మహాసముద్రంతో నీటి బిందువు అంటోంది ….


నువ్వూ నేనూ ఒకటనుకుంటే చెప్పలేని దైర్యం , ఆపలేని ఆనందం
అనంతం నీ వైశాల్యం అగాధం నీ ఆంతర్యం
అద్భుతం నీ సౌందర్యం అల్లకల్లోలం నీ ఆనందం
అన్నీ నావే అన్నీ నేనే

అంతలో ఏదో భయం, నేను నువ్వు కాదనిపించే సంవిద్వైతం
అలగా ఎగయాలని ఆరాటం, ఎంత ఎగిసినా విరగకతప్పని దౌర్బల్యం
కట్ట దాటనీయని నీ బంధం, కట్టలు తెంచే అర్ధంకాని చైతన్యం
గుండె బాదుకున్నా చెదరని ఇసుక తిన్నెల నిశ్శబ్దం
ఉత్సాహం విరిచేస్తూ రాతిగుండెల్లో ఘనీభవించిన అహంకారం
నువ్వేనేననుకోనివ్వని అంతులేని నీ అంతర్మధనం
నీలోనే నా ఉనికనుకొమ్మనే జడప్రపంచపు అంధ నిబంధనం
నువ్వూ నేనూ ఒకటైనప్పుడు ఎందుకు నాకీ గతజల సేతుబంధనం
నేను నీది కాదనుకుంటే తప్పదుమరి నీ మనసున మధనం
ఎంత కాలమీ అరణ్య రోదనం ఎంత సేపు నీ ఆత్మ శోధనం

అయినా …

ఫరవాలేదు కూడగట్టుకుంటాను ధైర్యం
దుర్భరం నా మనసులోని దైన్యం
ప్రాణమివ్వమని సూర్యుణ్ణడుగుతా
ఊతమివ్వమని కొండగాలినడుగుతా
వానమబ్బునై ఆకాశంతో చేరిపోతా

అలనై ఆవిరినై మేఘాన్నై జలపాతాన్నై ఆకసమంతా ఆవరిస్తా
యేరునై సెలయేరునై చైతన్యపు తేరునై పుడమిపై నడయాడి వస్తా
నదినై పావన హృదినై జీవన కధనై నేను నేనై నీకై మళ్ళీ తిరిగివస్తా

మందమారుతాల మృదుత్వం
పిల్లతెమ్మెర సితారల సంగీతం
మేఘాన్నై నేనాస్వాదిస్తా

పర్వత సానువుల ఆత్మవిశ్వాసం
ఒంటరి శిఖరాగ్రాల ధైర్యం, స్థైర్యం
అందుకున్న నేఁ జలపాతాన్నై దూకేస్తా

లోయలోతుల్లోని భావగాంభీర్యం
అరణ్యాల, మైదానాల వైశాల్యం
గుండెల్లో నింపుకుని నీ చెంతకు ప్రవహిస్తా

నా ఒడిలో ఎదిగే జాతుల ఔన్నత్యం
నను త్రాగిన సంస్కృతుల సాహిత్యం
కలుపుకుని నీలో సంగమిస్తా

జననమరణావృత్తుల సాక్షినై పొందిన వైరాగ్యం
సృష్టిస్థితిలయాల కర్తగా ప్రాప్తించిన దివ్యత్వం
మోసుకుని స్థితప్రజ్ఞనై నీలో లయిస్తా

మన ఇద్దరి కలహం ఒక చైతన్యం
ఆద్యంతం అది అనంత ప్రణయం
నేనూ నువ్వని విభజించే ద్వైవిధభావం
నన్ను నేను తెలుసుకునే క్రమపరిణామం
నేనే నీవని, నీలోనే నేనని ఎరుగక తప్పని అద్వైతం

nadeemukham

Once we dreamt that we were strangers.

We wake up to find that we were dear to each other

-Tagore (from Stray Birds)

4ksy

హృదయాం’తరంగం’ – ౦౦౧ (Waves of Change)


అలలు అలలు అలలు అలలు,
మనసుకడలిలో ఎగిసే అంతులేని కలలు.
కలలు కలలు కలలు కలలు,
తలపులతీరం దాటని అలుపెరుగని అలలు
శిలలు శిలలు శిలలు శిలలు,
కలలఅలల హొయలనాపు అహంకారగిరులు
అలలు అలలు అలలుఅలలు ,
శిలలకు వెరవక పొంగే భావావేశపు ఝరులు
కలలు కలలు కలలు కలలు,
శిలలో శిల్పం చూసిన ద్రష్ట చేతి ఉలులు
శిలలు శిలలు శిలలు శిలలు,
అలలఉలుల మేల్కొల్పుకి ఉలికిపడే నిద్రాణపుకలలు

alalu kalalu silalau

 

శిలలు అహంకారానికి ప్రతీకలు – నిర్జీవ వస్తువులో అది జడత్వంగా కనబడితే మనిషిలో అది మార్పుని అర్ధం చేసుకోలేకపోవడం, మార్పుని అంగీకరించలేకపోవడం, మార్పు అవసరమైన చోట కూడా అది వద్దనుకోవడం … ఇలా మానిఫెస్ట్ అవుతుంది.

కలలు అంతరాత్మ కోరుకునే మార్పుకి  సంకేతాలు. ఏది పడితే అది కాదు, ఓ మంచి మార్పుకి – అంటే ఇప్పుడున్న స్థితి కంటే అందమైనది, ఉన్నతమైనది, కష్టం, దుఃఖం, హింసలని తగ్గించేది … ఇల్లాంటి మార్పుల్లో ఏదైనా కావచ్చు, మానసికం లేదా భౌతికం కావచ్చు. పాజిటివ్ దృక్పధం ఉన్న ఏ హృదయమైనా, మస్తిష్కమైనా ఇలాంటి మార్పుని కోరుకుంటుంది. ఆ మార్పు నిజమయ్యే వరకూ ఆ కోరిక కల గానే ఉంటుంది.

కల > Conception > క్రియేటివిటీ / సృజనాత్మకత > మార్పు

అలలు. కలల్ని నిజం చేసే ఆకాంక్ష, ప్రయత్నం, ప్రయాస, పట్టుదల…. వీటన్నిటికీ అలలు ప్రతీక.

కల కనేది, అలని కదిలించేది సమస్త సృష్టికి, దాని స్థితిలయాలకి కారణమైన ఆదిశక్తి. ఆ శక్తే స్థితి మార్పుని దర్శించి, ఆ మార్పుని సంకల్పించే, ఆవిష్కరించే ద్రష్ట.

ద్రష్ట అంటే ఋషి, కవి, రచయిత, కళాకారుడు(రిణి), తత్త్వవేత్త, శాస్త్రవేత్త, సంఘ సంస్కర్త (కొండొకచో విప్లవకారుడు), వీళ్ళలో ఎవరైనా కావచ్చు. ద్రష్ట అనే నిర్వచనం మతమౌఢ్యం, తీవ్రవాదం ఉన్నచోట వర్తించదు. వాటికి దురహంకారమే సరైన నిర్వచనం.

ద్రష్ట ఆకాంక్షలు, ఆశయాలు, ఆదర్శాలు జనబాహుళ్యాన్ని మార్పు కోరుకునేలా ప్రభావితం చేసినప్పుడు వారిలో వచ్చిన చైతన్యం సంఘంలో కరుడుకట్టుకుపోయిన మూఢత్వం, హింసా ప్రవృత్తి, దురాశ, అవినీతి, మత దురహంకారం, అజ్ఞానం, మానసిక రుగ్మత, అధికార దాహం, …. ఏదైనా సరే, అది సమాజ శ్రేయస్సుని దెబ్బ తీసేంతగా PERVERT అయినప్పుడు …. దాన్ని సంస్కరిస్తుంది, లేదా నిర్మూలిస్తుంది.

సముద్ర తీరంలో ఉండే శిలలపై కెరటాలు చేసే యుద్ధం, కాలక్రమంలో శిలలు మెత్తటి ఇసుకగా మారిపోవడం , ఇవన్నీ చూస్తే ఇప్పుడు చెప్పుకున్నదంతా ఒక్కసారి మనసులో మెదులుతుంది. ఆ స్ఫురణ మామూలు మనిషిలో వ్యక్తిత్వ సంస్కరణకి దారి తీస్తే, మనీషిలో సంఘ సంస్కరణకి, సేవకి, త్యాగానికి స్ఫూర్తిగా నిలుస్తుంది.

 

—These little thoughts are the rustle of leaves; they have their whisper of joy in my mind—

 

 

అంతరంగ చిత్రం


              (2)

              Waves crashing on beach rocks remind me of the struggle the human spirit goes through to unshckle itself of the chains of isms, systems, ideologies, religions and traditions. The same chains that, once upon a time, were the guide ropes to lead man through the dark tunnels of history, of myth and of unknown. The same chains that were once used to fathom the unknown, the ultimate truth of existence.

              Man himself made these chains but instead of using them wisely for the common good of human race he misused them. He used them to control his fellow men, to confuse the down-trodden and to cage god within his own narrow definitions. Now he is trapped himself in the tangled mess of these chains not knowing how to free himself. He could learn from the waves and their eternal fight with the rocks of the shore. They may take millenia to bring about a change, but they never give up. Its always the rocks that give in by becoming the soft sand where little creatures make their homes, in which little children build their dream castles and on which youthful feet tread to think up their future.

This is how my thoughts took shape –

alalu kalalu silalau

  • “We are like islands in the sea, separate on the surface but connected in the deep.” ― William James
  • “Because there’s nothing more beautiful than the way the ocean refuses to stop kissing the shoreline, no matter how many times it’s sent away.”
    Sarah Kay
  • “The creative act is a letting down of the net of human imagination into the ocean of chaos on which we are suspended, and the attempt to bring out of it ideas.― Terence McKenna
  • “It is beautiful, it is endless, it is full and yet seems empty. It hurts us.” ― Jackson Pearce, Fathomless

______________________________________________________________________________


 

(1)

అం'తరంగం' (౧)

శ్రీశ్రీ ఏ సందర్భంలో ఈ వాక్యాలు వ్రాసారో తెలియదు. అసలిది శ్రీశ్రీదని కూడా తెలియదు గొల్లపూడి మారుతీరావు గారి కాలం లో చదివే వరకూ. చదువుతుంటే పసితనంలో తప్ప కలగని కారణరహితమైన హాయి కలిగింది. మనసులో ఈ చిత్రం మెదిలింది.

యాన్ ఆటో బయోగ్రఫీ ఆఫ్ ఎ బుడగ !


నేనిక్కడ ఎలా ఉన్నానో, ఎక్కడికి పోతున్నానో నాకు తెలీదు. ఊహ తెలిసినప్పట్నుంచీ ఓ ప్రవాహంలో పడి కొట్టుకుపోతూ ఉండడమే తెలుసు.
“నేను” ఉన్నాను అనుకుంటాను తప్ప ఎక్కడున్నాను? ఏం చేస్తున్నాను? ఎందుకు చేస్తున్నాను? లాంటివేమీ తెలీదు. ఆ ఊహా, ధ్యాస లేవు.
ఆలోచన, జ్ఞాపకం, భయం, సుఖం …. ఇలాంటివేమీ లేవు నాలో. జిజ్ఞాస, ప్రశ్న అనే గుణాలు పుట్టేవరకు. అవెలా ఎందుకు పుట్టాయో ఇప్పటికీ తెలీదు. కానీ అవి మొదలైనప్పప్పట్నించీ బతుకు బుద్బుదప్రాయం అయిపొయింది. అయిపొయిందేంటి నా మొహం? బుడగ బతుకు బుద్బుద ప్రాయం కాక ఇంకే ప్రాయం అవుతుంది?

నేనుఉన్నానుపోతున్నాను
ఈ మూడు భావాలూ చాలు ఒక బుడగ జీవితం దుర్భరం అవ్వడానికి.
అవును జీవితం బుడగస్య బుడగః అన్న చలపతి స్వామి మాట నా విషయంలో అక్షరాలా నిజం.

(Note : కొత్త గురువులు, స్వామీజీల కోసం ఎదురు చూసే వీరభక్తశిఖామణులకి దుర్వార్త :– చలపతి స్వామంటే దేశంలో జనాభా కి డైరెక్ట్ ప్రపోర్షన్ లో పెరిగిపోతున్న స్వామీజీల్లో ఎవరూ కాదు. కే. విశ్వనాధ్ గారి శుభోదయంలో హీరో.)

Cogito ergo sum, I think, therefore I am, నేను ఆలోచిస్తున్నాను అందుచే నేను ఉన్నాను — అని రినీ దేకార్త్ (René Descartes)ఒక్కడే కాదు ఓ బుడక్కూడా అనుకోగలదు. ఉన్న తేడా అంతా వ్యక్తీకరణలోనే. ఆయనైతే అమ్మయ్య నేనున్నానన్న మాట అని వీపు చరుచుకోగలడు. (బుడగలకది కుదరదు. చరుచుకుంటే బుడగ ఉండదు కనక.)

దేకార్త్ ముందూ తరవాతా ఎంతమందికీ ఐడియా వచ్చుండదు? ఐడియా రాని వాళ్ళ కన్నా వచ్చినా చెప్పని వాళ్ళే ఎక్కువుంటారు లోకంలో.
(రినీ దేకార్త్ René Descartes,

Refer: http://en.wikipedia.org/wiki/Ren%C3%A9_Descartes <లేక>

నండూరి రామ్మోహన రావు గారి విశ్వదర్శనం)

ఎనీవేస్, నాకా ఐడియా వచ్చింది. అందుకే ఎంత బుడగస్య బుడగః అయినా నేనున్నాను, నేనూ ఉన్నాను అని ధాటీగా చెప్పగలను.
ఉండడం అనే స్థితిని మించిన ఆనందం, ఉండలేకపోవడం అనే ఆలోచనకి మించిన దుఃఖం బుడగలకుండవు. నిజానికి ఆ రెండు స్థితులూ తప్పనిదేదైనా బుడగే.
కొన్ని రకాల బుడగలకి ఈ రెండు స్థితుల మధ్యలో ఇంకా ఏవేవో ఆనందాలుంటాయి(ట).
(మనుషులు అనీ మరో మహత్తర బుడగ జాతి ఉందట. వాళ్ళకీ ఆనందాలు మరీ ఎక్కువట. ఆ ఆనందాలు దూరమైనప్పుడల్లా నమ్మకురా ఇల్లాలు, పిల్లలూ బొమ్మలురా జీవా అనీ, జగమే మాయ బ్రతుకే మాయా అనీ, మనసు గతి ఇంతే మనిషి బ్రతుకింతే అనీ కొందరు పాటలు అని అవి పాడతారుట. అయినా పెద్ద లాభం ఉండదుట ఆ టైపు బుడగలకి.)

అసలు ఉండడం, being, అనే పని ఎంత కష్టమో తెలిస్తే జస్ట్ ఉన్నందుకే ప్రతి బుడక్కీ ఓ లైఫ్ టైం అచీవ్ మెంట్ అవార్డ్ ఇవ్వచ్చు. అంటే, ఒక లైఫ్ టైం గడప గలిగినందుకు ఈ అవార్డ్ అనమాట. అలాంటిది ఆలోచించే బుడక్కి మరెలాంటి అవార్డ్ ఇవ్వాలో? ఐతే, బుడగల్లో లైఫ్ గురించి ఆలోచించడం కన్నా లైఫ్ ని అచీవ్ చెయ్యడానికే ప్రాధాన్యత. ఆలోచించి మాత్రం ఓ బుడగేం చెయ్యగలదు కనక? నా స్టోరీ అంతా విన్నాక మీకే తెలుస్తుంది. అప్పటికీ తెలియకపోతే మీకింకా బుద్బుదత్వ సిద్ధి కలగలేదని అర్ధం.
(బుద్బుదత్వ సిద్ధి అంటే నేనూ ఓ బుడగమాత్రుణ్ణే అనే వినయం, అంతేకానీ అదేదో తాంత్రిక సిద్ధి అనుకునేరు, ఆ పని చెయ్యకండి. ఈ మధ్య మనదేశంలో సిద్ధులకోసం, గుప్తనిధుల కోసం హోమాలు, తంత్రాలూ ఎక్కువైపోయాయిట, టీవీల్లో ప్రవచన కర్తలు నెత్తీ నోరూ బాదుకుని మరీ చెప్తున్నారు)

నేను ఉనికిలోకోచ్చిన చాలాకాలం వరకూ నేను గ్రహించలేదు నేనున్నది ఒక ప్రవాహంలోనని. (నా చుట్టూ ఉన్న బుడగలే నా ప్రపంచం, కొట్టుకుపోవడమే మా జీవితం.) నేను, నేను అని ఇంత ఇదిగా అంటానేగానీ కొట్టుకుపోడంలో ఈ “నేను” ప్రమేయం ఏమన్నా ఉందానని సందేహం రా(లే)దు. (సందేహం వచ్చినా అది తీరే సరికి ఈ దేహం ఉండకపోవచ్చు. పోవచ్చు కాదు ఉండదు, 99.9%)
జీవితం బుడగస్య బుడగః అన్న చలపతి స్వామి మహావాక్యం తెలిసి కొన్ని, తెలియక కొన్ని, తెలిసినా ఆ సత్యం తట్టుకోలేక మర్చిపోయి కొన్ని మొత్తం మీద బుడగలందరం హడావిడిగా, ఆనందంగా కొట్టుకుపోతూ ఉంటాం. కొట్టుకుపోకపొతే కొంపేదో ములిగిపోతున్నంత బిల్డప్ ఇస్తూ ఉంటాం. నిజానికి అదే మా జీవితం, అదేమా సంతోషం. ఐతే దానికప్పుడప్పుడూ బ్రేకులు పడతాయి. ఎలాగంటే —

హాయిగా పోతున్న ఓ బుడగ సడెన్ గా మాయమైపోతుంది. మళ్ళీ కనబడదు. అప్పుడు లోపల ఓ రకమైన అలజడి కలుగుతుంది. అస్సలు బావుండదు ఆ అలజడి. మొదటిసారి నా పక్కనే ఉన్న ఒక బుడగ నా కళ్ళ ముందే అదృశ్యం అయిపోయినప్పుడు ఒక క్షణం ఆశ్చర్య పడ్డా. ఆశ్చర్యం అనే భావం మొదటిసారి అప్పుడే కలిగిందని గుర్తు. అంతలోనే ఆ విషయం వదిలేసి కొట్టుకుపోడంలో బిజీ ఐపోయా..అంతలో మరో బుడగ మాయం. ఈ సారి షాకయ్యా.
ఏమౌతోంది? వీళ్ళెక్కడికి పోయారు? ఎంతకీ రారేం?
ఏం జరిగింది? వూఁ….ఫ్ — ఏం జరుగుతోంది? వూఁ…ఫ్ — ఏం జరగబోతోంది? వూఁ…ఫ్ — నాకు తెలియాలి. తెలిసి త్తీరా…లి.
“అతడు”లో ఎమ్మెస్ నారాయణ పాత్రలా గర్జించాను. (అసలీ పాత్రే పెద్ద బుడగ. కధలో ఎందుకు ఎలా ఎంటరయిందో, ఎలా నిష్క్రమించిందో తెలీదు. Hats off to Trivikram !!!)

నా లాగే ఇతర బుడగలూ గర్జిస్తున్నాయా?ఏమో. అసలు ఆ ధ్యాస ఏ ఒక్క భంగురానికీ ఉన్నట్టు లేదు. నాకు తప్ప.
(మధ్యలో ఈ ఈగో ఒకటి. బుడగలందు పుణ్య బుడగలు వేరయా, అది నేనయా అనుకుంటే కానీ బుడగ మెంటాలిటీకి హాయి ఉండదు)
ఈసారి మూడు బుడగలు ఒక్కుమ్మడిగా మాయం. భయం పుడుతోంది. నేనూ ఇలా మాయమైపోతానేమోనని.
ఎలా ఇక్కడున్నానో తెలియదు. ఎక్కడినుంచో ఇక్కడికి వచ్చానంటే ఏం చెప్తాను? అది తెలిస్తే మళ్ళీ అక్కడికే పోతాం అని సరిపెట్టుకోవచ్చు. ఆ అదృష్టం లేదు.

ఏం చెయ్యను? ఆలోచన అనేది లేకపోతే హాయిగా ఉండేది. నేనెలా వచ్చానో తెలీనట్టే ఈ ఆలోచన ఎందుకొస్తుందో, ఎందుకుంటుందో కూడా తెలీదు.

ఈ బుద్బుదాంతరంగ మధనంలో ఓ పిడకల వేట కూడా ఉందండోయ్.
ఈ అంతర్మధనం నాకేనా ఇతర బుద్బుదములకూ కలదా అనే ధర్మ సందేహం కలిగి అదో సంకటంగా మారింది. ఇదంతా నా స్వంతం, నా స్వయం ప్రతిభ, అనితర సాధ్యం అనిపించి అదేదో మంచి ఇదిగా ఉంది. బుడగలందు పుణ్య బుడగలు వేరయా లాంటి ఫీల్. అదొచ్చినప్పుడల్లా కొంచెం ఉబ్బుతాను. మరీ ఉబ్బితే ఐపోతావ్ అని నాలోపల్నుంచి ఎవరో అరిచినట్టనిపించి ఆ ప్రయత్నం వదిలేస్తా. మధ్య మధ్య ఈ సంకటం తలెత్తుతూ ఉంటుంది. లోపల్నుంచి అరుపు వినబడకపోతే ఇంతే సంగతులు. ఇంతకుముందు అదృశ్యమైన బుడగల బతుకిలాగే తెల్లారిందా? ఏమో? ఈ పిడకల వేట వల్ల ఓ మంచి కూడా జరిగిందనిపిస్తుంది. వేరు వేరుగా కనిపించినా జన్మతః బబుల్సన్నీ ఒకటే అనిపిస్తుంది. ముఖ్యంగా ఉబ్బితబ్బిబ్బవడం వల్లే బుడగలు మాయమైపోతాయని స్ట్రాంగ్ గా అనుకున్నప్పుడు. అందులో బుడగాత్మలన్నిటినీ కలిపే అదృశ్యపరమాత్మ స్ఫురిస్తుంది. మొత్తమ్మీద నా మాత్రం ఆలోచించే బుడగలుండకపోవు అని తేల్చుకున్నా. మరైతే ఏం తెలియనట్టు మూసుక్కుచుటాయేం? ఏమో? అయినా నాకు తెలిసిందంతా నేనందరికీ చెప్పగలుస్తున్నానా ఏం? ఒకవేళ చెప్పినా అవి వింటాయా? పట్టించుకుంటాయా? మరి నా సంగతీ?అసలు తోటి బుడగలేమైనా చెప్తే వినే మర్యాదా, గౌరవం నాకున్నాయా? ఇలా అనుకున్నాక దురహంకారం కాస్త తగ్గింది. ఉబ్బడం కూడా. బబుల్స్ అన్నీ ఒకలాగే ఆలోచిస్తాయి. ఆలోచించాలి. కొంచెం వెనకా ముందూ అంతే.
[[ఉబ్బు లేక ఉలుపు లేక ఊదు లేక శోథము లేక శోఫ లేక శోఫము లేక శ్వయధువు లేక శ్వయనము లేక శ్వయము తగ్గినా బుద్బుదప్రాయత్వం మీద నా అబ్జర్వేషన్స్ బుద్బుదలోకం అంతటికీ తెలియజెయ్యాలని తాపత్రయం కలుగుతుంటుంది మధ్య మధ్య. ఏదో కొత్త విషయం అర్ధమైనప్పుడు, rather అర్ధమైందనిపించినప్పుడు, మరీను.
క్షణ క్షణ గండంగా బతికే ఓ బుడక్కి ఈ తాపత్రయం ఎందుకంటా? ఉన్నట్టుండి బుడగలోకాన్ని మార్చిపారేయ్యాలనా? అనవసర తాపత్రయమే. కానీ ఉంది. ఎలాగో మాయమైపోయే బుడగలకి మీరు మాయమైపోతారు, గుర్తు పెట్టుకోండి అని చెప్పాలా? ఎందుకు? విషయం తెలిసినా తెలీకపోయినా చివరికి మిగిలేది మాయమైపోవడమేగా? అదేదో అజ్ఞానంలోనే జరిగిపోవచ్చుగా? నేనో మహాబుద్బుదాత్మనై పోవాలనా, బుడగజాతి నా అడుగులకి మడుగులొత్తాలనా?లేక బుద్బుదానందాలకి అడ్డుకట్ట వెయ్యాలనా, వాళ్ళందర్నీ నా అవసరార్ధం మానిప్యులేట్ చేయ్యాలనా? ఎందుకు నాకీ తాపత్రయం? ఇది కూడా బుడగలన్నిటికీ కామన్ ట్రెయిట్ అయుండచ్చు. బుద్బుదత్వమే, కానీ enlightened అండ్ exalted బుద్బుదత్వం ]]
ఇన్ని విషయాలు నాకెలా తెలిసిపోతాయో? తెలియడం అనొకటుంటుందా బుడగల్లో? నాలోని తెలుసుకునే గుణం, ఇకపైన తెలివి అంటా, ఇదో స్పెషల్ క్వాలిటీ ఏమో? నేనొ గొప్ప బుడగనేమో అనిపిస్తుంది ఒకోసారి. ఈ తెలివిని ఉపయోగించి బుడగలు మాయం అవడం వెనకున్న రహస్యం తెలుసుకుంటే? అసలు బుడగలెలా వస్తాయో కూడా తెలుసుకోవాలి.
అదేదో సినిమాలో రాజేంద్ర ప్రసాద్ లాగ “నేనే తెలివైనవాణ్ణిగదా, ఆలోచిస్తా” అనుకుంటూ ఈ తాలూకూ ఆలోచనల్లో కొట్టుకుపోతూనే చుట్టూ చూసాను. ప్రవాహానికి ఇరు పక్కలా బుడగల్లాంటివి కాకుండా ఇంకా ఎమేమిటో వింత వింత ఆకారాలు, రంగులు,కదలికలు, శబ్దాలు.. నా తోటి బుడగలు ఎక్కడికి పోతున్నాయి. ఈ కొత్త వింత వస్తువులు ఎలా వస్తున్నాయి?

బుర్ర తిరుగుతోంది.
ఇంతలోనే ప్రవాహంలో ఏదో మార్పు. కొంచెం హాయి, ఆహ్లాదం, అంతలో కాస్త భయం, ఆందోళన, ఆత్రుత …. అవేంటో ఎలా కలుగుతాయోగానీ కలిగాయి.
అంతలోనే చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచం చూస్తూ ఉంటే ఎందుకో తెలియని ఆనందం, ఎప్పటికీ ఇక్కడే ఉండిపోవాలనే ఆత్రుత, లోపల ఏంటో తెలియని ఒక ఆందోళన, …. అన్నీ ఒకసారే.
ఇంతలో నా పక్కనే, నన్నంటుకుంటూ, నాతో పాటే కొట్టుకుపోతూ మరో బుడగ. కొంచెం ధైర్యం వచ్చింది. వచ్చిందా? ఏమో. భయం తగ్గింది అంటే కరెక్టేమో. నిజానికి ఇందాక చెప్పిన మూడు అంతు తెలియని భావాల జోరు, హోరు తగ్గినట్టు ఉంది. వాటిలో అవి బాలెన్స్ అయినట్టు ఉంది. నా లోపల ఒక రకమైన ఈక్విలిబ్రియం ఏర్పడినట్టు
(నిజానికి ప్రవాహం ఒడిదుడుకులు లేకుండా, కొండలమీంచి దూక్కుండా, లోయల్లో ఒరుసుకుంటూ పోకుండా ఉండడం ఈ ఈక్విలిబ్రియానికి ఆధారం అని తరవాత్తెలిసింది.)
ఆ కొత్త బుడగా, నేనూ. ఇద్దరం కలిసి అలా కొట్టుకుపోతున్నాం. ఇలా కలిసికోట్టుకుపోవడం ఆ బుడగకీ నచ్చినట్టుంది. దానికీ భయం తగ్గి ఉంటుంది. కాదు కాదు.దానిలోనూ ఈక్విలిబ్రియం వచ్చినట్టుంది. ఇద్దరం చుట్టూ ఉన్న, జరుగుతున్న విషయాలు మర్చిపోయాం. మర్చిపోయాం అనుకుంటున్నానా? నిజంగానే మర్చిపోయానా? ఏమో. ఈ లోపులో మా ఇద్దర్నీ తగులుతూ, మాతో పాటే కొట్టుకుపోతూ మరో చిన్న బుడగ. ఈ సామూహిక ప్రయాణం బావుంది. అలా ఎంత దూరం వెళ్ళామో కలిసి.
మధ్య మధ్య మాయమైపోయిన బుడగలు గుర్తొస్తున్నాయి. ఏమై పోయుంటాయవి? అవేవీ ఇలా కల్సి ప్రయాణించడం ఎంజాయ్ చేసుండవు పాపం.
అవునూ ఇప్పుడు మూడు బుడగలం కలిసి హాయిగా కొట్టుకుపోతున్నాం, మేం కూడా ఇలా మాయమైపోంగదా? ఈ థాట్ రాగానే ఒక్క క్షణం ఒళ్ళు జలదరించింది? ఎందుకు? ఏమో?
ఇంకొంత దూరం ప్రయాణం. మాక్కొంచెం ముందుగా కొట్టుకుపోతూ ఓ బుడగ జంట కనబడింది. అలా చూస్తున్నా వాటిని. ఇలా కలిసి ప్రయాణించే బుడగలు ఇంకా ఉంటాయన్నమాట.

మా లాగే అవీ ఒక రకమైన తృప్తితో కొట్టుకుపోతూ ఉండొచ్చు అనే భావం కలిగి ఇంకొంచెం సంతోషం కలిగింది.
చాల సేపు ఆ జంట, మా గుంపు పక్క పక్క నే ప్రయాణించాము. అప్పుడే గమనించా. ప్రవాహం పక్కనే కనిపిస్తున్న వింత ఆకుపచ్చ ఆకారాల్లో ఒకటి ప్రవాహం మధ్య వరకూ అడ్డుపడి ఉంది. మా పక్కనే ఉన్న బుడగల జంట దాని వైపే వెళ్తోంది. వెళ్లి దానికి గుద్దుకుంది. అంతే రెండిట్లో ఒక బుడగ “టప్” అని మాయమైపోయింది. రెండో బుడగ ముందుకి సాగింది. కానీ వణుకుతూ పోతున్నట్టు అనిపించింది. కొంత దూరంలోనే అదీ “టప్” మని మాయం. మరీ దగ్గరగా ఉందేమో ఆ మాయం అవడంలో దానిలోంచి చిన్న చిన్న చుక్కల్లా ఉన్నాయి అవేమిటో చుట్టూ ఎగిరి ప్రవాహంలో పడిపోయాయి. అందులో “కలిసిపోయాయి”. కలిసిపోయాయా? అంటే? ఏమో? అసలీ ప్రవాహం ఏమిటో తెలియదు. అందులో ఈ బుడగలు ఎలా వచ్చాయో అంతకన్నా తెలియదు. మాయం అయిపోయినప్పుడు ఎక్కడికి పోతున్నాయో తెలియదు.ఇప్పుడు ఇంత దగ్గర్నుంచి చూసాక అనిపిస్తోంది. బుడగ ప్రవాహంలో కలిసిపోవడమేనేమో ఈ మాయం. ఒళ్ళు గగుర్పొడిచింది. ఒళ్లా అదేమిటి? ఇదో కొత్త ఆలోచన వస్తోంది.నేను బుడగని అని నాకెలా తెలిసిందో తెలిసింది. నా ఆకారం, చుట్టూ పక్కల ఉన్న ఇతర ఆకారాలు చూస్తుంటే నాలంటివి కొన్ని, నాలాంటివి కానివి కొన్ని కనిపిస్తుంటే నాలో ఉన్న ఏదో నాకు చెప్తోంది. ఇది నేను, ఇది నేను అని. నేను అనే ఫీలింగ్ భలే వింతగా ఉంది. ఐతే అదొక్కటే కాదు నేను కానిది కూడా ఉంది.

అది మరో బుడగ కావచ్చు, చుట్టూ ఉన్న వింత ఆకారాలు కావచ్చు, ఈ ప్రవాహం కావచ్చు.

నేను, నేను కానివి కొన్ని( అందులో మళ్ళీ రకరకాలు),

ఇవన్నీ ఉంటున్న మరో మరోటి, అంటే ఈ ప్రవాహం,

ఈ ప్రవాహం కూడా ఉంటున్న ఒక శూన్యం (?),
ఉన్న వాటిలో కొన్ని మాయమైపోవడం, తనంతట తను మాయమైపోయేది ఒకటి, దేనికో గుద్దుకుని మాయమైపోయేదొకటి,
ఉండడం, ఉండకపోవడం,…..
ఏంటిదంతా?

ఏమైతేనేం ఈ నా థాట్స్ అన్నీ నా పక్కనున్న పెద్ద బుడక్కీ, చిన్న బుడక్కీ చెప్పాలనిపిస్తోంది.
నాలో ఉన్న భావాలు వాళ్ళలోనూ కలగాలని, అవి నానుంచే వాళ్ళకి కలగాలనీ … ఏంటో, లోపల ఏదో కదుల్తున్నట్టు, ఏదో, ఏదో, ఏదో ….
అయితే వాళ్ళెం పట్టనట్టు ఉన్నారు. వాళ్ళకీ నాలాగే అనిపిస్తూ ఉండచ్చు, వాళ్ళకీ తమ భావాలని నాకు పంపడం ఎలాగో తెలియక అలజడి పడుతూ ఉన్నారేమో? ఏమో.

ప్రవాహం ముందుకి పోతోంది. ఆలోచనలు ఆపి మళ్ళీ చుట్టూ ప్రపంచాన్ని చూస్తున్నా.
అప్పుడే ఒకటి జరిగింది.

నా ఆలోచనలని, నా జీవితాన్నీ మలుపు తిప్పిన సంఘటన.
నా బుద్బుదత్వంలో శాశ్వతత్వం ఉందనిపింపజేసే ఘటన.

పై నుంచి ఒకటేదో ప్రవాహంలో “టప్” అని పడింది. ఆ పడినప్పుడు ఇందాక బుడగ పగిలిపోయినప్పుడు ఎగిరిన చిన్న నలకల్లాంటివి ప్రవాహంలోంచి ఎగిరి మళ్ళీ అందులో పడిపోయాయి. ఆశ్చర్యం. ఓ కొత్త బుడగ ప్రత్యక్షం. అరె ఎలా జరిగిందిది? నేనూ ఇలాగే ప్రత్యక్షమయ్యానా? నాలాగే బుడగలన్నీ ఇలా ప్రత్యక్షం అవుతాయా? భలే. కొత్త బుడగ మా వెనకే వస్తోంది.

నా ఆలోచన పెరిగింది. ప్రవాహంలో ఏదో పడితే బుడగలు పుట్టును అని సిద్ధాంతం ఒకటి తయారయింది బుద్బుద మస్తిష్కంలో.

నా అబ్జర్వేషన్స్, rather questions, ఇలా ఉన్నాయి –
పైనుంచి అదేదో పడినప్పుడు ఎగిసిన చుక్కలు ప్రవాహంలో కలిసిపోయాయి.
అంటే ప్రవాహంలో ఉన్న పదార్ధం, పై నుంచి పడిన పదార్ధం ఒకటేనా?
అదేదో పడడంవలన ఒక ఆకారం, నేనే, ఎందుకు ఏర్పడాలి?
అంటే ఆ పడే దాంట్లో నేను ఆల్రెడీ ఉన్నానా?

అంతులేని ప్రశ్నలు. జవాబులేని ప్రశ్నలు.

చివరికి-
పైనున్న పదార్ధం కిందున్న అదే పదార్ధంలో పడినప్పుడు బుడగలు పుట్టును, నా థియరీని కొంచెం మోడిఫై చేశా.
ఇది కొంచెం బావుంది. ఇందాకటి ఆలోచన కన్నా. అంతా తెలిసిపోయినట్టుంది. బుడగలే కాదు ఇతర ఆకారాలకీ ఇలాంటి కారణమే ఏదో ఉంటుంది.

ఇంకో రకం పదార్ధం పైనుంచి కింద ఉన్న అలాంటి పదార్ధంలో పడితే ఫలానా ఆకారం ఏర్పడును. ప్రతి ఆకారానికీ ఇదే థియరీ.
మిగిలిపోయిన మిస్టరీ ఏంటంటే పైనున్న పదార్ధం ఎప్పుడు పడుతుందో తెలియదు, కిందున్న పదార్ధం, అదే ప్రవాహం, ఎక్కడికి పోతుందో అసలే తెలియదు.
తెలుసుకోవాలా? తెలుసుకోగలనా? ఒక బుడగ జీవితకాలం సరిపోతుందా?
రెండు పదార్ధాలూ ఒకటే అయితే, అందులోంచి పుట్టిన బుడగలో కూడా అదే పదార్ధం ఉండాలిగా. వేరే ఉంటుందా?
ఆకారాన్ని కలిగించే ఒకానొక విషయం ఏదో అందులో ఉండుంటుంది. అదేంటో తెలుసుకోవాలి.
ఇంతలో మళ్ళీ పీడ కల. తెలుసుకునేలోపు నేను మాయమైపోతే? ఏదైనా అడ్డుపడి దానికి గుద్దుకుని “టప్”అని పెలిపోతే?
ఏముంది? ప్రవాహంలో కలిసిపోతాను. అప్పుడు ప్రవాహంలో ఏముందో? ఎక్కడికెళ్తోందో తెలుస్తుందేమో? వామ్మో ! నా వల్లకాదు. బుద్బుదప్రాయమైనా ఈ బుడగ జీవితంలో ఉన్న హాయి ప్రవాహంలో ఉంటుందా? ఐ డోంట్ థింక్ సో.
అరె పైనుంచి ఇందాకటిలాగే ప్రవాహంలాంటి పదార్ధం పడుతోంది. ఇంకో బుడగ ఏర్పడుతుంది. ఈ సారి జాగ్రత్తగా చూడాలి. చూసాను. ఆ పదార్ధం ప్రవాహంలో పడలేదు. మా వెనక వస్తున్న కొత్త బుడగ మీద పడింది.

“టప్”, చుక్కలు,మాయం.

ఓర్నాయనోయ్. ఇంత భయంకరమా ఈ బుడగత్వము? పైనుంచి అదేదో నా పక్కనున్న బుడగల మీదా పడితే? నా మీదే పడితే?

ఇప్పుడు బుడగల సృష్టి క్రమం మీద నేను తయారు చేసిన థియరీ ఏం కాను?హడిలిపోతున్నా! నా తర్వాత వచ్చిన బుడగ నా కంటే ముందే టప్పుమంది. నా పనే నయం.

ఓ పక్క ఏ చుక్క ఎప్పుడు మీద పడుతుందో అని హడలు, మరో పక్క విషయం తెలుసుకోమని దొలుస్తోన్న పురుగు.
ఏదో మీద పడి పుట్టి మునిగే వరకూ ఏదో ఒకటి చెయ్యలిగా. పురుగుకే తల వొంచా.

చుక్క ప్రవాహంలో పడితే బుడగ, చుక్క బుడగ మీద పడితే నో మోర్ బుడగ. ఓ మై గాడ్!
హాఁ! ఏమన్నాను? గాడ్?

G.. O.. D, గాడ్ ?

G for Generation
O for Operation
D for Destruction …….. ఇంతేనా ?
ఇంతేనా అంటే బుడగ వరకూ ఇంతే.
పుట్టడం, కొట్టుకుపోడం, పేలిపోడం.
బుడక్కి ముందూ, బుడగ తరువాత మాత్రం ఏదో ఉంది. పేలిపోయాక్కానీ అదేంటో తెలియదు. ఐ మీన్, బహుశః.

పైనుంచి చుక్క పడడం మిస్టరీ. ఎప్పుడు పడుతుందో తెలీదు.
కిందున్న ప్రవాహం మరో మిస్టరీ. ఎక్కడికి పోతుందో తెలీదు.
మధ్యలో బుడగ మాత్రం హిస్టరీ.
(రెండు మిస్టరీల మధ్య ఉండేదాన్నే హిస్టరీ అనవచ్చును అని మరో కంక్లూషన్.పుట్టుటయు నిజము, పోవుటయు నిజమూ, నట్ట నడిమీ పని నాటకమని అన్నమయ్య వాచ ; వరల్డ్ ఈజ్ ఎ స్టేజంటూ షేక్స్పియర్ ఉవాచ)

రెండు “తప్పు”ల, (అంటే ఇద్దరు కలిసి చేసిన ఓకే తప్పుని రెండు తప్పుల కింద లెక్కేస్తే అది కరెక్టే; సారీ ;-), for being a bit naughty, ఎంత బుడగైనా లైఫ్ లో కొంత ఫన్ కోరుకుంటుంది కదా)

రెండు “టప్పు”ల మధ్య బుడగ జీవితం నాటకమా, ఇదంతా ఒక డ్రామా స్టేజీయా, రెండు మిస్టరీల మధ్య నేనో హిస్టరీనా?
అసలు నేనున్నానా, లేనా? నా అస్తిత్వంలో నా ప్రమేయం లేదా? వామ్మోవ్
అయితే పైనుండే చుక్కవ్వాలి, లేతే కిందున్న ప్రవాహం కావాలి, అప్పుడే నీకు శాశ్వతత్వము బుడగోత్తమా! అంటూ ఓ అశరీరవాణి హోరు మొదలైంది. ఎక్కణ్ణుంచో తెలీదు. ఇదెక్కడి గోలో?
పై చుక్క తను పడే వరకూ కనబడదు, ఎట్టి పరిస్థితిలోనూమాట్లాడదు.
కింద ప్రవాహం ఆగదు, మనక్కావాల్సినట్టు చస్తే పోదు. (ఇండియాలో చట్టంలా “తన పని” తను చేసుకుపోతూ ఉంటుంది.)
మధ్యలో ఈ అశరీరవాణి ఎక్కడ్నుంచి వచ్చిందిరా బుడగ్గా?
అశరీరవాణికి ఎలా తెలుసో ఈ విషయం. కానీ చెప్పింది. దానికేం చెప్పడం చెప్పేస్తుంది. చెప్పేవాడికి అడిగేవాడు లోకువనే సామెత ఊరికే వచ్చిందా? (స్వామీజీలు, గురూజీలు, యంత్రాలూ కవచాలిచ్చేవాళ్ళూ, యజ్ఞయాగాలు చేసేసేవాళ్ళూ, నెంబర్లతో, పేరుమార్పుల్తో, వాస్తుతో బ్రహ్మ కష్టపడి రాసిన రాతల్ని చేరిపేస్తున్నవాళ్ళని చూస్తే తెలీట్లా?)

బుడగలన్నీ ఆశాజీవులు కనక, ఎంత ఆలోచనా పరుణ్ణయినా బుడగనే కనక, చివరికి ఇలా సరిపెట్టున్నాను –
“టప్” అనే లోపు మామూలుగా(అంటే హాయిగా అని అర్ధం చేసుకోవలెను) కొట్టుకుపోవచ్చు. అంతకన్నా ఈ బుడగ జీవితానికి కావాల్సిందేముంది? ఓ బుడగ కోరుకోదగ్గది మాత్రం ఏముంది? సాధించగల్చినప్పుడు కోరుకోవచ్చు గానీ …. ప్చ్! ఆలోచన అనవసరం.
తన్నుకున్నా పైనున్న శూన్యంలో ఏముందో తెలీదు. గింజుకున్నా కిందున్న ప్రవాహాన్ని మళ్ళించలేను.
పై చుక్కనో, కింద ప్రవాహాన్నో ప్రార్ధించి, పూజించి తరించడం తప్ప ఒక బుడగగా ఏం చెయ్యలేను.
అప్పట్నుంచీ పై నుంచి పడే చుక్కని నా మీద పడవద్దని, ప్రవాహాన్ని నాకేమి ఇతర ఆకారాలు తగలకుండా చూడమనీ ప్రార్ధించడం మొదలెట్టాను. ఆనందంగా కొట్టుకుపోతున్నా .
నా ప్రార్ధన ఫలించింది. అలా అనుకున్నా అంటే బెటర్.
ఏదో నెత్తి మీద పడే వరకూ ప్రార్ధన ఫలించినట్టు లెక్క, పడితే ప్రార్ధన సరిపోలేదని సరిపెట్టేసుకోడం.
ప్రార్ధన వల్ల పడడం ఆగిందా లేక పడే వరకూ చేసిన ప్రార్ధన నా point of attention ని మరిపించిందా? I decided not to know that.

పై చుక్క, ప్రవాహం వీళ్ళే దేవుళ్ళు. దేవుళ్ళు బుడగల్ని చల్లగా చూస్తారు. మంచి బుడగల్ని మరీ చల్లగా చూస్తారు. చిరంజీవుల్ని చేస్తారు. నేను మంచి బుడగని………. ఇదే నాకు నచ్చిన ఆలోచన విధానం. అందరూ ఇలాగే ఆలోచిస్తే పుడమి బుడగ మీద chaos తగ్గుతుందేమో. ఫిలాసఫీ, సంపూర్ణ శరణాగతి బుడగలకీ ఉంటాయా అనిపిస్తోందా? బుడగలం కాబట్టే ఆ రెండూ కావాలి అని బుడగ బుర్రకి అర్ధం కాలేదనమాట. నాకర్ధం అయిన (అయిందనుకున్న) ఈ విషయాలన్నీ ప్రపంచంలో, అదేనండీ ప్రవాహంలో, ఉన్న అన్ని బుడగలకీ వివరించి వాటిని నాలాంటి భక్తబుడగలుగా మార్చెయ్యాలని ఒకటే తపన. నన్నుచూసి కొన్ని బుడగలు మారాయని కూడా అనుమానం. మారని వాటిని పట్టి పల్లర్చాలనే కసి కూడా.
ప్చ్! బుడగత్వం.

నా చిన్ని బుడగకి శ్రీ రామ రక్షా, నెత్తిన ఏదో పడుటే శిక్షా
కొట్టుకుపోవుట దేవుడి లీల, బుడగ బతుకులో ఆగని గోల,
“టప్పు”కు ముందు బుడగ వుండదు
“టప్పు” తరువాత బుడగ వుండదు
టప్పులు లేక బుడగలు లేవు, బుడగల కోసం టప్పులాగవు
నా చిన్ని బుడగకి శ్రీ రామ రక్షా, నెత్తిన ఏదో పడుటే శిక్షా……

ఇలా భజన చేస్తూ కొట్టుకుపోతున్నా (న్నాం). నా ఉద్దేశం అన్ని బుడగలూ ఇలాగే కొట్టుకుపోతాయని. “టప్” అనే వరకూ.

ఇంతలో ప్రవాహంలో ఏదో పెద్ద మార్పు, సడెన్ గా చుట్టూ లక్షలాది బుడగలు అన్నీ మావైపే వచ్చేస్తున్నాయి. మీదడి పోతున్నాయి. చుట్టూ “టప్” శబ్దాలు మార్మోగిపోతున్నాయి. బుడగలందరం హాహాకారాలు చేస్తున్నాం. వేగంగా కొట్టుకుపోతున్నాం. ఎక్కడికో పాతాళానికి పడిపోతున్నట్టు ప్రవాహం లాగేస్తోంది. పైనుంచి ఏదో శక్తి తోసేస్తోంది. దేవుళ్ళిద్దరికీ ఏదో కోపం వచ్చేసినట్టుంది. బుడగల్ని నాశనం చేసేస్తున్నారు. నన్నంటి పెట్టుకు వచ్చిన బుడగలు మిగిలిన వాటిలో కలిసిపోయాయో, పగిలిపోయాయో … అర్ధమైపోయింది. నాకూ “టప్”మనే టైమోచ్చేసిందని, అనేయ్యాలని, అనేస్తున్నాననీ….
“టప్”
అంతే ఆ పైన నాకేం తెలియదు. “టప్” అన్న టైములో కనబడిన దృశ్యం తప్ప –

అదే, ప్రవాహం ప్రళయంగా మారిన చోట కోట్లాది కొత్త బుడగలు. ఎక్కడికో కొట్టుకుపోతూ కోట్లాది “కొత్త” బుడగలు. ప్రవాహం ఇంతకు ముందు లాగే తన పని తను చేసుకు పోతోంది. చట్టం లాగా. కానీ ప్రవాహం చుట్టూ ఉన్న సీనరీ మాత్రం మారిపోయింది. ముందు నేను చూసిన దానికన్నా భిన్నంగా ఉంది. ఆకారం, రంగు, శబ్దం అన్నీ తేడాగా ఉన్నాయి. ఈ కొత్త ప్రవాహంలో కొత్త సీనరీల మధ్యలో బుడగస్య బుడగ జీవితంలో ఏమైనా మార్పుంటుందా?ఏమో. ఉండదేమో? మారినట్టనిపించినా మారదేమో. ఆ కొత్త బుడగలకే తెలియాలి.

ఏదేమైనా బుడగై పుట్టాక “టప్పు”లు తప్పవు అనుకుంటూ టప్పుమని పగిలి సన్నటి తుప్పరయిపోయి ప్రవాహంలో పడిపోయా. మళ్ళీ బుడగయ్యానో, లేదో తెలుసుకునే అవకాశం లేదు.

అవుతాననే ఆశ, అందుకు అవకాశం ఉందనే నమ్మకం – వీటితోనే హాయిగా పేలిపోయా
మళ్ళీ బుడగత్వపు భయాలూ, ప్రమాదాలూ, అనిశ్చితీ – వీటితోనే భయం భయంగా పేలిపోయా
బుడగగానో, ప్రవాహం గానో, ఈ రెండిటికీ అతీతమైన ఇంకేదో అదృశ్య శక్తిగానో ఉంటూనే ఉంటానని తెలిసి పేలిపోయా
ఉండడం ఒక్కటే నా స్వభావం అనీ, ఉండకపోవడం అనేది నాలో లేనేలేదని, నా చేత కాదని తెలుసుకుని ధైర్యంగా పేలిపోయా

అలలు, అలలు, అలలు,— ఓ కార్టూన్, అరచేత్తో సూర్యోదయాన్ని ఆపడం, etc, etc.


పై పెద్దమనిషిని సానుభూతితో అర్ధం చేసుకోండి, పాపం. గాంధీ , నెహ్రూల బాటలో నడుస్తున్నానని కూడా చెప్పారీయన. ఒక అనుమానం ఏమిటంటే, గాంధీ గారు 70 ఏళ్ల వయసులో చేసిన వివాదాస్పద ప్రయోగాలు, నెహ్రూ గారి పై వచ్చిన మనకంతగా నచ్చని కధలూ సీరియస్ గా తీసుకుని ఫాలో అయిపోతున్నాడా ఈయన? అని.

బ్లాగు తెరిచినంత తేలికా రాయడం ?

అల్లసాని వారి అల్లిక జిగి బిగి,

ముక్కుతిమ్మనార్యు ముద్దుపలుకు,

పాండురంగ విభుని పదగుంభనమును,

కాక, మాను రాయ నీకే తగురా

– అన్నట్టు ఏం వ్రాయాలో తెలీక దగ్గరలో మానులేంలేక కుర్చీకేసి , అదీ మామూలు కుర్చీ కాదు ఆఫీసు

కుర్చీ , వీపు రాసుకుంటూ ఇంతమంది ఇంత బాగా రాసేవాళ్ళుండగా నేనెందుకు ఇందులో దిగానా

అనుకుంటుండగా అంతలో అంతరాత్మ ప్రబోధం తివిరి ఇసుమున తైలంబు తీయవచ్చు అని. సరే ఎందుకు

చెప్తోందో అంతరాత్మ, ఎన్ని సినిమాల్లో ఎంతమంది చెడిపోలేదు , ఎన్ని అద్దాలు అనవసరంగా

పగిలిపోలేదు దీని మాట వినక అనుకుని, అదీ కాక బుర్రలో ఉన్నది ఎలాగో ఇసకే కనక తైలం తప్పక

వస్తుందనిపించి , ముందు ఏదైనా సబ్జెక్ట్ చూసుకుందామని ప్రయత్నం మొదలుపెట్టా. అన్ని సబ్జెక్ట్లూ

థీములూ – స్తోత్రాలూ సుభాషితాలతో మొదలై స్ట్రింగ్ థియరీ వరకూ కవర్ అయిపోయాయి. తిట్టే నోరూ

తిరిగే కాలూ లాగే రాసే పెన్నూ టైప్ చేసే వేళ్ళూ కూడా ఊరుకోవు కనక ఏదో ఒకటి, నోటికొచ్చిన వాగుడూ

చేతికొచ్చిన రాతలూ బ్లాగులో దింపేద్దాం అనుకుని ఇదిగో ఇలా ……. ఎందుకో టామ్ సాయర్ కధలో  ఓ అమాయకప్పిల్లికి  టామ్ తన దగ్గు మందు పోసే ఘట్టం మాటి మాటికీ గుర్తొచ్చింది. అసలే ఎలా రాయాలో ఎం రాయాలో

తెలియక ఏడుస్తుంటే ఈ పిల్లి శకునం ఏంట్రా అనుకోకుండా అదే సబ్జక్ట్ తీసుకు రాయడం మొదలెట్టా.  టామ్, పోలీ పెద్దమ్మ ఇచ్చిన మందు తను వేసుకోకుండా గోడ కున్న పగుళ్ళలో పోసేస్తూ ఉంటే పోలీ

పెద్దమ్మ పెంపుడు పిల్లి, పీటర్, అక్కడికొస్తుంది. ఒరిజినల్ చదవడంలోని మజా నేనెలా

అనువదించగలను? ఒరిజినలే చదవండి. ఒకసారి బాల్యంలోకి వెళ్ళొచ్చినట్టు కూడా ఉంటుంది.

– One day Tom was in the act of dosing the crack when his aunt’s yellow cat came along, purring, eying the teaspoon avariciously, and begging for a taste. Tom said: “Don’t ask for it unless you want it, Peter.” But Peter signified that he did want it. “You better make sure.” Peter was sure. “Now you’ve asked for it, and I’ll give it to you, because there ain’t anything mean about me; but if you find you don’t like it, you mustn’t blame anybody but your own self.” Peter was agreeable. So Tom pried his mouth open and poured down the Pain-killer. Peter sprang a couple of yards in the air, and then delivered a war-whoop and set off round and round the room, banging against furniture, upsetting flower-pots, and making general havoc. Next he rose on his hind feet and pranced around, in a frenzy of enjoyment, with his head over his shoulder and his voice proclaiming his unappeasable happiness. Then he went tearing around the house again spreading chaos and destruction in his path. Aunt Polly entered in time to see him throw a few double summersets, deliver a final mighty hurrah, and sail through the open window, carrying the rest of the flower-pots with him. The old lady stood petrified with astonishment, peering over her glasses; Tom lay on the floor expiring with laughter. “Tom, what on earth ails that cat?” “I don’t know, aunt,” gasped the boy. “Why, I never see anything like it. What did make him act so?” “Deed I don’t know, Aunt Polly; cats always act so when they’re having a good time.”

(మార్క్ ట్వైన్ ఒరిజినల్ కన్నా నండూరి రామ్మోహన్రావు గారి ట్రాన్స్ లేషన్ మరీ అందంగా ఉంటుంది, టరమ్స్ & కండిషన్స్ అప్లై. మనలో బాల్యం ఆవిరైపోకుండా ఉండాలి.)

ఇదెందుకు వ్రాయాలనిపించిందో అర్ధమైంది. అది తరువాత. సూర్యోదయం ఆపడం ఎలాగా తెలుసుకుందామని కనక ఈ పోస్ట్ చదువుతుంటే ముందుగా ఓ కమర్షియల్

బ్రేక్.  Buy one, get one free. అరచేత్తో సూర్యోదయం ఆపడం తో పాటు నా సొంత డబ్బా ఉచితం.

అసలు వీడెందుకు వ్రాయాలి, వ్రాసెను బో నేనెందుకు చదవాలి అనిపిస్తే ఈ క్రింది కారణాల వలన  –

పువ్వులెందుకు పూస్తాయో, సూరీడు వెలుగెందుకిస్తాడో,

నదులెందుకు ప్రవహిస్తాయో, అప్పారావు అప్పులెందుకు చేస్తాడో,

ఆర్ జీ వి ఈ మధ్య సినిమాలెందుకు తీస్తున్నాడో

చట్టం ఎందుకు ‘ఎంచక్కా’ తన పని తాను చేసుకుపోతూ ఉంటుందో

– అందుకే

( ఆర్ జీ వి అన్నాను కదాని ఆయనొక్కడే కాదు ఇంకా చాలామంది ఉంటారు ఆ కేటగిరీలో, ఆర్ జీ వి

అంటే ట్రెండీ గా ఉంటుందనీ …)

నీటిలో చేప నిశ్శబ్దంగా ఉంటె, గాల్లో ఎగిరే పక్షి పాట పాడుతుందిట, నేలపై తిరిగే జంతువు సందడి

చేస్తుందిట. మనిషిలో మూడూ ఉన్నాయిట. ఇది రవీంద్రనాధ్ ఠాగూర్ వాక్యం – STRAY BIRDS లో.

ఆయన నాయిస్ అన్నాడు. నాయిస్ పదానికి డిక్షనరీలో  ౘప్పుడు, శబ్దము, సందడి, ధ్వని, సద్దు,

confused sound, din, cry, outcry, clamour, uproar, hubbub, tumult, fuss, bustle ఇన్ని

అర్ధాలున్నాయి. జంతువుల్లో అనవసరంగా అరిచేవేమీ లేవు. జిమ్ కార్బెట్, కెనెత్ ఆండర్సన్ , డేవిడ్

అటెన్ బరో నడిగినా, వాళ్ళకున్న అనుభవజ్ఞానంలేని ఆర్డినరీ వైల్డ్ లైఫ్ లవర్నడిగినా చెప్పేస్తాడు

జంతువులకి అనవసర వాచాలత్వం లేదని. మరి విశ్వకవి జంతువులకెందుకు నాయిస్ అనే పదం

వాడాడు? నే చూసిన పుస్తకం లో టైపో ఎర్రర్ అయ్యుంటుంది , ప్రకృతిప్రేమికుడైన రవీంద్రుడు ఖచ్చితం గా

జంతువులకి గందరగోళం ఆపాదించడు అనిపించి దాన్ని సందడి అని ఫిక్స్ చేసేసుకున్నా. ఐతే ఈ

వాక్యంలో ఠాగూర్ దృష్టి మెయిన్ గా మనిషి మీదే కనక, మనిషికి నాయిస్ పదం కూడా పూర్తిగా

సరిపోదు కనక, అర్ధం చేసుకునేవాళ్ళు జంతువులకో అర్ధంలో, మనుషులకో అర్ధంలో నాయిస్ ని

అన్వయించుకుంటారనుకుని ఆయన ఆ పదం వేసి ఉంటాడు. మనిషి ఇన్ ఫ్రా సోనిక్ టు అల్ట్రా సోనిక్ త్రూ

టు ఆడిబుల్ ఫ్రీక్వెన్సీ లన్నిటిలో చప్పుడు చెయ్యగలడు. వినేటప్పుడు మాత్రం ఇది వర్తించదు.

ఎదుటివాడి ఫ్రీక్వెన్సీ , వేవ్ లెంగ్తూ పట్టుకోలేకపోవడమే నరజాతి చరిత్ర సమస్తం పరపీడన పరాయణత్వం

కావడానికి ఒకానొక ప్రధాన కారణం అంటే తప్పవుతుందా? అన్ని ఫ్రీక్వెన్సీలూ వినాలంటే చెవులు

పట్టుకెళ్ళి మనసుకి తగిలించాలి. మనసు మూగాడే కానీ బాసున్డది దానికి, చెవులుండే మనసుకే

ఇనిపిస్తుండా ఇది ….(ఆత్రేయ పాట, అక్కినేని నోట అనగానే ఈ ట్రాన్స్ లిటరేషన్ టూలుక్కూడా

కిక్కెక్కిందో ఏంటో) మనసు మూగదేగానీ బాసుండది దానికి, చెవులుండే మనసుకే ఇనిపిస్తుందా ఇది….

మనసుతో వినడం మొదలెట్టినప్పుడే మనిషికి పరిపక్వత వస్తుంది. ప్రపంచాన్ని సానుభూతితో అర్ధం

చేసుకోవడం అలావాటౌతుంది.  కవులకిలాంటివి అందరికంటే ముందుగా ఎలా తెలిసిపోతాయో ? అని

నాలాంటివాడు అనుకోకుండా ద్రష్ట అనే పేరు కూడా ఉందిట కవికి. కనబడకుండా వినిపించేవాడు కవి అని

వెలుగు నీడల్లో అక్కినేని నాగేశ్వరరావు డైలాగు. మరి ద్రష్ట ఎలా అయ్యాడూ అనుకుంటూ –

కనబడనిది కని

వినబడనిది విని

తడబడక వల్లించు

వాడుఇలను కవిరా, కుమతీ …..

అని నాకు నేనే ఎక్స్ ప్లనేషన్ ఇచ్చుకున్నాక అర్ధమయింది కవులు ద్రష్టలెలా అయ్యారో. ఏదైనా సరే ఎవరి

పుర్రెలో పుట్టిన బుద్ధి వాళ్లకి బాగా అర్ధం అవుతుంది. ద్రష్టగా సత్యాన్ని గుర్తిస్తే, కవిగా ఆ సత్యాన్ని

అందంగా, ఆవేశంగా, అందరి తరఫునా చెప్తాడు కవి. భావం ఉన్నా భాషలోకి మార్చలేక కష్టపడే నాలాంటి

వాడికి మౌత్ పీస్ కవి. సరే, ఠాగూర్ కవి, దేర్ ఫోర్, ద్రష్ట. నాయిస్ పదం వాడి  ఆయన నాలోని నాయిస్

వినిపించేందుకు లైసెన్స్ ఇచ్చాడనిపించి ఏదో నాకొచ్చింది రాసేస్తున్నా.  సరే, టామ్ సాయర్ పిల్లి కధ ఇక్కడెందుకు దూర్చానంటే, ఇందుకు –

But Peter signified that he did want it.

Peter was sure.

Peter was agreeable. కన్వీనియంట్ థింకింగ్ అనే దాన్ని ఈ మూడు ముక్కల్లో చూపించాడు రచయిత. చాలా మందిలో ఉండేదే.

చేస్తున్న పనిని ఏదో విధంగా జస్టిఫై చేసేసుకోవడం. అదే నాలోనూ ఉందండి. కానీ ఇప్పటివరకూ ఎవరి

మీదా ఉపయోగించలా. ఏదో ఒకటి రాయాలని పెన్ను, కాదు, కీ బోర్డ్ గొడవ మొదలెట్టేవరకూ.

అప్పట్నుంచీ కన్వీనియంట్ థింకింగూ మొదలైపోయింది. పై మూడు వాక్యాలూ నేను వాడుకున్న

విధంబెట్టిదనిన …

పొరపాటున నా రాతలు చదువుతున్నారు కదా అని  ఓ క్షణం పాటు టామ్ సాయర్

పిల్లితో పోలుస్తున్నట్టనిపిస్తే నేనేమీ చెయ్యలేను. నా ఉద్దేశం అది కాదు, నా సుత్తంతా వినడానికి

చతుస్సముద్రవేలావలయితమైన ఈ బ్లాగు దేశంలో ఎవరో ఒకరు ఉంటారనే జస్టిఫికేషన్ కోసం  మాత్రమె

వాడుకుంటున్నాను దీన్ని. అయినా ఇంకా అలాగే అనిపిస్తే దయచేసి చదవడం మానెయ్యండి. మనం రాసేవి

చూసి ఎవరో ఒకరు ఏదో ఒకటి అనుకుని అది పైక్కూడా అనేస్తే ఎలా అనే భయం లేకుండా ఈ టామ్

సాయర్ – పిల్లి ఎపిసోడ్ మంచి ధైర్యాన్నిస్తుంది. ఇంతోడి చెత్త రైటింగ్ కి  టామ్ సాయర్నుంచి ఠాగూర్  వరకూ వత్తాసు తెచ్చుకోవాలా అని మీకనిపిస్తే మీరే రైటు. మీ చేతిలోనే ఉంది వోటు.

వోటు అంటే గుర్తొచ్చింది. అరిచేత్తో సూర్యోదయం ఆపడం ఎలాగో చెప్తాను. నిజానికి నేను కాదు చెప్పేది.

మెగాస్టార్. చెప్పడం కాదు చేసి చూపించారు. ప్రజారాజ్యం సూర్యుణ్ణి కాంగ్రెస్ హస్తం తో మూసేసినప్పుడే ఈ

వామపక్ష భావజాల మహావాక్యం తప్పని తేలిపొయింది. ప్రపంచాన్ని నడిపేది ఆదర్శాలు, ఇజాలు కాదు

మనుషుల అవసరాలు, అహంభావజాలు(అహం అనే భావం నుంచి పుట్టిన ఇజాలు అని

కవిహృదయము)  అని చరిత్ర చాలాసార్లు నిరూపించింది. అదే సత్యానికి విలీనం ద్వారా ఒక జాతీయ పార్టీ

ఒక ప్రాంతీయ పార్టీ కలిసి సింబాలిక్ గా పునరంకితం అయ్యారు. ఎవరైనా ప్రరాపా ద్వారా రాజకీయాల్లో

పెనుమార్పు వచ్చేస్తుందని నమ్మి ఉంటే వాళ్లకి సున్నితంగా చరిత్రగతిని సూచించడం అన్నమాట ఇది.

విలీనం చెయ్యాలని నిర్ణయించడం ద్వారా మెగాస్టార్ కే  ఈ క్రెడిట్ పూర్తిగా దక్కాలి. ప్రజలు చరిత్ర

మర్చిపోకుండా ఓ పార్టీని పద్దెనిమిది మంది ఎమ్మెల్యేలనీ త్యాగం చేసి మరీ ఓ సందేశాన్నిచ్చినందుకు.

ఇండియా పార్టిషన్, గాంధీజీ హత్య, కమ్యూనిస్ట్ సిద్ధాంత వైఫల్యం, పార్లమెంటులో నేర చరిత్రుల బిల్లు

పాసవ్వకపోవడం, అన్నహజారే ఉద్యమంపై రాజకీయ బురద జల్లుడు … ఇవన్నీ ఏం చెబుతున్నాయి ? దేశమంటే

మట్టి కాదోయ్, … వెయిట్, ప్రపంచమంటే మట్టికాదోయ్, ప్రపంచమంటే మనుషులోయ్ అని. (గ్లోబలైజ్

అయిపోతున్నాంకదా.) మనుషులు ఎలా వుంటే వాళ్ళ పాలకులు, నాయకులు, జీవితాలు , ఎట్సెట్రా,

ఎట్సెట్రా ..అలా ఉంటాయనే కదా. మనని మనమే తిట్టుకోవడం, మనని మనమే మార్చుకోవడం అత్యంత

అవసరమని అరిచేత్తో సూర్యోదయాన్ని ఆపడం అనే ఫినామినన్ మనకి చెబుతోంది. గాంధీ తాత

గారేమన్నారు ? బీ ద ఛేంజ్ దట్ యూ వాంట్ టు సీ ఇన్ అదర్స్ అని కదా. ఆయన తను పాటిస్తూ

అందరికీ చెప్పారు డైరెక్ట్ గా. మన రాజకీయాలు, నాయకులు అదే విషయాన్ని  ఇన్ డైరెక్ట్ గా

చెప్తాయి(రు). వియ్ హావ్ టు రీడ్ బిట్వీన్ ద లైన్స్. అందువల్ల నాయకులు సరిగా లేరు అని

బాధపడకుండా మనమే మారాలి. వ్యవస్థ ఏదైనా, విశ్వాసం ఏదైనా వాటిని నిలబెట్టాల్సింది వాటిని

నిర్మించుకున్న మనమే, మన గుణగణాలే. సంఘ స్థాయిలో మనలో పేరుకుపోయిన ఆవాంఛనీయ

లక్షణాలే మెజారిటీ పాలిటిక్స్ రూపంలో మనకి నాయకులని అందిస్తాయి. ఒక్క రాజకీయమే కాదు, అన్ని

రంగాల్లోనూ ఇది ఇంతే. విలీన రూపంలో ఇంత గొప్ప సందేశం ఇచ్చినా ‘జల్సా’ సినిమాలో పవన్ కళ్యాణ్

చేసిన కాంగ్రెస్ నాయకుడి సీను అనుకోకుండా చిరంజీవి చెయ్యాల్సివస్తోందే అని కొంచెం బాధగానే

ఉంటుంది. కానీ ఎవరేం చెయ్యగలరు? కుచ్ పానే కే లియే ఔర్ కుచ్ ఖోనా హై.

చిరంజీవి పరిస్థితిలా ఉంటే, రాజకీయాల్లోకి దూకుతానని మాటి మాటికీ బాలకృష్ణ వార్నింగులు. వచ్చేదేదో సీరియస్ గా సీనియర్

ఎన్టీయార్ లా అదే ఉత్సాహంతో, అదే ఆత్మవిశ్వాసంతో వస్తే బావుండు. లవకుశ లో నిత్యానందుడు కోపం

వచ్చేస్తోందీ, శాపం పెట్టేస్తానూ అంటూ బెదిరిస్తాడు అలా చేస్తే జనాలకి నిత్యానందుడు గుర్తోచ్చేస్తే వోట్లు

రాలడం కష్టం కదా. కమిటవ్వకుండా తొడలు కొట్టినా, మీసాలు తిప్పినా అవి కొత్త వోట్లు తేవు, ఇతర

పార్టీల వోట్లు చీల్చవు. ఎవరేం మంచి చేస్తారు ప్రజలకి అనేది పక్కనపెట్టి కనీసం ఓ బలమైన

ప్రత్యామ్నాయ పార్టీగా తెలుగు దేశానికి పూర్వ వైభవం తెస్తే బావుండు. బాలకృష్ణకి వోట్లు తెచ్చే టెక్నిక్

తెలియకపోవచ్చు. మరి చంద్రబాబుకీ తెలియదా?ఇప్పుడే అందిన వార్త అన్నా హజారే నిరాహార దీక్షకి

మంచి స్పందన వస్తోందిట. మంచి వార్త. ప్రజల్లో ఉన్న కసి తెలుస్తోంది. ఐతే, జన లోక్ పాల్ అనుకున్న

లక్ష్యం సాధీంచగలదా?ఇప్పటికే ఉన్న ఫోర్ ఎస్టేట్స్ తో పాటు ఫిఫ్త్ ఎస్టేట్ అయ్యి కొన్నాళ్ళకి వాటిలాగే

ఇనెఫెక్టివ్ అయి కూచుంటుందా? చెప్పలేము. ఎవరూ నన్నడగరు కానీ అడక్కపోయినా చెప్పగల

స్వాతంత్ర్యం బ్లాగ్దేవత ప్రసాదించింది కనక చెప్తున్నా. లోక్ పాల్ రావడం పక్కనుంచి, అన్నా టీమ్

రాజకీయాలపై ప్రజల ఫోకస్ తగ్గకుండా కులమతప్రాంతాలకతీతంగా సామాన్యుడి అవసరాలని, కష్టాలనీ

దృష్టిలో ఉంచుకుని పనిచేసే ఒక శాశ్వత ఫోరం టీమ్ అన్నా ఏర్పాటు చేసి అన్ని సమస్యల మీద బహిరంగ

చర్చ నిరంతరం జరిగేలా చూస్తే ప్రజలు సంఘటితం కావడానికి ఒక కేంద్రం ఉంటుంది. ఉద్యమాలూ , వాటి

నాయకులూ ఆవిర్భవించేవరకూ అవినీతి, అరాచకం తమ పని తాము చేసుకు పోతూ ఉంటాయి.

చట్టాల్లాగే. వీటికి వ్యతిరేకంగా ప్రజలు సంఘటితం కావాలంటే ఎంతో ప్రాసెస్ జరగాలి. అది జరిగి ఉద్యమం

మొదలయ్యాక రాజకీయ బురద జల్లుడు మొదలౌతుంది. అది తట్టుకుని మళ్ళీ కూడదీసుకోవడంలో

చాలా ఆలస్యం జరుగుతుంది. శాశ్వత ఫోరం ఉంటే అవసరమైనప్పుడు ప్రజలు దానివైపు తిరుగుతారు.

కాకపొతే ఫోరం లోకి కోవర్ట్ లు, కుహనాలు రాకుండా టీమ్ జాగ్రత్త పడాలి. ఎప్పటికప్పుడు టీమ్ లీడర్స్ ని

తయారు చేస్తూ ఉండాలి. ఆది శంకరుడు దేశం నాలుగు దిక్కులా నాలుగు అద్వైత పీఠాలు స్థాపించినట్టు

అన్నా కూడా ప్రజాస్వామ్య పీఠాలు ఏర్పాటు చేస్తే?   ఇన్ని రాసి జగన్ గురించి రాయకపోతే ఎలా ? జగన్ని చూస్తుంటే మలేషియాలో ప్రతిపక్ష నాయకుడు

అన్వర్ ఇబ్రహీం కధతో పోలికలున్నాయా అనిపిస్తోంది. అతన్ని, అన్వర్ ఇబ్రహీం, తొంభై ఎనిమిది నుంచీ రకరకాల కేసుల్లో

ఇరికించి ఎన్నికల్లో పాల్గోకుండా చూస్తోంది అధికార పక్షం. ఒక్క కేసూ ప్రూవ్ అవ్వదు కానీ ఇతను

అధికారం లోకి వచ్చే అవకాశం ఉండదు. మలేషియా ఎన్నికల నియమాలు అలా ఉన్నాయి. నిజానికి

అలా తయారు చేసారు. పోలికలు అంతవరకే. జగన్ కేసు పూర్తిగా అలా ఉండే అవకాశం తక్కువ. అంతా

2014 ఎన్నికల సమీకరణాలను బట్టీ ఉంటుంది. కణికుడి రాజనీతి అవలంబించిన మనరాజకీయాల్లో

శాశ్వత శత్రువులు, శాశ్వత మిత్రులు, పనిలో పనిగా దేశానికి సరైన నాయకులూ ఉండరుకదా. ఇంకా

రాజకీయాలు చాలు. ఇప్పుడు భారతంనుంచి ఒక కధ. ఇంద్రాది దేవతలు తమ కంటే శక్తివంతులు గర్విస్తూ ఉంటే పరమాత్మ వాళ్ళమధ్య

ఒక గడ్డి పరక పడేసి దానిపై వారి శక్తుల్ని చూపమంటాడు. ఇంద్రుడు తన వజ్రాయుధంతో ఏమీ

చెయ్యలేకపోతాడు. అగ్ని కాల్చలేడు, వాయువు కదపలేడు. మిగతా దేవతల శక్తియుక్తులు గడ్డిపరకపై

పని చేయక వాళ్ళు పరమాత్మకి తలవంచుతారు. ఈ కధ ఉదాహరించటానికి కారణం ఈ మధ్య

వార్తల్లోకెక్కిన దైవ కణం. ఈ దైవ కణం గురించి మొదటిగా తెలిసాక (పూర్తిగా కాదు) ఫైనల్ గా సైంటిస్టులు

సృష్టి రహస్యం కనిపెట్టేస్తారేమో, ఇంక దేవుడి పీఠం కూడా కదిలిపోతుందేమో అని కొంచెం బాధగా ఉండేది.

దైవకణం గురించి పూర్తిగా తెలియదు కదా మరి. అప్పుడు పైన చెప్పిన కధ గుర్తొచ్చేది. సైంటిస్టులు దైవ

కణం కనుక్కున్నట్టు, అందులోంచి దేవుడు వీళ్ళకి ఏవో పరీక్షలు పెట్టి పై దేవతల కన్నా దారుణంగా వీళ్ళ

గర్వభంగం చేసేసినట్టు, వీళ్ళందరూ లాబోరేటరీలు వదిలి అరణ్యాల దారి పట్టినట్టు ఏవేవో ఊహించేవాణ్ణి.

తీరా దైవ కణం పేరు ఎలా వచ్చిందో ఈ మధ్య తెలిసాక దేవుడి భవిష్యత్తుకి, సైంటిస్టుల భవిష్యత్తుకి ఏ ఢోకా

లేదని తెలిసిపోయింది. ఫస్ట్ ఆఫ్ ఆల్,  దైవకణం అనే పేరు వెనక దైవవిశ్వాసం నేతిబీరకాయలో నెయ్యి కన్నా కొంచెం తక్కువుంది. దీనికోసం

వెతికిన మొదటి సైంటిస్టుల్లో ఒకడైన Leon Lederman దీన్ని Goddamned Particle అని

రాద్దామనుకున్నాడట ఏదో సైన్స్ పత్రికలో, కానీ ఎడిటర్ ఒప్పుకోక గాడ్ పార్టికిల్ అని సెటిల్ అయ్యాడట.

Goddamned అనేది ఆస్తికుల్ని నొప్పించే పదం. వాడకంలో దీన్ని నిస్సహాయ స్థితిని సూచించటానికి

వాడతారు. హిగ్స్- బోసాన్ ఆచూకీ దొరక్క ఫ్రస్ట్రేషన్ లో ఉన్నప్పుడు Leon Lederman ఈ పదం

వాడాడు. తన పేరు పెట్టుకున్న కణం గురించి మాట్లాడుతూ హిగ్స్ అన్నాడు అసలు దైవ కణం అనే మాట

వాడడం కూడా తనకిష్టం లేదని. తను ఆస్తికుడు కాకపోయినా నమ్మకం ఉన్నవాళ్ళు దేవుణ్ణి ఒక చిన్న

కణంలో బంధించడాన్ని మెచ్చరని అతని భయం. భయపడడా మరి? భూమి, సూర్యుడి చుట్టూ తిరుగుతుందన్నందుకు కోపర్నికస్ కి పట్టిన గతి తెలిసినవాడు, ఆ ప్రాంతాల్లోనే పుట్టి పెరిగాడు.
పరమాత్మా, పరమాణురూప, శ్రీ తిరువేంకటగిరి దేవా .. అంటూ భారతీయులు అంతటా దివ్య చైతన్యాన్ని చూడగలరని, ఇప్పటికీ చూస్తున్నారనీ ఆయనకేం తెలుసు పాపం.  అసలు దైవ కణం దొరకగానే దేవుడి రహస్యం అంతా

మనుషులకి తెలిసిపోతుందనే భయం ఆధార రహితం అని కొంచెం లేటుగా అర్ధంచేసుకున్నాను. మన

ఋషులు మానసిక పవిత్రతతో చేసిన సాధనలో దేవుణ్ణి దర్శించారు. భౌతిక శాస్త్ర పరిశోధనలో ఆ దేవుడు

కనబడడం అసాధ్యం. దేవుడిచ్చిన మనసుతోనే పరిశోధన చేస్తూ, ఆ మనసులోనే దేవుణ్ణి చూడగలం, అలాగే ఆయన్ని చూడాలి

అన్న విషయం వీళ్ళకి తెలియదు,  ఇప్పుడే తట్టదు. మనసుని తప్ప అన్నిటినీ కంట్రోల్ చేయ్యాలనుకునేది ఇప్పటి

మానవ జాతి. విష్ణువుని వెతుకుతూ వైకుంఠానికి వెళ్లి అయన కనబడక తనకి భయపడి

పారిపోయాడనుకున్న హిరణ్యకశిపుడి అజ్ఞానం, దైవ కణం దొరగ్గానే సృష్టి రహస్యం తెలిసిపోయిందనుకుని

చంకలు గుద్దుకునే వాళ్ళ విజ్ఞానం దాదాపు ఒకటే. సృష్టి రహస్యాలు చివరికంటా కనుక్కున్నా (మనుకున్నా) భౌతిక దృష్టితో చూసేవాళ్ళకి కనపడేది విష్ణువు లేని వైకుంఠమే. మనిషిని రక్షించే దేవుణ్ణి చూడాలంటే, అణువుల్లో కాదు, ఋషిహృదయాల్లోనే వెతుక్కోవాలి.పాపం సైంటిస్ట్ లని  ఏమీ అనట్లేదు. వాళ్ళు చాలా

వరకూ న్యూట్రల్ ఈ విషయంలో. ప్రపంచ వ్యాప్తంగా సైంటిస్ట్ లలో 50% దేవుణ్ణి నమ్ముతారట. ఎప్పుడో

బి.బి.సి వెబ్ సైట్ లో చదివిన గుర్తు. అలాగే సైంటిస్ట్ లకి ఒక మంచి గుణం ఉంది. ఏ థియరీ కూడా ‘ గిది

ఫైనల్’ అని చెప్పరు వాళ్ళు.  ఎప్పటికప్పుడు సిద్ధాంతాలని సవరించుకోడానికి సిద్ధంగా ఉంటారు. ఆ

విషయంలో  మత విశ్వాసాల కన్నా సైన్స్ సిద్ధాంతాలే నయం. మనిషిని మభ్య పెట్టవు. డాగ్మా వుండదు.

ఐతే, ఆధ్యాత్మికతా ఉండదు. మానవత్వానికి లాభం తక్కువ. అదే దాంతో వచ్చిన సమస్య. ఆధ్యాత్మికతని

డాగ్మాటిక్ పద్ధతిలో అనుసరించమంటుంది మతం. అదే దాంతో వచ్చిన చిక్కు. మనసు దాహం

తీరనివ్వదు. రెండూ కాని మధ్యే మార్గం ఉంటుంది. రెండిటినీ సరైన పాళ్ళలో ఉపయోగించుకునేది.

అలాంటి పధ్ధతి దైవ కణం తో పరోక్ష సంబంధం ఉన్న ఒకాయన, హిగ్స్-బోసాన్ అనే పేరులో బోసాన్ కి

తన నామధేయాన్ని అరువిచ్చిన శ్రీ ఎస్. ఎన్. బోస్ జీవన విధానం లో కనబడుతుంది. ఈయన కనిపెట్టిన

లెక్కల ప్రకారం ప్రవర్తించే కణాల జాతికి చెందుతుంది దైవ కణం. ఈయనది ఋషి లాంటి వ్యక్తిత్వం.

ప్రచారానికి దూరం. అసలు సైన్స్ లో తన ప్రజ్ఞనీ , నైపుణ్యాన్నీ కూడా బయట పెట్టుకోలేనంత

నిరాడంబరత్వం. మరో సైన్స్ ఋషి, ఐన్ స్టీన్ వల్ల ఈయన ప్రతిభ వెలుగులోకొచ్చింది. ఐన్ స్టీన్ కి ఈయన

వ్రాసిన లెటర్ చూస్తేనే ఎంత వినయవంతుడు అనిపిస్తుంది. ఫ్రెంచి భాష చక్కగా మాట్లాడ గలిగీ మేరీ క్యూరీ

కి ఆ విషయం చెప్పలేకపోయిన మొహమాటస్తుడు. ఆవిడేమో, ఈ విషయం తెలియక, ఫ్రాన్స్ లో ఎక్కువ

కాలం ఉండి ఫ్రెంచి నేర్చుకుంటే తన దగ్గర రీసెర్చ్ చెయ్యొచ్చని చెప్పిందట. ఐతే మొహమాటం,

నిరాడంబరత్వం, యూరోపియన్స్ అంటే భయం (అని కొందరన్నారు) కాదు, ఆయనలో ఉన్నది

ఋషిత్వమే అనిపిస్తుంది. ప్రాచీన ఋషులు గొప్ప వైజ్ఞానికులని కొందరికి అనుమానం, కొందరికి

అభిప్రాయం, కొందరికి విశ్వాసం. ఎవరైనా రైటు కావచ్చు. నమ్మనివాళ్ళది మాత్రం ఒకటే ప్రశ్న. అంత

విజ్ఞానం ఉన్నప్పుడు మానవాళి అభివృద్ధికి ఎందుకు వాడలేదు, అలా రహస్యంగా ఎందుకు వుంచేసారు

అని. ఋషులు మనిషి మనసుని ఆధునికులేవరూ చూడనంత లోతుగా అధ్యయనం చేసారు. వాళ్లకి

తెలుసు ఎప్పుడో ఒక ఏ.క్యూ. ఖాన్ ఆవిర్భవిస్తాడని, వాణ్ణి కాపాడే పాకిస్తాన్ లు, వాడి మార్కెట్ గా నార్త్

కొరియాలు, ఇరాన్ లు ఎప్పుడూ ఉంటాయని. అంతే కాదు, ఇలాంటివాళ్ళని సృష్టించి,

రాజకీయావసరాలకి వాడుకుని , తరువాత శ్రీరంగనీతులు చెప్పే దేశాలూ ఉంటాయని.   మహాభారతంలో కొన్ని విషయాలు మోడరన్ సైన్స్ కి అతి దగ్గరగా ఉంటాయి. నిజంగా అప్పుడు ఇంత

టెక్నాలజీ ఉందేమో అనిపించేంత. ఉందని నమ్మేవాళ్ళు ఒంటికాలి మీద లేస్తే నేనేం చెయ్యలేను. Maybe,

ఉందేమో కూడా అనుకుని, అదే మాట పైకీ అనేస్తాను. జూల్స్ వెర్న్, హెచ్. జి. వెల్స్ లు తమ రచనల్లో

తమ కాలంలో ఊహించరాని ఎన్నో  ఫ్యూచరిస్టిక్ విషయాలు వ్రాసారు. సబ్ మెరైన్, స్పేస్ ట్రావెల్ లాంటివి.

మరి వ్యాసుడు టెస్ట్ ట్యూబ్ బేబీలు, ఆర్టిఫిషియల్ ఇన్ సెమినేషన్, క్లోనింగ్ … అన్నీ వ్రాసేసాడు. ఒకవేళ

ఇవన్నీ అప్పుడే తెలిసి ఉన్నా మనవాళ్ళు ఎందుకు అలా వదిలేసారు అంటే సమాధానం ఎస్. ఎన్. బోస్,

జే.సి. బోస్ వంటి వాళ్ళని చూస్తె అర్ధం అవుతుంది. సత్యాన్వేషణలో ఉన్న ఆసక్తి మనవాళ్లకి, ఐ మీన్

మన మొదటి తరం సైంటిస్ట్లకి, దాన్ని భౌతిక ప్రయోజనాలకి వాడుకోవటంపై ఉండదు. అలా చెయ్యడం

ఎలాంటి దుష్పరిణామాలకి దారి తీస్తుందో వీళ్ళ జీన్స్ కి తెలుసు. క్వాలిటీ ఆఫ్ లైఫ్ కన్నా క్వాలిటీ ఆఫ్

మాన్ కి ఎక్కువ ప్రాముఖ్యత ఇస్తే లైఫ్ క్వాలిటీ దానంతట అదే పెరుగుతుంది. కదా?

ఆంధ్రా హనుమాన్

ఇటీవల మీడియా అంతా హనుమంతుడంటే దారాసింగే గుర్తొస్తాడని రాస్తుంటే తెలుగు చిత్రాల హనుమంతుడు అర్జా

జనార్దన రావు జ్ఞప్తికొచ్చారు. 1926 లో పుట్టి 2007 లో గతించిన అర్జా తెలుగులో హనుమంతుడు

ప్రముఖంగా కనబడే చిత్రాలన్నిటిలో నటించారు. వీరాంజనేయ, సంపూర్ణ రామాయణం, రామాంజనేయ

యుద్ధం, ముత్యాలముగ్గు మొదలైన సినిమాల్లో ఆయన హనుమంతుడి దాస్య భక్తిని, వీరత్వాన్ని చక్కగా

బాలన్స్ చేసి నటించారు. నిజానికి హనుమంతుడి బాడీ లాంగ్వేజ్ దారాసింగ్ కన్నా అర్జా అద్భుతంగా

పట్టుకున్నట్టు హనుమ రామభక్తి తెలిసిన వాళ్ళందరికీ తెలిసిపోతుంది. సంపూర్ణ రామాయణంలో ఫుల్

లెంగ్త్ పాత్రలో జీవించిన ఆయన రామాంజనేయ యుద్ధంలో హనుమంతుడిగా కళ్ళనీళ్ళు తెప్పిస్తారు.

ముత్యాలముగ్గులో హనుమ అమాయకత్వాన్నీ అద్భుతంగా నటించారు. విలన్ని చంపుదామని గద

ఎత్తుతుంటే వాడు ఏదో మాట్లాడుతూ రామ రామ అంటాడు. అంతే, హనుమ గద దించి వెళ్ళిపోతాడు.

ఆయన భక్తురాలైన పాప ఏమిటి స్వామీ వాణ్ని వదిలేసావ్? అంటుంది. వాడు రామ నామం

జపిస్తున్నాడమ్మా అని ఈయన అమాయకంగా సమాధానం చెబుతాడు. ఈ పాత్రలో దారాసింగ్ ఎలా

చేసేవారో కానీ అర్జా మాత్రం లా జవాబ్. ఈయన వివరాలకోసం IMDB, తెలుగు వికీ లో చూస్తె కొద్దిగానే

ఉన్నాయి.

ప్రతి మనిషి కి 1008 ఛాన్సులు -1


1

ఐ యామ్ ష్యూర్ దిస్ ఈజ్ ఎనదర్ రీ-ఇన్వెన్షన్ ఆఫ్ వీల్. అయినా ఎవరో ఒకరికి ఇది పనికి రావచ్చు. ఇవాళ నా పుర్రెలో ఒక బుద్ధి పుట్టింది. ఇది పూర్వీకులు ఎప్పుడో చెప్పినదే అయిఉంటుంది. చాలా మంది చేస్తున్నదే కూడా అయి ఉంటుందనడంలో ఏ సందేహం లేదు. అయినా మనిషికి స్వయంగా అర్ధం చేసుకున్న విషయం పట్ల ఉన్న నిబద్ధత ఇతరులు చెప్పినదాంట్లో ఉండదు. ముఖ్యంగా చెప్పిన విషయం మనిషి తాత్విక, వైజ్ఞానిక తృష్ణను తీర్చే విధంగా లేకపోతె. భగవంతుడా నేను చేసే ప్రతి ఆలోచనలో, పనిలో, ఆడే మాటలో మంచి తక్కువయ్యేందుకు లేదా చెడు పెరిగేందుకు కనీసం 1008 చాన్సులు ఉన్నాయని గ్రహించాను. అవి నిజమవకుండా చూడు అని సంకల్పం చెప్పుకుని ప్రతి మనిషి ప్రతిరోజూ 1008 సార్లు దైవనామం (హిందువులయితే గాయత్రి మంత్రాన్ని, నాస్తికులయితే మంచి ఆదర్శాలని) జపించాలని ఇవాళ నేను కన్విన్స్ అయ్యాను. ప్రపంచంలో సాత్వికత తగ్గుతోందని నమ్మే చాల మందిలో నేనూ ఒకణ్ణి కావడంతో ఈ స్థితికి నాకు తోచిన రీతిలో కారణాలు వెతుకుతూ ఉంటాను. సరే మన ఫిలాసఫీలో త్రిగుణాలకి చాలా ప్రాముఖ్యత ఉంది. వాటి ఆధారంగా ఆలోచిస్తే అని మొదలెడితే నా ఆలోచనా తరంగం ఇలా సాగింది. ఇక్కడున్నదంతా చాలా రఫ్ గా , మిడి మిడి జ్ఞానం తో వేసిన లెక్క. కాకపొతే ఒక అంచనాగా ఇది కరేక్టేననిపించి, దేవుడిపై నమ్మకం తో సంబంధం లేకుండా కూడా ఇక్కడ తీసుకున్న విషయాలన్నీ అందరికీ వర్తించేవీ, నిజంగా ఉన్నవీ అనిపించి పోస్ట్ చేసేస్తున్నా.

మనిషిలో మూడు గుణాలు సమతూకం గా ఉండాలి. సత్త్వ రజస్తమో గుణాలు. సాధారణంగా ఇవి 1:1:1 నిష్పత్తిలో ఉండడం అరుదు. ఏదో ఒకటి డామినేట్ చేస్తూ ఉంటుంది. తినే తిండి, చుట్టూ ఉన్న భౌతిక, సాంఘిక వాతావరణం,జీన్స్, చదువు, … ఇలా ఎన్నో ఫాక్టర్స్ ఉంటాయి త్రిగుణాలని హెచ్చుతగ్గులకి గురి చేస్తూ. ఇప్పుడున్న జీవన విధానం లో ఏ గుణం ఎప్పుడు ప్రకోపిస్తుందో చెప్పడం కష్టం. సో, ఏ క్షణంలో చూసినా ఇక్కడ ఇచ్చిన పది కాంబినేషన్లలో ఒకటి ఆపరేషన్ లో ఉంటుంది –

1) సత్త్వ సత్త్వ సత్త్వ 2)సత్త్వ సత్త్వ రజ 3) సత్త్వ సత్త్వ తమ 4) సత్త్వ రజ రజ 5) సత్త్వ రజ తమ 6)సత్త్వ తమ తమ

7)రజ రజ రజ 8)రజ రజ తమ 9) రజ తమ తమ 10)తమ తమ తమ

ఏ గుణం డామినేషన్ లో ఉంటె దాని కలర్ మనం చేసే ఆలోచనల్లో,పనుల్లో, మాటల్లో ప్రతిఫలిస్తుంది.

మనిషి జంతు స్థాయి దాటిపోయినా ఆహార నిద్రా భయ మైధునాలనే నాలుగు ప్రకృతిసిద్ధమైన అవసరాలు తప్పించుకోలేడు. వీటికి తోడుగా self-esteem , తత్త్వ చింతన అనేవి మనిషికి అదనంగా ఉండే అవసరాలు. మొత్తం ఆరు. ప్రపంచ వ్యవహారమంతా ఈ అవసరాలు తీర్చుకోవడమనే ప్రక్రియ వల్లనే వ్యక్తం అవుతుంది. పైన చెప్పిన గుణాల ప్రాబల్యాన్ని బట్టీ అవసరాలు తీర్చుకునే పద్ధతులుంటాయి. సత్త్వం డామినేటింగ్ గుణంగా ఉన్న మనిషి జీవన విధానం నొప్పింపక తానొవ్వక అన్నట్టు ఉంటె రజో గుణ ప్రధానుడి పనులన్నీ స్వలాభం, స్వార్ధం ప్రాతిపదికలుగా ఉంటాయి. ఇక తమో గుణం అధికమైనవాడికి అవసరం తీరాలనే తరిమే కోరిక తప్ప ఆలోచన, విచక్షణ ఉండవు. ఇప్పుడు పది రకాల గుణ సంసర్గాలు ఆరు ప్రాధమిక అవసరాల నెరవేర్పులో పనిచేస్తే 10 x 6 = 60 విధాలలో అది జరుగుతుంది.

గుణ సంసర్గాలు, ప్రాధమిక అవసరాలు పుట్టుకతోనే సంక్రమిస్తాయి. అవి మనిషిలో ఏ దశలో , ఏ దిశలో పనిచేస్తున్నాయనే దాన్ని బట్టీ వాడిలో ఎనిమిది ఉద్వేగాలు ఉంటాయి. అవి కామ , క్రోధ, లోభ, మోహ, మద, మాత్సర్య, అహంకార (self -centeredness), మమకారాలు. చుట్టూ ఉన్న పరిస్థితుల్ని బట్టీ ఇవి పెరుగుతూ తగ్గుతూ ఉంటాయి. సాధారణంగా పెరగడమే ఎక్కువ. దైనందిన వ్యవహారాలు 60 విధాల జరిగే అవకాశం ఉండగా వాటిపై ఈ 8 ఉద్వేగాల ప్రభావం ఉంటుంది కనక 60×8 = 480 విధాల ఫలితాలు లేదా పరిణామాలు లేదా పర్యవసానాలు ఉండే అవకాశం ఉంది. ఈ లెక్కని ఇంకా విస్తరించవచ్చు మూడు కాలాలని కూడా చేరిస్తే. త్రిసంధ్యలు అనబడే మూడు రకాల కాలాలో ఒకో దానిలో ఒకో గుణానికి బలం ఎక్కువుంటుందని శాస్త్రం. 480×3 =1440 విధాల ఫలితాలు ఒక్క వ్యక్తి విషయంలో సంభవించే అవకాశం ఉందా ?అఫ్ కోర్స్, ఇదంతా ప్రాబబిలిటీ లెక్కలాంటిదే. అయితే ఇన్ని విధాల ఫలితాల్లో ఏదో ఒకటి రావచ్చు అని ఊహిస్తే మనిషి తప్పు చెయ్యకుండా జాగ్రత్తపడే చాన్సు కూడా పెరుగుతుంది కదా. సత్త్వ గుణం డామినేషన్ లో ఉండే మూడు కాంబినేషన్లు చాలా మటుకు సేఫ్ అనుకోవచ్చు. అందువల్ల ఆ మూడూ తీసేసి చూస్తే చెడు లేదా అవాంఛనీయ ఫలితాలు 7 గుణ సంసర్గాల వల్ల కలుగుతాయి. అవాంచనీయ అంటే నా ఉద్దేశ్యం మొత్తం మీద ప్రపంచంలో సాత్వికత ని తగ్గించే అని. సో, 7x6x8x3 = 1008 అవకాశాలు ప్రపంచంలో సాత్వికతని తగ్గించేందుకు ఒకో మనిషికి అందుబాటులో ఉంటాయి. ప్రపంచంలో ఏడు బిలియన్ల మంది ఉన్నారు. అంటే? లక్కీగా అందరూ నిర్ణయాత్మక , క్రియాశీలక స్థానాల్లో ఉండరు కనక సరిపోయింది, లేకపోతె ఇంకేమన్నా ఉందా ? అలాగే మెజారిటీ ఇంకా చిన్నపిల్లలు. చాల మంది వృద్ధులు , ఇనాక్టివ్ గా ఉన్నవాళ్ళు, స్వతంత్రం గా వ్యవహరించే అవకాశం లేనివాళ్ళు. ఆ పైన లా అండ్ ఆర్డర్ వ్యవస్థ. అంతేకాక జనరల్ గా మనుషుల్లోనే సత్త్వ గుణం కొద్ది మాత్రం ఎక్కువ గా పనిచేస్తోందో లేక తమో గుణం ఎక్కువై పడుకుంటున్నారో ప్రపంచం ఇంకా ఇలా ఉంది. పరిస్థితి మారవచ్చుగా. రజో గుణం విజృంభిస్తోంది. ఎప్పుడూ మంచే గెలుస్తుందని ఎంత ఎలుగెత్తి చాటినా అది గెలిచే ముందు చెడు చెలరేగుతుందిగా. అందువల్ల ప్రివెన్షన్ ఈజ్ బెటర్ దాన్ క్యూర్.

అలోలము లాలోచనలేవేవో …


అలోలము లాలోచన

లేవేవో నా లోపల

ప్రాలేయఛ్ఛాయలవలె

తారడగ కోరాడగ ..

         – శ్రీశ్రీ

శ్రీశ్రీ ఏ సందర్భంలో ఈ వాక్యాలు వ్రాసారో తెలియదు. అసలిది శ్రీశ్రీదని కూడా తెలియదు గొల్లపూడి మారుతీరావు గారి కాలం లో చదివే వరకూ. చదువుతుంటే పసితనంలో తప్ప కలగని కారణరహితమైన  హాయి కలిగింది. మనసులో ఈ చిత్రం మెదిలింది. బ్లాగ్ ఎలా మొదలెట్టాలా తెలియక కొట్టుకుంటుండగా ఇదే నా ఫస్ట్ పోస్ట్ గా వేసేస్తే ? అనిపించి పోస్ట్ చేసాను. బావుండకపోతే క్షమించేయ్యండి. ఏదో బ్లాగ్స్వాతంత్ర్యం ఉపయోగించుకున్నానని సరిపెట్టేసుకోండి.

vedika

your forum for critical and constructive writings

మీ వెంకట్

నాలోని భావాలు, భావోద్వేగాలు

నా కుటీరం

సమాజం, సాహిత్యం, సౌందర్యం

Kadhana Kuthuhalam

మరపురాని కథలను మళ్ళీ చదువుదాం.!

🌿🐢YVR's 👣Walks🐾With🌾Nature🐌🍄

🌻Look deep into nature, and then you will understand everything better 🌹 👨‍🔬Albert Einstein👨‍🏫

ఉహల ఊసులు

కవిత్వం, వంటా - వార్పు, మనసులో మాటలు, అక్కడ - ఇక్కడ

Prasad Oruganti

“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel”— Maya Angelou

A Birder's Notebook

"Learning to bird is like getting a lifetime ticket to the theater of nature".

SEEN ALONG THE TRAIL

"I am at home among trees." -J.R.R. Tolkien

BUDGET BIRDERS

birding the world on a budget

Mike Powell

My journey through photography

Birder's Journey

"If you want to see birds, you must have birds in your heart." -- John Burroughs

Singapore Bird Group

The blog of the NSS Singapore Bird Group

MORGAN AWYONG

little truths . little deaths

Animals in South-East Asia

By Andrew Rhee (http://blog.daum.net/fantasticanimals)

Singapore Birds Project

Singapore birds information for birders by birders

vedika

your forum for critical and constructive writings

మీ వెంకట్

నాలోని భావాలు, భావోద్వేగాలు

నా కుటీరం

సమాజం, సాహిత్యం, సౌందర్యం

Kadhana Kuthuhalam

మరపురాని కథలను మళ్ళీ చదువుదాం.!

🌿🐢YVR's 👣Walks🐾With🌾Nature🐌🍄

🌻Look deep into nature, and then you will understand everything better 🌹 👨‍🔬Albert Einstein👨‍🏫

ఉహల ఊసులు

కవిత్వం, వంటా - వార్పు, మనసులో మాటలు, అక్కడ - ఇక్కడ

Prasad Oruganti

“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel”— Maya Angelou

A Birder's Notebook

"Learning to bird is like getting a lifetime ticket to the theater of nature".

SEEN ALONG THE TRAIL

"I am at home among trees." -J.R.R. Tolkien

BUDGET BIRDERS

birding the world on a budget

Mike Powell

My journey through photography

Birder's Journey

"If you want to see birds, you must have birds in your heart." -- John Burroughs

Singapore Bird Group

The blog of the NSS Singapore Bird Group

MORGAN AWYONG

little truths . little deaths

Animals in South-East Asia

By Andrew Rhee (http://blog.daum.net/fantasticanimals)

Singapore Birds Project

Singapore birds information for birders by birders

Life is a poetry

Life is a beautiful journey. Live, discover, feel and fall in love with it

Why watch wildlife?

A site dedicated to watching wildlife

Discover

A daily selection of the best content published on WordPress, collected for you by humans who love to read.

Gangaraju Gunnam

What I love, and mostly, what I hate

చిత్రకవితా ప్రపంచం

🌊అలోలములాలోచనలేవేవో నా లోపల ప్రాలేయచ్ఛాయల వలె తారాడగ కోరాడగ 🌊

సాహితీ నందనం

🌊అలోలములాలోచనలేవేవో నా లోపల ప్రాలేయచ్ఛాయల వలె తారాడగ కోరాడగ 🌊

బోల్డన్ని కబుర్లు...

🌊అలోలములాలోచనలేవేవో నా లోపల ప్రాలేయచ్ఛాయల వలె తారాడగ కోరాడగ 🌊

భండారు శ్రీనివాస రావు – వార్తా వ్యాఖ్య

🌊అలోలములాలోచనలేవేవో నా లోపల ప్రాలేయచ్ఛాయల వలె తారాడగ కోరాడగ 🌊

SAAHITYA ABHIMAANI

🌊అలోలములాలోచనలేవేవో నా లోపల ప్రాలేయచ్ఛాయల వలె తారాడగ కోరాడగ 🌊

లోలకం

🌊అలోలములాలోచనలేవేవో నా లోపల ప్రాలేయచ్ఛాయల వలె తారాడగ కోరాడగ 🌊

zilebi

Just another WordPress.com site

కష్టేఫలే

సర్వేజనాః సుఖినోభవంతు

అంతర్యామి - అంతయును నీవే

🌊అలోలములాలోచనలేవేవో నా లోపల ప్రాలేయచ్ఛాయల వలె తారాడగ కోరాడగ 🌊

ఎందరో మహానుభావులు

🌊అలోలములాలోచనలేవేవో నా లోపల ప్రాలేయచ్ఛాయల వలె తారాడగ కోరాడగ 🌊

వరూధిని

🌊అలోలములాలోచనలేవేవో నా లోపల ప్రాలేయచ్ఛాయల వలె తారాడగ కోరాడగ 🌊

హరి కాలం

🌊అలోలములాలోచనలేవేవో నా లోపల ప్రాలేయచ్ఛాయల వలె తారాడగ కోరాడగ 🌊

The Whispering

🌊అలోలములాలోచనలేవేవో నా లోపల ప్రాలేయచ్ఛాయల వలె తారాడగ కోరాడగ 🌊

Satish Chandar

Journalist. Poet. Writer

పిపీలికం

🌊అలోలములాలోచనలేవేవో నా లోపల ప్రాలేయచ్ఛాయల వలె తారాడగ కోరాడగ 🌊

పని లేక..

🌊అలోలములాలోచనలేవేవో నా లోపల ప్రాలేయచ్ఛాయల వలె తారాడగ కోరాడగ 🌊

గురవాయణం

🌊అలోలములాలోచనలేవేవో నా లోపల ప్రాలేయచ్ఛాయల వలె తారాడగ కోరాడగ 🌊

పక్షులు

🌊అలోలములాలోచనలేవేవో నా లోపల ప్రాలేయచ్ఛాయల వలె తారాడగ కోరాడగ 🌊

ఆలోచనలు...

అభిమానంతో మీ ప్రవీణ.....

Vu3ktb's Blog

Just another WordPress.com weblog

ఆలోచనాస్త్రాలు

............... ప్రపంచంపై సంధిస్తా - బోనగిరి

abhiram

album contains photos of my thoughts & feelings

%d bloggers like this: