Category: హృదయాం’తరంగం’

పవన్-కళ్యాణ్ కీ,సింహానికీ గడ్డం గీసుకోడంకంటే ఎక్కువ తేడాలున్నాయనీ….A sequel


పవన్ పేరు, సింహం పేరూ వాడుకుని పోస్టు మొదలుపెట్టి వాళ్ళ గురించి అస్సలు రాయకపోతే ఎలా? ఇవాళ వాళ్ళ గురించే రాద్దామని మొదలుపెట్టాను. ఏం రాస్తానో ఎంతవరకూ రాస్తానో ఇప్పుడే మొదటిలైన్లోనే పిక్చర్ రాదు. “మా”ర్క్ -ట్వైన్ గురువుగారు చెప్పినట్టు మొత్తం రాసే దాకా నువ్వేంరాయాలనుకున్నావో నీకే తెలియదు. పూర్తయ్యాక కానీ రాయటం మొదలవదు. అందువల్ల పెద్ద పెద్ద ప్లాట్లు వెయ్యకుండా మామూలుగా రాసుకుపోతా.

పవన్ ? (or) సింహం? ఎవరితో మొదలుపెడదాం? నాకు పవన్ కంటే సింహం గురించే కాస్త ఎక్కువ తెల్సు. దాని తోటే ముందు మొదలెడతా. ఈ సింహం ఉంది చూసారూ? ఒక్క గడ్డం విషయంలో తప్ప పవన్ కళ్యాణ్ తో ఏ విధమైన పోలికా లేదు. సినిమా కాబట్టి , సింహానికి ఉన్న ఇమేజిని బట్టి ఆ డైలాగ్- గడ్డం గీసుకోవడంలో తప్ప మిగిల్నవన్నీ సేమ్ టు సేమ్- వేసేశాడుగానీ పీకే కి సింహం విషయం తెలీకకాదనుకుంటా. పవన్ తనని తను సింహంతో కంపేర్ చేసుకున్నాడూ అంటే ఆ సింహం చేసుకున్న పుణ్యమేంటో, అదెంత గొప్పదై ఉంటుందో అనుకునేవాళ్ళు త్రిలింగదేశంలో చాలామందే ఉంటారు. త్రిలింగదేశం అంటే అన్-డివైడెడ్ ఆంధ్రప్రదేశ్ అనే- అని మాత్రమే- కవి హృదయం. త్రిలింగ అన్న పదం తెలంగాణాని మాత్రమే సూచిస్తుందని, తెలుగువాళ్ళున్న ఏరియా అంతటినీ అని, ఒక సామాజికవర్గం నివసించిన ప్రాంతం కనక ఆ పేరొచ్చిందని (తెలుగు అనే పదంకి దగ్గరగా ఉంటుందా సామాజిక వర్గం పేరు) రకరకాల థియరీలున్నాయ్ కానీ ఆర్యన్ ఇన్వేజన్ థియరీ వెర్సస్ ఆల్టర్నేటివ్ థియరీస్ లాగా ఇవి కూడా ఎప్పటికీ తెగేవికావు. తెగితే రాజకీయాలు ఆ మేరకి తగ్గి పోతాయి. సో, మనిషి మైండ్ లో రాజకీయ పురుగు బతికున్నన్నాళ్ళూ ఈ థియరీలు రాజ్యం చేస్తూనే ఉంటాయ్. సరైన పురుగుల మందు వాడితే తప్ప థియరీల ఆధారంగా రాజకీయాలు, వాటికి సంబంధించిన సకల దుష్పరిణామాలు తప్పవు. పురుగుల తీవ్రతని బట్టీ కొందరికి మందు నెత్తిన జల్లితే చాలు.
కొందరికి మాత్రం, అనకూడదు గానీ ,తాగించడమే దారి.
Let me return to the main topic, i.e. సింహం now. పవన్ ఎండార్స్-మెంట్ వల్ల గడ్డం గీసుకున్న సింహం టీ-షర్ట్స్ ఎవన్నా త్రిలింగ దేశంలో ఫాషన్ అయ్యాయేమో తెలీదు, తెలుగువాళ్ళు మరీ తమిళతంబిల్లా ఉండర్లెండి. ఇదే డైలాగ్ రజనీకాంత్ వేసుంటే టీ-షర్ట్స్, లుంగీలు + గడ్డం గీసేసిన సింహానికి ఓ గుడి రెడీ. మనకి, అంటే ఆర్డినరీ ఇండియన్ కి తెలిసిన సింహం కవిత్వాల్లో, రచనల్లో, సినిమా డైలాగుల్లో ప్రొజెక్ట్ అయిన, ఐమీన్ వర్ణించబడిన సింహం మాత్రమే. దాని వ్యక్తిగత జీవితం ఎవరికీ నాట్ జియో పాపులరయేదాకా తెలీదు. స్టింగ్ ఆపరేషన్స్ లో బయటపడ్డ ప్రముఖుల నిర్వాకాల్లా జుగుప్సాపూరితంగా ఉంటుంది.
> నంబర్ వన్ మేల్ షావినిస్ట్ & ఎక్స్టార్షనిస్ట్ ఇది. మేల్ షావినిస్ట్ పిగ్ అంటారుగానీ పిగ్ తీసేసి లయన్ అనడం న్యాయం. జీవితాంతం పెళ్ళాలతో పని చేయించడం, పిల్లల్ని కనడం, నిద్రపోవడం అంతే.
> ఫామిలీలో ఎదిగిన మగపిల్లల్ని తన్ని తగిలెయ్యడం, లేకపోతే చంపెయ్యడం
> వేరే మగ సింహాలతో సంపుడో-సావుడో బేసిస్ మీద పోట్లాడి, గెలిస్తే దాని ఫామిలీని సొంతం చేసేసుకోవడం. ఆపైన కొత్త ఫామిలీ లో అప్పటికే ఉన్న అడ, మగ పిల్లలన్నిట్నీ మర్డర్ చేసెయ్యడం.
ఇదీ మృగరాజు అసలు పర్సనాలిటీ. దీనిక్కారణాలు డిటైల్డ్ గా కావాలంటే నాట్ జియో వీడియోలు చూడాల్సిందే. ఆ కారణాలన్నిటికీ మూలం మాత్రం స్వార్ధం, కరుడుకట్టిన స్వార్ధం. తన జీన్స్ తప్ప లోకంలో ఇంకే సింహపు జీన్సూ , తన కొడుకులవైనా సరే, బతికిబట్టకట్టకూడదు. ఈ ఒక్క కారణం దాన్నో మేల్ షావినిస్ట్ పిగ్ గా బిహేవ్ చేయిస్తుంది. ఆడవి అష్టకష్టాలు పడి వేటాడిన జంతువుని సగం దాకా లాగించిగానీ వాటిని తిననివ్వదు. వేరే ప్రైడ్ ని టేక్-ఓవర్ చేసినప్పుడు అందులోని ఆడవి పిల్లలుంటే తనతో జతకట్టవనీ, ఫ్యూచర్లో తనకి పోటీ వచ్చే శత్రుసింహపు పిల్లలనీ వాటిని చంపేస్తుంది. బేసిగ్గా తను తప్ప ఇంకెవరూ కనిపించనివ్వని మాత్సర్యం . ఇంతటి సున్నితమనస్కమైన జంతువుతో పవన్, పోనీ అత్తారింటికి దారేదిలో హీరో-గౌతమ్ నందా, తనని పోల్చు కుంటే నాకు నచ్చలేదు. నేను పవన్ కళ్యాణ్ లాంటోణ్ణి, నేను డాన్సులు, ఫైట్లు చేస్తాను, అతను చెయ్యడు. మిగిలినవన్నీ సేమ్ టు సేమ్ అనేస్తే చాలు. సింహాన్ని ఎలివేట్ చెయ్యడం అనవసరం. అదో పవర్ఫుల్ యానిమల్. అంతేకాని ఉత్తమ గుణాలకి ప్రతీక కాదు.
నౌ, ద టైమ్ హాజ్ కమ్ టు ఎక్స్ప్లెయిన్ వాట్ ఐ యామ్ డ్రైవింగ్ ఎట్. వెయిట్ ఫర్ ద నెక్స్ట్ పోస్ట్. బై4నౌ 🙂

****

ఆ మెన్‌, ఆమెన్‌ చెరపట్టన్‌, మ్రోగెన్‌ నీ గన్‌, నా పెన్‌ ఆపెన్‌

నువ్వు రాయాలనుకున్నదేదో పూర్తిగా రాసాకగానీ నువ్వేం రాయాలనుకున్నావో క్లారిటీ రాదు, నిజానికి రాయటం అప్పుడు మొదలౌతుంది అని మార్క్ ట్వైన్ ఉవాచ. ఇదేదో ఆరుద్ర గారి ఫిలసాఫికల్ ఉవాచ – నేనెక్కాల్సిన రైలు ఒక జీవితకాలం లేటు – కి లిటరరీ ఈక్వలెంటులా ఉందే అనిపిస్తోందా? యూ ఆర్ రైట్. ఈ ఆర్టికిల్ ఇంతకుముందు పోస్ట్ చేసినప్పుడు ఆరుద్ర గారి పద్యం ఆధారంగా మృగాళ్ళని తిట్టడం నా ఉద్దేశం. రెండ్రోజులాగి రీ-బ్లాగ్ చెయ్యబోతూ ఎడిట్ చెయ్యడంలో రూపు మొత్తం మారిపోయింది.This is a ‘great’ writing experience for my smaaaaall self. ఎంతచెట్టుకి మొక్కకి అంత ‘గాలి’ మరి.

ఆరుద్ర పద్యం ఇదీ –

మెన్‌
ఆమెన్‌
చెరపట్టన్‌
మ్రోగెన్‌
నీగన్‌
నా
పెన్‌
ఆపెన్‌ (త్వమేవాహం పుట 36-37)
Your gun shoots and my pen stops the molesters that are after the helpless woman -ఇదీ మీనింగ్ . నాకున్న భాషా పరిమితుల్తో ఇంతకంటే బాగా రాయటం కుదరదు మరి.
ఆరుద్రగారి త్వమేవాహంలోదిట ఈ పద్యం. ఇవాళ విశాలాంధ్రలో చదివాను. ( ఇక్కడ కొంచెం పిడకల వేట – “ట” అన్న ఒక్క అక్షరం ఎంతగొప్పదో ఇప్పుడర్ధం అవుతోంది. పెద్ద పెద్ద వాక్యాలతో ఎక్స్ప్లనేషన్లూ, డిస్క్లైమర్స్ రాయవసరంలేకుండా జస్ట్ ఒక్క “ట” యాడ్ చేస్తే చాలు. విషయం మన సొంతం కాదని, ఆ పరిజ్ఞానం అంతకంటే లేదనీ చదివేవాళ్లకి తెల్సిపోతుంది. తిట్లు, విమర్శలు, వ్యాఖ్యలు వగైరాలతో శ్రమ పడకుండా మన్ని పెట్టకుండా లైట్ దీస్కుంటారు. తెలుగుభాషలోని సౌలభ్యాల్లో ఇది ఒకటి. ఇతర సౌలభ్యాలేమిటో నాకు తెలిసాక రాస్తాను. అప్పటివరకూ గరికపాటివారి ఉపన్యాసాలు వింటూ తెలుగు నిజంగా నేర్చుకుంటా. చిరంజీవి ఒకసారి , “ఈ సారి పార్లమెంటు సభలకొచ్చినపుడు హిందీ మే హీ బాత్ కరూంగా,” అన్నాడే అలా అన్నమాట.)
1949లో నిజాం/రజాకార్లకి వ్యతిరేకంగా జరిగిన తెలంగాణా సాయుధపోరాటం బాక్-గ్రౌండ్ తో త్వమేవాహం రాశారు. అని తెలుగు వికీపీడియాలో చదివి తెలుసుకున్నాను. ఈ డిస్క్లైమర్ ఎందుకంటే ఎవరైనా ఆరుద్ర గారిపై వ్యాఖ్యలు, చర్చలు మొదలుపెడితే ఇంక నా పని అంతే, అందుకే ఈ ముందు జాగర్త.
మరెందుకు ఈ రాయాలన్న దురద అంటే – ఇన్ ఫాక్ట్ నాకే అనిపిస్తుంది – writer’s itch అని ఒకటుంటుందిగా
When once the itch of literature comes over a man, nothing can cure it but the scratching of a pen. But if you have not a pen, I suppose you must scratch any way you can అని ~Samuel Lover, అన్న పెద్దమనిషి 1842లో అన్నాట్ట. పెన్ను కాకపోతే ఏదో ఒకదాంతో రాయమన్నాడుగా రాసేందుకు కీబోర్డు, రాయించుకునేందుకు బ్లాగు ఉన్నాయి కనక రాయడం అనిన్నీ,
An incurable itch for scribbling takes possession of many, and grows inveterate in their insane chests అని ఆంగ్లంలో జువెనాల్ అనీ, రోమన్ భాషలో డెసిమస్ లునియస్ లువెనాలి (Decimus Iunius Iuvenalis) అని పిలవబడ్డ రోమన్ కవి తన 2nd century AD బెస్ట్ సెల్లర్ the Satires లో అనటం వల్లనూ ఈ బ్లాగ్రచనా ప్రయత్నమను సాహసమునకు ఒడిగట్టితిని.

ఆరుద్ర గారి గురించే సరిగ్గా తెలియదు కానీ కొత్తగా శామ్యూల్ లవర్ & జువెనాల్ అంటూ పాత రచయితల్ని కోట్ చెయ్యడమేమిట్రా నీ మొహం తగలెయ్యా అంటే ఐ కాన్ట్ హెల్పిట్, రైటర్’స్ ఇచ్ ఇంత భయంకరమని నాకూ ఇప్పుడే తెల్సింది. అందుకే ఆల్ టైమ్ బెస్ట్ రైటర్ మార్క్ ట్వైన్ రచనాకండూతి గురించి ఏమన్నాడా అని గూగిలింపనంత ఈ క్రింది వాక్యముగానంబడియె –

The time to begin writing an article is when you have finished it to your satisfaction. By that time you begin to clearly and logically perceive what it is you really want to say అన్నాడు మార్క్ ట్వైన్.

ఆర్టికల్ మొత్తం చదివాక ఎక్జాక్ట్లీ గా (ఎందుకోగానీ కొందరలా అంటారు)అదే జరిగిందని పాఠకులు గ్రహింపగలరు. ఈ పోస్టు యొక్క మాతృక – ఇదీ ఆరుద్ర గారి పద్యానికి అర్ధం – చూడగలరు.

Now, ఎక్కువ టైము వేస్టవ్వకుండా డైరెక్టుగా పాయింటుకి వచ్చేస్తా –

పద్యం ప్రతిపదార్ధం కూడా కావాలా? ఐతే ఇదిగో :
= ఆ
మెన్ = మగవాళ్ళు (మృగాళ్లు అని చదువుకొన వలెను)
ఆమెన్ = చర్చిలో చెప్పే ఆమెన్ కాదండోయ్, ఆమెను అనగా ఆ స్త్రీని
చెరపట్టన్ = ప్రతీ సినిమాలోనూ దీనికి మీనింగు దొరుకును కావున ఇచట వ్రాయనవసరము లేదు.
నీ గన్ = ‘తుప్పా’ కి చేపట్టిన పోలీసులు (ఇప్పటి పరిస్థితుల దృష్ట్యా)
నా పెన్ = పత్రికలూ, రచయితలూ, కవులు, నటీనటులు ,ఎట్సెట్రా సామాజిక బాధ్యతగల వ్యక్తులు
ఆపెన్ = ఆపెదరు
ఆ మగవాళ్ళు (మృగాళ్లు అని చదువుకొన వలెను) ఆమెన్ (చర్చిలో చెప్పే ఆమెన్ కాదండోయ్) ఆమెను అనగా ఆ స్త్రీని చెరపట్టగా ‘తుప్పా’ కి చేపట్టిన పోలీసులు (ఇప్పటి పరిస్థితుల దృష్ట్యా), చట్టాలు చేసే నాయకులు పత్రికలూ, రచయితలూ, కవులు, నటీనటులు ,ఎట్సెట్రా సామాజిక బాధ్యతగల వ్యక్తులు (ఎంతమందికుందో డౌటు)ఆపెదరు (వీళ్ళందరూ పెన్ వాడతారు కదా)
ఇదీ తాత్పర్యం.

పద్యాలపై నా పరిజ్ఞానం సున్నాయే. అయినా పద్యంలోని విషయం మాత్రం మరిచిపోలేనిది. అలా మర్చిపోకుండా మనదేశపు పురుషాహంకారవరాహాలు (మేల్ షావినిస్ట్ పిగ్స్) రాత్రింబవళ్ళు శ్రమిస్తున్నాయి కదా మరి. ప్రస్తుతబాధేంటంటే ఆరుద్ర గారు కీచకులపై గన్ మోగుతుందని, పెన్ దురంతాల్ని అపుతుందని రాసారు కదా. ఏ గన్నూ మోగట్లెదు, ఏ పెన్నూ సరిగా రాయట్లేదు. రాజకీయ తుప్పు పట్టి, లీగల్ టాంగిల్స్ లొ చిక్కుకుని వంగిపోయిన గన్ను సరే మోగదు. రాయాల్సిన పెన్నుకీ బద్ధకం పట్టుకుంది. సెన్సేషన్స్, గాసిప్స్ , పాలిటిక్స్ లొ మసాలా మరిగి, రాయాల్సినవి, జాతికి కావాల్సినవి రాయడం మానేసింది. ఇంకోటి, మంచిని చదివి దానిని వంటబట్టించుకోవల్సిన జనానికీ మసాలాలు అలవాటు చేసింది.

మంచిని చెప్పాల్సినవాళ్ళు, మంచిని రక్షించాల్సినవాళ్ళు, మంచిని పెంచాల్సిన వాళ్ళు – పెన్నూ, గన్నూ, మెన్నూ – ఎవరూ కవి వాక్యాన్ని నిలబెట్టరా?

{నిన్నటి న్యూస్, కలకత్తాలో కొందరు దరిద్రులు ఓ డెబ్భై రెండేళ్ళ వృద్ధురాలిపై ప్రతాపం చూపించారు. ఈ ఆర్టికల్ మీకు నచ్చితే, మానవత్వం మర్చిపోయిన ఆ రాక్షసులు-సారీ రాక్షసులకి మానవత్వం ఎందుకుంటుంది? – ఆ filthy beasts త్వరలో పెన్ & గన్ చేపట్టిన అసలైన మెన్ చేతుల్లో నశించాలని కోరుకోండి.ఇక్కడ చెప్పిన డెబ్భైరెండేళ్ళ నన్ పై జరిగిన దారుణం రాజకీయ రంగు వేసుకుంటోంది, మరో పక్క పేపర్లలో అత్యాచారాల న్యూస్ సీరియల్ లా ప్రతిరోజూ వస్తూనే ఉంది. ప్చ్!}

_/\_Hi! Than-Q 4 UR patience 🙂 UR  feedback helps me write better _/\_

ఆ మెన్‌, ఆమెన్‌ చెరపట్టన్‌, మ్రోగెన్‌ నీ గన్‌, నా పెన్‌ ఆపెన్‌


నువ్వు రాయాలనుకున్నదేదో పూర్తిగా రాసాకగానీ నువ్వేం రాయాలనుకున్నావో క్లారిటీ రాదు, నిజానికి రాయటం అప్పుడు మొదలౌతుంది అని మార్క్ ట్వైన్ ఉవాచ. ఇదేదో ఆరుద్ర గారి ఫిలసాఫికల్ ఉవాచ – నేనెక్కాల్సిన రైలు ఒక జీవితకాలం లేటు – కి లిటరరీ ఈక్వలెంటులా ఉందే అనిపిస్తోందా? యూ ఆర్ రైట్. ఈ ఆర్టికిల్ ఇంతకుముందు పోస్ట్ చేసినప్పుడు ఆరుద్ర గారి పద్యం ఆధారంగా మృగాళ్ళని తిట్టడం నా ఉద్దేశం. రెండ్రోజులాగి రీ-బ్లాగ్ చెయ్యబోతూ ఎడిట్ చెయ్యడంలో రూపు మొత్తం మారిపోయింది. This is a ‘great’ writing experience for my smaaaaall self. ఎంతచెట్టుకి మొక్కకి అంత ‘గాలి’ మరి.

ఆరుద్ర పద్యం ఇదీ –

మెన్‌
ఆమెన్‌
చెరపట్టన్‌
మ్రోగెన్‌
నీగన్‌
నా
పెన్‌
ఆపెన్‌ (త్వమేవాహం పుట 36-37)
Your gun shoots and my pen stops the molesters that are after the helpless woman -ఇదీ మీనింగ్ . నాకున్న భాషా పరిమితుల్తో ఇంతకంటే బాగా రాయటం కుదరదు మరి.
ఆరుద్రగారి త్వమేవాహంలోదిట ఈ పద్యం. ఇవాళ విశాలాంధ్రలో చదివాను. ( ఇక్కడ కొంచెం పిడకల వేట – “ట” అన్న ఒక్క అక్షరం ఎంతగొప్పదో ఇప్పుడర్ధం అవుతోంది. పెద్ద పెద్ద వాక్యాలతో ఎక్స్ప్లనేషన్లూ, డిస్క్లైమర్స్ రాయవసరంలేకుండా జస్ట్ ఒక్క “ట” యాడ్ చేస్తే చాలు. విషయం మన సొంతం కాదని, ఆ పరిజ్ఞానం అంతకంటే లేదనీ చదివేవాళ్లకి తెల్సిపోతుంది. తిట్లు, విమర్శలు, వ్యాఖ్యలు వగైరాలతో శ్రమ పడకుండా మన్ని పెట్టకుండా లైట్ దీస్కుంటారు. తెలుగుభాషలోని సౌలభ్యాల్లో ఇది ఒకటి. ఇతర సౌలభ్యాలేమిటో నాకు తెలిసాక రాస్తాను. అప్పటివరకూ గరికపాటివారి ఉపన్యాసాలు వింటూ తెలుగు నిజంగా నేర్చుకుంటా. చిరంజీవి ఒకసారి , “ఈ సారి పార్లమెంటు సభలకొచ్చినపుడు హిందీ మే హీ బాత్ కరూంగా,” అన్నాడే అలా అన్నమాట.)
1949లో నిజాం/రజాకార్లకి వ్యతిరేకంగా జరిగిన తెలంగాణా సాయుధపోరాటం బాక్-గ్రౌండ్ తో త్వమేవాహం రాశారు. అని తెలుగు వికీపీడియాలో చదివి తెలుసుకున్నాను. ఈ డిస్క్లైమర్ ఎందుకంటే ఎవరైనా ఆరుద్ర గారిపై వ్యాఖ్యలు, చర్చలు మొదలుపెడితే ఇంక నా పని అంతే, అందుకే ఈ ముందు జాగర్త.
మరెందుకు ఈ రాయాలన్న దురద అంటే – ఇన్ ఫాక్ట్ నాకే అనిపిస్తుంది – writer’s itch అని ఒకటుంటుందిగా
When once the itch of literature comes over a man, nothing can cure it but the scratching of a pen. But if you have not a pen, I suppose you must scratch any way you can అని ~Samuel Lover, అన్న పెద్దమనిషి 1842లో అన్నాట్ట. పెన్ను కాకపోతే ఏదో ఒకదాంతో రాయమన్నాడుగా రాసేందుకు కీబోర్డు, రాయించుకునేందుకు బ్లాగు ఉన్నాయి కనక రాయడం అనిన్నీ,
An incurable itch for scribbling takes possession of many, and grows inveterate in their insane chests అని ఆంగ్లంలో జువెనాల్ అనీ, రోమన్ భాషలో డెసిమస్ లునియస్ లువెనాలి (Decimus Iunius Iuvenalis) అని పిలవబడ్డ రోమన్ కవి తన 2nd century AD బెస్ట్ సెల్లర్ the Satires లో అనటం వల్లనూ ఈ బ్లాగ్రచనా ప్రయత్నమను సాహసమునకు ఒడిగట్టితిని.

ఆరుద్ర గారి గురించే సరిగ్గా తెలియదు కానీ కొత్తగా శామ్యూల్ లవర్ & జువెనాల్ అంటూ పాత రచయితల్ని కోట్ చెయ్యడమేమిట్రా నీ మొహం తగలెయ్యా అంటే ఐ కాన్ట్ హెల్పిట్, రైటర్’స్ ఇచ్ ఇంత భయంకరమని నాకూ ఇప్పుడే తెల్సింది. అందుకే ఆల్ టైమ్ బెస్ట్ రైటర్ మార్క్ ట్వైన్ రచనాకండూతి గురించి ఏమన్నాడా అని గూగిలింపనంత ఈ క్రింది వాక్యముగానంబడియె –

The time to begin writing an article is when you have finished it to your satisfaction. By that time you begin to clearly and logically perceive what it is you really want to say అన్నాడు మార్క్ ట్వైన్.

ఆర్టికల్ మొత్తం చదివాక ఎక్జాక్ట్లీ గా (ఎందుకోగానీ కొందరలా అంటారు)అదే జరిగిందని పాఠకులు గ్రహింపగలరు. ఈ పోస్టు యొక్క మాతృక – ఇదీ ఆరుద్ర గారి పద్యానికి అర్ధం – చూడగలరు.

Now, ఎక్కువ టైము వేస్టవ్వకుండా డైరెక్టుగా పాయింటుకి వచ్చేస్తా –

పద్యం ప్రతిపదార్ధం కూడా కావాలా? ఐతే ఇదిగో :
= ఆ
మెన్ = మగవాళ్ళు (మృగాళ్లు అని చదువుకొన వలెను)
ఆమెన్ = చర్చిలో చెప్పే ఆమెన్ కాదండోయ్, ఆమెను అనగా ఆ స్త్రీని
చెరపట్టన్ = ప్రతీ సినిమాలోనూ దీనికి మీనింగు దొరుకును కావున ఇచట వ్రాయనవసరము లేదు.
నీ గన్ = ‘తుప్పా’ కి చేపట్టిన పోలీసులు (ఇప్పటి పరిస్థితుల దృష్ట్యా)
నా పెన్ = పత్రికలూ, రచయితలూ, కవులు, నటీనటులు ,ఎట్సెట్రా సామాజిక బాధ్యతగల వ్యక్తులు
ఆపెన్ = ఆపెదరు
ఆ మగవాళ్ళు (మృగాళ్లు అని చదువుకొన వలెను) ఆమెన్ (చర్చిలో చెప్పే ఆమెన్ కాదండోయ్) ఆమెను అనగా ఆ స్త్రీని చెరపట్టగా ‘తుప్పా’ కి చేపట్టిన పోలీసులు (ఇప్పటి పరిస్థితుల దృష్ట్యా), చట్టాలు చేసే నాయకులు పత్రికలూ, రచయితలూ, కవులు, నటీనటులు ,ఎట్సెట్రా సామాజిక బాధ్యతగల వ్యక్తులు (ఎంతమందికుందో డౌటు)ఆపెదరు (వీళ్ళందరూ పెన్ వాడతారు కదా)
ఇదీ తాత్పర్యం.

పద్యాలపై నా పరిజ్ఞానం సున్నాయే. అయినా పద్యంలోని విషయం మాత్రం మరిచిపోలేనిది. అలా మర్చిపోకుండా మనదేశపు పురుషాహంకారవరాహాలు (మేల్ షావినిస్ట్ పిగ్స్) రాత్రింబవళ్ళు శ్రమిస్తున్నాయి కదా మరి. ప్రస్తుతబాధేంటంటే ఆరుద్ర గారు కీచకులపై గన్ మోగుతుందని, పెన్ దురంతాల్ని అపుతుందని రాసారు కదా. ఏ గన్నూ మోగట్లెదు, ఏ పెన్నూ సరిగా రాయట్లేదు. రాజకీయ తుప్పు పట్టి, లీగల్ టాంగిల్స్ లొ చిక్కుకుని వంగిపోయిన గన్ను సరే మోగదు. రాయాల్సిన పెన్నుకీ బద్ధకం పట్టుకుంది. సెన్సేషన్స్, గాసిప్స్ , పాలిటిక్స్ లొ మసాలా మరిగి, రాయాల్సినవి, జాతికి కావాల్సినవి రాయడం మానేసింది. ఇంకోటి, మంచిని చదివి దానిని వంటబట్టించుకోవల్సిన జనానికీ మసాలాలు అలవాటు చేసింది.

మంచిని చెప్పాల్సినవాళ్ళు, మంచిని రక్షించాల్సినవాళ్ళు, మంచిని పెంచాల్సిన వాళ్ళు – పెన్నూ, గన్నూ, మెన్నూ – ఎవరూ కవి వాక్యాన్ని నిలబెట్టరా?

{నిన్నటి న్యూస్, కలకత్తాలో కొందరు దరిద్రులు ఓ డెబ్భై రెండేళ్ళ వృద్ధురాలిపై ప్రతాపం చూపించారు. ఈ ఆర్టికల్ మీకు నచ్చితే, మానవత్వం మర్చిపోయిన ఆ రాక్షసులు-సారీ రాక్షసులకి మానవత్వం ఎందుకుంటుంది? – ఆ filthy beasts త్వరలో పెన్ & గన్ చేపట్టిన అసలైన మెన్ చేతుల్లో నశించాలని కోరుకోండి.ఇక్కడ చెప్పిన డెబ్భైరెండేళ్ళ నన్ పై జరిగిన దారుణం రాజకీయ రంగు వేసుకుంటోంది, మరో పక్క పేపర్లలో అత్యాచారాల న్యూస్ సీరియల్ లా ప్రతిరోజూ వస్తూనే ఉంది. ప్చ్!}

_/\_Hi! Than-Q 4 UR patience 🙂 UR  feedback helps me write better _/\_

*****

బాలి ఐలాండ్, మౌంట్ అగుంగ్ అగ్నిపర్వతం దగ్గరకి వెళ్ళే దారిలో ….


బాలి ఐలాండ్ లో మౌంట్ అగుంగ్ అనే అగ్నిపర్వతం వుంది. ఇప్పటికీ యాక్టివ్ గా ఉన్న అగ్ని పర్వతాల్లో ఇదొకటి. 1963-64 లో పేలిన తర్వాత ఇప్పటి వరకూ శాంతంగానే ఉంది. లాస్ట్ డిసెంబర్లో బాలి వెళ్ళినప్పుడు అక్కడికి వెళ్ళాం. దారిలో నాకు, నా మొబైల్ ఫోన్ కి కనిపించాయి ఈ ఫోటోలో కనిపించీ కనిపించకుండా ఉన్న …

Featured image

ఆ చిన్న పక్షులు పిచుకలు. ఇవాళ ఈ పోస్టులో కనబడతామని, ఇవాళ వాటి రోజని వాటికి తెలీదు. అమాయకంగా హాయిగా ప్రకృతి ధర్మం పాటించి ఎంత సింపుల్ గా లోకంలోకి వచ్చాయో అంతే సింపుల్ గా బ్రతికి వెళ్ళిపోతాయి. వాటి స్ట్రగుల్ ఫర్ సర్వైవల్లో డేగలు, కాకులతో ఇప్పుడు మనిషి కూడా భాగం పంచుకుంటున్నాడు. తెలియకుండానే వాటికి తను చేస్తున్న హానికి చిహ్నంగా వరల్డ్ స్పారోస్ డే ని కేటాయించాడు. స్పారోస్ డే పిచుకల కోసం ఏం సాధిస్తుందో కాలమే చెప్పాలి.

మన అమ్మమ్మలు, తాతలు ఇళ్లలో వరి కంకులు కట్టి, ఉదయాన్నే ఇంటి ముందు బియ్యం జల్లి , ఇంటి చూరుల్లో వాటి గూళ్ళు కట్టుకోనిచ్చి వాటి జీవన సమరాన్ని కొంత తేలిక చేసి, ప్రతీ రోజూ స్పారోస్ డే జరిపినట్టు మనంకూడా వాటి చిన్ని జీవితాలకి సాయపడగలమా? ఏమో! సంవత్సరానికి ఒక రోజు . సరిపోతుందా? మరో ఏమో!
బై ద వే, అమ్మమ్మల జెనరేషన్ పిచుకలకి చేసిన సాయాన్ని భూత యజ్ఞం పేరుతో మన ధర్మం ఎప్పుడో గుర్తించింది. హార్మనీ విత్ నేచర్ మన సంస్కృతిలో మొదటినుంచీ భాగమే.
“one small step for a man, one giant leap for mankind,”అని నీల్ ఆర్మ్-స్ట్రాంగ్ చంద్రుడిపై తన మొదటి అడుగు గురించి అన్న మాటలు పిచుకని రక్షించడానికీ అన్వయించుకోవచ్చు.
One small deed by every child to protect a sparrow is a potential revolution to save humanity in the most peaceful manner అని నేననుకుంటున్నాను.
ఈ చిన్ని పిచుక ఇవాళ నా చేత ఒక మంచి ఇంగ్లీష్ పోయెమ్ చదివించింది. Paul Laurence Dunbar (June 27, 1872 – February 9, 1906) అనే ఆఫ్రికన్-అమెరికన్ కవి రాసిన పోయెమ్ ఇదీ –
The Sparrow
A LITTLE bird, with plumage brown,
Beside my window flutters down,
A moment chirps its little strain,
Then taps upon my window-pane,
And chirps again, and hops along,
To call my notice to its song;
But I work on, nor heed its lay,
Till, in neglect, it flies away.

So birds of peace and hope and love
Come fluttering earthward from above,
To settle on life’s window-sills,
And ease our load of earthly ills;
But we, in traffic’s rush and din
Too deep engaged to let them in,
With deadened heart and sense plod on,
Nor know our loss till they are gone.

బావుంది కదా! దీనివల్ల ఎక్కడో ఒక చోట , ఎవరో ఒకరు పిచుకకి
కొన్ని బియ్యం గింజలు వేస్తారని
దాన్నో గూడు కట్టుకోనిస్తారని
పిల్లలకి దాన్ని పరిచయం చేస్తారని ఆశ పడుతున్నా.

SANYO DIGITAL CAMERA

:-) మార్క్ ట్వైన్, ఆరుద్ర, Writer’s itch & మృగాళ్లు – This is about Pen, Gun and Men :-)


నువ్వు రాయాలనుకున్నదేదో పూర్తిగా రాసాకగానీ నువ్వేం రాయాలనుకున్నావో క్లారిటీ రాదు, నిజానికి రాయటం అప్పుడు మొదలౌతుంది అని మార్క్ ట్వైన్ ఉవాచ. ఇదేదో ఆరుద్ర గారి ఫిలసాఫికల్ ఉవాచ – నేనెక్కాల్సిన రైలు ఒక జీవితకాలం లేటుకి లిటరరీ ఈక్వలెంటులా ఉందే అనిపిస్తోందా. యూ ఆర్ రైట్. ఈ ఆర్టికిల్ ఇంతకుముందు పోస్ట్ చేసినప్పుడు ఆరుద్ర గారి పద్యం ఆధారంగా మృగాళ్ళని తిట్టడం నా ఉద్దేశం. రెండ్రోజులాగి రీ-బ్లాగ్ చెయ్యబోతూ ఎడిట్ చెయ్యడంలో రూపు మొత్తం మారిపోయింది. This is a ‘great’ writing experience for my small self. ఎంత చెట్టుకి మొక్కకి అంత ‘గాలి’ మరి.

ఆరుద్ర పద్యం ఇదీ –

మెన్‌
ఆమెన్‌
చెరపట్టన్‌
మ్రోగెన్‌
నీగన్‌
నా
పెన్‌
ఆపెన్‌ (త్వమేవాహం పుట 36-37)
Your gun shoots and my pen stops the molesters that are after the helpless woman -ఇదీ మీనింగ్ .
నాకున్న భాషాపరిమితుల్తో ఇంతకంటే బాగా రాయటం కుదరదు మరి.
ఆరుద్రగారి త్వమేవాహంలోదిట ఈ పద్యం. ఇవాళ విశాలాంధ్రలో చదివాను. ( ఇక్కడ కొంచెం పిడకల వేట – “ట” అన్న ఒక్క అక్షరం ఎంతగొప్పదో ఇప్పుడర్ధం అవుతోంది. పెద్ద పెద్ద వాక్యాలతో ఎక్స్ప్లనేషన్లూ, డిస్క్లైమర్స్ రాయవసరంలేకుండా జస్ట్ ఒక్క “ట” యాడ్ చేస్తే చాలు. విషయం మన సొంతం కాదని, ఆ పరిజ్ఞానం అంతకంటే లేదనీ చదివేవాళ్లకి తెల్సిపోతుంది. తిట్లు, విమర్శలు, వ్యాఖ్యలు వగైరాలతో శ్రమ పడకుండా మన్ని పెట్టకుండా లైట్ దీస్కుంటారు. తెలుగుభాషలోని సౌలభ్యాల్లో ఇది ఒకటి. ఇతర సౌలభ్యాలేమిటో నాకు తెలిసాక రాస్తాను. అప్పటివరకూ గరికపాటివారి ఉపన్యాసాలు వింటూ తెలుగు నిజంగా నేర్చుకుంటా)
1949లో నిజాం/రజాకార్లకి వ్యతిరేకంగా జరిగిన తెలంగాణా సాయుధపోరాటం బాక్-గ్రౌండ్ తో త్వమేవాహం రాశారు. అని తెలుగు వికీపీడియాలో చదివి తెలుసుకున్నాను. ఈ డిస్క్లైమర్ ఎందుకంటే ఎవరైనా ఆరుద్ర గారిపై వ్యాఖ్యలు, చర్చలు మొదలుపెడితే ఇంక నా పని అంతే, అందుకే ఈ ముందు జాగర్త.
మరెందుకు ఈ రాయాలన్న దురద అంటే – ఇన్ ఫాక్ట్ నాకే అనిపిస్తుంది – writer’s itch అని ఒకటుంటుందిగా
When once the itch of literature comes over a man, nothing can cure it but the scratching of a pen. But if you have not a pen, I suppose you must scratch any way you can అని ~Samuel Lover, అన్న పెద్దమనిషి 1842లో అన్నాట్ట. పెన్ను కాకపోతే ఏదో ఒకదాంతో రాయమన్నాడుగా రాసేందుకు కీబోర్డు, రాయించుకునేందుకు బ్లాగు ఉన్నాయి కనక రాయడం అనిన్నీ,
An incurable itch for scribbling takes possession of many, and grows inveterate in their insane chests అని ఆంగ్లంలో జువెనాల్ అనీ, రోమన్ భాషలో డెసిమస్ లునియస్ లువెనాలి (Decimus Iunius Iuvenalis) అని పిలవబడ్డ రోమన్ కవి తన 2nd century AD బెస్ట్ సెల్లర్ the Satires లో అనటం వల్లనూ ఈ బ్లాగ్రచనా ప్రయత్నమను సాహసమునకు ఒడిగట్టితిని.

ఆరుద్ర గారి గురించే సరిగ్గా తెలియదు కానీ కొత్తగా శామ్యూల్ లవర్ & జువెనాల్ అంటూ పాత రచయితల్ని కోట్ చెయ్యడమేమిట్రా నీ మొహం తగలెయ్యా అంటే ఐ కాన్ట్ హెల్పిట్, రైటర్’స్ ఇచ్ ఇంత భయంకరమని నాకూ ఇప్పుడే తెల్సింది. అందుకే ఆల్ టైమ్ బెస్ట్ రైటర్ మార్క్ ట్వైన్ రచనాకండూతి గురించి ఏమన్నాడా అని గూగిలింపనంత ఈ క్రింది వాక్యముగానంబడియె –

The time to begin writing an article is when you have finished it to your satisfaction. By that time you begin to clearly and logically perceive what it is you really want to say అన్నాడు మార్క్ ట్వైన్.

ఆర్టికల్ మొత్తం చదివాక ఎక్జాక్ట్లీ గా అదే జరిగిందని పాఠకులు గ్రహింపగలరు. ఈ పోస్టు యొక్క మాతృక – ఇదీ ఆరుద్ర గారి పద్యానికి అర్ధం – చూడగలరు.

Now, ఎక్కువ టైము వేస్టవ్వకుండా డైరెక్టుగా పాయింటుకి వచ్చేస్తా –

పద్యం ప్రతిపదార్ధం కూడా కావాలా? ఐతే ఇదిగో :
= ఆ
మెన్ = మగవాళ్ళు (మృగాళ్లు అని చదువుకొన వలెను)
ఆమెన్ = చర్చిలో చెప్పే ఆమెన్ కాదండోయ్, ఆమెను అనగా ఆ స్త్రీని
చెరపట్టన్ = ప్రతీ సినిమాలోనూ దీనికి మీనింగు దొరుకును కావున ఇచట వ్రాయనవసరము లేదు.
నీ గన్ = ‘తుప్పా’ కి చేపట్టిన పోలీసులు (ఇప్పటి పరిస్థితుల దృష్ట్యా)
నా పెన్ = పత్రికలూ, రచయితలూ, కవులు, నటీనటులు ,ఎట్సెట్రా సామాజిక బాధ్యతగల వ్యక్తులు
ఆపెన్ = ఆపెదరు
ఆ మగవాళ్ళు (మృగాళ్లు అని చదువుకొన వలెను) ఆమెన్ (చర్చిలో చెప్పే ఆమెన్ కాదండోయ్) ఆమెను అనగా ఆ స్త్రీని చెరపట్టగా ‘తుప్పా’ కి చేపట్టిన పోలీసులు (ఇప్పటి పరిస్థితుల దృష్ట్యా), చట్టాలు చేసే నాయకులు పత్రికలూ, రచయితలూ, కవులు, నటీనటులు ,ఎట్సెట్రా సామాజిక బాధ్యతగల వ్యక్తులు (ఎంతమందికుందో డౌటు)ఆపెదరు (వీళ్ళందరూ పెన్ వాడతారు కదా)
ఇదీ తాత్పర్యం.

పద్యాలపై నా పరిజ్ఞానం సున్నాయే. అయినా పద్యంలోని విషయం మాత్రం మరిచిపోలేనిది. అలా మర్చిపోకుండా మనదేశపు పురుషాహంకారవరాహాలు (మేల్ షావినిస్ట్ పిగ్స్) రాత్రింబవళ్ళు శ్రమిస్తున్నాయి కదా మరి. ప్రస్తుతబాధేంటంటే ఆరుద్ర గారు కీచకులపై గన్ మోగుతుందని, పెన్ దురంతాల్ని అపుతుందని రాసారు కదా. ఏ గన్నూ మోగట్లెదు, ఏ పెన్నూ సరిగా రాయట్లేదు. రాజకీయ తుప్పు పట్టి, లీగల్ టాంగిల్స్ లొ చిక్కుకుని వంగిపోయిన గన్ను సరే మోగదు. రాయాల్సిన పెన్నుకీ బద్ధకం పట్టుకుంది. సెన్సేషన్స్, గాసిప్స్ , పాలిటిక్స్ లొ మసాలా మరిగి, రాయాల్సినవి, జాతికి కావాల్సినవి రాయడం మానేసింది. ఇంకోటి, మంచిని చదివి దానిని వంటబట్టించుకోవల్సిన జనానికీ మసాలాలు అలవాటు చేసింది.

మంచిని చెప్పాల్సినవాళ్ళు, మంచిని రక్షించాల్సినవాళ్ళు, మంచిని పెంచాల్సిన వాళ్ళు – పెన్నూ, గన్నూ, మెన్నూ – ఎవరూ కవి వాక్యాన్ని నిలబెట్టరా?

{నిన్నటి న్యూస్, కలకత్తాలో కొందరు దరిద్రులు ఓ డెబ్భై రెండేళ్ళ వృద్ధురాలిపై ప్రతాపం చూపించారు. ఈ ఆర్టికల్ మీకు నచ్చితే, మానవత్వం మర్చిపోయిన ఆ రాక్షసులు-సారీ రాక్షసులకి మానవత్వం ఎందుకుంటుంది? – ఆ filthy beasts త్వరలో పెన్ & గన్ చేపట్టిన అసలైన మెన్ చేతుల్లో నశించాలని కోరుకోండి.}

*****

ఇదీ ఆరుద్రగారి పద్యానికి అర్ధం – Your gun shoots and my pen stops the molesters of women


ఆరుద్రగారి త్వమేవాహంలోదిట ఈ పద్యం. ఇవాళ విశాలాంధ్రలో చదివాను. “ట” అన్న ఒక్క అక్షరం ఎంతగొప్పదో ఇప్పుడర్ధం అవుతోంది. పెద్ద పెద్ద వాక్యాలతో ఎక్స్ప్లనేషన్లూ, డిస్క్లైమర్స్ రాయవసరంలేకుండా జస్ట్ ఒక్క “ట” యాడ్ చేస్తే చాలు. విషయం మన సొంతం కాదని, ఆ పరిజ్ఞానం అంతకంటే లేదనీ చదివేవాళ్లకి తెల్సిపోతుంది. తిట్లు, విమర్శలు, వ్యాఖ్యలు వగైరాలతో శ్రమ పడకుండా మన్ని పెట్టకుండా లైట్ దీస్కుంటారు. తెలుగుభాషలోని సౌలభ్యాల్లో ఇది ఒకటి. ఇతర సౌలభ్యాలేమిటో నాకు తెలిసాక రాస్తాను. అప్పటివరకూ గరికపాటివారి ఉపన్యాసాలు వింటూ ఉంటాను.

పద్యం –


మెన్‌
ఆమెన్‌
చెరపట్టన్‌
మ్రోగెన్‌
నీగన్‌
నా
పెన్‌
ఆపెన్‌ (త్వమేవాహం పుట 36-37)

(Your gun shoots and my pen stops the molesters that are after the helpless woman – ఇదీ మీనింగ్ . నాకున్న భాషాపరిమితుల్తో ఇంతకంటే బాగా రాయటం కుదరదు మరి)

ప్రతిపదార్ధం కూడా కావాలంటే :
ఆ = ఆ
మెన్ = మగవాళ్ళు (మృగాళ్లు అని చదువుకొన వలెను)
ఆమెన్ = చర్చిలో చెప్పే ఆమెన్ కాదండోయ్, ఆమెను అనగా ఆ స్త్రీని
చెరపట్టన్ = ప్రతీ సినిమాలోనూ దీనికి మీనింగు దొరుకును కావున ఇచట వ్రాయనవసరము లేదు.
నీ గన్ = ‘తుప్పా’ కి చేపట్టిన పోలీసులు (ఇప్పటి పరిస్థితుల దృష్ట్యా)
నా పెన్ = పత్రికలూ, రచయితలూ, కవులు, నటీనటులు ,ఎట్సెట్రా సామాజిక బాధ్యతగల వ్యక్తులు
ఆపెన్ = ఆపెదరు
ఆ మగవాళ్ళు (మృగాళ్లు అని చదువుకొన వలెను) ఆమెను అనగా ఆ స్త్రీని చెరపట్టగా, ‘తుప్పా’ కి చేపట్టిన పోలీసులు (ఇప్పటి పరిస్థితుల దృష్ట్యా), చట్టాలు చేసే నాయకులు పత్రికలూ, రచయితలూ, కవులు, నటీనటులు ,ఎట్సెట్రా సామాజిక బాధ్యతగల వ్యక్తులు (ఎంతమందికుందో డౌటు) వాళ్ళు ఆపెదరు (వీళ్ళందరూ పెన్ వాడతారు కదా)

మళ్ళీ ఆరుద్రగారి పద్యం విషయానికొస్తా. పద్యాలపై విషయ పరిజ్ఞానం సున్నాయే అయినా పద్యంలోని విషయం మాత్రం మరిచిపోలేనిది. అలా మర్చిపోకుండా మనదేశపు పురుషాహంకారవరాహాలు రాత్రింబవళ్ళు శ్రమిస్తున్నాయి కదా మరి. ప్రస్తుతం ఆ బాధేంటంటే ఆరుద్ర గారు కీచకులపై గన్ మోగుతుందని, పెన్ దురంతాల్ని అపుతుందని రాసారు కదా. ఏ గన్నూ మోగట్లెదు, ఏ పెన్నూ సరిగా రాయట్లేదు. 

రాజకీయ తుప్పు పట్టి, లీగల్ టాంగిల్స్ లొ చిక్కుకుని వంగిపోయిన గన్ను సరే మోగదు.
రాయాల్సిన పెన్నుకీ బద్ధకం పట్టుకుంది. సెన్సేషన్స్, గాసిప్స్ , పాలిటిక్స్ లొ మసాలా మరిగి, రాయాల్సిన జాతికి కావాల్సిన విషయాలు రాయడం మానేసింది. ఇంకోటి, మంచిని చదివి దానిని వంటబట్టించుకోవల్సిన జనానికీ మసాలాలు అలవాటు చేసింది.

మంచిని చెప్పేవాళ్ళు-మంచి చేసే వాళ్ళు-మంచిని నేర్చుకోవాల్సిన వాళ్ళు – పెన్నూ, గన్నూ, మెన్నూ – ఎవరూ కవి వాక్యాన్ని నిలబెట్టరా?

{నిన్నటి న్యూస్, కలకత్తాలో కొందరు దరిద్రులు ఓ డెబ్భై రెండేళ్ళ వృద్ధురాలిపై ప్రతాపం చూపించారు. ఈ ఆర్టికల్ మీకు నచ్చితే, మానవత్వం మర్చిపోయిన ఆ రాక్షసులు-సారీ రాక్షసులకి మానవత్వం ఎందుకుంటుంది? – ఆ filthy beasts త్వరలో పెన్ & గన్ చేపట్టిన అసలైన మెన్ చేతుల్లో నశించాలని కోరుకోండి.}

sasesham

_/\_Hi than-Q 4 UR patience 🙂 UR  feedback helps me write better _/\_

నాన్న చేసిన త్యాగం వ్యర్ధం కాదు, “మనిషి”ని మనిషిగా మార్చే ప్రేమై ఆ శౌర్యం, ధైర్యం మళ్ళీ అవతరిస్తాయి


Don’t know if this world can ever give answers to the thousand questions that your young heart is pining for, O hero’s daughter !   

Sourya

Sri MN Rai

 

ఈ దుఃఖానికి కారణమెవరు?ఈ గాయానికి బాధ్యులు ఎవరు?

మనుషుల మధ్యన మంటలు పెట్టే మతమా?మతం పేరుతో నాటకమాడే రాజకీయమా?

ఈ దుఃఖానికి కారణమెవరు?ఈ గాయానికి బాధ్యులు ఎవరు?

చేతికొచ్చిన తలరాతలు రాసే దేవుళ్ళా?దేవుడి పేరిట ద్వేషం నేర్పే మనుషులా?
ఈ దుఃఖానికి కారణమెవరు?ఈ గాయానికి బాధ్యులు ఎవరు?
అమాయకంగా ప్రాణాలొడ్డే దేశభక్తులా?అధికారంకై ఎత్తులు వేసే దేశభోక్తలా?
ఈ దుఃఖానికి కారణమెవరు?ఈ గాయానికి బాధ్యులు ఎవరు?
జిహాద్ ముసుగులో మూఢులు చేసే రక్తపాతమా?చేతకానితనపు ఆయుధం పట్టిన శాంతికపోతమా?
ఈ దుఃఖానికి కారణమెవరు?ఈ గాయానికి బాధ్యులు ఎవరు?
విభజించి పాలించే సామ్రాజ్యవాద స్వార్ధపరత్వమా?వ్యాపారానికి ఆదర్శాల్ని బలిచేసే బడుగుదేశాల నిస్సహాయత్వమా?

కులమతవర్గ ప్రాంతవర్ణజాతిబేధాలను పాటించనివి తీరని దుఃఖాలూ,మానని గాయాలే, మనుషులు కాదు
సరిహద్దులు, అంతస్తులు, ఆచారాలకి అతీతమైనవి వ్యాపారం, దురహంకారం, అధికార దాహం అంతే, మానవత్వం కాదు
మనుషులందర్నీ ఒకటి చేసేది మంచి మనసు, కానీ దేవుళ్ళని విడగొట్టేది మనసు చచ్చిన మతం
తెలుసుకో పిచ్చితల్లీ, ఏడవకు మళ్ళీ మళ్ళీ

గాయాలు, దుఃఖాలు, మతమౌఢ్యాలు, సిద్ధాంతాల్లో తేడాలు, మనుషుల మధ్య గోడలు, అవి రాజకీయాల పంచ ప్రాణాలు
రాజకీయం, దురహంకారం, వ్యాపారం, అధికారం, అతివ్యామోహం ఇవి స్వార్ధానికి పంచశిరస్సులు
రాజకీయాల పంచప్రాణాలు పోతేనే నీ దుఃఖానికి అంతు
స్వార్ధం పంచశిరస్సులు తెగిపడితేనే ఈ గాయానికి మందు
స్వార్ధం, రాజకీయం ఉన్నన్నాళ్ళూ సరిహద్దులకటూఇటూ నీ దుఃఖం పంచుకునే అమాయకులుంటూనే ఉంటారు.
నాన్న చేసిన త్యాగం వ్యర్ధం కాదు, “మనిషి”ని మనిషిగా మార్చే ప్రేమై ఆ శౌర్యం, ధైర్యం మళ్ళీ అవతరిస్తాయి.

నరుడను నేను, నారాయణుడనే నేను


మానవ జాతి పరిణామక్రమం ఆధారంగా ఎగిసిన ఈ హృదయాం’తరంగా’నికి నండూరి రామమోహనరావు గారి నరావతారం, విశ్వరూపం, విశ్వ దర్శనం పుస్తకాలు పునాదులు వేస్తే  శ్రీ అరవిందుని మాటలు ఆసరా అయ్యాయి. నా జాతి ప్రస్థానం పరమాణువుకి ముందు మొదలై పరబ్రహ్మ వరకూ సాగుతుందని, అందులో నేనూ ఉన్నానని, ఎప్పటికీ ఉంటాననీ తెలిసి పొందిన అనుభూతి అది నాకు అర్ధమయ్యేలా తెలిపిన మహానుభావులందరికీ అంకితం –

PariNaamam

The Ten Avatars as a Parable of Evolution

Avatarhood would have little meaning if it were not connected with the evolution. The Hindu procession of the ten Avatars is itself, as it were, a parable of evolution. First the Fish Avatar, then the amphibious animal between land and water, then the land animal, then the Man-Lion Avatar, bridging man and animal, then man as dwarf, small and undeveloped and physical but containing in himself the godhead and taking possession of existence, then the rajasic, sattwic, nirguna Avatars, leading the human development from the vital rajasic to the sattwic mental man and again the overmental superman. Krishna, Buddha and Kalki depict the last three stages, the stages of the spiritual development—Krishna opens the possibility of Overmind, Buddha tries to shoot beyond to the supreme liberation but that liberation is still negative, not returning upon earth to complete positively the evolution; Kalki is to correct this by bringing the Kingdom of the Divine upon earth, destroying the opposing Asura forces. The progression is striking and unmistakable. As for the lives in between the Avatar lives, it must be remembered that Krishna speaks of many lives in the past, not only a few supreme ones, and secondly that while he speaks of himself as the Divine, in one passage he describes himself as a Vibhuti, వృష్ణినాం వాసుదేవః.. We may therefore fairly assume that in many lives he manifested as the Vibhuti veiling the fuller Divine Consciousness. If we admit that the object of Avatarhood is to lead the evolution, this is quite reasonable, the Divine appearing as Avatar in the great transitional stages and as Vibhutis to aid the lesser transitions.

– Sri Aurobindo

     (from Letters on Yoga)

(4ksy)