో మతంవాళ్ళకి అర్ధం కాదు, లేదా తేడాగా అర్ధం అవుతుంది. అంతెందుకు? ఒకే మతంవాళ్ళు వివిధ శాఖలుగా చీలిపోయి వాళ్ళలో వాళ్ళు కొట్టుకు చావడంలేదూ? ఎందుకు?
ఎందుకంటే –
మతస్థాపకుల్లో ఒక్కొక్కడూ ఒక్కో పద్ధతిలో భావవ్యక్తీకరణ చెయ్యడం వల్ల
ఆ బోధలు విన్న, చదివిన వాళ్ళలో ఒక్కొక్కడికీ ఒక్కో రకంగా అర్ధం అయినందువల్లా, వాళ్ళ అండర్-స్టాండింగ్ లెవెల్స్ లో తేడాలవల్ల,
అర్ధమైనదాన్ని వాళ్ళున్న ప్రత్యేక సాంఘిక / వ్యక్తిగత పరిస్థితులకి అన్వయించుకోవడంవల్ల
ప్రచారకండూతితో ఆధ్యాత్మికబోధలకి సొంతకవిత్వాలు జోడించడంవల్లా ఎట్సెట్రా, ఎట్సెట్రా….
కమ్యూనికేషన్ గాప్స్ – డిస్టార్షన్ ఆఫ్ ఫాక్ట్స్ – భాషకుండే పరిమితులు – ప్రక్షిప్తాలు ఇలాంటి లక్షకారణాల వల్ల కన్ఫ్యూజన్ ఆఫ్ స్పిరిచ్యువల్ ట్రూత్ అనేది ఏర్పడవచ్చు. మతతత్వమే ఆధ్యాత్మికత అని కొందరు కన్ఫ్యూజ్ అవ్వడానికి ఇదో కారణం.
3138 B.C అక్టోబర్ లో – అంటే మహాభారతయుద్ధం మొదలైనరోజున, ఎగ్జాక్ట్ డేట్ సరిగ్గా గుర్తులేదు – “అర్జునా! కోట్లాది మందిలో ఏ కొద్దిమందికో నేను అర్ధం అవుతాను, ఆ అర్ధం అయినవాళ్ళలో ఏ ఒక్కడో నన్ను చేరుకుంటాడు” అన్నాను. ప్రతి జీవికి సహజంగా వుండే అహంకార, మమకారాలతోపాటు ఇప్పుడు చెప్పిన కన్ఫ్యూజన్ ఆఫ్ స్పిరిచ్యువల్ ట్రూత్స్ దృష్టిలో వుంచుకునే అలా అన్నాను. అదుపు తప్పిన అహంకారంవల్ల హృదయంతో స్పందించడం, మితిమీరిన మమకారం వల్ల బ్రెయిన్ తో ఆలోచించడం – ఈ రెండూ కుంటుపడతాయి. దానివల్ల అంతరాత్మ వల్లించే వేదం వినబడకుండాపోతుంది. దానికి కన్ఫ్యూజన్ ఆఫ్ స్పిరిచ్యువల్ ట్రూత్ తోడైతే ఇంక అంతే సంగతులన్నమాట.” స్వామి వివరణ ఆపి నా చేతిలో ఆల్మోస్ట్ ఖాళీ అయిన ముప్ఫైనాలుగో కప్పుకేసి చూస్తూ కాఫీపానం ఇవాల్టికి పూర్తయింది కనక మళ్ళీ రేపు ఇదే టైముకి కలుద్దాం, బై ఫర్ నౌ,” అంటూ అదృశ్యమయ్యాడు.

స’శేషం’

హెల్త్ బుక్ ప్రింటింగ్ మిస్టేక్ = కళ్ళకింద కారీ బాగ్స్; మరి మంత్రాలబుక్కులో అచ్చు తప్పులు=?


హెల్త్ బుక్ ప్రింటింగ్ మిస్టేక్ = కళ్ళకింద కారీ బాగ్స్; మరి మంత్రాలబుక్కులో అచ్చు తప్పులు=?

ఈ మధ్య టీవీల్లో మంత్రోపదేశాలు, యంత్రతంత్రాల మీద పుస్తకాలు ఎక్కువైపోయాయి. దేవుణ్ణి ప్రత్యక్షం చేస్తామనే స్వామీజీల కెరీర్లు కూడా బాగా నడుస్తున్నాయి. ఓకే, కూటి విద్యలు కూటి కొరకే అని తెలుసుకదా! కూటి కొరకే అన్నది కోటి కొరకే అని అర్ధం చేసుకుని పాపం టీవీగురువులు, యంత్రతంత్ర గ్రంధాల రచయితలూ, దొంగస్వాములు వాళ్ళ శక్తి కొద్దీ సమాజానికి “సేవ” చేస్తున్నారు. వారి దేశభక్తిని, సేవాభావాన్ని మనం అర్ధం చేసుకోగలం. సేవ+అభావము = సేవాభావము అనగా సేవ లేమి = సేవ లేకపోవటం అనే అర్ధం తీసుకునే వాళ్ళని ఆ స్వామీజీలు ప్రత్యక్షం చేసుకున్న దేవుళ్ళు కూడా బాగు చెయ్యలేరు. నిజంగా వాళ్ళని, వాళ్ళ పుస్తకాల్ని, యంత్రతంత్రాలని, మంత్రోపదేశాల్ని నమ్మి ఫాలో ఐపోయే భక్తశిఖామణుల గురించే ఆలోచించాలి.
ఏ నాడు ఏ సందర్భంలో అన్నాడోగానీ మార్క్ ట్వైన్ Be careful about reading health books. You may die of a misprint అన్నాడు. బహుశః, అంటే Probably, చంటబ్బాయ్ లో శ్రీలక్ష్మి కనిపెట్టిన బంగాళదుంప భౌ భౌ లాంటి హెల్త్ ఫుడ్ బారినపడి ఉంటాడు. ఆయన లాజిక్కు ఈ యంత్రతంత్ర మంత్రోపదేశాలకి వర్తించదని గారంటీ ఏమన్నా వుందా? మంత్రోపదేశ గురువుల బాక్ గ్రౌండ్ ఏమిటో, ఏ అచ్చుతప్పుల గ్రంధాలు చదివి బట్టీపట్టి ఆ ఉపదేశాలు చేస్తున్నాడో ఎవరికి తెలుసు?
హెల్త్ బుక్ లో ప్రింటింగ్ మిస్టేక్ వల్ల చావు రాక పోయినా ఏ కన్నో లొట్టపోవచ్చు, మొహం పీక్కు పోవచ్చు, కళ్ళ కింద కారీ బాగ్స్ రావచ్చు. వచ్చినా అవన్నీ గ్రాఫిక్స్ లో ఎడిట్ చేసెయ్యొచ్చు. అదెలాగో దూకుడు సినిమా చూసినవాళ్లకి తెలుసు. వాళ్ళనడిగి తెలుసుకోవచ్చు.
మంత్రతంత్రాల్లో తెలీని తప్పులుంటే అవి ఫాలో అయిపోయినోళ్ళ గతి ఏమిటో? ఫాలో అయ్యి “పోవడమే” కావచ్చు! 😉

తెలుగువాణ్ణి కదా!ఇంగ్లీషులో చెప్తే బుర్రకెక్కింది /మీకు నేనక్కర్లేదు నా మేజిక్కులు,రాజకీయాలు,మూఢనమ్మకాలు ..


ఈ కప్పు కాఫీ స్వీకరించేముందు ఓ Coffee-Thought for the day :
కందసామి పిళ్ళైతో కలిసి కాఫీ హోటలుకెళ్ళిన మహాశివుడు, మహాశివుడనే మనిషి కాదు అచ్చంగా లార్డ్ శివ, మొదటిసారిగా భూలోకపు అమృతం కాఫీని రుచి చూసాడు. ఆయన ముఖంలో సోమరసం తాగిన అనుభూతికి ఇంచుమించు సరిసాటి అయిన ఫీలింగ్ చూస్తున్న కందసామితో, “కందసామీ! ఈ కాఫీ పరిమళంలో, రుచిలో నీకు నా లీల కనబడుతోందా?,” అన్నాడు. “స్వామీ! నీ లీల కాదు నాకు హోటలు వాడి లీల కనబడుతోంది, ఈ కాఫీలో చికరీ కలిపింది వాడే,” అన్నాడు కందసామి. “చికరీనా అదేమిటోయ్!?!,” భగవంతుడి క్వెరీ. “చికరీ పౌడరు దేవుడి అవతారాలమనీ, ఆయన పంపిన దూతల మనీ మోసంచేసేవాళ్ళలాంటిది. చూడ్డానికి కాఫీ పొడిలాగే వుంటుంది కానీ కాఫీ కాదు,” కందసామి ఎక్స్ప్లనేషన్. తమిళ రచయిత పుదుమైప్పితన్ (సి.విరుతాచలం) రాసిన ఒకానొక కధలోది(ట) ఈ నరనారాయణ సంభాషణ. (అదేం అచ్చు తప్పు కాదు, శివ=నారాయణ=బ్రహ్మ అనేది కాఫీత్వ విశ్వాసం, పేర్లు రాయడానికి చోటు చాలదు కానీ ప్రపంచంలో వున్న దేవుళ్ళ పేర్లన్నీ ఇక్కడ ఈజీకోల్టూ(=) పెట్టి రాసెయ్యాలి దేవుడు మనకి అర్ధమైతే. నాక్కొంచెమే అర్ధమయ్యాడు, కనక మూడు పేర్లే రాయడం జరిగింది)
ఇలా మనసులో కాఫీ- ఇన్స్పిరేషన్ అనగా కాఫీ స్ఫూర్తి నింపుకుని మొదటి సిప్ చేస్తూ కళ్ళు మూసుకున్నా.

ఇక్కడ క్లిక్కితే >> ఇప్పటి వరకూ కలిపిన కాఫీలన్నీ ఇక్కడ 🙂 ఒకసారే తాగెయ్యచ్చు!!

నాలుక మీద పడిన కాఫీ నరాల్లో చేరి అక్కణ్నుంచి మెడుల్లా ఆబ్లాంగేటా చేరుకునే క్షణంలోనే-
అన్నమాచార్యుడి కీర్తన “శ్రీమన్నారాయణ, శ్రీమన్నారాయణ…”లోని జ్ఞానం ఎమ్మెస్ సుబ్బులక్ష్మి గళంలోని భక్తిరసంలో మునిగి ఆ ఆర్ద్రతలో ఒదిగి
అక్కణ్నుంచి యూ ట్యూబులోకెళ్లి ఐ-ఫోన్ ద్వారా మన చెవుల్లో ప్రవేశిస్తే ఏమౌతుంది అనే ప్రశ్న ఎవరైనా ఎప్పుడైనా వేసుకునుంటే దానికి సమాధానం ఇలా వుంటుంది – 31st కప్పులో మళ్ళీ వస్తానన్న శ్రీమన్నారాయణుడు నిజంగానే వస్తాడు. వచ్చాడు.
జ్ఞానమయమైన భావతరంగాలు భక్తిమయ శబ్దతరంగాలుగా మారి చెవులకు సోకినప్పుడు కాఫీ(త్వ) తాగిన మనసులో అదే ఫ్రీక్వెన్సీలో అం’తరంగము’లు కదలును – ఏదో ఫిజిక్స్ లా లాగా వుంది కదా! వుంటుంది, ఎందుకంటే ప్రపంచమంతా తరంగాలనుంచే, అంటే వేవ్స్ నుంచే పుట్టింది. ఫిజిక్స్ లో ప్రస్తుతం స్ట్రింగ్ థియరీ మీద రీసెర్చ్ జరుగుతోంది. అది ఒక కొలిక్కొచ్చిందంటే తేలే విషయం అదే, జగత్తంతా అలల(Vibrations)మయం అని. ఆ అలలే శేషశాయికి పవళింపుసేవ చేసే పాలకడలి ఊ’యలలే’మో!! ఆ అలలకి పుట్టిల్లైన Epicenter(అధికేంద్రం)నే మనం శ్రీమహావిష్ణువు అంటున్నామేమో!! (అలా నాకెందుకనిపించిందో ఇక్కడ క్లిక్కినచో తెలియును >>

(1) ఐన్-స్టీన్ చూసిన ఆదిశేషుడే శంకరుని స్పేస్-టైమ్ కంటిన్యువమ్ !! ;

(2) దేవుడిపై ఓ ఫిజిసిస్ట్ అభిప్రాయం పై నా అభిప్రాయం ), ఆ స్ట్రింగ్ థియరీ ఎప్పటికి ఋజువౌతుందో మరి!! ఇలా అనుకుంటుంటే స్వామివారు ప్రత్యక్షమయ్యారు, ఇలా –

kaafee matsya
“అదేమిటి స్వామీ! ఇలా చేపరూపంలో వచ్చారు? నా కాఫ్యంతరంగం (కాఫీ+అంతరంగం=కాఫ్యంతరంగం, యణాదేశ సంధి – సంధి కరెక్టే వికిపీడియా
చూశాకే చెబుతున్నా! 😉 ) చేపల వాసన ….,” అనబోయి ఠక్కున ఆగిపోయా. స్వామివారు ఏమీ ఎరగనట్టే, “ఇందాకటి నీ కాఫీ-థాట్ వింటే అవతారాల మీద దైవాంశసంభూతుల మీదా నీకు చాలా డౌట్లున్నాయనిపించి ఇలా వచ్చా,” అన్నాడు.
“ఆ డౌట్లు అలా వుంచండి స్వామీ! మిమ్మల్నిలా చూసాక పెద్ద డౌటు తీరిపోయింది.
“ఏవిటది?”
“హరనాధ్ గా మీరు నటించిన ఎన్టీఆర్ సీతారామకల్యాణంలో ఒక్క పాటలో అన్ని అవతారాలు చూపించారు కదా, అప్పుడు చూడడమే మళ్ళీ చూళ్ళేదు.”
“ఇంతకీ నిజం అవతారం కూడా సినిమాలో ఉన్నట్టే వేసారనమాట!”
స్వామివారు చిరునవ్వుతో రెస్పాండ్ అయ్యారు.
“అందులో చేతుల్లో నాలుగు వేదాలు పట్టుకుని నీళ్ళలోంచి సగం చేప, సగం హరనాధ్ గా మీరొస్తుంటే ఆ వేదాలు తడిసిపోతాయని తెగ టెన్షన్ పడ్డాను.”
“పిచ్చివాడా! అప్పుడు కాయితాలెక్కడున్నాయిరా బాబూ?”
“తాళపత్రాలేమో!”
“నీ మొహం, అప్పటికి తాటిచెట్లు కూడా లేవురా మూర్ఖా! పలకా, బలపం; ఆదిమానవుల cave paintingsలాంటి టెక్నాలజీలు కూడా లేవు రాయడానికి.వేదాలు అపౌరుషేయాలు, అంటే పురుషకృతము కానివి, అనగా they are super-human; not of human but of divine origin.”
తెలుగువాణ్ణి కదా, ఇంగ్లీషులో చెప్పేసరికి కాస్త బుర్రకెక్కింది, ఐనా, “భాషయినా ఉండి వుండాలి కదా స్వామీ!, వాటిని శ్రుతులు అంటారు కదా,” అన్నా తెలివిగా. ఎలా తెలుసోగానీ శ్రుతులు అంటే విన్నవి అని తెలుసు.
“వినాలి అంటే చెవులు, భాష కావాలంటే నోరుండాలి. నేను సోమకాసురుడితో యుద్ధం చేసి వేదాలు బయటికి తెచ్చినప్పటి చెవులు, నోరూ అనేవి ఇప్పటి షేపులో లేవు.”
“చేపకి నోరుచెవులు లేకపోవడమేమిటి స్వామీ!?! మీ చేపావతారం గురించి నాకు తెలిసింది ఒకటి అసలు జరిగింది మరోటి అనిపిస్తోంది. కొంచెం అర్ధమయ్యేలా చెప్పరాదా?”
“ఏం చెప్పమంటావ్? మీ మనుషులకి నేనేం చెప్పినా దాన్ని చిలవలు పలవలు చేసి చివరకి ఏమీ అర్ధంకాని వాళ్ళలా ప్రవర్తిస్తారు. ఇప్పుడు నీకేమైనా విడమర్చి చెప్తే నువ్వెళ్ళి ఓ కొత్త కల్ట్ నో, మతాన్నో స్థాపిస్తావు. నీ చుట్టూ వందిమాగధులు, నీ పేరున ఆస్తులు, కాంట్రావర్సీలు… ఎందుకొచ్చింది? మీకు నేనక్కర్లేదు నా చుట్టూ అల్లుకున్న మేజిక్కులు, రాజకీయాలు, మూఢనమ్మకాలు … వీటి మీదే మీ ఇంట్రెస్టు. ఇప్పటికి మీకర్ధమైంది సరిగ్గా ఆచరిస్తే చాలు. కొత్త కధలు భాష్యాలేం అవసరం లేదు, ఓకే?”
“స్వామీ! ఒక్క కాఫీ తాగడం తప్ప ఇంకే ఆచారమూ, కాఫీ కిక్కు మీదున్న నమ్మకమూ, అది మైండు మీద చేసే మాజిక్కుని మించిన అద్భుతమూ తప్ప ఇంకే విధంగానూ మనసు పొల్యూట్ చేసుకున్న వాణ్ణి కాను. కాఫీ తాగుతూ నీ పాట విన్నప్పుడే కదా దర్శనమిచ్చావు. నా సందేహములు తీర్చక పోవుట పాడియే, విష్ణుమూర్తీ?,” అని ప్రార్ధించేప్పటికి స్వామి కన్విన్స్ అయినట్టున్నాడు. “సరే అయితే! ఇంకో కప్పు కాఫీ తెచ్చుకో తాగుతూ నీ డౌట్లు అడుగుదువుగాని,” అన్నాడు. ముప్ఫై రెండో కాఫీ తాగే ఛాన్స్ ఇంత త్వరగా వచ్చిందనే ఆనందంతో నేనూ కిచెన్ వైపుకి పరుగెట్టా. నౌ లెట్స్ గో ఫర్ ఏ షార్ట్ బ్రేక్ బిఫోర్ హావింగ్ ద థర్టీ సెకండ్ కప్ ఆఫ్ కాఫీత్వ!! _/\\_ 🙂

CLICK >>> బాపూరమణీయం@వైకుంఠం (సారంగ సాహిత్య వార పత్రికలో)

స”శేషం”

బాపూరమణీయం@వైకుంఠం


సారంగ సాహిత్య వార పత్రికలో నా అం’తరంగం’ click here -> బాపూరమణీయం@వైకుంఠం

బాపూరమణీయం@వైకుంఠం

Picture courtesy : సారంగ సాహిత్య వార పత్రిక

వైకుంఠంలో  బ్రహ్మ సరస్వతితో కలిసి తల్లితండ్రులతో కబుర్లు చెపుతున్నాడు. ఇంతలో జయవిజయుల అనౌన్స్-మెంటు “బాపూరమణలు తమ దర్శనానికి వచ్చారు ప్రభూ,” అంటూ. “వాళ్ళని త్వరగా తీసుకురండి, ఆలస్యమెందుకు?” అన్నట్టు లక్ష్మీనారాయణులు చూసిన చూపులకి బ్రహ్మకి ఆశ్చర్యం వేసింది.

ఎవరీ బాపూరమణలు? రామలక్ష్మణులు, కృష్ణార్జునులు, జయవిజయులు, అశ్వనీ దేవతలు, నారద తుంబురులు, … లాగా బాపూరమణలనే ఈ కొత్త ద్వంద్వసమాసానికి కారకులెవరా అని నాలుగు ముఖాల్లో రెండే ప్రశ్నలు – బాపు ఎవరు? రమణ ఎవరు? – కదలాడుతూ చూసాడు. చదువులతల్లి మాత్రం పుట్టింటివాళ్ళని చూసిన భూలోకపు కోడల్లా సంబరపడుతోంది. పరిస్థితి గమనించిన విష్ణుమూర్తి లక్ష్మి వైపు చూసి నవ్వాడు. “ఎంత గొప్ప స్నేహమో! రవఁణొచ్చి చాలా సేపే అయినా ఇద్దర్నీ ఒకేసారి చూడాలని మీ మావఁగారి ఉద్దేశం,”  అంది కోడల్తో. ఒదిగిఒదిగి వస్తున్న ఇద్దర్నీ చూసి వీళ్ళిద్దరి వినయం గురించి మనం విన్నది (వాళ్ళు వినాలా?) నిజ్ఝంగా నిజం సుమీ అనుకున్నారు లక్ష్మి శ్రీహరి. చిత్రకళలో శ్రీరాముడే తన  గురువని చూపిస్తూ వేసిన బొమ్మ – అదే, రాముడు సీత పాదాలకి పారాణి అద్దుతూ ఉంటే తను కుంచెలూ, రంగులూ పట్టుకుని రాముడి కందిస్తున్నట్టు గీసారూ, అదీ.

bapu ptgs

అందులో ఎంత ఆనందంగా ఉన్నారో అంతకన్నా ఆనందంగా చేతులు కట్టుకుని, అలవాటు ప్రకారం రమణగారికి కొంచెం వెనగ్గా నిలబడి ఆదిదంపతులని తదేకంగా చూస్తూ ఉన్నారు. గురువు మాట కాదని అష్టాక్షరీ మంత్రాన్ని సామాన్యులందరికీ అందించిన రామానుజుడి ఆవేశం, అద్వైతాన్ని అక్షరాలా అనుభవించిన శంకరుని జ్ఞానసౌందర్యం రమణగారిలో తొణికిసలాడుతున్నాయి. ఆయనలో  భక్తుడూ, సునిశిత పరిశీలకుడు, రచయితా, తత్త్వవేత్త ఒకేసారి కనబడుతున్నారు. స్వామివారికి ఇద్దరి సంగతీ తెలుసు కనక ధరహాసంతో, నిజభక్తులని  చూసిన సంతోషంతో అలాగే చూస్తూ ఉన్నాడు. అయ్యవారి సంతోషాన్ని చూస్తూ అమ్మవారూ అలా ఉండిపోయింది. బ్రహ్మ గారు మాత్రం నాలుగు చూపుడువేళ్ళు నాలుగు ముక్కుల మీదా వేసుకుని చోద్యం చూస్తున్నాడు. ఆయనకి రజోగుణం ఎక్కువ కనక ఒక్క క్షణం ఇదేమిటి ఈ మానవమాత్రుల  మీద ఈయనకింత ఆసక్తి అనుకున్నా అంతలో కృష్ణావాతారంలో గొల్లపిల్లల మీద ఈయన ప్రేమని తను పరీక్షించి మరీ భంగపడ్డ వైనం గుర్తొచ్చి సద్దుకున్నాడు. కలియుగంలో కూడా స్వామికి అలాంటి భక్తులున్నారనమాట అనుకున్నాడు. స్వామిని డిస్టర్బ్ చెయ్యకుండా గుసగుసగా అన్నాడు వాణితో, “సృష్టికర్తగా నేను టూ బిజీ కనక వీళ్ళెవరో తెలుసుకోలేదు కానీ నీకు తెలుసులా ఉందే? ఎవరు వీళ్ళు ఏమిటి కధ?” అన్నాడు. ఆవిడ మహానందంగా చెప్పింది “నా అంశలైన అరవైనాలుగు కళల్లో సాహిత్యం రమణగానూ, చిత్రలేఖనం బాపూగానూ అవతరించాయి” అని. “అవునా?! మరయితే వందలాది కళాకారులూ సాహితీవేత్తలూ ఉండగా వీళ్ళిద్దరే అని ఎలా చెబుతావు?” అన్నాడు. “ఎవరి విశిష్టత వాళ్ళదే. కానీ వీళ్ళిద్దరూ మూడు ప్రక్రియల్లో, అంటే సాహిత్యం, చిత్రలేఖనం, చలనచిత్రనిర్మాణ శైలీశిల్పాలలో జంటకవులు, కన్-జాయిన్డ్ ట్విన్స్. రమణ కధలు బాపు బొమ్మల్లోనూ, సినిమాల్లోనూ పొందిగ్గా ఒదిగిపోతాయి. వాటి గొప్పతనాన్ని బాపూరమణీయపు చవిచూసిన తెలుగువాళ్ళ ఆనందంతోనే కొలవగలం. అయినా మహా వినయసంపన్నులు. ఆధునిక పోతనలు. శ్రీరామునికి మహాభక్తులు. ఇంకేం ఋజువు కావాలి నా అంశ ఉన్నవాళ్ళనడానికి? ”

“నీ అంశలేనోయ్, సందేహమా? మరైతే చలనచిత్రాలన్నావ్, అవేంటి? కదిలే బొమ్మలా? వాటి గురించి వివరంగా చెప్పు”  అన్నాడు బ్రహ్మ దేవుడు.

“సాహిత్యం, నాటకం, ఛాయాచిత్రం, చిత్రలేఖనా ప్రావీణ్యం కలిపి వాటికి సంగీతనాట్యాలు జోడిస్తే చలనచిత్రం అని అరవై ఐదో కళ పుట్టింది. అందులో  నిష్ణాతులు వీళ్ళిద్దరూ”

“ఉట్టి కదిలే బొమ్మలే కాదు అవి మాటలు కూడా ఆడతాయి. చెట్లచుట్టూ, మంచు కొండల్లో డాన్సులు చేస్తూ పాటలు పాడతాయి. అంతే కాదు  అగ్నిపర్వతాల మధ్యా, ఎగిసి పడే కెరటాల మధ్యా నుంచుని ఏడుస్తూ కూడా పాడతాయి.”

“వింతగా ఉందే? ఇదీ నా సృష్టే?”

“ఈ కళ మానవ సృష్టి మహాత్మా! అయినా కళామతల్లిని నేనయితే, మీరు సృష్టించడం ఏమిటి?”

“సరే, సరే, సరే. చలనచిత్రాలలో వీళ్ళిద్దరి ప్రత్యేకత ఏమిటి?”

“మీకు ఘంటసాల వెంకటేశ్వరరావు గురించి గుర్తుందా?”

“వాణీ, వీణా పాణీ ! నన్ను ఇబ్బంది పెట్టకు, నువ్వే ఆయనెవరో, ఆయన గొప్పతనం ఏమిటో చెప్పి పుణ్యం కట్టుకో”

“ఇండియా, చైనా జనాభాలు మరీ అంత పెంచకండి, మీకు వర్క్-లోడ్ ఎక్కువైపోతుందని ఎన్నిసార్లు చెప్పాను? వింటేగా? మర్చిపోకూడని  విషయాలు మర్చిపోతున్నారు. మీ నోటిమాటతో ఎగిసిన గాన-సునామీని గుర్తించలేకున్నారు. యముడికి చిత్రగుప్తుడిలా మీకూ ఒక అసిస్టెంట్ ఉంటే బావుణ్ణు”

“ఏం చేస్తాం? యముడికి రెండు చేతులూ, ఒక తలే గదా! నాకు నాలుగు తలలు నాలుగు చేతులు ఉండడంతో అసిస్టెంట్ పోస్ట్ శాంక్షన్ అవ్వట్లేదు. అక్కడికీ తలరాతలన్నీ చాలామటుకు కాపీ, పేస్ట్ చేసేస్తున్నా, యాంత్రిక యుగానికి అంతకంటే కష్టపడ్డం ఎందుకని. అయినా తీరిక దొరకట్లేదు. అదలా వదిలేయ్. ఘంటసాల గురించి చెప్పు”

“ఒకప్పుడు మీ సభలో నారద,తుంబురుల సంగీత పోటీ జరిగినప్పుడు దేవతలందరూ కలిసి కూడా ఇద్దరిలో ఎవరు గొప్ప గాయకుడో తేల్చలేకపోయారు.  చివరికి వాళ్ళిద్దరి మధ్య వాగ్వాదం జరిగి పోట్లాట వరకూ వచ్చింది. అప్పుడు మీరు కోపించి మీరిద్దరూ కలిసి మానవలోకంలో ఓకే శరీరంలో పుట్టండి అని శపించారు. శాపవిమోచనగా లక్షలాది, కోట్లాది ఆంధ్రులని ఇద్దరి గానమాదుర్యంలో ఒకేసారి ముంచి తేల్చి తరతరాల పాటు గుర్తుండిపోయేలా చేసి  తిరిగి మీ మీ రూపాలు పొందుతారు అని మీరు సెలవిచ్చారు.  అంతట నారద తుంబురులు ఒక్కటై ఘంటసాల వెంకటేశ్వరరావుగా జన్మించి ఆంధ్రదేశాన్ని తన గాత్ర మాధుర్యంలో ముంచి వేశారు”

“అవునా? నా శాపం తెలుగు వాళ్లకంత ఆనందం కలిగించిందా? సంతోషం.”

“ఆయన పాడిన భగవద్గీత కృష్ణావతారంలో మావఁయ్యగారే పాడినట్టు ఉంటుంది”

“ఔనా! చాలా బావుంది. లోకకళ్యాణం చేసి వచ్చారన్నమాట దేవ, గంధర్వ గాయకులిద్దరూ”

“సరిగ్గా అలాంటి లోక కళ్యాణమే చేసి వచ్చారు ఈ బాపు రమణ ద్వయం. ఆంధ్ర జాతిని వాళ్ళ మూలాల్లోకి తీసుకెళ్ళి వాళ్ళ సంస్కృతినీ, సాంప్రదాయాన్ని; బలాల్నీ, బలహీనతలని; వాళ్ళ నిత్యజీవితాల్లో ఉండే హాస్యాన్ని, సున్నితత్వాన్ని, గాంభీర్యతని, శృంగారాన్ని, అమాయకత్వాన్ని, అహంకారాన్ని, ఆమ్యామ్యాని, మామూలు మనుషుల్లా కనిపించే క్రూరులనీ, క్రూరంగా కనబడే మంచివాళ్ళనీ, … అందర్నీ, అన్నిటినీ, ‘వోలు మొత్తం’ తెలుగుదనపు విశ్వరూపాన్ని రచించి, చిత్రించి, చలనచిత్రీకరించి –

తెలుగుదనం అంటే తెలీనివాడికి దాన్ని కంటికికట్టే ఎన్-సైక్లోపీడియాలా;తెలుగుకీ, ఆ నేలకీ దూరమైనవాణ్ని క్షణంలో సొంతూరికి, తన మనుషుల మధ్యలోకి తీసుకెళ్ళిపోయేలా; తెలుగు మర్చిపోయిన వాడికి తెలుగు సంస్కృతి మనసంతా నిండిపోయేలా,…..చెయ్యగల ఓ మూడు గంటల చలనచిత్రం తయారు చెయ్యగలరు.  మానవనైజానికి, మానవత్వానికి తెలుగు వెర్షన్ లా ఉంటుంది అది”

“ఒక సంస్కృతి రూపు దిద్దుకోవడంలో తమ వంతు చేసారన్నమాట. బావుంది, ఇంకా చెప్పు”

“కొంచెం కవితాత్మకంగా చెప్తాను,  I am waxing lyrical.”

“గో ఎహెడ్!”

“తెలుగుదనం స్పష్టంగా మాట్లాడితే అది రమణ రాత అవుతుంది. రూపం ధరిస్తే బాపు బొమ్మౌతుంది”

“భలే!”

బాపు౫

“పులిహారా, గోంగూరా, మజ్జిగపులుసు, పనసపొట్టు కూరా, గుమ్మడికాయ వడియాలూ … …. లాంటివన్నీ ఉన్న తెలుగు మీల్

బంతిపూలు గుచ్చిన గొబ్బెమ్మలనీ, చుట్టూ పాడుతూఆడే ముద్దబంతిపూలని చూసినప్పుడు కలిగే తెలుగు జీల్

చిరు వేసవిలో, పరీక్షల సీజన్లో రామనవమి పందిట్లో పానకం వడపప్పుల్లో ఘుమ ఘుమలాడే తెలుగు ఫీల్

తెల్లవారకట్ట కుంపటిపై కాఫీ కాస్తూ కబుర్లు చెప్పుకునే అచ్చ తెలుగు కొత్తజంటలో, కష్టసుఖాలు కలబోసుకునే పాతజంటలో కనిపించే తెలుగు సౌల్ (soul) ఇవన్నీ ఒక బాపు బొమ్మలోనూ, ఒక రమణ కధలోనూ లేక ఇద్దరూ కలిసి తీసిన సినిమాలోనూ ఒకేసారి అనుభవించవచ్చు”

“అద్భుతః, ఇంకా..”

“రమణ మాట, బాపు బొమ్మ కలిసి కదిలితే -‘ముత్యాలముగ్గు’ల మధ్య ‘గోరంత దీపా’ల కొండంత వెలుగు ల్లో ‘అందాల రాముడి’తో ‘సీతాకళ్యాణం’  జరిగినంత అందంగా ఉంటుంది”.

“పరమాద్భుతః! వాణీ, వీణాపాణీ! నీ మాటలు వింటుంటే నాకిప్పుడే మరో లోకాన్ని సృష్టించి పూర్తిగా తెలుగువాళ్ళతో తెలుగుదనంతో  నింపెయ్యాలనిపిస్తోంది”

“విధాతా! కొంచెం ఓపిక పట్టండి. నేనంతా చెప్పలేదు”.

“చెప్పు మరీ! చెప్పు మరీ! చెప్పు మరీ! చెప్పు మరీ!,” అది నాలుగు గొంతులతో ఒకేసారి మాట్లాడ్డం వలన వచ్చిన ఇకో ఎఫెక్ట్.  “పద్యాలు చదవకుండా ప్రబంధ నాయికలను పరిశోధించాలంటే ‘బాపు బొమ్మల్ని’ చూస్తే చాలు; ప్రపంచం, మనుషులు, దేవుడు సరిగ్గా అర్ధం కాకపొతే రవఁణ కధలన్నీ చదివేస్తే చాలు; బాపూరమణల సాంగత్యం మరిగితే ‘కలియుగ రావణాసురుడై’నా ‘కలాపోసన’ చెయ్యాల్సిందే; నరుల అనుభూతుల్ని, బలహీనతల్ని సానుభూతితో అర్ధం చేసుకోవాలంటే దేవతలంతా రవఁణ కధలు, డైలాగులు హాండ్ బుక్ గా వాడుకోవచ్చు; తెలుగుని, రసాత్మకతని, పెదవులు విడివడని చిరుహాసాన్ని చాలాకాలంపాటు మర్చిపోయినవాళ్ళు బాపు కుంచెనీ, రమణ కలాన్ని ఆశ్రయిస్తే చాలు; అప్పుల్లో, వాట్సప్పుల్లో మునిగిపోతున్న మనుషుల నుదుట ‘బుడుగు’, ‘రాధాగోపాళా’ల్ని చదువుతారు అని మీరు వ్రాస్తే వాళ్ళు కొంచెం సుఖపడతారు. ఓ వ్యక్తిలో మానవత్వం ఉందా లేదా అని డౌటొస్తే ‘కొంటె బొమ్మల బాపు’ అతని చేతిలో పెట్టండి, క్షణంలో వాడి ముఖంలో చిరునవ్వు కదలాడకపోతే  “వాడొఠ్ఠి నస్మరంతి” గాడని తెలుసుకోండి; మనిషి-దేవుడు రిలేషన్స్ ఎలావుండాలో తెల్సుకోవాలంటే మనుషులూ, దేవుళ్ళు కూడా బుద్ధిమంతుడులో మాధవయ్యా- మాధవుల బంధాన్ని చూస్తే  చాలు ; వీళ్ళ రచనలు, బొమ్మలు, కార్టూన్లు, సినిమాలు “శిక్ష”గా వేసేస్తే 50%  నరకవాసులు మంచివాళ్ళై పుట్టేస్తారు; వీళ్ళిద్దర్నీ స్వర్గంలో ఉండమంటే అక్కడికొచ్చిన పుణ్యాత్ములంతా స్వర్గ సుఖాలొదిలేసి ‘కోతికొమ్మచ్చి’ మొదలెడతారు”

“అమ్మో! అది కుదరదు. స్వర్గలోకం ఫంక్షన్స్ మార్చడానికి రూల్సొప్పుకోవు. వీళ్ళని వైకుంఠంలోనే వుంచుదాం”

ఆదిశేషుడు, గరుత్మంతుడూ కంగారుగా చూసారు. అక్కడే ఉన్న రామభక్త హనుమాన్ కి వాళ్ళ ఆదుర్దా చూసి రామావతారంనాటి ‘రాముడి ఆవలింతలకి  చిటికెలు’ ఉపాఖ్యానం గుర్తుకొచ్చింది. తను మాత్రం ” శ్రీ రామ జయరామ. సీతా రామా కారుణ్యధామా కమనీయనామా…” హమ్ చేస్తూ ఆనంద భాష్పాలు కార్చసాగాడు.

“క్షమించండినాధా! ఇవన్నీ మీకు తెలియవని కాదు, కలియుగం మరీ భరించలేకుండా ఉంది నరులకి. వీళ్ళిద్దరి తత్వాన్ని, భావాల్ని కొత్తతరాల నుదుట  రాస్తే నరులు కొన్నాళ్ళైనా  సుఖపడతారని తల్లిగా నా….,” శారదాదేవి మాట పూర్తయేలోపు శ్రీదేవి గొంతు సవరింపుతో వాణీ-బ్రహ్మసంవాదం ఆగింది.

“నాధా! రాబోయే కల్పంలో మళ్ళీ రామాయణం ఉంటుందిగా?”

“తప్పదుగా మరి!”

“అయితే ఈసారి నార్త్ ఇండియాలో వద్దు, సౌత్ లో, ఆంధ్రాలోనే పుడదాం. మీరు సరయూనది మిస్సవకుండా గోదావరి ఉండనే ఉంది”

“సరే! కానీ ఇంకా ఏదో ఉంది నీ మనసులో”

“బాల, అయోధ్య కాండలు తెలుగు నేల మీద, తెలుగు వాళ్ళతో గడిపి,  …”

“గడిపి?”

“తెలుగు సాంప్రదాయాలు, పండగలు, రుచులూ,…ఆస్వాదించి…”

“ఆఁ! దించి…?”

“అరణ్యకాండ పూర్వంలాగే పాపికొండల మధ్య గోదావరి ఒడ్డునా …”

“ఓకే! తధా…”

“ఆగండాగండి. బాపుతో పంచవటి డిజైన్ చేయించి అందులో రమణ శైలిలో మాట్లాడుకుంటూ ….”

“స్తు”

“శేషా! కంగారు పడకు వీళ్ళని అరణ్యవాసానికి తీసుకెళ్ళం. లక్ష్మి అడిగినవన్నీ వీళ్ళతో తయారు చేయించి దగ్గర పెట్టుకో. ఎగ్జిక్యూషన్  అంతా పూర్వంలా నీదే” అని ఆదిశేషుడి అంతరంగం తెలిసిన స్వామి ఇలా అన్నాక శేషుడి ముఖం పడగలై విచ్చుకుంది. బాపూరమణలు “దారుణమైన” వినయంతో మరీమరీ ఒదిగి స్వామిని, శ్రీమాతని చూస్తూండిపోయారు.

“మహాలక్ష్మీ! అనుకున్నవన్నీ అడిగావా? ఇంకేమైనా మిగిలాయా?”

“మనం త్యాగరాజు ఇంటికి అతిధులుగా వెళ్ళాం గుర్తుందా? అప్పుడు నేను త్యాగయ్యగారితో నేననుకున్నవన్నీ సరిగ్గా చెప్పలేదు, మీరు ఏమంటారోనని. ఆ మాటలన్నీ బాపు-రమణ వాళ్ళ ‘త్యాగయ్య’ సినిమాలో సీత చెప్పేసింది”

“సో?”

“ఈసారి మళ్ళీ మన రామావతార కార్యక్రమంలో త్యాగరాజ స్వామి ఘట్టం కూడా పునరావృత్తం అవుతుందంటే…”

“అవుతుంది మరి. అహల్య, శబరి, హనుమయ్య, త్యాగయ్య లేని రామకధలో రసం ఉంటుందా?”

“ఐతే ‘త్యాగయ్య’లో ఇంటివిషయాలు పట్టించుకోని త్యాగయ్యతో వీళ్ళ సీతమ్మ ఎలా మాట్లాడిందో నేనూ అలాగే మాట్లాడాలనుకుంటున్నా”

“ఏఁవర్రా! అమ్మవారనుకున్నవన్నీ జరిపిద్దామా?” అన్నాడు స్వామి. బాపు యధాప్రకారం బిడియంగా నవ్వారు,అంతే. రమణగారు మెల్లిగా,”స్వామీ ! జనం పొగుడుతారండీ, వద్దులెండి”అనేసారు.

” భూమ్మీద మీకు ఎలాగో పొగడ్తలు తప్పవు, ఇప్పుడు కింద నరులకి పైనున్న సురలు తోడౌతారు. అంతేగా?” స్వామి నవ్వాడు.

బాపు౭

ముళ్ళపూడివారిని మొహమాటం, వినయం ముప్పిరిగొన్నా సాక్షాత్తూ దేవదేవుడు చెప్పాడు కదాని సద్దుకున్నారు.  బాపుగారు మాత్రం ఎప్పట్లాగే మౌనంతో, చిరునవ్వుతో మేనేజ్ చేసేద్దామనుకున్నారుగానీ, ఆపుకోలేకపోయారు. “మా బ్రహ్మ ఉన్నాడుగా, చేస్తాము  స్వామీ” అన్నారు. బ్రహ్మదేవుడు “అపార్ధం” చేసుకోకుండా సరస్వతి ఆయన  చెవిలో చెప్పింది, “బ్రహ్మ అంటే మీరే అనుకునేరు, రమణని బాపు బ్రహ్మ అంటాడు.” అప్పటికే అంతా అర్ధమైన బ్రహ్మదేవుడు సీరియస్ గా “బాపూ నీకు మరణం లేదయ్యా?” అన్నాడు. అందరూ ఆయన వైపు ఆశ్చర్యంగా చూసారు. బాపుగారయితే మరి నేనిక్కడికెలా వచ్చాను అన్నట్టు చూసారు. అయినా తనకి సహజాతి సహజమైన మౌనాన్నే ఆశ్రయించి రమణగారి వైపు చూశారు.

“నా రాతల్లో చిన్న టైపో దొర్లింది. మరణం అని రాయబోయి రమణం అని రాసేసాను. అందువల్ల నువ్వు జస్ట్ రమణించావు, అంతే!” అని బ్రహ్మ  వివరణ ఇవ్వడంతో వైకుంఠం ఆనందంతో – కాదు, ఆనందం అక్కడ ఎప్పుడూ ఉండేదేగా- నవ్వులతో మారు మోగుతుండగా “తండ్రీ! మీ టైపో ఎర్రర్ లోక కళ్యాణార్ధమే! ఈ మిత్రద్వయం చేసిన కళాసృష్టికి ఎంతమంది పరవశించిపోతూ ఉంటారో ఇప్పటికీను. అదంతా మీ టైపో వల్లే కదా!” అంటూ నారద  మహర్షి ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

“కుమారా! ఎక్కడి నుండి రాక?”

“కైలాసం నుంచి. మహాదేవుడు సకుటుంబంగా వస్తున్నాడు”.

అంతలోనే ఫస్ట్ ఫామిలీ ఆఫ్ క్రియేషన్ అరుదెంచారు. వస్తూనే బాపుగారి అర్ధనారీశ్వరుడి చిత్రంలోలాగ గణపతి కుమారస్వాములని చెరో పక్క  ఉంచుకుని ఆది దంపతులు అర్ధనారీశ్వరరూపంలోకి మారిపోయారు. బాపురమణలు ప్రణమిల్లారు. శ్రీహరి తనని బాపు శివుడితో కలిపి చిత్రించిన బొమ్మ తలచుకున్నాడు, గ్రహించిన శివుడు హరిలో అర్ధభాగంగా కనబడ్డాడు. హరిహరనాధుడు ఆనందతాండవం చేసాడు. అప్పటి వరకూ ఆనంద పరవశుడై ఉన్న బ్రహ్మ శివవిష్ణువులకి ఒక ప్రపోజల్ సమర్పించాడు. అందులో ఉన్న వివరాలివి (నీకెలా తెలుసు అని అడక్కండి,  వాళ్ళు నాకు చూపించారు) – “ఈ బాపురమణ తమ సృజనాత్మకతతో ఆంధ్రజాతి లక్షణాలకి, సంస్కృతికి గొప్ప గుర్తింపునీ, అందమైన ఐడెంటిటీనీ సంపాదించిపెట్టారు. ఆంధ్రదేశంలో ఏ కాస్త రసజ్ఞ్జత ఉన్నవాడైనా వీరివల్ల ప్రభావితుడౌతాడు. అలాంటి ఆంధ్రదేశం ఇప్పుడు రాజకీయ కారణాలతో రెండు ముక్కలైంది.  రాజకీయ కారణాలు కనక ఆ మార్పుతప్పలేదు. అయినా సంస్కృతిపరంగా జాతి విడిపోయిందని బాధ పడేవాళ్ళందరి కోసం తెలుగు భాష, తెలుగు వాళ్ళు మాత్రమే ఉండేలా ప్రత్యేక గ్రహాన్ని సృష్టించాలని కోరుతున్నాను. ఈ తెలుగు భూగోళం సృష్టించడంలో, అక్కడి ప్రకృతి, సాహిత్యం, ఇతర కళలూ;  ముఖ్యంగా తెలుగు భాష, సాంప్రదాయాలకి సంబంధించి నాకు, సరస్వతికి సలహాదారులుగా టాంక్ బండ్ లలితకళాతోరణంలో ఉన్న తెలుగు వెలుగులందరి తరఫునా బాపురమణలని నియమించాలని ప్రార్ధిస్తున్నాను”

ప్రపోజల్ పరిశీలించిన శివకేశవులు తలలెత్తి చూసారు. మహాదేవుడు నవ్వుతూ, “అం..త్తేనా..?” అన్నాడు. మిత్రద్వయం ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు  ఎక్కడో విన్నట్టుందే ఈ డైలాగ్ మాడ్యులేషన్ అనుకుంటూ. వెంటనే బ్రహ్మ అందుకున్నాడు, “అంతేనా అంటే మరొకటుందండి. ముందు దీన్సంగద్దేల్చండి మరి!” అంటూ. బాపురమణలు ఉలిక్కిపడ్డారు, ఈ  వాక్యమూ తెలిసినదే. హనుమంతుడు మెల్లిగా ఎవరికీ వినబడకుండా గుర్తు చేశాడు,”మీ ముత్యాలముగ్గు కాంట్రాక్టర్ డైలాగులయ్యా ఇవీ”  అని. ప్రాణమిత్రులిద్దరూ చేతులు కట్టుకుని త్రిమూర్తులని, త్రిమాతలని తన్మయంగా, తదేకంగా చూస్తుండిపోయారు.  శివుడు మళ్ళీ అడిగాడు, “బ్రహ్మదేవా! తెలుగు భూగోళం గ్రాంటెడ్. ఆ మరోటి ఏమిటో చెప్పు?”

“ఆదిదేవా! కొత్త తెలుగు గోళంలో రాజకీయనాయకులు మాత్రం పుట్టకూడదని ఓ శాపం, కాదు వరం, ఇవ్వండి”

“తధాస్తు”

(ఈ కధ విన్నవారు, చదివినవారు, వ్రాసినవారు బాపురమణీయస్ఫూర్తితో సృష్టించబడిన తెలుగు భూగోళంలో శాశ్వత స్థానము పొందనర్హులని  త్రిమూర్తులు వారి దేవేరులతో కలిసి దీవించిరి.)

***********

ఫత్వ-జడత్వ-మతతత్వ-పశుత్వ.Vs.తత్వ-అస్తిత్వ-వ్యక్తిత్వ-ఋజుత్వ-సమత్వ 27th Coffee


kaafeetva27

కప్పుకప్పుకీ కాఫీపానం మన్ని ఒక ఆధ్యాత్మిక అనుభవానికి దగ్గర చెయ్యట్లేదంటే దానర్ధం ఇదీ – మనం కాఫీత్వాకి ఎక్కువ దూరంగానూ, భూ- లోకంలో వున్న సవాలక్ష ఇతర ‘త్వా’ లకి – ఫత్వా, జడత్వ,మతతత్వ, పశుత్వ, వగైరా వగైరాలకి దగ్గర్లో కాకపోయినా తత్వ, అస్తిత్వ, వ్యక్తిత్వ, ఋజుత్వ, సమత్వ వగైరాల కంటే తక్కువ దూరంలో వున్నట్టు. పోనీ, ఆ రెండు రకాల ‘త్వ’లకీ సమానదూరంలో వున్నామనుకోవచ్చు.
మనిషిక్కావాల్సింది రెండో రకం ‘త్వ’లకి దగ్గర్లో వుండడం. అలావున్నపుడు మనం ఏ మతంలో వున్నా మానవత్వానికి, మా ‘నవత్వా’నికి దూరం అవ్వం.
అలా వుండాలంటే కలియుగంలో ఉన్న ఒకానొక మంచిమార్గం కాఫీని అందంగా, హాయిగా, వెచ్చగా, కొంచెం తీపితో, ఎక్కువ చేదుగా, ప్రశాంతంగా, చేతులో మంచిపుస్తకంతోనో, కాస్త ఆలోచనాశక్తి వున్న మనిషితో కూచునో తాగాలి, కాదు ఆస్వాదించాలి. దిద్దాం. అదే, ఆస్వాదిద్దాం. ఇప్పుడు ఇరవైయ్యేడో కప్పు కి చివరి సిప్పుగా కాస్త కాఫీ ఇన్స్పైర్డ్ వేదాంతం చెప్పుకుందాం.
దీపక్ చోప్రా తెలుసు కదా, ఆయనంటాడూ –
నేనొక కప్పు కాఫీ కొనుక్కు తాగితే అది కర్మ. ఆ కాఫీ నాక్కలిగించిన ఆనందం మధుర స్మృతిగా మిగిలి మరో కప్పు తాగాలనిపించేలా చేస్తుంది. స్టార్-బక్స్ వైపు నడిపిస్తుంది. అంటే మళ్ళీ కాఫీ తాగడం అనే కర్మకి కారణం అవుతుంది.
కాఫీ అలవాటు లేకపోతే దీపక్ చోప్రా ఇంతబాగా కర్మని వివరించ గలిగే వాడా? ఏమో! ఐ డోంట్ వాంట్ టు జంప్ టు సచ్ కన్క్లూజన్స్, బట్, అది విన్న కాఫీప్రియుడికి గీత చదివినా కొరుకుడు పడని కర్మ సిద్ధాంతం కాఫీ తాగినంత తేలికైపోతుంది. In simple terms it is కర్మ–> అనుభవం–>జ్ఞాపకం–> ఊహ–>కోరిక–>కర్మ ACTION > EXPERIENCE> MEMORY>IMAGINATION & DESIRE > ACTION / REACTION నేను చేసిన పని మంచికి కానీ చెడుక్కానీ నన్నొక్కడినేప్రభావితం చేస్తే అదో రకం. పక్కవాణ్ణి కూడా అఫెక్ట్ చేస్తే ? అది వాడికి చేదుజ్ఞాపకంగా మిగిలిపోతే ? వాడిలో ఎలాంటి కోరిక మొలకెత్తుతుంది? అది ఎలాంటి కర్మకి దారి తీస్తుంది? ఇలాంటి ప్రశ్నల్ని రేకెత్తించేది కాఫీ, జవాబుల్ని మనచేతే చెప్పించేదీ? అదీ కాఫీనే. ఇవాల్టికి కాఫీ ఐపోయింది, సారీ నిండుకుంది (పవిత్రమైన ఏ వస్తువునీ ఐపోయింది అనకూడదు మరి) కానీ దాని త్రిమూర్త్యాత్మకతని నిరూపించడం అవ్వనేలేదు. అదింక ఇరవైయ్యెనిమిదో కప్పులోనే … _/\_ 🙂 బై4నౌ

స’శేషం’

కాఫీలో త్రిమూర్తుల అంశలు వున్నాయని ….. Coffee26


kaafeetva 26

కాఫీ బ్రహ్మవిష్ణుశివాత్మకం. అందులో త్రిమూర్తుల అంశలు వున్నాయని కాఫీని జెన్యూన్ గా అంటే యదార్ధంగా, మనఃపూర్వకంగా, నిజాయితీగా ఆస్వాదించినవాళ్ళెవరైనా గ్రహించగలరు. ఒకవేళ గ్రహించలేదనిపిస్తే దానిక్కారణం కాఫీరసాస్వాదనలో మనసు ఆలోచనకి అతీతంగా అలౌకిక భావ జగత్తులోకి వెళ్ళిపోవడమే. మనసుని కాన్షస్ గా వుంచి కాఫీయొక్క గుణగణాలని గుర్తు చేసుకుంటూ మెల్లగా సేవిస్తే కాఫీ త్రిమూర్త్యాత్మకత అనుభవంలోకి వస్తుంది. అదో ఆధ్యాత్మికానుభవం. దానికి ముందు , బ్రహ్మజ్ఞానం సిద్ధించేముందు కొన్ని అతీతశక్తులు సిద్దించినట్టు, కాఫీత్వ సాధకుడికి, – యాస్పైరెంట్ కి – జ్ఞానేంద్రియాల్ని ప్రిపేర్ చేసే కొంచెం కింది స్థాయి అనుభవాలు కొన్ని కలుగుతాయి. కలగాలి.

మచ్చుకి వాటిలో కొన్ని –
కాఫీ కప్పు చేతిలోకి తీసుకోగానే
కాఫీ వేడి
కప్పు అంచుల్లో వెచ్చదనంగా మారి వేళ్ళలోకి, ఆపైన చేతిలోకి అక్కణ్నుంచి మెదడులో స్పర్శని గుర్తించే అదేదో భాగానికి పాకి మనసుని స్పృశిస్తుంటే రేషనాలిటీ, ఐ మీన్ వివేకం మేల్కొంటున్న భావన ….
కాఫీ అరోమా
అలా అలా తేలుతూ ఘ్రాణేంద్రియం ద్వారా బ్రెయిన్ గ్రహిస్తుంటే చుట్టూ జరుగుతున్నవాటి పట్ల, అదే విషయమైనా సరే, పాజిటివ్ యాటిట్యూడ్ – అనుకూల దృక్పధం – ఏర్పడుతున్న సూచన…
లేత బంగారపు రంగు కాఫీ నురుగు
కనువిందు చేస్తూ కళ్ళలోంచే మేధస్సుని మధిస్తుంటే ఏదో దారిన పోయే దానయ్యలా బతికేద్దాం అనుకునే వాళ్ళక్కూడా ప్రతి వస్తువుని, భావాన్ని, రూపాన్ని పూర్తిగా అర్ధం చేసేసుకోవాలనే జిజ్ఞాస ….
కాఫీ రుచి
జిహ్వాగ్రం నుంచి తిన్నగా మస్తిష్కానికి జీవధారలా ప్రవహిస్తుంటే గుంపులో గోవిందానిక్కూడా ఆ గుంపులోంచి కాస్సేపు బయటికొచ్చి ఏకాంతంగా ఆలోచించుకోవాలనే ఆకాంక్ష …..
ఇవన్నీ అనిపించాలి. ఈ అనిపించడం కప్పు కప్పుకీ ఇంప్రూవ్ అవుతూ వుండాలి. అలా అవట్లేదంటే దాని అర్ధం ఏమిటి? అది నెక్స్ట్ కప్పుతో. ఇరవైయ్యారో కప్పు ఇలా ముగిస్తా. _/\_ 🙂 బై4నౌ

(స’శేషం’)

తెలుగు నేలపై వెలుగు ముఖ్యమంత్రులు – ఇరవయ్యో కప్పు కాఫీత్వ


బ్రిటీష్ సామ్రాజ్యానికి తెలుగు రాష్ట్రాలకి తేడాలాంటి సామ్యం లేక పోలిక లాంటి బేధం ఏంటో తెలుసా?
బ్రిటీష్ సామ్రాజ్యంపై రవి అస్తమించడు. తెలుగు నేలపై చంద్రుడస్తమించడు.
నిజానికి తెలుగుదేశానికీ వెలుతురుతో, సూర్యచంద్రులతోఏందో ప్రత్యేక సంబంధమే ఉన్నట్టుంది. టాపిక్ ఇంట్రెస్టింగా వుందా?

అలాయితే కాస్త కాస్త సిప్ చేస్తూ ఈ ఇరవయ్యో కప్పు కాఫీత్వాన్నాస్వాదించండి. చిన్న చిరునవ్వు వచ్చినా కాఫీ బావున్నట్టే –
ఈ పూట కాఫీ బ్రేక్కి కొంచెం లైట్ సబ్జెక్ట్ ఏమైనా ఉంటే బావుంటుంది కానీ అందరూ అన్ని లైట్ సబ్జెక్ట్లూ ఎవరో ఒకరు డిస్కస్ చేసేస్తూనే వున్నారు. పోనీ బాహుబలికి రివ్యూ రాద్దామా అంటే అబ్బో గిన్నెస్ రికార్డ్ ఫర్ హైయ్యెస్ట్ రివ్యూస్ కోసం చూస్తే బాహుబలే గెలిచేలా వుంది. అన్ని రివ్యూలు. పుష్కరాల గురించి రాద్దామా అంటే తొక్కిసలాట గొడవతో అది హెవీ మాటర్ అయికూచుంది. లైట్ సబ్జెక్ట్ ఏముందిరా నిజంగా లైటు – వెల్తురు- కి సంబంధించినది
అని బుర్ర వేడెక్కించుకుంటుంటే నా ముందునుంచి ఒక ఖర్వాటుడు, అంటే బట్టతలాయన, వెళ్ళాడు.ఆయనగారి ఇంద్రలుప్తకము = కేశఘ్నము=ఖల్వటము=ఖలాత్యము=చెంబుతల=నూలిగరసు, అంటే బట్టతలపై ఆఫీసు లైట్ల రిఫ్లెక్షను చూసి ఒకానొక ముఖ్యమంత్రిగారి బాల్డ్-హెడ్డు గుర్తొచ్చింది. లైట్ సబ్జెక్ట్ అనుకున్నాం కదా బట్టతల, బీయింగ్ ఎ రిఫ్లెక్టివ్ సర్ఫేస్, ఈజ్ ఎ లైట్ సబ్జెక్ట్ అనిపించిందిదాంతో ఎందరు సీఎమ్ములకి బట్ట తల లున్నాయా అనే ఒక ఉత్తర మీమాంస మొదలయింది. (పూర్వ మీమాంస ఏదంటే అది కాఫీత్వానికి సబ్జెక్టేమిటా అన్నది.) ముఖ్యబట్టతలమంత్రుల స్టాటిస్టిక్స్ సంగతెలా వున్నా ఈ క్రింది విషయాలు వెలుగులోకి వచ్చినవి.

ఆంధ్రరాష్ట్రపు మొదటి ముఖ్యమంత్రి టంగుటూరి ప్రకాశం. సమైక్యరాష్ట్రానికి చివరి సీఎం కిరణ్ కుమార్రెడ్డి.
మధ్యలో ఇద్దరు భాస్కరులు – నాదెండ్ల , కోట్ల. నాదెండ్లగారు జస్ట్ భాస్కరుడైతే, కోట్ల వారువిజయభాస్కరుడు.
రోజులో ముందు సూర్యుడు తరువాత చంద్రుడు వస్తారు కదా. అలాగే భాస్కరులిద్దరి తర్వాత వరసగా చంద్రోదయాలు. చంద్రబాబు, రాజశేఖర్రెడ్డి(రాజ అంటే చంద్రుడనే అర్ధంవుంది, రాజశేఖరుడు అంటే శివుడు) చంద్రశేఖరరావు.
రోశన్ అంటే మెరిసేది. అందులో రోశ తనపేరులో ఉండడంతో ఆపద్ధర్మ ముఖ్యమంత్రి రోశయ్యగారు కూడా ఈ కాంతివంత ముఖ్యమంత్రుల లిస్టులో ఉన్నట్టే.

ఈ కాంతిమంతులందరికీ ఏదో ఒక స్పెషాలిటీ కూడా వుంది.
ప్రకాశంగారి ప్రకాశం గురించి తెలుగువాళ్ళకి చెప్పాలా?
కోట్ల భాస్కరుడి హయాంలో ఏపీ కాంగ్రెస్ “చెయ్యి”జారితే, వెన్నుపోట్ల భాస్కరుడై వెలుగొందారు నాదెండ్ల.
చంద్రుడికి మచ్చలా చంద్రబాబుకీ వెన్నుపోటు మచ్చ తప్పలేదు కానీ అంతర్జాతీయ వేదికపై ఏపీ వెలిగింది చంద్రబాబు హయాంలోనే.
అమావాస్య చంద్రుణ్ణి ధరించి కొందరికి, పౌర్ణమి చంద్రుణ్ణి తలదాల్చి ఇంకొందరికి కనిపించిన ఘటనాఘటన సమర్ధుడు రాజశేఖరుడు.
బంగారమ్మ గారి వెలుగులు ప్రతిఫలించాల్సిన ఆపద్ధర్మం ‘రోశ’య్య గారిది.
సమైక్యవాదానికి చిట్టచివరి ఆశాకిరణ్ కుమారుడికి మిగిలిన ఖ్యాతి చిట్టచివరి సమైక్య ముఖ్యమంత్రి.
విభజనమచ్చతో నైజాం నెలవంక నెత్తినపెట్టుకున్న ‘కలువల’ రాయుడు చంద్రశేఖరుడు.

అదండీ ఆంధ్రదేశానికీ సూర్యచంద్రులకీ వున్న ప్రత్యేకానుబంధం! ఇంత గొప్ప విషయాల్ని వెలికి తీయించిన బట్టతలపై ఒక చక్కటి పద్యంతో ఇరవై ఒకటో కప్పు కాఫీ తయారౌతోంది. అది రేపు. బై4నౌ. _/\_ 🙂

కాఫీత్వం19 – ఇవన్నీ కైలాష్ సత్యార్ధికి, సునీతాక్రిష్ణన్ కి వదిలేయాల్సిందేనా?


సీఎం అంతటాయన చలించి తన కుటుంబ సభ్యురాలిగా చేర్చుకోవడంతో ప్రత్యూష కష్టాలు తీరిపోయాయ్. ప్రత్యూషకి సంబంధించినంత వరకు హృదయ పూర్వకంగా అందరూ సంతోషించాల్సిన సంగతి. హైకోర్టు సువోమోటో కేసుగా తీసుకున్నాక, ప్రతిపక్ష నేత ఆ అమ్మాయిని పరామర్శించాక జరగడంతో ఈ చలింపు రాజకీయ ‘చలి’ంపులా కనిపించొచ్చు. ఈయన ఇంతలా ‘చలిస్తారని’ ఊహిస్తే ప్రతిపక్షం ఇంకెంతగా ‘చలించేదో’ కదా? ఊహించుకుంటేనే మనసు ‘చలి’స్తోంది. ఏదేమైనా, politics apart! ప్రత్యూష వెంట ఇప్పుడు సీఎం కుటుంబం, హోమ్మినిస్టరు, హైకోర్టు, అధికార్లు ….. ఇన్నాళ్ళు దురదృష్టం వెంటాడాక ఆమె పైన విధి ఇన్ని రూపాల్లో కరుణిస్తోంది. That’s God!! Not men!  😉

ఇప్పుడో ప్రశ్న, ప్రభుత్వమో, ప్రతిపక్షమో, న్యాయ వ్యవస్థో, నాయకులో చలించాలంటే ఇంత విజిబిలిటీ, మీడియా కవరేజ్, సంచలనం వుంటే కానీ అది జరగదా?
టీ కొట్లల్లో, రెస్టారెంట్స్ లో, మెకానిక్ షెడ్లలో, ట్రాఫిక్ లైట్ల దగ్గిర వాహనాల్ని తుడవడంలో, బలవంతంగా యాచక వృత్తిలో దించబడి మగ్గిపోతున్న పిల్లల వెనక ఎవరుంటారు?
విమెన్ ట్రాఫికింగ్ మాఫియా కబంధ హస్తాల్లో చిక్కి జీవఛ్ఛవాలౌతున్న ఆడపిల్లల వెంట ఎవరుంటారు?

ఇవన్నీ కైలాష్ సత్యార్ధికి, సునీతాక్రిష్ణన్ కి వదిలేయాల్సిందేనా?

ఆంటోయిన్ గలాండ్ గారి కాఫీత్వసూక్తి ప్రకారం ఇలాంటి ప్రశ్నలకి జవాబులు వెదకాలని అనిపించాలన్నా, జవాబులు దొరకాలన్నా గుక్కెడు కాఫీ వేడివేడిగా గుటకేయాల్సిందే. ఏలయన –
“కాఫీకి, సమాజంలో మంచి కోసం తపించే వాడికి మధ్య అందమైన, బంధం వుంది. ఆ బంధంలో లోపాలుండవు. అదే మందు సీసాతో అనుబంధం వున్నవాళ్ళ పరిస్థితి అలాక్కాదు. బాటిల్లోంచి బుర్ర లోకి తిన్నగా వెళ్ళిపోయే మందు ఆవిరులు, అక్కడ అలుముకుపోవడంవల్ల బుద్ధి మసకబారిపోతుంది. దాంతో ఆ బుర్రలో పుట్టే ఆలోచనల్లోనూ, అభిప్రాయప్రకటనలోనూ సిన్సియారిటీ వుండదు. కాఫీ తాగీ/తాగుతూ చేసిన చర్చలు,మేధోమధనాల్లో నిజాయితీ ఎక్కువ, వాటిని తేలిగ్గా మర్చిపోలేం,” అని ఉవాచించిన ఆంటోయిన్ ఫ్రెంచి వాడు కనక మందు సీసా ఒకటే ప్రాబ్లెంగా కనపడి వుండొచ్చు. మనదేశంలో మందుకి ఇంచుమించు- కాదు, కాదు దానిని మించు మత్తు “పదార్ధాలు” లక్ష వున్నాయి. ఫిలసాఫికల్ గా భ(భా)వరోగాలు అనొచ్చేమో. అదృష్టవశాత్తూ అన్నిటికీ కవోష్ణ క్షీర సంయుక్త కాఫీపానం (=hot filter Coffee) ఔషధంగా పనిచేస్తుంది. కాకపొతే అది సేవిస్తూ ఒక చోట స్థిమితంగా కూచుని కాఫీని, కాఫీతత్వాన్ని పూర్తిగా ఆస్వాదించాలి. దాన్నే కాఫీత్వం అంటారు. That’s how this Nineteenth cup of Coffeethva occupies our thoughts for now. Bye _/\_ 🙂

 స’శేషం’

డౌట్లడిగే చికెన్ – మాట్లాడే మటన్ (1)


ఈ టపాకి టైటిల్ అలా పెట్టిన కారణం పోస్టు చివర్లో వుంది. పోస్ట్ మొత్తం చూడకుండా అది చదివేస్తే ఈ టపాకి హీరోలైన కోడి మేక బాధ పడతాయి. వాటి మనోభావాలు కూడా కాస్త అర్ధం చేసుకోవాలిగా మరి!
kodi meka 01

kodi meka 02

kodi meka 03

సింగపూర్ చిన్నదేశం, సహజ వనరులు ఏవీ లేని దేశం కదా. ఎటు చూసినా బిల్డింగ్సే. చెట్లూ చేమలూ కనిపించినా అవన్నీ పార్కులూ, గార్డెన్లూ లేదా లాండ్ స్కేపింగ్ లో భాగంగా వుండేవే తప్ప సహజంగా, అడవి మాదిరిగా పెరిగినవి వుండవు. జంతువులూ, పక్షులూ విషయానికొస్తే మాత్రం చాలా నయం. పూర్తిగా మానవ నిర్మితమైన నగరంలో ఉండగలిగిన పక్షి,జంతుజాతుల కన్నా ఎక్కువే వున్నాయి. వికిపీడియాలో Flora and Fauna of Singapore అని సెర్చ్ చేస్తే పెద్ద లిస్టే వుంది మరి.  ఐతే అక్కడివాళ్ళు పాడిపంట అనే పదాలకిఓ- అర్ధాలు అనుభవపూర్వకంగా తెల్సుకోవాలంటే మలేషియాకో, థాయ్-లాండ్ కో వెళ్లి చూడాల్సిందే. ఇంక చుట్టుపక్కల కోళ్ళు, మేకలు, ఆవులు లాంటి జీవులు దుర్భిణీ వేసి చూసినా, మైక్రోస్కోపుతో వెతికినా ఎక్కడా కనిపించవు. ఐ మీన్, స్వేచ్ఛగా, సజీవంగా తిరుగుతూ కనిపించే ప్రశ్నేలేదు. అందుకే సింగపూరియన్స్ జోక్ చేస్తారు,”మాకు తెలిసి  కోడిని కానీ, మేకని కానీ మేం దాన్ని మొదట చూసింది అది డైనింగ్ టేబుల్ మీదకి చేరిన రూపంలోనే అంటే చికెన్, మటన్ రూపాల్లోనే,” అని. సరే, అంత చిన్నదేశంలో ఆ పరిస్థితి తప్పదు. ఇప్పుడిప్పుడే కాకపోయినా ఒకట్రెండు దశాబ్దాలలోనైనా మనదేశంలో కూడా ఈ పరిస్థితి రావచ్చు. ఇప్పటికే అవి స్వేచ్ఛ అంటే ఏంటో మర్చిపోయాయి. వాటి జీవితాలకి డిగ్నిటీ కూడా లేకుండా చేసేస్తున్నాం. ఇరుకు పంజరాల్లో కుక్కేసి, సైకిళ్ళకి తలకిందులుగా వేలాడగట్టీ, హింసాత్మక పద్ధతుల్లో చంపీ ఇలా …

భవిష్యత్తులో వాటి అస్తిత్వం కోడిగా, మేకగా కాక చికెన్, మటన్ రూపాల్లోనే మిగులుతుందేమోననే చింతతో డౌట్లడిగే చికెన్ – మాట్లాడే మటన్ అని టపాకి పేరు పెట్టాను.

స’శేషం’