Tag: కాఫీత్వ

బాపూరమణీయం@వైకుంఠం


సారంగ సాహిత్య వార పత్రికలో నా అం’తరంగం’ click here -> బాపూరమణీయం@వైకుంఠం

బాపూరమణీయం@వైకుంఠం

Picture courtesy : సారంగ సాహిత్య వార పత్రిక

వైకుంఠంలో  బ్రహ్మ సరస్వతితో కలిసి తల్లితండ్రులతో కబుర్లు చెపుతున్నాడు. ఇంతలో జయవిజయుల అనౌన్స్-మెంటు “బాపూరమణలు తమ దర్శనానికి వచ్చారు ప్రభూ,” అంటూ. “వాళ్ళని త్వరగా తీసుకురండి, ఆలస్యమెందుకు?” అన్నట్టు లక్ష్మీనారాయణులు చూసిన చూపులకి బ్రహ్మకి ఆశ్చర్యం వేసింది.

ఎవరీ బాపూరమణలు? రామలక్ష్మణులు, కృష్ణార్జునులు, జయవిజయులు, అశ్వనీ దేవతలు, నారద తుంబురులు, … లాగా బాపూరమణలనే ఈ కొత్త ద్వంద్వసమాసానికి కారకులెవరా అని నాలుగు ముఖాల్లో రెండే ప్రశ్నలు – బాపు ఎవరు? రమణ ఎవరు? – కదలాడుతూ చూసాడు. చదువులతల్లి మాత్రం పుట్టింటివాళ్ళని చూసిన భూలోకపు కోడల్లా సంబరపడుతోంది. పరిస్థితి గమనించిన విష్ణుమూర్తి లక్ష్మి వైపు చూసి నవ్వాడు. “ఎంత గొప్ప స్నేహమో! రవఁణొచ్చి చాలా సేపే అయినా ఇద్దర్నీ ఒకేసారి చూడాలని మీ మావఁగారి ఉద్దేశం,”  అంది కోడల్తో. ఒదిగిఒదిగి వస్తున్న ఇద్దర్నీ చూసి వీళ్ళిద్దరి వినయం గురించి మనం విన్నది (వాళ్ళు వినాలా?) నిజ్ఝంగా నిజం సుమీ అనుకున్నారు లక్ష్మి శ్రీహరి. చిత్రకళలో శ్రీరాముడే తన  గురువని చూపిస్తూ వేసిన బొమ్మ – అదే, రాముడు సీత పాదాలకి పారాణి అద్దుతూ ఉంటే తను కుంచెలూ, రంగులూ పట్టుకుని రాముడి కందిస్తున్నట్టు గీసారూ, అదీ.

bapu ptgs

అందులో ఎంత ఆనందంగా ఉన్నారో అంతకన్నా ఆనందంగా చేతులు కట్టుకుని, అలవాటు ప్రకారం రమణగారికి కొంచెం వెనగ్గా నిలబడి ఆదిదంపతులని తదేకంగా చూస్తూ ఉన్నారు. గురువు మాట కాదని అష్టాక్షరీ మంత్రాన్ని సామాన్యులందరికీ అందించిన రామానుజుడి ఆవేశం, అద్వైతాన్ని అక్షరాలా అనుభవించిన శంకరుని జ్ఞానసౌందర్యం రమణగారిలో తొణికిసలాడుతున్నాయి. ఆయనలో  భక్తుడూ, సునిశిత పరిశీలకుడు, రచయితా, తత్త్వవేత్త ఒకేసారి కనబడుతున్నారు. స్వామివారికి ఇద్దరి సంగతీ తెలుసు కనక ధరహాసంతో, నిజభక్తులని  చూసిన సంతోషంతో అలాగే చూస్తూ ఉన్నాడు. అయ్యవారి సంతోషాన్ని చూస్తూ అమ్మవారూ అలా ఉండిపోయింది. బ్రహ్మ గారు మాత్రం నాలుగు చూపుడువేళ్ళు నాలుగు ముక్కుల మీదా వేసుకుని చోద్యం చూస్తున్నాడు. ఆయనకి రజోగుణం ఎక్కువ కనక ఒక్క క్షణం ఇదేమిటి ఈ మానవమాత్రుల  మీద ఈయనకింత ఆసక్తి అనుకున్నా అంతలో కృష్ణావాతారంలో గొల్లపిల్లల మీద ఈయన ప్రేమని తను పరీక్షించి మరీ భంగపడ్డ వైనం గుర్తొచ్చి సద్దుకున్నాడు. కలియుగంలో కూడా స్వామికి అలాంటి భక్తులున్నారనమాట అనుకున్నాడు. స్వామిని డిస్టర్బ్ చెయ్యకుండా గుసగుసగా అన్నాడు వాణితో, “సృష్టికర్తగా నేను టూ బిజీ కనక వీళ్ళెవరో తెలుసుకోలేదు కానీ నీకు తెలుసులా ఉందే? ఎవరు వీళ్ళు ఏమిటి కధ?” అన్నాడు. ఆవిడ మహానందంగా చెప్పింది “నా అంశలైన అరవైనాలుగు కళల్లో సాహిత్యం రమణగానూ, చిత్రలేఖనం బాపూగానూ అవతరించాయి” అని. “అవునా?! మరయితే వందలాది కళాకారులూ సాహితీవేత్తలూ ఉండగా వీళ్ళిద్దరే అని ఎలా చెబుతావు?” అన్నాడు. “ఎవరి విశిష్టత వాళ్ళదే. కానీ వీళ్ళిద్దరూ మూడు ప్రక్రియల్లో, అంటే సాహిత్యం, చిత్రలేఖనం, చలనచిత్రనిర్మాణ శైలీశిల్పాలలో జంటకవులు, కన్-జాయిన్డ్ ట్విన్స్. రమణ కధలు బాపు బొమ్మల్లోనూ, సినిమాల్లోనూ పొందిగ్గా ఒదిగిపోతాయి. వాటి గొప్పతనాన్ని బాపూరమణీయపు చవిచూసిన తెలుగువాళ్ళ ఆనందంతోనే కొలవగలం. అయినా మహా వినయసంపన్నులు. ఆధునిక పోతనలు. శ్రీరామునికి మహాభక్తులు. ఇంకేం ఋజువు కావాలి నా అంశ ఉన్నవాళ్ళనడానికి? ”

“నీ అంశలేనోయ్, సందేహమా? మరైతే చలనచిత్రాలన్నావ్, అవేంటి? కదిలే బొమ్మలా? వాటి గురించి వివరంగా చెప్పు”  అన్నాడు బ్రహ్మ దేవుడు.

“సాహిత్యం, నాటకం, ఛాయాచిత్రం, చిత్రలేఖనా ప్రావీణ్యం కలిపి వాటికి సంగీతనాట్యాలు జోడిస్తే చలనచిత్రం అని అరవై ఐదో కళ పుట్టింది. అందులో  నిష్ణాతులు వీళ్ళిద్దరూ”

“ఉట్టి కదిలే బొమ్మలే కాదు అవి మాటలు కూడా ఆడతాయి. చెట్లచుట్టూ, మంచు కొండల్లో డాన్సులు చేస్తూ పాటలు పాడతాయి. అంతే కాదు  అగ్నిపర్వతాల మధ్యా, ఎగిసి పడే కెరటాల మధ్యా నుంచుని ఏడుస్తూ కూడా పాడతాయి.”

“వింతగా ఉందే? ఇదీ నా సృష్టే?”

“ఈ కళ మానవ సృష్టి మహాత్మా! అయినా కళామతల్లిని నేనయితే, మీరు సృష్టించడం ఏమిటి?”

“సరే, సరే, సరే. చలనచిత్రాలలో వీళ్ళిద్దరి ప్రత్యేకత ఏమిటి?”

“మీకు ఘంటసాల వెంకటేశ్వరరావు గురించి గుర్తుందా?”

“వాణీ, వీణా పాణీ ! నన్ను ఇబ్బంది పెట్టకు, నువ్వే ఆయనెవరో, ఆయన గొప్పతనం ఏమిటో చెప్పి పుణ్యం కట్టుకో”

“ఇండియా, చైనా జనాభాలు మరీ అంత పెంచకండి, మీకు వర్క్-లోడ్ ఎక్కువైపోతుందని ఎన్నిసార్లు చెప్పాను? వింటేగా? మర్చిపోకూడని  విషయాలు మర్చిపోతున్నారు. మీ నోటిమాటతో ఎగిసిన గాన-సునామీని గుర్తించలేకున్నారు. యముడికి చిత్రగుప్తుడిలా మీకూ ఒక అసిస్టెంట్ ఉంటే బావుణ్ణు”

“ఏం చేస్తాం? యముడికి రెండు చేతులూ, ఒక తలే గదా! నాకు నాలుగు తలలు నాలుగు చేతులు ఉండడంతో అసిస్టెంట్ పోస్ట్ శాంక్షన్ అవ్వట్లేదు. అక్కడికీ తలరాతలన్నీ చాలామటుకు కాపీ, పేస్ట్ చేసేస్తున్నా, యాంత్రిక యుగానికి అంతకంటే కష్టపడ్డం ఎందుకని. అయినా తీరిక దొరకట్లేదు. అదలా వదిలేయ్. ఘంటసాల గురించి చెప్పు”

“ఒకప్పుడు మీ సభలో నారద,తుంబురుల సంగీత పోటీ జరిగినప్పుడు దేవతలందరూ కలిసి కూడా ఇద్దరిలో ఎవరు గొప్ప గాయకుడో తేల్చలేకపోయారు.  చివరికి వాళ్ళిద్దరి మధ్య వాగ్వాదం జరిగి పోట్లాట వరకూ వచ్చింది. అప్పుడు మీరు కోపించి మీరిద్దరూ కలిసి మానవలోకంలో ఓకే శరీరంలో పుట్టండి అని శపించారు. శాపవిమోచనగా లక్షలాది, కోట్లాది ఆంధ్రులని ఇద్దరి గానమాదుర్యంలో ఒకేసారి ముంచి తేల్చి తరతరాల పాటు గుర్తుండిపోయేలా చేసి  తిరిగి మీ మీ రూపాలు పొందుతారు అని మీరు సెలవిచ్చారు.  అంతట నారద తుంబురులు ఒక్కటై ఘంటసాల వెంకటేశ్వరరావుగా జన్మించి ఆంధ్రదేశాన్ని తన గాత్ర మాధుర్యంలో ముంచి వేశారు”

“అవునా? నా శాపం తెలుగు వాళ్లకంత ఆనందం కలిగించిందా? సంతోషం.”

“ఆయన పాడిన భగవద్గీత కృష్ణావతారంలో మావఁయ్యగారే పాడినట్టు ఉంటుంది”

“ఔనా! చాలా బావుంది. లోకకళ్యాణం చేసి వచ్చారన్నమాట దేవ, గంధర్వ గాయకులిద్దరూ”

“సరిగ్గా అలాంటి లోక కళ్యాణమే చేసి వచ్చారు ఈ బాపు రమణ ద్వయం. ఆంధ్ర జాతిని వాళ్ళ మూలాల్లోకి తీసుకెళ్ళి వాళ్ళ సంస్కృతినీ, సాంప్రదాయాన్ని; బలాల్నీ, బలహీనతలని; వాళ్ళ నిత్యజీవితాల్లో ఉండే హాస్యాన్ని, సున్నితత్వాన్ని, గాంభీర్యతని, శృంగారాన్ని, అమాయకత్వాన్ని, అహంకారాన్ని, ఆమ్యామ్యాని, మామూలు మనుషుల్లా కనిపించే క్రూరులనీ, క్రూరంగా కనబడే మంచివాళ్ళనీ, … అందర్నీ, అన్నిటినీ, ‘వోలు మొత్తం’ తెలుగుదనపు విశ్వరూపాన్ని రచించి, చిత్రించి, చలనచిత్రీకరించి –

తెలుగుదనం అంటే తెలీనివాడికి దాన్ని కంటికికట్టే ఎన్-సైక్లోపీడియాలా;తెలుగుకీ, ఆ నేలకీ దూరమైనవాణ్ని క్షణంలో సొంతూరికి, తన మనుషుల మధ్యలోకి తీసుకెళ్ళిపోయేలా; తెలుగు మర్చిపోయిన వాడికి తెలుగు సంస్కృతి మనసంతా నిండిపోయేలా,…..చెయ్యగల ఓ మూడు గంటల చలనచిత్రం తయారు చెయ్యగలరు.  మానవనైజానికి, మానవత్వానికి తెలుగు వెర్షన్ లా ఉంటుంది అది”

“ఒక సంస్కృతి రూపు దిద్దుకోవడంలో తమ వంతు చేసారన్నమాట. బావుంది, ఇంకా చెప్పు”

“కొంచెం కవితాత్మకంగా చెప్తాను,  I am waxing lyrical.”

“గో ఎహెడ్!”

“తెలుగుదనం స్పష్టంగా మాట్లాడితే అది రమణ రాత అవుతుంది. రూపం ధరిస్తే బాపు బొమ్మౌతుంది”

“భలే!”

బాపు౫

“పులిహారా, గోంగూరా, మజ్జిగపులుసు, పనసపొట్టు కూరా, గుమ్మడికాయ వడియాలూ … …. లాంటివన్నీ ఉన్న తెలుగు మీల్

బంతిపూలు గుచ్చిన గొబ్బెమ్మలనీ, చుట్టూ పాడుతూఆడే ముద్దబంతిపూలని చూసినప్పుడు కలిగే తెలుగు జీల్

చిరు వేసవిలో, పరీక్షల సీజన్లో రామనవమి పందిట్లో పానకం వడపప్పుల్లో ఘుమ ఘుమలాడే తెలుగు ఫీల్

తెల్లవారకట్ట కుంపటిపై కాఫీ కాస్తూ కబుర్లు చెప్పుకునే అచ్చ తెలుగు కొత్తజంటలో, కష్టసుఖాలు కలబోసుకునే పాతజంటలో కనిపించే తెలుగు సౌల్ (soul) ఇవన్నీ ఒక బాపు బొమ్మలోనూ, ఒక రమణ కధలోనూ లేక ఇద్దరూ కలిసి తీసిన సినిమాలోనూ ఒకేసారి అనుభవించవచ్చు”

“అద్భుతః, ఇంకా..”

“రమణ మాట, బాపు బొమ్మ కలిసి కదిలితే -‘ముత్యాలముగ్గు’ల మధ్య ‘గోరంత దీపా’ల కొండంత వెలుగు ల్లో ‘అందాల రాముడి’తో ‘సీతాకళ్యాణం’  జరిగినంత అందంగా ఉంటుంది”.

“పరమాద్భుతః! వాణీ, వీణాపాణీ! నీ మాటలు వింటుంటే నాకిప్పుడే మరో లోకాన్ని సృష్టించి పూర్తిగా తెలుగువాళ్ళతో తెలుగుదనంతో  నింపెయ్యాలనిపిస్తోంది”

“విధాతా! కొంచెం ఓపిక పట్టండి. నేనంతా చెప్పలేదు”.

“చెప్పు మరీ! చెప్పు మరీ! చెప్పు మరీ! చెప్పు మరీ!,” అది నాలుగు గొంతులతో ఒకేసారి మాట్లాడ్డం వలన వచ్చిన ఇకో ఎఫెక్ట్.  “పద్యాలు చదవకుండా ప్రబంధ నాయికలను పరిశోధించాలంటే ‘బాపు బొమ్మల్ని’ చూస్తే చాలు; ప్రపంచం, మనుషులు, దేవుడు సరిగ్గా అర్ధం కాకపొతే రవఁణ కధలన్నీ చదివేస్తే చాలు; బాపూరమణల సాంగత్యం మరిగితే ‘కలియుగ రావణాసురుడై’నా ‘కలాపోసన’ చెయ్యాల్సిందే; నరుల అనుభూతుల్ని, బలహీనతల్ని సానుభూతితో అర్ధం చేసుకోవాలంటే దేవతలంతా రవఁణ కధలు, డైలాగులు హాండ్ బుక్ గా వాడుకోవచ్చు; తెలుగుని, రసాత్మకతని, పెదవులు విడివడని చిరుహాసాన్ని చాలాకాలంపాటు మర్చిపోయినవాళ్ళు బాపు కుంచెనీ, రమణ కలాన్ని ఆశ్రయిస్తే చాలు; అప్పుల్లో, వాట్సప్పుల్లో మునిగిపోతున్న మనుషుల నుదుట ‘బుడుగు’, ‘రాధాగోపాళా’ల్ని చదువుతారు అని మీరు వ్రాస్తే వాళ్ళు కొంచెం సుఖపడతారు. ఓ వ్యక్తిలో మానవత్వం ఉందా లేదా అని డౌటొస్తే ‘కొంటె బొమ్మల బాపు’ అతని చేతిలో పెట్టండి, క్షణంలో వాడి ముఖంలో చిరునవ్వు కదలాడకపోతే  “వాడొఠ్ఠి నస్మరంతి” గాడని తెలుసుకోండి; మనిషి-దేవుడు రిలేషన్స్ ఎలావుండాలో తెల్సుకోవాలంటే మనుషులూ, దేవుళ్ళు కూడా బుద్ధిమంతుడులో మాధవయ్యా- మాధవుల బంధాన్ని చూస్తే  చాలు ; వీళ్ళ రచనలు, బొమ్మలు, కార్టూన్లు, సినిమాలు “శిక్ష”గా వేసేస్తే 50%  నరకవాసులు మంచివాళ్ళై పుట్టేస్తారు; వీళ్ళిద్దర్నీ స్వర్గంలో ఉండమంటే అక్కడికొచ్చిన పుణ్యాత్ములంతా స్వర్గ సుఖాలొదిలేసి ‘కోతికొమ్మచ్చి’ మొదలెడతారు”

“అమ్మో! అది కుదరదు. స్వర్గలోకం ఫంక్షన్స్ మార్చడానికి రూల్సొప్పుకోవు. వీళ్ళని వైకుంఠంలోనే వుంచుదాం”

ఆదిశేషుడు, గరుత్మంతుడూ కంగారుగా చూసారు. అక్కడే ఉన్న రామభక్త హనుమాన్ కి వాళ్ళ ఆదుర్దా చూసి రామావతారంనాటి ‘రాముడి ఆవలింతలకి  చిటికెలు’ ఉపాఖ్యానం గుర్తుకొచ్చింది. తను మాత్రం ” శ్రీ రామ జయరామ. సీతా రామా కారుణ్యధామా కమనీయనామా…” హమ్ చేస్తూ ఆనంద భాష్పాలు కార్చసాగాడు.

“క్షమించండినాధా! ఇవన్నీ మీకు తెలియవని కాదు, కలియుగం మరీ భరించలేకుండా ఉంది నరులకి. వీళ్ళిద్దరి తత్వాన్ని, భావాల్ని కొత్తతరాల నుదుట  రాస్తే నరులు కొన్నాళ్ళైనా  సుఖపడతారని తల్లిగా నా….,” శారదాదేవి మాట పూర్తయేలోపు శ్రీదేవి గొంతు సవరింపుతో వాణీ-బ్రహ్మసంవాదం ఆగింది.

“నాధా! రాబోయే కల్పంలో మళ్ళీ రామాయణం ఉంటుందిగా?”

“తప్పదుగా మరి!”

“అయితే ఈసారి నార్త్ ఇండియాలో వద్దు, సౌత్ లో, ఆంధ్రాలోనే పుడదాం. మీరు సరయూనది మిస్సవకుండా గోదావరి ఉండనే ఉంది”

“సరే! కానీ ఇంకా ఏదో ఉంది నీ మనసులో”

“బాల, అయోధ్య కాండలు తెలుగు నేల మీద, తెలుగు వాళ్ళతో గడిపి,  …”

“గడిపి?”

“తెలుగు సాంప్రదాయాలు, పండగలు, రుచులూ,…ఆస్వాదించి…”

“ఆఁ! దించి…?”

“అరణ్యకాండ పూర్వంలాగే పాపికొండల మధ్య గోదావరి ఒడ్డునా …”

“ఓకే! తధా…”

“ఆగండాగండి. బాపుతో పంచవటి డిజైన్ చేయించి అందులో రమణ శైలిలో మాట్లాడుకుంటూ ….”

“స్తు”

“శేషా! కంగారు పడకు వీళ్ళని అరణ్యవాసానికి తీసుకెళ్ళం. లక్ష్మి అడిగినవన్నీ వీళ్ళతో తయారు చేయించి దగ్గర పెట్టుకో. ఎగ్జిక్యూషన్  అంతా పూర్వంలా నీదే” అని ఆదిశేషుడి అంతరంగం తెలిసిన స్వామి ఇలా అన్నాక శేషుడి ముఖం పడగలై విచ్చుకుంది. బాపూరమణలు “దారుణమైన” వినయంతో మరీమరీ ఒదిగి స్వామిని, శ్రీమాతని చూస్తూండిపోయారు.

“మహాలక్ష్మీ! అనుకున్నవన్నీ అడిగావా? ఇంకేమైనా మిగిలాయా?”

“మనం త్యాగరాజు ఇంటికి అతిధులుగా వెళ్ళాం గుర్తుందా? అప్పుడు నేను త్యాగయ్యగారితో నేననుకున్నవన్నీ సరిగ్గా చెప్పలేదు, మీరు ఏమంటారోనని. ఆ మాటలన్నీ బాపు-రమణ వాళ్ళ ‘త్యాగయ్య’ సినిమాలో సీత చెప్పేసింది”

“సో?”

“ఈసారి మళ్ళీ మన రామావతార కార్యక్రమంలో త్యాగరాజ స్వామి ఘట్టం కూడా పునరావృత్తం అవుతుందంటే…”

“అవుతుంది మరి. అహల్య, శబరి, హనుమయ్య, త్యాగయ్య లేని రామకధలో రసం ఉంటుందా?”

“ఐతే ‘త్యాగయ్య’లో ఇంటివిషయాలు పట్టించుకోని త్యాగయ్యతో వీళ్ళ సీతమ్మ ఎలా మాట్లాడిందో నేనూ అలాగే మాట్లాడాలనుకుంటున్నా”

“ఏఁవర్రా! అమ్మవారనుకున్నవన్నీ జరిపిద్దామా?” అన్నాడు స్వామి. బాపు యధాప్రకారం బిడియంగా నవ్వారు,అంతే. రమణగారు మెల్లిగా,”స్వామీ ! జనం పొగుడుతారండీ, వద్దులెండి”అనేసారు.

” భూమ్మీద మీకు ఎలాగో పొగడ్తలు తప్పవు, ఇప్పుడు కింద నరులకి పైనున్న సురలు తోడౌతారు. అంతేగా?” స్వామి నవ్వాడు.

బాపు౭

ముళ్ళపూడివారిని మొహమాటం, వినయం ముప్పిరిగొన్నా సాక్షాత్తూ దేవదేవుడు చెప్పాడు కదాని సద్దుకున్నారు.  బాపుగారు మాత్రం ఎప్పట్లాగే మౌనంతో, చిరునవ్వుతో మేనేజ్ చేసేద్దామనుకున్నారుగానీ, ఆపుకోలేకపోయారు. “మా బ్రహ్మ ఉన్నాడుగా, చేస్తాము  స్వామీ” అన్నారు. బ్రహ్మదేవుడు “అపార్ధం” చేసుకోకుండా సరస్వతి ఆయన  చెవిలో చెప్పింది, “బ్రహ్మ అంటే మీరే అనుకునేరు, రమణని బాపు బ్రహ్మ అంటాడు.” అప్పటికే అంతా అర్ధమైన బ్రహ్మదేవుడు సీరియస్ గా “బాపూ నీకు మరణం లేదయ్యా?” అన్నాడు. అందరూ ఆయన వైపు ఆశ్చర్యంగా చూసారు. బాపుగారయితే మరి నేనిక్కడికెలా వచ్చాను అన్నట్టు చూసారు. అయినా తనకి సహజాతి సహజమైన మౌనాన్నే ఆశ్రయించి రమణగారి వైపు చూశారు.

“నా రాతల్లో చిన్న టైపో దొర్లింది. మరణం అని రాయబోయి రమణం అని రాసేసాను. అందువల్ల నువ్వు జస్ట్ రమణించావు, అంతే!” అని బ్రహ్మ  వివరణ ఇవ్వడంతో వైకుంఠం ఆనందంతో – కాదు, ఆనందం అక్కడ ఎప్పుడూ ఉండేదేగా- నవ్వులతో మారు మోగుతుండగా “తండ్రీ! మీ టైపో ఎర్రర్ లోక కళ్యాణార్ధమే! ఈ మిత్రద్వయం చేసిన కళాసృష్టికి ఎంతమంది పరవశించిపోతూ ఉంటారో ఇప్పటికీను. అదంతా మీ టైపో వల్లే కదా!” అంటూ నారద  మహర్షి ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

“కుమారా! ఎక్కడి నుండి రాక?”

“కైలాసం నుంచి. మహాదేవుడు సకుటుంబంగా వస్తున్నాడు”.

అంతలోనే ఫస్ట్ ఫామిలీ ఆఫ్ క్రియేషన్ అరుదెంచారు. వస్తూనే బాపుగారి అర్ధనారీశ్వరుడి చిత్రంలోలాగ గణపతి కుమారస్వాములని చెరో పక్క  ఉంచుకుని ఆది దంపతులు అర్ధనారీశ్వరరూపంలోకి మారిపోయారు. బాపురమణలు ప్రణమిల్లారు. శ్రీహరి తనని బాపు శివుడితో కలిపి చిత్రించిన బొమ్మ తలచుకున్నాడు, గ్రహించిన శివుడు హరిలో అర్ధభాగంగా కనబడ్డాడు. హరిహరనాధుడు ఆనందతాండవం చేసాడు. అప్పటి వరకూ ఆనంద పరవశుడై ఉన్న బ్రహ్మ శివవిష్ణువులకి ఒక ప్రపోజల్ సమర్పించాడు. అందులో ఉన్న వివరాలివి (నీకెలా తెలుసు అని అడక్కండి,  వాళ్ళు నాకు చూపించారు) – “ఈ బాపురమణ తమ సృజనాత్మకతతో ఆంధ్రజాతి లక్షణాలకి, సంస్కృతికి గొప్ప గుర్తింపునీ, అందమైన ఐడెంటిటీనీ సంపాదించిపెట్టారు. ఆంధ్రదేశంలో ఏ కాస్త రసజ్ఞ్జత ఉన్నవాడైనా వీరివల్ల ప్రభావితుడౌతాడు. అలాంటి ఆంధ్రదేశం ఇప్పుడు రాజకీయ కారణాలతో రెండు ముక్కలైంది.  రాజకీయ కారణాలు కనక ఆ మార్పుతప్పలేదు. అయినా సంస్కృతిపరంగా జాతి విడిపోయిందని బాధ పడేవాళ్ళందరి కోసం తెలుగు భాష, తెలుగు వాళ్ళు మాత్రమే ఉండేలా ప్రత్యేక గ్రహాన్ని సృష్టించాలని కోరుతున్నాను. ఈ తెలుగు భూగోళం సృష్టించడంలో, అక్కడి ప్రకృతి, సాహిత్యం, ఇతర కళలూ;  ముఖ్యంగా తెలుగు భాష, సాంప్రదాయాలకి సంబంధించి నాకు, సరస్వతికి సలహాదారులుగా టాంక్ బండ్ లలితకళాతోరణంలో ఉన్న తెలుగు వెలుగులందరి తరఫునా బాపురమణలని నియమించాలని ప్రార్ధిస్తున్నాను”

ప్రపోజల్ పరిశీలించిన శివకేశవులు తలలెత్తి చూసారు. మహాదేవుడు నవ్వుతూ, “అం..త్తేనా..?” అన్నాడు. మిత్రద్వయం ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు  ఎక్కడో విన్నట్టుందే ఈ డైలాగ్ మాడ్యులేషన్ అనుకుంటూ. వెంటనే బ్రహ్మ అందుకున్నాడు, “అంతేనా అంటే మరొకటుందండి. ముందు దీన్సంగద్దేల్చండి మరి!” అంటూ. బాపురమణలు ఉలిక్కిపడ్డారు, ఈ  వాక్యమూ తెలిసినదే. హనుమంతుడు మెల్లిగా ఎవరికీ వినబడకుండా గుర్తు చేశాడు,”మీ ముత్యాలముగ్గు కాంట్రాక్టర్ డైలాగులయ్యా ఇవీ”  అని. ప్రాణమిత్రులిద్దరూ చేతులు కట్టుకుని త్రిమూర్తులని, త్రిమాతలని తన్మయంగా, తదేకంగా చూస్తుండిపోయారు.  శివుడు మళ్ళీ అడిగాడు, “బ్రహ్మదేవా! తెలుగు భూగోళం గ్రాంటెడ్. ఆ మరోటి ఏమిటో చెప్పు?”

“ఆదిదేవా! కొత్త తెలుగు గోళంలో రాజకీయనాయకులు మాత్రం పుట్టకూడదని ఓ శాపం, కాదు వరం, ఇవ్వండి”

“తధాస్తు”

(ఈ కధ విన్నవారు, చదివినవారు, వ్రాసినవారు బాపురమణీయస్ఫూర్తితో సృష్టించబడిన తెలుగు భూగోళంలో శాశ్వత స్థానము పొందనర్హులని  త్రిమూర్తులు వారి దేవేరులతో కలిసి దీవించిరి.)

***********

వాడ్డూయూ థింక్?- కుజగ్రహంపై మనుషులు బీఫ్ తినొచ్చా?చంద్రబాబు గుడిలో మోడీ, జైట్లీ, కేసీఆర్, సోనియా?భూమాత భర్తకి కొత్త సమస్య?


కుజగ్రహం పైన మనిషి నివాసానికి తగిన ఇళ్ళు డిజైన్ చెయ్యమంటూ నాసా పోటీ పెట్టిందిట. సమీపభవిష్యత్తులో (వామ్మో ఇంత పెద్ద తెలుగు పదమే? రాసేప్పటికి ఆయాసం వస్తోంది కదా! నియర్ ఫ్యూచర్ అనేస్తే పోలా?) మార్స్ మీద మానవుల హల్ చల్ మొదలైపోయేలాగే వుంది. మనం కూడా మార్స్ ఆర్బిటర్ మిషన్ మొదలుపెట్టాం కదా! సైంటిస్టులు వాళ్ళ పనివాళ్ళు చేసుకు పోతారు కానీ సామాన్యుడి వ్యధ వాళ్లకి పట్టదు కదా. వాళ్ళు మేధావి వర్గం వాళ్ళేకదా, మేధావి లేబుల్ పెట్టుకున్నవాళ్లకి వచ్చిందల్లా సామాన్యుణ్ణి ఐదర్ రెచ్చగొట్టి బకరాని చెయ్యడం ఆర్ పత్రికల్లో టీవీల్లో ఫోటోజెనిక్ చర్చలు చెయ్యడం అంతేకదా! నేనూ, రాజకీయనాయకులూ, మతాధిపతులు, ఆధ్యాత్మికవేత్తలు తప్ప సామాన్యుల్ని నిజంగా పట్టించుకునేవాళ్ళెవరూ లేరు. మా అందరి వుద్దేశం ఏంటంటే సైంటిఫిక్ రీసెర్చి తో పాటే –

మార్స్ పైన ఇళ్ళకి ఏ విధమైన వాస్తు పాటించాలి, అక్కడ పుట్టేవాళ్ళ జాతకాలు వ్రాసే పద్ధతులు ఏమిటి (వాళ్ళని కంట్రోల్ చేసే గ్రహాల్లో భూమి కూడా వుంటుంది కదా, భూగ్రహపు గురుత్వం(gravity) మూఢత్వం, మతతత్వం, జారత్వం, చోరత్వాలతో కల్తీ అయివుంటుంది కదా మరి)

అక్కడ పుట్టేవాళ్ళ పేర్లలో ఏ అక్షరాలు ఎన్ని, ఏ స్థానాల్లో వుంటే మంచిది, అక్కడ రుద్రాక్షలు సాలిగ్రామాలు దొరకవు గనక వాటిని అక్కడికి సప్ప్లై చేసే విధానం ఏమిటి, వాటిని అక్కడ దొరికే రాళ్ళతో రిప్లేస్ చెయ్యడం గురించి వేదాల్లో ఏమైనా ఆధారాలున్నాయా,

అక్కడ నదులకి పుష్కరాలు ఎప్పుడు వస్తాయి? (ఈ మధ్యే కుజుడిపై నీటి ప్రవాహాల ఆనవాళ్ళు దొరికాయి) ఆ నదుల్లో జల్లాల్సిన మట్టి అంగా రకుడి నుంచి తీసుకోవాలా? భూమ్మీదనుంచి దిగుమతి చేసుకోవాలా వంటి అంశాలపై పరిశోధనలు మొదలుపెడితే మంచిది.

కుజగ్రహవాసులు ఇక్కడి టీవీఛానల్ ఆధ్యాత్మికవేత్తలని లైవ్ లో “ధర్మ”సందేహాలు అడగటానికి హాట్-లైన్ సౌకర్యం ఏర్పాటు చెయ్యడానికి ఇస్రో పరిశోధనలు మొదలెట్టాలి.

అంతేకాకుండా అక్కడ మన సినిమాలు రిలీజ్ చెయ్యడానికి ఉన్న అవకాశాలు, అక్కడి పేదలకి ఆరోగ్యశ్రీ, పక్కాఇళ్ళ నిర్మాణం, అక్కడి రాష్ట్రాలకి
ప్రత్యేకహోదాలు, పాకేజీలు, మార్స్ మీద మన సిటీలు నిర్మించడానికి సింగపూర్ నుంచి ప్లాన్లు, (టర్కీనుంచి కూడా) – ఇవన్నీ పరిశీలించాలి.

కుజగ్రహం మీద బీఫ్ తినవచ్చా లేదా అన్నది కూడా ఇప్పుడే తేల్చేసుకుంటే మరీ మంచిది. ఇన్-ఫాక్ట్ బీఫ్, మటన్ తప్ప ఇంకే చెత్తయినా తినచ్చు అని రూల్ పెట్టేస్తే భూమ్మీదున్న సగం సమస్యలు మార్స్ పైకి చేరుకోలేవు.

Ooops! కల్తీకల్లు సమస్య ఒకటుంది కదూ! ఇప్పుడే మార్స్ మీద గుడుంబా బాన్ చేసేసి మంచి కల్తీ లేని కల్లు అక్కడికి ఎగుమతయ్యేలా చూసుకుంటే అన్నెససరీ కాంప్లికేషన్స్ ఉండవు, వాడ్డూయూ థింక్?

ఘటోత్కచుడు అన్నాడో పింగళి నాగేంద్ర రావు గారు అనిపించారో గానీ ఎవరో ఒకరు పుట్టించకుండా మాటలెలా పుడతాయి అన్నది మహామీనింగ్
ఫుల్ డైలాగు. భాషాశాస్త్రపు మూలాల్ని కదిలించే వాక్యం. కొత్త మాటలు పుట్టించినందుకు లంబుజంబూలకి వేసిన వీరతాళ్ళ కాన్సెప్టుక్కూడా తెలుగు నేల మీద ప్రాచుర్యం ఎక్కువ. ఇప్పుడా కాన్సెప్ట్లని తుళ్ళూరు రైతులు(ట) మాంచి వెరైటీగా వాడుతున్నారు. వాళ్లకి వీరతాళ్ళు గారంటీ. ఎందుకంటే కొత్తమాటలే కాదు ఎవరో ఒకరు పుట్టించకుండా కొత్త దేవుళ్ళు కూడా పుట్టలేరు అని కొత్తర్ధం తీసుకుని చంద్రబాబుకి ఓ గుడి కట్టిస్తన్నారు. ఆయన వల్లనే తుళ్ళూరు అమరావతిగా మారుతున్నందుకు అని న్యూస్ పేపర్ ఉవాచ. ఇలాంటి విషయాల్లో తెలుగుతేజాలు కొంచెం స్లో అనే చెప్పుకోవాలి. ఐ మీన్ తమిళతంబిలతో పోల్చినప్పుడు. మనవాళ్ళు ఎక్కువగా విగ్రహాలకీ, ఫ్లెక్సీలకీ పాలాభిషేకాలు చెయ్యడంలో స్పెషలైజ్ చేసారు. తమిళతంబీలు ఎమ్జీయార్, జయలలిత, ఖుష్బూ, ఇత్యాది ద్రవిడలోకదేవతలకి ఆలయాలు కట్టించి పూజిస్తూ కొన్ని మెట్లు పైనే ఉన్నారు. బాహుబలి తీసి మనం, అంటే తెలుగువాళ్ళం(ప్లీజ్ సీ నోట్ బిలో), ఖర్చులో కలెక్షన్స్ లో (Please don’t talk about content, okay?) వరల్డ్ సినిమాకి సరిసాటి అని నిరూపించిన ఈ సందర్భంలోనే తెలుగుతేజాలు తమిళబాజాలని అధిగమించాలని నిర్ణయించుకోవడం ముదావహం. ఇప్పుడీ గుడికి ప్లాన్లు అవీ కూడా సింగపూర్ నుంచే వస్తాయా అనేది ఇంకా తెలియవలిసివుంది. గుడికి మూలవిరాట్టు చంద్రబాబే కానీ ప్రత్యేక రాష్ట్ర ఏర్పాటుకి దేర్ ఫోర్ కొత్త రాజధాని నిర్మాణానికి మూలకారకులైన కేసీఆర్, సోనియాలని కూడా పరివార దేవతలుగా ప్రతిష్టిస్తే మంచిదేమో? ప్రత్యేక పాకేజీ మరియు హోదాలు సంపాదించటానికి ప్రత్యేకపూజలు చెయ్యడానికి – కాళహస్తిలో రాహు కేతు పూజల్లాగా – మోడీకి, అరుణ్ జైట్లీకి కూడా ఉపఆలయాలు కట్టించి ప్రధాన పూజారిగా వెంకయ్యనాయుణ్ణి నియమిస్తే మరీ మంచిది. వాడ్డూయూ థింక్?
(నోట్: ఆంగ్లపద మిశ్రిత త్రిలింగభాష (తేంగ్లము=Tenglish) ను వాడి వాడి తెలుగు వాళ్ళం అని అప్పుడప్పుడు గుర్తు చేసుకోవలసి వచ్చుచున్నది)

గత వారంలో జరిగిన రెండు సంఘటనలు, అవి జరిగిన తీరు వేరే అయినా వెనక వున్న కారణాలు సంస్కృతిలో పేరుకుపోయిన కుళ్ళిపోయిన భాగాల్ని-ఒకటి ప్రజల్లో పెరుగుతున్న మూఢత్వాన్నీ రెండోది పబ్లిక్ సేఫ్టీ విషయంలో ప్రభుత్వాల అలసత్వాన్నీ- హైలైట్ చేస్తున్నాయి. ఎవరిదో స్వార్ధానికి మూఢత్వం జోడైతే పుట్టిన భూతం నాలుగేళ్ల మనుసాగర్ ని మింగేసింది. పబ్లిగ్గా టీవీల్లో అదృష్టతాయెత్తులూ, అద్భుతకవచాలు, అర చేతుల్లో స్వర్గాలు అమ్మేవాళ్ళు వాటిని కొనుక్కునేవాళ్ళు ఒక ఎత్తైతే తమ పదవీవ్యామోహం ధనదాహం తీర్చుకోడానికి క్షుద్రదేవత రక్తదాహం తీర్చే దరిద్రులు మరో ఎత్తు. వాళ్ళుకూడా సంఘంలో నాగరీకుల ముసుగుల్లో వున్నారు. బలి ఇచ్చి దొరికిపోయినవాడే అసలు నేరస్తుడు కావచ్చు. కానీ వాడికి డబ్బిచ్చి ఈ క్షుద్రకార్యం చేయించిన కోరికలభూతం ఇంకెవరో ఉండే అవకాశం లేదూ? కావాల్సినంత వుంది. ప్రొమోషన్ కోసం ప్రత్యంగిరా హోమాలు చేయించి ప్రత్యర్ధిని పడగొట్టాలని చూసే ప్రొఫెషనల్స్ ఉన్న సొసైటీ మనది. ఆ కోణంలో ఈ కేసుని పరిశీలించొద్దూ? వాడ్డూయూ థింక్?డ్రెయినేజ్ హోల్స్, బోరుబావులు ఎంతమందిని పొట్టనపెట్టుకున్నా కార్పోరేషన్లు, సిటిజెన్లలో సేఫ్టీ ఎవేర్-నెస్ పెరిగిన సూచనలు కనబడడం లేదు.
స్టేట్ ని సింగపూర్,అంకారా చేసేస్తాం అని గొప్పలుచెప్పే నాయకులకి ఆ (ప్ర)దేశాల్లో వుండే మంచి పరిపాలనా పద్ధతులు, ప్రజల్లోవుండే సివిక్-సెన్స్ పైన అవగాహనవుండి మాట్లాడతారో లేక అవన్నీ ఊకదంపుడు కబుర్లేనోగానీ చిన్నారి అదితి ట్రాజెడీ తర్వాత సిటీలోవున్న కాలువలు, డ్రెయిన్సు విషయంలో భద్రత పెంచేవైపుగా చర్చ జరుగుతున్నట్టు లేదు. ఆ పాప చదివిన స్కూలువాళ్ళకి పిల్లలు మెట్లెక్కుతూ జారి కాలువలో పడే అవకాశం ఉందనే ఊహకూడా వచ్చినట్టు లేదు. మీడియా ఇలాంటి విషయాల్లో ఎలా ప్రవర్తిస్తుంది, ఎంత బాధ్యతగా ఉంటుందో పుష్కరాల టైములో వాళ్ళు చేసిన చర్చల్లోని ప్రొఫెషనలిజం చూస్తే తెలుస్తుంది. కనక వాళ్ళ మీద ఆశ పెట్టుకోవడంలో అర్ధంలేదు. వాడ్డూయూ థింక్?

తిరుపతి కొండల్లో అంజనాద్రి మీద స్వామి సహజసిద్ధ శిలామూర్తిగా కనిస్తాడు. వీరభక్తులు తాళ్ళు వేసుకుని ఆ మూర్తిని చేరుకొని పూజలు, అభి షేకాలు చేసి వచ్చార్ట. త్వరలో ఆ మూర్తికి నామాలు, ఆ చుట్టూ కొట్లూ, రోడ్లూ, వగైరాలన్నీ – అన్నట్టు మర్చిపోయా హుండీలూ, టికెట్లూ, కొబ్బరికాయలు కూడా – ఏర్పడిపోతాయి.

ప్రకృతి సహజమైన ప్రతిదాంట్లోనూ నేనున్నాన్రా నాయనా వాటన్నిటికీ తగిన గౌరవం ఇచ్చి చెట్లనీ, జంతువుల్నీ, పర్యావరణాన్నీ కాపాడండ్రా బాబూ అని చెప్పడానికో ,

శేషాచలంలో ఎర్రచందనం స్మగ్లింగ్ ఎవరు చేయిస్తున్నారో చూడ్డానికో

తిరుమల ఆలయంలో “ప్రముఖుల” రద్దీ “తట్టుకోలేక” కాస్త బ్రేక్ తీసుకుని పచ్చిగాలి పీల్చుకోడానికో స్వామి పర్వతశిలలో వెలిస్తే అక్కడికెళ్ళి మనం అతి చెయ్యడం అవసరమా? దూరంనుంచే చూసేలా వ్యూ పాయింట్ పెట్టి అక్కడ భక్తులకి పర్యావరణ సమస్యలు వివరించి వాళ్ళు పర్యావరణ రక్షణకి పాటుపడేలా ప్రోత్సహిస్తే భూదేవి భర్త ఎక్కువ సంతోషిస్తాడేమో కదా? కదా ఏంటి.. నిస్సందేహంగా సంతోషిస్తాడు. వాడ్డూయూ థింక్?

 

_/\_ 🙂 _/\_

షీనా బోరా మర్డర్ కేసు .Vs. ఫ్రెంచిమూవీ Le Couperet – ఆరోసారి ప్చ్!ప్చ్!ప్చ్!


Le Couperet – తెలుగులో ఎలా రాయాలో!?! లె కూపరె? లె కూపరె 2005 నాటి ఫ్రెంచి బ్లాక్ కామెడీ సినిమా.2012లో చూశా! రీ-సై‘కిల్డ్’ తెలుగు కామెడీలు, రీ-రీ సై‘కిల్డ్’ మాస్ ఎంటర్-టైనర్లు, లార్జర్ దాన్ లైఫ్ లయన్స్&లెజెండ్స్, ప్రేమ లేబుల్ తో నడిచే “ఇడియెట్”లాంటి కామసూత్ర కధనాలు -వీటన్నిటితో కార్బైడ్ వేసి పండబెట్టిన కాకరకాయల్లా తయారైన పెద్ద,చిన్న మెదళ్ళకి (మెజారిటీ తెలుగు సినిమాల్లో పదార్ధాన్ని,పర్పస్ ని పసి గట్టే కేంద్రం ఆ రెండు మెదళ్ళలో ఎందులో ఉందో మరి!!) డైవర్షన్ కోసం TV5 Monde ట్యూన్ చేసి అనుకోకుండా ఆ సినిమా చూసి, అప్పుడప్పుడు అలాంటి సినిమాలు చూడటం మెదడుకి ఆరోగ్యదాయకం అని నా పర్సనల్ సొంతభిప్రాయానికి అనుభవపూర్వకంగా వచ్చేశా.
ఇప్పుడు క్లుప్తంగా Le Couperet కధ
యూరోపియన్ యూనియన్ ఏర్పడిన నేపధ్యంలో యూరోప్ అంతటా నిరుద్యోగులైన అనేకమంది ప్రొఫెషనల్స్ లో బ్రూనో డావెర్ట్ ఒకడు.టాప్-గ్రేడ్ పేపర్
టెక్నాలజిస్టు. ఉద్యోగంపోయి మూడేళ్ళయినా కొత్త ఉద్యోగం దొరకలేదు. ఇద్దరు పిల్లల భవిష్యత్తు సందేహంలో పడింది. భార్య ఏదోవిధంగా సపోర్ట్ చేస్తున్నా విడాకులకి అప్ప్లై చేసే సమయం ఆట్టే దూరంలో లేదనిపిస్తోంది. అలవాటైపోయిన హై-క్లాస్ జీవనశైలిని ఒకటి రెండు మెట్లు కిందకి దింపుకుందామంటే మనసూ ఒళ్లూ రాజీపడ్డంలేదు. ఈ స్థితిలోంచి బయట పడ్డానికి బ్రూనో డావెర్ట్ పన్నిన వినూత్న పధకమేంటో తెలుసా? జాబ్ మార్కెట్లో తనకి పోటీగా వున్న తనతో సమానమైన క్వాలిఫికేషన్స్ వున్న వాళ్ళ లిస్టు తయారుచేసి వాళ్ళందర్నీ పరలోకానికి పంపెయ్యడం. క్రేజీగా వుంది కదా? వుంది. కానీ బ్రూనోకి టఫ్ కాంపిటీషన్ ఇస్తున్నవాళ్ళు యూరోప్ మొత్తమ్మీద ఐదుగురే. వాళ్ళందర్నీ లేపేస్తే జాబ్ వేకెన్సీ వచ్చినప్పుడు తనొక్కడే వుంటాడు. జాబ్ వచ్చి తీరుతుంది. ఇంట్లో తన తండ్రి వాడిన సెకండ్ వరల్డ్ వార్ కాలపు పిస్టల్, మంచి కండిషన్లో వున్నది – రెడీగా వుంది. ఇంక ఎక్కువ టైము వేస్టు చెయ్యకుండా బ్రూనో కార్యాచరణ మొదలెడతాడు. సక్సెస్ ఫుల్ గా అందర్నీ, ఒక పక్క బాధ పడుతూనే, ఎలిమినేట్ చేసేస్తాడు. ఇంట్లోవాళ్లకి ఏ మాత్రం అనుమానం రానివ్వడు. ఈ హత్యలు పధకం ప్రకారం జరుగుతున్నాయని పోలీసులకి అర్ధం అవుతుంది కానీ ఇంకా అనుమానం బ్రూనో మీదకి మళ్ళలేదు. ఎవడో పేపర్ టెక్నాలజిస్టుల్ని టార్గెట్ చేసి చంపుతున్నాడు, మీరూ జాగ్రత్తగా వుండండని హెచ్చరించి వెళ్తారు. నారో ఎస్కేప్. బ్రూనోకి త్వరలోనే ఉద్యోగం వస్తుంది. సరిగ్గా గుర్తులేదు కానీ తన కొడుకు కూడా ఏదో సాఫ్ట్ వేర్ పైరసీ కేసులో ఇరుక్కోబోతుంటే సాక్ష్యాలన్నీ నాశనం చేసేసి వాణ్ణీ రక్షించుకుంటాడు. చివరికి కుటుంబమంతా పూర్వవైభవం తిరిగి అందుకుని హాయిగా వుంటారు. అతివేగంగా మారిపోతున్న సాంఘిక, ఆర్ధిక వ్యవస్థలు మనిషి విలువల్ని ఎంతగా హద్దులు దాటిస్తాయో డార్క్ హ్యూమర్ జతచేసి చెప్పడం లె కూపరె థీమ్.
సంచలనం సృష్టిస్తున్న షీనాబోరా హత్య కేసు నాకీ సినిమాని గుర్తుకి తెప్పిస్తోంది. జోస్ గార్సియా లీడ్-రోల్ పోషించిన ఈ “morbid tale of the everyday INHUMANITY” తప్పక చూడాల్సిన సినిమా. I think it is on Youtube. జోస్ గార్సియా యాక్షన్ సూపర్బ్! దానికోసమైనా ఈ సినిమా చూడాలి. పిక్చరైజేషన్, డైరెక్షన్ కూడా క్రియేటివ్. ఇంతకంటే ఎక్కువ చెప్తే నేనేదో సినిమా బఫ్ అనీ, ఇంటర్నేషనల్ సినిమా తెలుసనీ అనేసుకునే ప్రమాదం ఉందనిపించి ఫుల్-స్టాప్ పెట్టేసి ప్రస్తుతం అందరి నోళ్ళలో అదే పనిగా పదేపదే నానుతున్న షీనాబోరా కేసు మీద నా అభిప్రాయం కూడా ప్రకటిస్తా! ఇదే టాపిక్ మీద వేసిన మరో పోస్టులో, ఈ స్టోరీని సినిమా తీస్తానని ఇప్పటివరకూ ఎవరూ అనౌన్సు చెయ్యలేదేమా అని నేను పడిన బాధ, ఆక్రోశం బ్రెయిన్-వేవ్స్ గా మారి తగిలినట్టున్నాయ్. ఓ ప్రముఖ బాలీవుడ్ దర్శకుడు అనౌన్స్ చేసేసి ఈ దేశంలో సినీవాణిజ్యధర్మం నాలుగు పాదాల నడుస్తోందని నిరూపించాడు. అమ్మయ్య! ఇంకేం ఫర్వాలేదు.
ఇహపోతే –
లె కూపరె హీరో, బ్రూనో డావెర్ట్ చర్యలకి ఇక్కడ షీనాబోరా కధలో ప్రధాన పాత్రల చర్యలకి వున్న నేపధ్యాలు వేరు. బట్, అనుకున్నది సాధించడానికి వాళ్ళు తొక్కిన అడ్డదారులు ఒకటే. ఈ టైపు కారెక్టర్స్ హృదయం, అంతరాత్మ, మానవత్వం లేకుండా పుట్టి వుండాలి లేదా వాటిని పూర్తిగా సప్రెస్ చేసేసి వుండాలి లేదా వాళ్ళ ప్రమేయం లేకుండానే వ్యవస్థ మూలంగా చిన్న వయసులోనే అవి అణగారి పోయి వుండాలి. లేకపోతే తోటి మనిషిని చంపెయ్యడమనే డెసిషన్ వీళ్ళు అంత తేలిగ్గా ఎలా తీసుకోగలరు? Thats cold-bloodedness, right? (cold-bloodednessకి తెలుగు పదంగా హిమరక్తత్వం / శీతల రక్తత్వం అని వాడితే ఎలా వుంటుందా అనుకున్నా! వాల్ పోస్టర్ ని గోడ పత్రిక, జీరో అవర్ ని శూన్యగంట అన్నంత చెత్తగా వుంటుందనిపించి వదిలేసా, ఏమనుకోవద్దు ok?) బ్రూనో డావెర్ట్ తన cold-bloodedness తనే తట్టుకోలేక మధ్య మధ్య ఏడుస్తూవుంటాడు, అంతలోనే తేరుకుని ఇంకో మర్డర్ చేస్తాడు. Cold-bloodedness వరకూ చూస్తే బ్రూనో డావెర్ట్ కి, ఇంద్రాణీ&సంజయ్ ఖన్నాలకి తేడా ఏమీ లేదు కానీ truth is stranger than fiction అన్నట్టు ఇంద్రాణీ రెండాకులు ఎక్కువే చదివినట్టుంది. బ్రూనో డావెర్ట్ తన ఫామిలీని నిలబెట్టుకోడానికి, ఉద్యోగం సంపాదించ టానికి హత్యాకాండ మొదలెడతాడు. ఇక్కడ? ఇంకా బయటపడని ఏవో కారణాలు, కన్నకూతుర్ని తల్లే …..ప్చ్!!! అయినా ఆమె కూడా కోర్టులో స్పృహ తప్పి, రెండో కూతుర్ని పట్టుకుని ఏడ్చిందట. మేజిస్ట్రేట్ ముందు నేరం ఒప్పుకునే క్రమంలో తన మనసులో పేరుకున్న చీకటిపొరలకి నిప్పులాంటి నిజం తగిలి రేగిన మంటల వెల్తుర్లో మనసు అడుగునున్న రహస్యబిలం లోతుల్లో కూరుకుపోయివున్న హృదయం, అంతరాత్మ, మానవత్వం సడెన్ గా కనబడ్డాయేమో!

తూచ్!
ఛ!ఛ! ఏంటిది? కన్నకూతుర్ని చంపిన మనిషి మీద జాలేంటి?
యెస్! జాలే. కానీ అది ఆ వ్యక్తిత్వం మీద కాదు. వ్యక్తి మీద. అందరిలాగే అమాయక శిశువుగానే పుట్టినా పెంపకమో, పరిస్థితులో, విలువలు నేర్పని
చదువులో, సంస్కారం అక్కర్లేని సాంగత్యాలో అన్నీ కలిసికట్టుగానో ఆ మనిషిని అలా చేసేసాయనిపిస్తే జాలే వేస్తుంది. వ్యక్తినీ, వ్యక్తిత్వాన్నీ వేరు చెయ్యలేని దశకి చేరుకున్న మనిషని తెలిసినా కూడా జాలేస్తుంది. మానవత్వం మీద నమ్మకం వల్లనేమో! ఆవిడ దొరికిపోయింది కాబట్టి దొంగ అని నిరూపిస్తోంది వ్యవస్థ, దొరక్కుండా మానేజ్ చేస్తున్న దొంగల్ని మాత్రం వాళ్ళు దొరికేవరకూ వదిలేస్తుంది, ఇలాంటి వ్యవస్థలో ఎప్పటికప్పుడు కొత్త దొంగలు పుట్టుకొస్తూనే వుంటారని తెలిసీ కళ్ళు మూసుక్కూచుంటుంది. పాపం వ్యవస్థ మాత్రం ఏం చెయ్యగలదు? దేశమంటే మట్టి కాదు మనుషులని, ఆ మనుషుల బలహీనతలే తన బలహీనతకి కారణమని తెలుసుకో(లే)ని వ్యవస్థ ఏం చెయ్యగలదు? మనుషులే మారాలి, చచ్చినట్టు మారాలి.

తూచ్ అయిపొయింది!

ఇంక మిగిలింది ఏంటంటే –
షీనాబోరా హత్య కేసుని మనం ఎలా అర్ధం చేసుకోవాలి? అందులో ఇన్వాల్వ్ అయిన దొరికిన + దొరకని వాళ్ళందరి పర్సనాలిటీలని, ప్సైకాలజీ సైకాలజీలని ఎలా అర్ధం చేసుకోవాలి?
Hello! wait! wait! wait! ఆ సంగతి తరవాత, దానికంటే ముందు,ఎట్ లీస్ట్ దాంతోపాటు
పోలీసులు నోరు తెరవకముందే దొరికినవాళ్ళే దొంగలని తీర్మానించేసి చర్చోపచర్చలు చేసేసి మీడియా ఇన్వెస్టిగేషన్ & మీడియా జడ్జ్-మెంట్ పాస్ చేసేసే మేధావులు
అడ్డమైనవాడికీ ఇంటర్వ్యూలిచ్చి కారెక్టర్-అసాసినేషన్ చేసే సో-కాల్డ్ ముద్దాయి తాలూకు ఉపగ్రహాలు, ముద్దాయిని ఒకప్పుడు తమచుట్టూ తిప్పుకుని ఇప్పుడు దూరంపెట్టిన పెద్దగ్రహాలూ, నక్షత్రాలూ, బ్లాక్-హోల్స్!
సో-కాల్డ్ క్రిమినల్స్ చేసిన నేరం నిర్ధారణ అవుతుండగానే మీడియాకి ఇన్స్టాల్మెంట్లుగా ఉప్పందించే లీకువీరులు
సోషల్ స్టేటస్ పొందడానికీ, సక్సెస్ లాడర్ ఎక్కడానికీ ఏం చేసినా ఫర్వాలేదనుకునే రిజల్ట్ ఓరియెంటెడ్-Rags-to-Riches రాంబోలూ
జరిగిన కధలో అశ్లీలత, అసభ్యత, ఇన్సెస్ట్, వగైరాలు ఊహించేసుకుని సిగ్గులేకుండా కోళ్ళై కూసే ట్వీటాధములూ
అసలర్ధం చేసుకోవాలా?అంతవసరం ఉందా? ఇదంతా స్త్రీల విశృంఖలత్వం, వాళ్ళని అణిచిపెడితే చాలని సరిపెట్టేసే షావినిస్టిక్ సింపులాత్ములూ (=simple souls)
జరిగేదంతా ఒక డిటెక్టివ్ నవల్లాగా, క్రైం థ్రిల్లర్ సినిమాలాగా చూసి వదిలేసే వినోదప్రధాన జీవులు

ఈ కారెక్టర్స్ ని కూడా బాగా స్టడీ చెయ్యాలి. ఇలాంటి పర్సనాలిటీలు, సైకాలజీలు పెరుగుతున్నాయి. వెర్రితలలు వేసిన ఇన్-ఫర్మేషన్ టెక్నాలజీ ఇంటా- బయటా వేళ్ళూనుకుంటుంటే వీళ్ళ సంస్కృతే మన సంస్కృతి అనుకునే జనాభా కూడా ఆటోమేటిగ్గా పెరుగుతుంది. ఫలితంగా రాబోయే కొత్తతరం సైకాలజీలు, వాళ్ళు చేసే నేరాలు, ఘోరాలు ఇంకెంత వెరైటీగా వుంటాయో? ప్చ్!ప్చ్!ప్చ్!

!?!ఇంద్రాణీముకర్జియా స్టోరీతో సినిమా!?! ఆర్జీవీ కూడా…. (ఐదోసారి ప్చ్!ప్చ్!ప్చ్!)


ఇంద్రాణీ ముకర్జియా గారి సాహసకృత్యాలతో మీడియా మార్మోగుతోంది, దేశం అట్టులా ఉడుకుతోంది. వ్యాపమ్, లలిత్ మోడీ, ఓటుకి నోటు,… ఎట్సెట్రా కేసులు కూడా అట్లలాగే ఉడికి ఇంక ప్రజల దృష్టిలో మాడిపోతామేమోనని సదరు కేసుల సృష్టికర్తలు భయపడుతుండగా ఇంద్రాణీ ముకర్జియాగారు దైవదూతలా ప్రవేశించి అట్టు తిరగెయ్యడం జరిగింది. అసలే మనకి దేశసమస్యలు, రాజకీయాల మీద ఉన్న సీరియస్ నెస్ ఎలాంటిదంటే దానికీ, రైల్లో పేకాడుకుంటున్న బాచి దగ్గరకెళ్ళి తనుమాత్రం ఆడకుండా ప్రయాణం పొడుగూతా అక్కడే నుంచుని చూసి ఎంజాయ్ చేసేవాడి సీరియస్ నెస్ ఎంతో ఇదీ అంతే. మసాలా సినిమాల్లో మసాలానీ, హై-ప్రొఫైల్ కేసుల్లోవున్న కాంప్లెక్సిటీనీ మనం సమదృష్టితో చూస్తాం. ఇలాంటి విషయాల్లో పండితాః సమదర్శినః అనే గీతావాక్యం తు.చ. తప్పక పాటిస్తాం. ఇప్పుడీ కేసు వల్ల మనం తక్కిన కేసులన్నీ మర్చిపోయి పబ్లిక్ మెమరీ ఈజ్ షార్ట్ లివ్డ్ అనే మీడియా మహావాక్యం నిజం చేసేస్తామేమో అని కాస్త కంగారు– కాదు,కాదు– నమ్మకం కలుగుతోంది.

ఏడాదికి వెయ్యి పైగా సినిమాలు తీసి, చూసుకునే దేశానికి మసాలా కేసులన్నీ మసాలా సినిమాల్లాగే అనిపిస్తే వింతేముంది? అసలే వారం వారం రిలీజయ్యే సినిమాలే చూడాలో, ప్రతి రోజూ జరిగే పొలిటికల్ డ్రామాలే చూడాలో తేల్చుకోలేక ఛస్తున్నాం ఈ రోజు. అవి చాలనట్టు మధ్యలో ఈ కుం(రం)భ కోణాలొకటి. మామూలుగా ఒక సినిమా రిలీజైందంటే మనకి, మీడియాకీ ఆ సినిమానే టాపిక్. అంటే రిలీజైన రెండుమూడువారాల వరకో లేదా నెక్స్ట్ మసాలా రిలీజయ్యే వరకో లేదా ఏ క్రికెట్ మాచో మొదలయ్యేవరకో అన్నమాట. తరువాత ముందటి సినిమా సోదిలోక్కూడా కన బడదు,వినబడదు. అలాంటిది ఇన్ని సినిమాలు, మాచులు, రాజకీయ డ్రామాలు, కుం(రం)భ కోణాలు… ప్చ్! సామాన్యుడిపై ఇంత భారమా? ఈ భారం వల్లే పబ్లిక్ మెమరీ కాస్తా షార్ట్ లివ్డ్ అయి కూచుంది అనుకోరూ.

Am I being too negative? May be.

ఏ మాటకా మాటే చెప్పుకోవాలి. వీటన్నిటిలో పాజిటివ్ యాంగిల్ కూడా వుంది. సినిమా టు సినిమా, క్రికెట్ మాచ్ టు క్రికెట్ మాచ్ మధ్య గాప్ లో మనకి బోర్ కొట్టకుండా కుంభకోణాలు, రంభకోణాలు బ్రహ్మాండంగా పనికొస్తాయి. అసలు ప్రజలకి బోరు కొట్టకుండా వుండాలనే అనేకమంది ప్రజా సేవకులు అహర్నిశలూ శ్రమించి సినిమా, క్రికెట్టు, రాజకీయాలు, కుం(రం)భ కోణాలూ, మద్యపాన ప్రోత్సాహ/నిషేధాలు మొదలైనవి నడిపిస్తూ వుంటారు. వాళ్ళని మనం అర్ధం చేసుకోవాలి.

ఇంకో పాజిటివ్ పాయింటుంది. ఈ వివిధ ప్రజాకాలక్షేప కార్యక్రమాలు బహుళార్ధసాధక ప్రాజెక్ట్లు లాంటివి. అంటే మల్టీ పర్పస్ ప్రాజెక్ట్స్ అన్నమాట. పాలసీసా నోట్లోంచి తియ్యగానే ఏడుపు లంకించుకునే పసివాడి నోట్లో ఉత్తుత్తి తిత్తిబిళ్ళ పెడితే వాడు కాస్సేపు వూరుకుంటాడు కదా? అలా

ఉల్లిపాయలు, భూసమీకరణలు, ప్రత్యేకహోదా/పాకేజీల్లాంటివే కాకుండా

ఆస్పత్రుల్లో ఎలకలకి, బొద్దింకలకి పిల్లలు బలైపోయే పరిస్థితులు,

సడెన్ గా ఊడిపడి ఇంజెక్షన్లిచ్చే సిరంజీవులు,

వన్ రాంక్ – వన్ పెన్షన్ ఆందోళనలు,

తల్లిదండ్రుల చేతిలో చిత్రహింసలు పడిన ప్రత్యూషలాంటి కేసులు ఇంకెన్ని ఉన్నాయో చూడమన్న కోర్టు ఆదేశాలు,

బోర్డర్లో పుండులా సలుపుతున్న పాకిస్తాన్ పాపాలు,

దావూద్ ఇబ్రహీంని మెడపట్టుకు ఈడ్చుకు రాలేకపోతున్న నిస్సహాయత (ఫ్రాంక్లీ, చివరి రెండిట్లో ఎవర్నీ బ్లేమ్ చెయ్యలేం)…..

ఈ న్యూసెన్సులన్నిటినుంచీ ప్రజల్ని ఏమార్చడంతోపాటు పవర్లో వున్న / పవర్ కట్ అయిపోయిన నాయకులందరికీ బీహార్ ఎలక్షన్లపైనా, గుజరాత్ లో పటేల్ ఆందోళనలపైన దృష్టి పెట్టడానికీ, వీలైతే మధ్యలో ఓ ఫారిన్ ట్రిప్ కొట్టి సందేశాలిచ్చి రావడానికీ ఇందాక చెప్పిన మల్టీ పర్పస్ ప్రాజెక్ట్స్ వెసులుబాటు కల్పిస్తాయి. అటువంటి బృహత్కార్యానికి తన వంతు కృషి చేసి ఈ రోజు కరిగిన కొవ్వొత్తిలా, చారు గిన్నె అడుగున మిగిలిన చింతపండులా, కరివేపాకులా జైల్లో ఇంద్రాణీముకర్జియా.

వీటన్నిటికంటే బాధ కలిగించే మరో విషయం. ఏమైపోతోందీ దేశం? ఎటు పోతున్నాం మనం? అనిపించేలా, ఇంత జరిగినా ఇప్పటివరకూ ఒక్కడంటే ఒక్క సినిమావాడూ “ఈ స్టోరీతో సినిమా తీస్తా” అని ట్వీట్ చెయ్యలేదు, ఇంతవరకూ. ఈవెన్ ఆర్జీవీ హాజ్ డిజప్పాయింటెడ్ దిస్ టైమ్. ఏమైపోతోందీ దేశం? ఎటు పోతున్నాం మనం?ఒక సినిమా తీసి అది వంద కోట్ల క్లబ్ లో చేరితే – అదృష్టం బావుండి బాహుబలి రికార్డ్లు తిరగరాస్తే దేశానికి ఎంత లాభం, ఎంత ప్రతిష్ట, ఎంత వైభవం!! ఆ క్రెడిట్ అంతా ఎవరిది? సినిమా తీసిన వాళ్లదా? కధ అందించిన వాళ్లదా? సినిమా తియ్యకపోతే అందువల్ల దేశానికి కలిగే ఆర్ధిక నష్టానికి మాత్రం సినిమావాళ్ళదే బాధ్యత.

Finally, అరవింద్ అడిగ రాసిన వైట్ టైగర్ నవల్లో ప్రోటాగనిస్ట్ప్రధాన పాత్రధారి, యు కెనాట్ కాల్ హిమ్ ఏ హీరోకి, ఈవిడకి కొంత డిఫరెన్స్ వుంది. వాడు తన కుటుంబాన్ని విడిచి వెళ్ళిపోతాడు అంతే,(మిగతా చెత్తంతా సేమ్ టు సేమ్). ఈవిడ మాత్రం కన్నకూతుర్ని….I must not complete the sentence, the case is still sub judice. ఏ పుట్టలో ఏ పాముందో! అసలు ఎన్ని పుట్టల్లో ఎన్ని పాములున్నాయో!! 😉 _/\_

ఐ.రా.స=ఐక్య రాక్షస సమితి?? మనిషి = బ్రూ కాఫీ; దేవుడు = ఫిల్టర్ కాఫీ …. 29th cup of Coffeethva


292929292929292929292929292929292929292929292929292929292929292929292929292929292929292929

Welcome to the 29th cup of Coffeethva! 🙂 టైటిల్ చూసి ఇదేదో ఐక్యరాజ్య సమితిని వెక్కిరించడం అనుకోకండి. ఏదో అక్రోనిమ్ కుదిరింది కదా అని అలా …. అంతే!

ఇరవై ఎనిమిదో కప్పుకాఫీ లాగిస్తూ డైనమిక్ పవర్ ఆఫ్ యూనివర్స్ అనేదాన్ని డిఫైన్ చేసేసాం గుర్తుందా? దానికి బ్రహ్మ, ద క్రియేటర్ అని నామకరణం చేసేసాం.ఆ పవరుతో చిన్న ప్రాబ్లం ఒకటుంది. ఒక్కోసారి జీవుల్లో అది ఔట్ ఆఫ్ కంట్రోల్ ఐపోతూవుంటుంది.అలాంటప్పుడు జీవుల్లో కలిగే విపరీతపు పోకడల్నే అసురత్వం, రాక్షసత్వం, దానవత్వం, డెమోనిక్ లాంటి లేబుల్స్ వేసేసి అదేదో మనకంటే వేరయిన, ప్రత్యేకజాతి అనుకుంటాం. హిరణ్యాక్ష హిరణ్యకశిపులు, రావణాసురుడు, నరకాసురుడు, కీచకుడు, దుర్యోధనుడువంటి చిన్నచిన్న రాక్షసులతో మొదలుపెట్టి ఇప్పుడు చాలా కామన్ గా కనిపిస్తున్న భూబకాసురులు, ఇసుక హిరణ్యాక్షులూ, మతభస్మాసురులు, రాజకీయ జరాసంధులు, మీడియామూకాసురులూ,మృగాళ్ళనబడే మహిషాసురులు వంటి పెద్ద రక్కసుల వరకూ అంతాకూడా ప్రోడక్ట్స్ ఆఫ్ పెర్వర్టెడ్ రజోగుణ. ఈ రజోగుణం గురించి బాగా స్టడీ చెయ్యడం మంచిదనిపిస్తోంది కదా?
COFFEETVA29
Let me hunt for some cow dung cakes here, షార్ట్ బ్రేక్ ఫర్ ఎ పిడకలవేటన్నమాట!

ఒక్క మనదేశం రాక్షసుల పేర్లే ఇచ్చినందుకు ఎక్కడ ‘మన’రాక్షసుల మనోభావాలు నొచ్చు కుంటాయో, మమ్మల్ని గుర్తించనేలేదని ఇతర దేశాల రాక్షసులు ఏం చిన్నబుచ్చుకుంటారోనని కొంచెం ఆదుర్దాగానేవుంది! ఎన్నెన్ని రకాలుగా మనుషుల్లో మనుషులు తారతమ్యాలు సృష్టించుకు విడిపోయినా మనుషులంతా ఒక్కటే కదా!(బ్లడ్-గ్రూపులు చూడనంతవరకూ 😉 ) అలాగే ఎక్కడవున్నా ఏమైనా ఎవరికి వారే వేరైనా రాక్షసులంతా ఒక్కటే, అందరు తాగేదీ రక్తమే, బ్లడ్-గ్రూప్ తో సంబంధం లేకుండా. కనక పైన చెప్పిన అసురులంతా ఐ.రా.స అంటే ఐక్య రాక్షస సమితికి ఉమ్మడి ఆస్తి అని గ్రహించాలని కాఫీత్వవాదుల విజ్ఞప్తి. అయినా సందర్భం వచ్చింది గనక హిట్లరు, సద్దాం, గడ్డాఫీ, లాడెన్లాంటి బాగా పాపులరైనవాళ్ళనేగాక చాప కింద నీరులా భూమిని చాప చుట్టేస్తున్న రాజకీయ/ఆర్ధిక /మత సిధ్ధాంతాసురులు ఎందరోబోల్డుమంది వున్నారని, ప్రపంచ అశాంతికి అహరహం కృషి చేస్తున్నారనీ గుర్తించాం. గుర్తిస్తూనే వుంటాం. కానీ ఏమీ చెయ్యం. రాష్ట్రవిభజనకి ముందు ఆంధ్రా ఎంపీల్లాగా!!

ఏం చెయ్యాలో ఆ….లో….చి….స్తూ ఉంటాం. ఎమ్మెస్ నారాయణలా. విష్ణువూ సరైన టైము వచ్చేవరకూ (పాపాలు పండేవరకూ) ఆ….లో….చి….స్తూ వుంటాడు నిజం నారాయణుడిగా. ఎందుకంటే ఈ రాక్షస విజృంభణ వెనక కొన్ని గవర్నమెంటల్ రీజన్స్ & పర్పసెస్ కూడా వుంటాయి. కర్మసిద్ధాంతం ప్రకారం దుష్ఫలితాలు అనుభవించాల్సిన జనం అందరికీ ఆయా ఫలితాలు సింగిల్ విండో పద్ధతిలో బట్వాడాచేసే పని రాక్షసులకి యమధర్మరాజు ఔట్-సోర్స్ చేసేస్తాడు. వీళ్ళంతా నరకానికి వచ్చేలోగా భూమ్మీద కొంత పని అయిపోతే కింకరుల వర్క్-లోడ్ తగ్గుతుందని కావచ్చు. (యమగోల ఎన్టీయార్ స్పీచిల ప్రభావం కావచ్చా అంటే ఏమో మరి). ఇక్కడ మన ఆలోచనలు, అక్కడ ఆయన ప్లాన్లూ రెండూ సరిగ్గా అస్సలేం తేడా లేకుండా మాచ్ అయిపోయిన క్షణంలోనే ఆయన భూమ్మీద ఎంట్రీ ఇస్తాడు. సో, ద పాయింట్ ఈజ్ దిస్ > మనుషుల ఆలోచనలు భగవంతుడి ఆలోచనలకి ఇంచుమించు సరిసాటి అయిపోవాలి. బ్రూ కాఫీ ఇచ్చి ఫిల్టర్ కాఫీ అనేసుకోమంటే కుదర్దు. ఇస్తే ఫిల్టర్ కాఫీ ఇవ్వాలి. అది కుదరకపోతే ఇచ్చిన బ్రూ అయినా అచ్చంగా సౌత్ ఇండియన్ ఫిల్టర్ కాఫీలా వుండితీరాలి. మరది అంత వీజీ కాదుగదా! బాల కార్మికులు, ఆడపిల్లల హత్యలు, రైతుల ఆత్మహత్యలు, రెక్-లెస్ రాజకీయాలూ, ఈ…లూ, ఆ…లూ, లాలూ…. ఇన్నిట్నీ సమాజం కళ్ళు, చెవులు, నోరు మూసుకుని చర్మాన్ని మందం చేసేసుకుని భరించేస్తుంటే మనిషికీ, దేవుడికీ ఫ్రీక్వెన్సీ అండ్ వేవ్ లెంగ్త్ ఆఫ్ థాట్ మాచ్ అవ్వవు. మాచ్ అయ్యేవరకూ ఇంద్రాది దేవతలు భూదేవితో కలిసి పాలసముద్రంలోవున్న విష్ణువు దగ్గరికెళ్ళి మొర పెట్టుకోరు. ఆయనా యాక్షన్ తీసుకోడు. ప్రత్యేకపాకేజీలు, హోదాలు ఏవీ ప్రకటించడు.
సరే ఆ సంగతులలా వుండనిద్దాం. ఈ మాటల సందర్భంలో ఒక విషయం తేలింది. అది-మనిషి = బ్రూ కాఫీ అయితే దేవుడు=ఫిల్టర్ కాఫీ. అందుకే తప్పని సరై బ్రూ తాగినవాడు ఫిల్టర్ కాఫీకై అర్రులు చాచినట్టు జీవాత్మ పరమాత్మకోసం ఆరాటపడుతూవుంటుంది. కాఫీ బ్రహ్మ విష్ణు శివాత్మకం అనడానికి ఈ మాత్రం లాజిక్ చాలదూ? చాలు. కానీ ఇంకా డిటైల్డ్ గా చెప్పుకోవచ్చు. ముప్ఫైయ్యోకప్పు కాఫీకి అదో మంచి ఎక్స్క్యూజ్ కూడా. సో, ఈ సోది ఇక్కడితో ఆపి నెక్స్ట్ కాఫీకి ఫిల్టర్ వేస్తా. ఆఁ! అన్నట్టు ఇంకో చిన్న మేటరుంది – మొన్న గాడిదలు, గానుగెద్దులకి సంబంధించి నోట్ పెట్టాలనుకుని మర్చిపోయా. పాపం గాడిదల్ని బండపడ్డ గాడిదలుగా, ఎద్దుల్ని – కాదు ఎడ్లని – గానుగెడ్లుగా మార్చింది మనుషులేకదా ? తోటి మనుషుల్ని కూడా గాడిదలు, ఎడ్లుగా మార్చేసేదీ మనిషి తాపత్రయాలే కదా? అలాంటప్పుడు ఆ జంతువులేవో వాటంతటవే అలా మారిపోయినట్టు మాటిమాటికీ వాటి మనోభావాల్నెందుకు గాయపరుస్తాం మనం? ఎందుకంటే వాటిని ఎక్కువగా తల్చుకునేది వాటిలా మారిపోయిన – rather మార్చబడ్డ – వాళ్ళే కనక. ఎనీవేస్, నిజానికీ నోట్ పెట్టాల్సినంత అవసరం కూడా లేదనిపిస్తోంది. ఇప్పుడెలాగా గానుగెద్దులు, మునిసిపాలిటీ ఎద్దులు లేవు. గాడిదజాతి అంతరించే దశకి చేరువౌతోందిట. విజయవాడ, ఆ ప్రాంతాల్లో గాడిదపాలకీ, మాంసానికి మహా గిరాకీట. ఖర్మ! గంగిగోవు పాలు గరిటెడైనను చాలు అన్న దేశంలో ఖరక్షీరానికి డిమాండ్ ఏఁవిటో? ఈ రీజన్స్ కాక సామెతలు వాడేంత తెలుగు వచ్చినవాళ్ళూ తగ్గిపోతున్నార్ట.

సో, డోంట్ హావ్ టు బాదర్ మచ్ అబౌట్ గాడిదాస్ అండ్ గానుగెడ్స్ 😉 బై 4నౌ_/\_ స’శేషం’
292929292929292929292929292929292929292929292929292929292929292929292929292929292929292929

అపరవిశ్వామిత్రుళ్ళు బ్రహ్మదేవుణ్ణి మార్కెటింగ్ చెయ్యడం మొదలెట్టేస్తారు – 28th Cup


కప్పు కాఫీ, సమ్ టైమ్స్ గ్లాసు కాఫీ, పడగానే మూడు ఎఫెక్ట్స్ కలుగుతాయి.మొదటిది ఇమీడియట్ గా చెయ్యాల్సిన పని, మాయాబజార్ దుశ్శాసనుడి మాటల్లో తక్షణకర్తవ్యం, పూర్తి చెయ్యాలనే ఉత్సాహం.రెండో ఎఫెక్టు ఒంట్లో, మనసులో ఆ పని వీలైనంత బాగా చెయ్యడానికి కావాల్సిన ఎనర్జీ, పేషెన్స్ ల ప్రవాహం.ఇంక మూడో ఎఫెక్ట్ , చేస్తున్న పని బండ పడ్డ గాడిదలా, గానుగెద్దులా (ప్లీజ్ నోట్ ద నోట్ బిలో) కాకుండా కొంచెం వెరైటీగా, అవుట్-ఆఫ్-ది బాక్స్ ఆలోచించి, అవసరమనిపిస్తే కార్యక్రమాన్ని సమూలంగా మార్చేసి కొత్తగా ప్రెజెంట్ చేసే కెపాసిటీ ఫర్ క్రియేటివ్ డిస్ట్రక్షన్.సుందరకాండలో హనుమంతుడిలా.

kaafeetva28

ఆ మొదటి ఎఫెక్టు బ్రహ్మదేవుడి మహిమ. విశ్వంలో అనంతంగా సృష్టి కార్యక్రమం అలా జరిగిపోతూనేవుంటుంది. రెండు ఆటమ్స్ దగ్గరగా వస్తేచాలు వాటి మధ్య అటామిక్ బాండ్ ఏర్పడిపోయి మాలిక్యూల్ తయారైపోతుంది. రెండు జీవులు దగ్గరైతే చాలు స్నేహం, శత్రుత్వం, వాణిజ్యం, కామం, ప్రేమలాంటి ఏదో ఒక రిలేషన్-షిప్ ఏర్పడిపోతుంది. ఆ జీవులు మనుషులైతే . అన్ని రకాల రిలేషన్ -షిప్సూ ఒకేసారి, ఇద్దరి మధ్యే కావాలనుకుంటే ఆ జీవులు పెళ్లి చేసేసుకుంటాయి. ఇద్దరికంటే ఎక్కువైతే పొలిటికల్ పార్టీ పెడతాయి. సంకీర్ణం, సీట్ల సద్దుబాట్లు, ఎన్నికల ముందు పొత్తులులాంటి ఎక్స్ట్రాలన్నీ యాడ్ అవుతాయ్. అదీచాలదనిపిస్తే ఒక కల్ట్, ఒక మతం, తమదైన శైలిలో ఒక ఉగ్రవాద సంస్థో పెట్టుకుంటాయ్. ఊరికే తిని తొంగుంటే మడిసికీ గొడ్డుకీ తేడా ఏటుంటదనే వ్యధ తట్టుకోలేని జీవులు లాండ్ సెటిల్మెంట్ల నుంచీ సినిమా బిజినెస్ మీదగా ఇంటర్నేషనల్ డ్రగ్ & హ్యూమన్ ట్రాఫికింగ్ వరకూ సరసమైన ధరలకి వివిధ మాఫియాసేవలందిస్తాయి. ఇలా ఎందుకౌతుందంటే బ్రహ్మదేవుడి ప్రధానగుణం రజోగుణం కావటం వలన.
వాట్ ఐ మీన్ ఈజ్ దిస్ -> బ్రహ్మదేవుడు = సృష్టి శక్తి= డైనమిక్ పవర్ ఆఫ్ యూనివర్స్. అంతే, జస్ట్ అంతే!
ఈ విషయం ఇక్కడితో ఆపేయడం మంచిదనిపిస్తోంది. లేకపోతే –
బ్రహ్మదేవుడి కోసం దీక్షలు, వ్రతాలు, మాలలు, అరిటిపళ్ళు, అగరొత్తులు మొదలెట్టేసి
ఆయన్ని ఫోటోల్లోనూ, విగ్రహాల్లోనూ బంధించేసి
ఆకుల్లోకి, రుద్రాక్షల్లోకి, కవచాలూ, యంత్రాల్లోకీ ఆయన పవర్ డౌన్-లౌడ్ చేసేసి
వాస్తు, న్యూమరాలజీ, ఉంగరాల రాళ్ళూ, ఎట్సెట్రాలతో ఆయన స్వహస్తాలతో రాసిన నుదుటిరాతలు మార్చేసే
అపర విశ్వామిత్రులు బ్రహ్మదేవుణ్ణి మార్కెటింగ్ చెయ్యడం మొదలెట్టేస్తారు. వాళ్లకి తోడు “భారతదేశపు సౌభాగ్యాన్నంతా ఇడ్లీలు, దోసెలుగా మార్చుకు తినేస్తున్న(from యండమూరి నిశ్శబ్దం నీకూ నాకూ మధ్య)”వాళ్ళల్లా ఇప్పుడు వాస్తులూ, పేరులో అక్షరాలూ, ఉంగరంలో రాళ్లుగా “మార్చేసుకుంటున్న” వాళ్ళు . వీళ్ళందరికీ తోడు టీవీ ఛానళ్ళూ! ఏదో శాపవశాత్తూ భూమ్మీద శివకేశవుల్లా ఓవర్ టైమ్ వర్కు లేకుండా 9to5 జాబ్ లో ఉన్న బ్రహ్మయ్య ని డిస్టర్బ్ చెయ్యదల్చుకోలేదు. ఆయన్నలా ఉండనిచ్చి ఇరవైఎనిమిదో కాఫీ చివరికంటా ఊర్చి ఇంక ఉంటా! Btw, నోట్ ఒకటి పెడదామనుకుని మర్చిపోయా, వచ్చే పోస్టులో పెట్టాలి. బై4నౌ 🙂 సీ యూ విత్ ద నెక్స్ట్ కప్!

స’శేషం’

సముద్రవసనే దేవీ! _/\_ నీరుకంటే బీరు తేలిగ్గా … :-( ప్చ్!ప్చ్!ప్చ్!


ఇంట్లో అమ్మ నెలకి సరిపడా (అనుకుని) జంతికలు, మిక్స్చరూ వగైరాలు తయారు చేసి డబ్బాల్లో పోసిపెడితే మనం రెండుమూడువారాల్లో లాగించెయ్యడం మామూలే. రెండు వారాల్లో ఖాళీ డబ్బాలు చూసుకుని నిన్నకాక మొన్న చేసినవి, అప్పుడే ఖాళీ చేసేసారర్రా!?! అంటూ పాపం అమ్మలు ఆశ్చర్యం, ప్రేమతో కొద్దిపాటి అసహనం కలిపి నిట్టూర్చడమూ మామూలే. (ఇది తెలుగువాళ్ళకి, భారద్దేశానికే కాదు అన్ని దేశాలకీ మామూలేననుకుంటా. ప్రింగిల్స్ పొటాటో చిప్స్ వాడి అడ్వర్టైజింగ్ స్లోగన్, “Once you pop, you can’t stop” చూస్తే అదే అనిపిస్తుంది.) నెల తిరిగేప్పటికి అమ్మలకి మళ్ళీ చిరుతిళ్ళు తయారు చేసేసి డబ్బాలు నింపెయ్యాలనిపిస్తుంది. నింపేస్తారు కూడా. ఐతే ఒక అమ్మకి మాత్రం ఇలా పిల్లలక్కావాల్సినవన్నీ సమకూర్చడం మహా కష్టంగా వుందిట. అందరు అమ్మల్లాగా ఆవిడ నెలకోసారి కాదు సంవత్సరానికి సరిపడా అన్నీ తయారుచేసి పెట్టినా ఆవిడ పిల్లలు ఆర్నెల్లకే అన్నీ అవగొట్టేస్తార్ట. మిగిలిన ఆర్నెల్ల తిండికీ ఆవిణ్ణి నానా తిప్పలూ పెట్టేస్తార్ట.

పన్నెండువేల ఆరు వందల కిలోమీటర్ల వ్యాసమూ,
నలభైవేల కిలోమీటర్ల చుట్టుకొలత,
ఆరు పక్కన ఇరవైనాలుగు సున్నాలు పెడితే ఎంతో అన్ని కిలోల బరువూ వున్న ఆ తల్లికి ఏడు బిలియన్ల మంది పిల్లలు..పిల్లలకి అడిగినంత పెట్టడానికి నానా కష్టాలు పడుతోంది. ఎవరో తెలిసిపోయిందా? ఆ మాత భూమాత, ఆవిడ కన్న ఏడుబిలియన్ల పిల్లల్లో నేనూ ఒకణ్ణి. నేలతల్లి కష్టపడుతోందని తెలిసినా ఓ రెండు మూడ్రోజుల క్రితమే మరీ ఇంత కష్టపడుతోందని తెలిసింది.

ఎర్త్ ఓవర్ షూట్ డే అని గ్లోబల్ ఫుట్-ప్రింట్ నెట్ వర్క్ అనే సంస్థ ఆధ్వర్యంలో, పర్యవేక్షణలో జరుపుకునే ఒకానొక “డే” మొన్న ఆగస్ట్ పదమూడున వచ్చింది. ఆ రోజు గురించి తెలుసుకోవడంలోనే నేలతల్లి పడుతున్న బాధ అర్ధం అయింది. అందుకే ఈ ఆక్రోశం.

ప్రపంచం మొత్తమ్మీద మనుషులం పాటిస్తున్న సవాలక్ష “డే” లకి ఎంతెంతగా వస్తువుల వినిమయం జరిగిపోతోందో లెక్కలేదు. వాటికి రోజూ వుండే బర్తుడేలు, మారేజ్ డేలు, కొత్తగా జరిగే పెళ్ళిళ్ళు, పార్టీలు, ఎట్సెట్………..ట్రాలు కలిపితే ఒక రోజులోనే కోట్ల “డే”లు అవుతాయి. వీటిక్కావాల్సిన తిండి పదార్ధాలూ, సామాగ్రులూ, హంగులూ, ఆర్భాటాలూ?

గ్లోబలైజేషన్ లో భాగంగా తామరతంపరగా పెరిగిపోయిన ప్రయాణాలూ-వాటికవుతున్న ఇంధన వినియోగం?

గ్రౌండ్ వాటర్ మేనేజ్-మెంట్ సరిగ్గా అమలుచెయ్యక, ఎక్కడ పడితే అక్కడ విచక్షణా రహితంగా వెయ్యబడుతున్నబోర్-వెల్స్ , అడుగంటిపోతున్న భూగర్భ జలాలు, బాటిల్డ్ వాటర్ గా మారిపోతున్నసహజంగా దొరకాల్సిన మంచినీళ్ళు, ధరపెట్టి కొనుక్కోలేనివాళ్లకి మిగులుతున్న మునిసిపల్ కుళ్ళు నీళ్ళు ,
నీరు కంటే తేలిగ్గా దొరుకుతున్న బీరు !

అంతరిస్తున్న అరణ్యాలు, పక్షులు, జంతువులూ
నిలవనీడ దొరకని వానపాములూ, కప్పలూ, తేనెటీగలు (ఇవన్నీ ఆరోగ్యకరమైన పర్యావరణానికి చిహ్నాలు)
పెరుగుతున్న సంపదతో సమానంగా సముద్రాలలో పెరుగుతున్న యాసిడ్ లెవెల్స్, గాల్లో నిండుతున్న కాలుష్యం

(ఒకసారి అట్లాంటిక్ మహాసముద్రంలో షిప్పులో దాదాపు మూడు వారాలు ప్రయాణం చేసినప్పుడు, ఆల్మోస్ట్ ప్రతి రోజూ ఆ అద్భుత నీల జలాల్లో ప్లాస్టిక్ బాటిల్సు తేలుతూ కనబడేవి. నేను ప్రయాణించిన షిప్ సిబ్బంది కూడా షిప్పులో తయారైన వ్యర్ధాల్ని సముద్రంలోకి విసిరెయ్యడం చూసాను. మనిషి అడుగు పెట్టిన ప్రతి చోటా – అది సముద్రమా, ఎవరెస్టా, అంటార్కిటికానా అన్నదాంతో సంబంధంలేకుండా – స్వచ్ఛ భారత్ నిర్వహిస్తే తప్ప లాభంలేదు.)

ఇవన్నీ ఏం చెబుతున్నాయ్?

ప్రకృతిమాత ఒక సంవత్సరంలో ఉత్పత్తి చేసే సహజ వనరుల్ని భూమ్మీదున్న మనుషులందరం కలిసి ఆరు నెలల్లో కన్జ్యూమ్ చేసేస్తున్నాం. దానికి తోడు మన జీవనవిధానాల్లో పెరిగిన నాణ్యతకి, ప్రమాణాలకి అనుగుణంగా పెరుగుతున్న వ్యర్ధాలని భూమాత మొహాన విసిరేస్తున్నాం.

ఒకప్పుడు సముద్రవసనే దేవీ పర్వత స్తనమండితే, విష్ణుపత్నీ నమస్తుభ్యం, పాద స్పర్శం క్షమస్వమే అని భూమాతకి క్షమాపణ చెప్పుకునిగానీ నేల మీద కాలు పెట్టని మనం మోడీ చెప్పేవరకూ స్వచ్ఛభారత్ మాట తెలియనివాళ్ళం అయ్యాం.

1970డిసెంబరు 23న మొదటి ఎర్త్ ఓవర్ షూట్ డే ని ప్రకటించారు. అంటే ఆ సంవత్సరంలో జనం భూమి ఒక ఏడాదిలో పునరుత్పత్తి చేసిన వనరుల్ని సంవత్సరాంతానికి ఒక్క వారం ముందుగా వాడుకున్నారు. ఈ యేడు ఆగస్టు 13ఓవర్ షూట్ డే వచ్చింది అంటే ఐదునెల్ల ముందుగానే వనరులన్నీ స్వాహా అయ్యాయనమాట. ఇండియాకి మట్టుకే లెక్కేస్తే ఓవర్ షూట్ డే ఆర్నెల్లు ముందుగా జూన్ ముప్ఫైన అయిపొయింది. సహజవనరుల లభ్యతలో టాప్ టెన్ దేశాల్లో వుండే ఇండియా, వాటి వినియోగంలో మొదటి మూడు దేశాల్లో వుందిట.
అఫ్-కోర్స్, ఒక్క ఇండియానే అనడానికి లేదు. మన సమస్య జనాభా, ఎన్విరాన్ మెంటల్ రెగ్యులేషన్స్ సరిగ్గా అమలు జరగక పోవడమూను. ప్రపంచ వ్యాప్తంగా ఉన్న పోటీతత్త్వం, ఎకనామిక్ ప్రెషర్స్, కన్జ్యూమరిజం అసలైన కారణాలు. అభివృద్ధి మంత్రం అని అన్ని దేశాల నాయకులూ పఠించే మంత్రం కళ్ళకి గంతలు కట్టుకుని పరుగెత్తే రేస్ లాగా తయారైంది.

ఒకప్పుడు భారత్ లో ప్రకృతిని ఎంత పవిత్రంగా చూసేవారు?

పాండవులు అరణ్యవాసం చేసినప్పుడు వన్యప్రాణులకి, అడవులకి వత్తిడి కలక్కుండా అడవులు మారేవాళ్ళు. వన్యమృగాలు కలలో కనబడి ఒకసారి, ఋషులు ఒకసారి ధర్మరాజుకి అడవి మారమని కోరడం జరిగింది.

ఆశ్రమధర్మాలలో వానప్రస్థ, సన్యాసాశ్రమాల లక్ష్యాలలో వనరుల పరిమితవినియోగం ద్వారా ప్రకృతిపైన, ఆర్ధిక వ్యవస్థపైన వత్తిడి తగ్గించడం కటనిపిస్తుంది.

అప్పటి పరిస్థితుల నుంచీ చాలా దూరం వచ్చేసాం. అవి మళ్ళీ రావాలనుకోవడం దురాశే కానీ, సైన్సుటెక్నాలజీల ద్వారానైనా పర్యావరణాన్ని రక్షించుకోగలమా? మితిమీరిన వ్యాపార మనస్తత్వం, పేట్రేగిన కన్జ్యూమరిజం – ఈ రెండూ వెనుకంజ వేస్తేగానీ అది సాధ్యం కాదు. ప్చ్!ప్చ్!ప్చ్!

4ksy

ఫత్వ-జడత్వ-మతతత్వ-పశుత్వ.Vs.తత్వ-అస్తిత్వ-వ్యక్తిత్వ-ఋజుత్వ-సమత్వ 27th Coffee


kaafeetva27

కప్పుకప్పుకీ కాఫీపానం మన్ని ఒక ఆధ్యాత్మిక అనుభవానికి దగ్గర చెయ్యట్లేదంటే దానర్ధం ఇదీ – మనం కాఫీత్వాకి ఎక్కువ దూరంగానూ, భూ- లోకంలో వున్న సవాలక్ష ఇతర ‘త్వా’ లకి – ఫత్వా, జడత్వ,మతతత్వ, పశుత్వ, వగైరా వగైరాలకి దగ్గర్లో కాకపోయినా తత్వ, అస్తిత్వ, వ్యక్తిత్వ, ఋజుత్వ, సమత్వ వగైరాల కంటే తక్కువ దూరంలో వున్నట్టు. పోనీ, ఆ రెండు రకాల ‘త్వ’లకీ సమానదూరంలో వున్నామనుకోవచ్చు.
మనిషిక్కావాల్సింది రెండో రకం ‘త్వ’లకి దగ్గర్లో వుండడం. అలావున్నపుడు మనం ఏ మతంలో వున్నా మానవత్వానికి, మా ‘నవత్వా’నికి దూరం అవ్వం.
అలా వుండాలంటే కలియుగంలో ఉన్న ఒకానొక మంచిమార్గం కాఫీని అందంగా, హాయిగా, వెచ్చగా, కొంచెం తీపితో, ఎక్కువ చేదుగా, ప్రశాంతంగా, చేతులో మంచిపుస్తకంతోనో, కాస్త ఆలోచనాశక్తి వున్న మనిషితో కూచునో తాగాలి, కాదు ఆస్వాదించాలి. దిద్దాం. అదే, ఆస్వాదిద్దాం. ఇప్పుడు ఇరవైయ్యేడో కప్పు కి చివరి సిప్పుగా కాస్త కాఫీ ఇన్స్పైర్డ్ వేదాంతం చెప్పుకుందాం.
దీపక్ చోప్రా తెలుసు కదా, ఆయనంటాడూ –
నేనొక కప్పు కాఫీ కొనుక్కు తాగితే అది కర్మ. ఆ కాఫీ నాక్కలిగించిన ఆనందం మధుర స్మృతిగా మిగిలి మరో కప్పు తాగాలనిపించేలా చేస్తుంది. స్టార్-బక్స్ వైపు నడిపిస్తుంది. అంటే మళ్ళీ కాఫీ తాగడం అనే కర్మకి కారణం అవుతుంది.
కాఫీ అలవాటు లేకపోతే దీపక్ చోప్రా ఇంతబాగా కర్మని వివరించ గలిగే వాడా? ఏమో! ఐ డోంట్ వాంట్ టు జంప్ టు సచ్ కన్క్లూజన్స్, బట్, అది విన్న కాఫీప్రియుడికి గీత చదివినా కొరుకుడు పడని కర్మ సిద్ధాంతం కాఫీ తాగినంత తేలికైపోతుంది. In simple terms it is కర్మ–> అనుభవం–>జ్ఞాపకం–> ఊహ–>కోరిక–>కర్మ ACTION > EXPERIENCE> MEMORY>IMAGINATION & DESIRE > ACTION / REACTION నేను చేసిన పని మంచికి కానీ చెడుక్కానీ నన్నొక్కడినేప్రభావితం చేస్తే అదో రకం. పక్కవాణ్ణి కూడా అఫెక్ట్ చేస్తే ? అది వాడికి చేదుజ్ఞాపకంగా మిగిలిపోతే ? వాడిలో ఎలాంటి కోరిక మొలకెత్తుతుంది? అది ఎలాంటి కర్మకి దారి తీస్తుంది? ఇలాంటి ప్రశ్నల్ని రేకెత్తించేది కాఫీ, జవాబుల్ని మనచేతే చెప్పించేదీ? అదీ కాఫీనే. ఇవాల్టికి కాఫీ ఐపోయింది, సారీ నిండుకుంది (పవిత్రమైన ఏ వస్తువునీ ఐపోయింది అనకూడదు మరి) కానీ దాని త్రిమూర్త్యాత్మకతని నిరూపించడం అవ్వనేలేదు. అదింక ఇరవైయ్యెనిమిదో కప్పులోనే … _/\_ 🙂 బై4నౌ

స’శేషం’

కాఫీలో త్రిమూర్తుల అంశలు వున్నాయని ….. Coffee26


kaafeetva 26

కాఫీ బ్రహ్మవిష్ణుశివాత్మకం. అందులో త్రిమూర్తుల అంశలు వున్నాయని కాఫీని జెన్యూన్ గా అంటే యదార్ధంగా, మనఃపూర్వకంగా, నిజాయితీగా ఆస్వాదించినవాళ్ళెవరైనా గ్రహించగలరు. ఒకవేళ గ్రహించలేదనిపిస్తే దానిక్కారణం కాఫీరసాస్వాదనలో మనసు ఆలోచనకి అతీతంగా అలౌకిక భావ జగత్తులోకి వెళ్ళిపోవడమే. మనసుని కాన్షస్ గా వుంచి కాఫీయొక్క గుణగణాలని గుర్తు చేసుకుంటూ మెల్లగా సేవిస్తే కాఫీ త్రిమూర్త్యాత్మకత అనుభవంలోకి వస్తుంది. అదో ఆధ్యాత్మికానుభవం. దానికి ముందు , బ్రహ్మజ్ఞానం సిద్ధించేముందు కొన్ని అతీతశక్తులు సిద్దించినట్టు, కాఫీత్వ సాధకుడికి, – యాస్పైరెంట్ కి – జ్ఞానేంద్రియాల్ని ప్రిపేర్ చేసే కొంచెం కింది స్థాయి అనుభవాలు కొన్ని కలుగుతాయి. కలగాలి.

మచ్చుకి వాటిలో కొన్ని –
కాఫీ కప్పు చేతిలోకి తీసుకోగానే
కాఫీ వేడి
కప్పు అంచుల్లో వెచ్చదనంగా మారి వేళ్ళలోకి, ఆపైన చేతిలోకి అక్కణ్నుంచి మెదడులో స్పర్శని గుర్తించే అదేదో భాగానికి పాకి మనసుని స్పృశిస్తుంటే రేషనాలిటీ, ఐ మీన్ వివేకం మేల్కొంటున్న భావన ….
కాఫీ అరోమా
అలా అలా తేలుతూ ఘ్రాణేంద్రియం ద్వారా బ్రెయిన్ గ్రహిస్తుంటే చుట్టూ జరుగుతున్నవాటి పట్ల, అదే విషయమైనా సరే, పాజిటివ్ యాటిట్యూడ్ – అనుకూల దృక్పధం – ఏర్పడుతున్న సూచన…
లేత బంగారపు రంగు కాఫీ నురుగు
కనువిందు చేస్తూ కళ్ళలోంచే మేధస్సుని మధిస్తుంటే ఏదో దారిన పోయే దానయ్యలా బతికేద్దాం అనుకునే వాళ్ళక్కూడా ప్రతి వస్తువుని, భావాన్ని, రూపాన్ని పూర్తిగా అర్ధం చేసేసుకోవాలనే జిజ్ఞాస ….
కాఫీ రుచి
జిహ్వాగ్రం నుంచి తిన్నగా మస్తిష్కానికి జీవధారలా ప్రవహిస్తుంటే గుంపులో గోవిందానిక్కూడా ఆ గుంపులోంచి కాస్సేపు బయటికొచ్చి ఏకాంతంగా ఆలోచించుకోవాలనే ఆకాంక్ష …..
ఇవన్నీ అనిపించాలి. ఈ అనిపించడం కప్పు కప్పుకీ ఇంప్రూవ్ అవుతూ వుండాలి. అలా అవట్లేదంటే దాని అర్ధం ఏమిటి? అది నెక్స్ట్ కప్పుతో. ఇరవైయ్యారో కప్పు ఇలా ముగిస్తా. _/\_ 🙂 బై4నౌ

(స’శేషం’)

బాహుబలి రివ్యూ ఎంత వీజీనో రాష్ట్రపతికలాంపై తీర్పూ అంతే వీజీనా???


కలాం గొప్ప రాష్ట్రపతా కాదా అని పడక్కుర్చీ సైన్యాధిపతులు, అదేనండీ ఆర్మ్ ఛైర్ జనరల్స్ చాలామంది వాదోపవాదాలు చేసేసారు. ఇంకా చేస్తున్నారు. నాక్కూడా ఈ మహాద్భుత విద్వత్గోష్టిలో వెర్రి గొంతుక విచ్చిమ్రోయాలనీ, ఇలాంటి నిరర్ధక మేధోయజ్ఞానికి సమిధనొక్కటి ఆహుతివ్వాలనీ ఒకటే ఇది. మరోపక్క ఇదో తిలకాష్టమహిష బంధనం అని ఘోషిస్తూ లోపల్నించి అంతరాత్మ ప్రబోధం.
ఏ విషయాన్నైనా రేషనల్ గా ఆలోచించగలగడం అనేది కాఫీపాన ప్రక్రియలోని స్వారస్యతని అనుభవించిన ప్రతివ్యక్తికీ అలవడే సుగుణం. అది సరిగా పని చెయ్యకపోవటమే ఈ కలాం డిబేట్ లోకి కళ్ళు మూసుకుని జంప్ చేసేయ్యాలనే ఈ దురదకి కారణమా? అనిపించింది. నిజానికి ఇలా పునరాలోచించు కోవాలనిపించడం కాఫీత్వ లక్షణం. ఈ లక్షణాన్నే మహాభారతం విరాటపర్వంలో ధౌమ్యుడో, శాంతిపర్వంలోనో భీష్ముడో పూర్వోత్తరవచన స్మరణం అన్నట్టు గుర్తు. దాంతో ఎందుకైనా మంచిదని కాస్త తమాయించుకుని అనేక కప్పుల ఫిల్టర్ కాఫీ తీరిగ్గా చప్పరించి, అది నాలుక నుంచీ బుర్రలోకి ప్రవహించేవరకూ ఓపిక పట్టేటప్పటికి బుర్రలో ఏర్పడిన కాఫీత్వలోపం సద్దుకుని ఒక సత్యం అర్ధమైంది. అది –

ఒక పెద్దమనిషి భారత రాష్ట్రపతి అనే రాజ్యాంగ పరిరక్షక పదవిని నిర్వహించిన తీరుపై తీర్పునివ్వడం బాహుబలి సినిమాకి రివ్యూ రాసినంత తేలిగ్గాదని.

ఇదేదో బాహుబలిని తక్కువ చెయ్యడం కాదండోయ్. అలాచేయడం దేశ, రాష్ట్ర, సామాజికవర్గ ద్రోహాల కిందకి వస్తుందని ఆల్రెడీ ఎవరో ఫత్వాలు జారీ చేసేసార్ట. సో, బాహుబలిని టచ్ చెయ్యను. వాట్ ఐ యామ్ ట్రైయింగ్ టు సే ఈజ్ – ప్లస్సులు మైనస్సులు బాహుబలి సినిమాలో కనిపించినంత ఓపెన్ గా రాష్ట్రపతి పాత్ర నిర్వహణలో కనబడవు. అదీ ఒక నేరో మైండ్-సెట్ తో, ఒక పర్టిక్యులర్ దృక్కోణం నుంచి మాత్రమే చూస్తే అస్సలు కనబడవు. అలా ఎవరికి తోచినట్టు వాళ్ళు డిసైడ్ చేసేయడానికీ, వ్యాస భారతం చదవకుండా, ఆ కాంటెక్స్ట్ చూడకుండా ఎవరిదో ట్రాన్స్-లేషన్ చదివేసి ఇదండీ మహాభారతం అని తేల్చేయడానికీ తేడా ఏమైనా ఉందా?

మతతత్వ పార్టీల సపోర్ట్ తో ప్రెసిడెంట్ పదవి పొందడం
మిసైల్స్, అణుబాంబులతో దేశాన్ని శత్రు భయంకరం చెయ్యడం
గుజరాత్ అల్లర్లని ఖండించకపోవడం
స్వామీజీలకి, బాబాలకి సలాములు కొట్టడం
దళిత సమస్యల మీద మాట్లాడకపోవడం,
ముస్లిమైవుండీ హిందూ భగవద్గీతని చదవడం — కలాంగారు గొప్పరాష్ట్రపతా కాదా డిసైడ్ చెయ్యడానికి కొందరు లాగుతున్న కొన్ని పాయింట్లివి. ఒక రాష్ట్రపతి పనితీరుని నిర్ణయించే సరైన ఒకే ఒక్క కొలమానం – రాజ్యాంగ సంక్షోభంలో ఆయన వ్యవహరించిన తీరు. ఆ కోణంలో చూస్తే కలాంసాబ్ ఆ పరిస్థితులు ఎదుర్కోనేలేదు. ఆ అవసరం రాలేదు. వస్తే ఆయనెలా హాండిల్ చేసేవాడో ఎవరికి తెలుసు? తెలీకుండా గెస్ వర్క్ ఎందుకు? ఆయనో “పీస్ టైమ్” ప్రెసిడెంట్. అలాంటప్పుడు ఆయన్ని ఇతర రాష్ట్రపతుల్తో పోల్చి దాన్ని బట్టీ ఆయన చరిత్రకి రంగులు వెయ్యడం సరైనపనేనా? కాదున్నర కాదు. ఆయన ఎదుర్కోని పరిస్థితులని బట్టీ ఆయన్ని జడ్జ్ చెయ్యడం రాజకీయం మాత్రమే. ఆయన గొప్ప లేక చెడ్డ రాష్ట్రపతి అనడానికి తగిన పరిస్థితులు లేవు. హి వజ్ జస్ట్ రాష్ట్రపతి, అంతే! ప్రతిదానికీ గొప్ప, చెడ్డా అనే విశేషణాలు తగిలించాలని చూడటం … అదో దురద. దురద పుట్టినచోట గోక్కోవడం సహజం. ఎవడో దురద పుట్టిస్తాడు, ఇంకొకడు గోకుతాడు. మరొకడు వచ్చి అలాకాదు ఇలా గోకాలి అని మళ్ళీ గోకి చూపిస్తాడు. కోతిపుండు బ్రహ్మరాక్షసి అయ్యేవరకూ గోకుడు goes on and on ;-), పుండు సంగతెలా వున్నా గోకినవాళ్ళంతా కోతుల్ల్లా బిహేవ్ చేసినట్టేగా!! దురద లేనిచోట పుండు పడదని పడక్కుర్చీ సైన్యాధిపతులకు గుర్తుంటే దురద రాకుండా చూసుకుంటారేమో. కావాలని మర్చిపోతే? 😉 … ప్చ్!ప్చ్!ప్చ్!

ప్రెసిడెంట్ పదవివల్ల ఆయనకి కొత్తగా వచ్చిన గొప్పదనం కంటే ఆయన వ్యక్తిత్వం వల్ల ఆ స్థానానికి వచ్చిన విజిబిలిటీ, గౌరవం,నగిషీలు ఎక్కువ. రాష్ట్రపతి ప్రజలకెంత చేరువగా వుండచ్చో చూపించి ఆయన దానికో కొత్త డైమన్షన్ ఇచ్చారు. రాజకీయాలకి అతీతమైన రాజ్యాంగ సంబంధమైన పదవిలో వుండి సామాన్యుడిని ప్రభావితం చెయ్యడం అనే కొత్త కాన్సెప్ట్ కలాంగారి వల్లే వచ్చింది. పూర్వం రాధాకృష్ణన్ గారి ప్రెసిడెంట్-షిప్ కి Philosopher-King లాంటి విశిష్టత వచ్చింది. అలాగే కలాం స్వయంకృషితో సంపాదించుకున్న కీర్తిప్రతిష్టల్ని, ఉత్తమ వ్యక్తిత్వాన్ని, విలువలని భారత రాష్ట్రపతి అనే పదవి ఐదేళ్లపాటు కిరీటంలా ధరించింది. సో, రాష్ట్రపతిగా కలాంగారి పాత్రని అంచనా వెయ్యాల్సిన ప్రాతిపదిక –
(i)ఆయన వ్యక్తిత్వం, (ii)ప్రజల్లో ఆయన నింపిన స్ఫూర్తి(iii) అత్యున్నత స్థానం ఆయన వ్యక్తిత్వానికి ఇచ్చిన దృగ్గోచరత (= విజిబిలిటీ).

అందుకే –
Kalam is to a good nation what Coffee is to a good mind. ఎలాగంటారా? ఇలా –

కలాం!
కలల కలాం!
యువహృదయాల్లో కల (=ఉన్న) కలాం!
యువతను నిద్రపోనివ్వని కలకలాం!
మానవత్వ పరిమళాల ఉడుకులాం!
విద్యార్ధికి దిశ చూపే యువకులాం!
భారతస్వప్నం విరచించే కవి కలం కలాం!
కులమతాల కూల్చేసే ఆధ్యాత్మిక క్షిపణి కలాం!
జాతిని ముందుకు నడిపే శాస్త్రీయకులం కలాం!
శత్రువులకి రక్తంలో సలసలాం!
నీలా జీవించటమే దేశం నీకిచ్చే మహాసలాం!

కలాంసాబ్ అంటే దేశపు కలెక్టివ్ మైండుకి ఉత్తేజాన్నిచ్చే Presidential Cup of Coffee. 

Hope you enjoyed the twenty-fifth cup of Coffeethva! Bye4now _/\_ 🙂