Category: ప్చ్!

కావేరి🔥వాటర్‌వార్💣>>కమల్‌హాసన్‌ మిస్సైన రెండు పాయింట్స్ >🔎(1)భాషనేర్చిన🐒కోతులు🐒 🔎(2)వాటర్లో వున్న వాటా&వార్‌ 🔎


ఇండియాలో జలయజ్ఞాలే కానీ జలయుద్ధాలు(వాటర్ వార్స్) జరుగుతాయా?అని ఇండియాలో ఎవరూ కొశ్చన్ చెయ్యరు. ఆశ్చర్యం అసలే పడరు. మనకి మునిసిపాలిటీ టాప్స్ దగ్గర జరిగే బిందెయుద్ధాలు తెలుసు. కొన్ని కులాలకి దాహానిక్కూడా నీళ్ళు దొరకని (దొరకనివ్వని) పరిస్థితుల్లో నీటి పేరు మీద జరిగిన కులపోరాటాలూ తెలుసు. అందువల్ల అడపాదడపా కర్నాటక, తమిళనాడు మధ్య జరిగే కావేరీజలాలపై వివాదాలు, వాటితోపాటు జరిగే విధ్వంసాలూ పెద్ద న్యూస్‌లా అనిపించవు, మేధావివర్గం అని స్టాంప్ పడిన వాళ్లకి తప్ప. మేధావివర్గంవాళ్ళలా గడ్డాలు పెంచి, జీన్స్‌పాంట్ మీద లాల్చీ, మెళ్ళో ఒక సంచీ వేసుకుని తిరక్కపోయినా కమల్‌హాసన్ మేధావివర్గంలోకే వస్తాడు. అతని ఐడియాలూ, లైఫ్ స్టైలూ అందరికీ నచ్చవు కానీ అందరికీ నచ్చడానికి పాట్లుపడేవాడు మేధావెలా ఔతాడు? అవ్వడు. అతను మేధావి అనడానికి అతని మినిమం క్వాలిఫికేషన్ జనానికి పాకేజ్ మసాలా సినిమాలు చూపించి డబ్బు దండుకోవాలనే మెంటాలిటీ లేకపోవడమే. సో, కమల్ ఈజ్ ఎ మేధావి. అందుకే కావేరి వాటర్ వార్స్ గురించి స్పందించాడు. వానరాల స్థాయి నుంచి చాలా దూరం వచ్చేశారు కాబట్టే జనం తన మార్కు సినిమాల్ని ఆదరిస్తున్నారనుకుని “Cauvery had flown even when we were monkeys without languages; will flow even after our times,” అనేశాడు. నో డౌట్ మనుషులు వానరాల నుంచి చాలా దూరం వచ్చేశారు కానీ కొంచెం అబ్జర్వ్ చేస్తే అతనో పాయింట్ మిస్సయ్యాడేమో అనిపిస్తుంది. ఎలాగా అంటే –

 వాటర్ పదంలో వాటా, వార్ రెండూ వున్నాయి. వానరం, వాటర్, వాటా, వార్ అన్నిటికీ కామన్ లెటర్ “వా” లేక “వ”. వానరుడి తోక, అదే “వా” ఊడిపోయాకే నరుడవతరించాడు. వానరానికి ఒకప్పుడున్న “వా” ఎలా ఊడిపోయింది? సొంతలాభం కొంత మానుకుని సమూహాలుగా, సంఘాలుగా మనుగడ సాగించడం మొదలయ్యాక, వాటాల్లో న్యాయానికి, వార్‌‌ అంటే విముఖతకి అలవాటు పడ్డాకే. వానరుడు నరుడుగా మారడం ఆ రెండు మార్పులూ లేకుండా అయ్యేదా? బట్, ఇప్పుడీ బిజినెస్ యుగంలో, “యుగధర్మం” 😉 ప్రకారం నరులకి వాటాల మీద యావ పెరిగిన కొద్దీ,  ప్రతిదాంట్లోనూ  “నాకేంటంట?” అన్న వెతుకులాట విజృంభిస్తున్న కొద్దీ ఎప్పుడో  వూడిన తోక, “వా” మళ్ళీ వచ్చి తగులుకుంటోంది. పవర్లో, సంపదలో, వోట్లలో  పెద్దపెద్ద వాటాల కోసం  అవసరం లేకపోయినా వార్** చెయ్యడానికి నరుడు తనలో వున్న వానరుణ్ణి తట్టిలేపుతాడు. వోట్లు అంటే వెలిగింది – వానరం,వాటర్,వాటా,వార్‌లతో “వ” అక్షరాన్ని వోటుకూడా పంచుకుంటోంది. ఇవన్నీ ఒకచోట  చేరితే  ఏమౌతుంది? వోట్లలో వాటాల కోసం వానరుల్లాంటి పొలిటీషియన్సు + వాళ్ళ ఫాలోవర్సూ వాటర్ వార్స్ సృష్టిస్తారు. (**సింధుజలాల వాటాల గురించి ఇండియా – పాక్‌ల మధ్య జరగబోయే రాజకీయాల బేసిస్, లెక్కలు వేరు) 

సో, కమల్ మిస్సైన పాయింట్ వానరాలు నరులుగా మారేక్రమంలో కొన్ని వానరాలు భాష నేర్చేసుకున్నాయనేది. అవి వేషభాషల్లో అచ్చు నరుల్లాగే అన్ని ఫాషన్లూ ఫాలో అయిపోతాయి కానీ నరుడికి వానరుడికి తేడా చూపించే “వా”ని మాత్రం అలాగే దాచిపెట్టుకుంటాయి. కావేరీ జలాల సమస్య ఒక్కటే కాదు, దేశంలో ఎన్ని రకాల సమస్యలుంటే అన్ని చోట్ల “వా” తగిలించుకున్న నరులు ప్రత్యక్షం అవ్వగలరు. నూటిరవైకోట్ల జనాభావున్న దేశంలో వివాదాలు లేకుండా ఎలా ఉంటాయ్? వాటి కోసమే రకరకాల ట్రిబ్యునల్స్, వాటర్ కమిషన్స్, ఎట్సెట్రా వున్నాయి. కానీ వాటితోపాటు విధ్వంసం ఎందుకు? వాటర్ =వాటా (OR) వార్ అనే ఫ్రేములో ఇరుక్కున్న “వా”నరులుండడం వల్ల.

వందేళ్ళ పైనుంచే ప్రయత్నిస్తున్నా వాటాలు పంచుకోడం చేతకాక తమిళనాడు కర్ణాటక మాటి మాటికీ కావేరీ వాటర్ వార్స్‌కి దిగుతూవుంటాయ్. ఆస్ట్రేలియా, స్పెయిన్‌లలో కూడా ప్రాంతాల మధ్య నీటి పంపిణీకి ఇంచుమించు ఇలాంటి సమస్యలే ఉన్నాయి(ట) అయినా అక్కడ విధ్వంసాలు జరగవు(ట). ఎందుకు? నీటికరువు రాబోతున్నట్టు పసిగట్టగానే గవర్నమెంట్స్ ఇన్వాల్వ్ అయ్యి ప్రజలని ప్రిపేర్ చెయ్యడంవల్ల, సరైన ప్రత్యామ్నాయ ఏర్పాట్లు చెయ్యడంవల్ల. సకలప్రాణులకీ ప్రాణాధారమైన సహజవనరులతో అయితే వ్యాపారం లేకపోతే రాజకీయం తప్ప మరో మార్గం వెతికే ఆలోచన, ఆసక్తి లేనప్పుడు నదుల నీళ్ళు పంచుకోవాల్సిన అవసరం ఎక్కడుంటే అక్కడ వాటర్ వార్స్ తప్పవు. అందుకే వాటర్ వార్లు మునిసిపల్ టాప్స్ దగ్గర జరిగే బిందెల యుద్ధాలస్థాయి నుంచీ రాష్ట్రాలు, దేశాల మధ్య బాంబుల యుద్ధాల లెవెల్‌కి ఎదిగాయి, ఎదుగుతున్నాయి.   

వన్ థింగ్, మనం గమనించని, rather గమనించినా సీరియస్‌గా పట్టించుకోని సంగతి ఒకటుంది – ఎందుకోగానీ నీటిఎద్దడి తీవ్రంగా ఉన్న ప్రాంతాల్లో, అవి స్టేట్ బోర్డర్స్ అయ్యుండి, పైనుంచి నీళ్ళు రావాల్సిన ఎరియాలైతే తప్ప, జనంలో – ఉద్యమాలు, విద్వంసకాండల సంగతి దేవుడెరుగు – ప్రదర్శనలు, ప్రొటెస్టులు కూడా గట్టిగా వుండవు. ఒకవేళ వున్నా అవి మొక్కుబడివ్యవహారాలే. సమస్య తీరేవరకూ కంటిన్యూ అవ్వవు. స్టేట్స్ మధ్య పంచుకునే వ్యవహారం అయితే మాత్రం ఎక్కడలేని చైతన్యం. ఎందుకిలా? బ్లేమ్ చెయ్యడానికి బోర్డర్ అవతల ఒక బూచి రెండుపక్కలవాళ్ళకీ కన్వీనియెంట్‌గా దొరకడం వలనా? చివర “న్యం” కామన్‌గా వుందికదాని పాపం దౌర్జన్యం, చైతన్యం ఒకటే అనుకుంటార్లావుంది ఈ భాష నేర్చిన🐒🐒🐒లు. 

సమస్య అందరిదీ అనుకుని, ఇరువైపులవాళ్ళూ కూచుని మాట్లాడుకుని క్రియేటివ్ సొల్యూషన్స్ కనిపెట్టలేని చేతకానితనం+దాన్ని కప్పిపుచ్చుకునే ఆత్మవంచన = దౌర్జన్యకాండ అనుకోవాలా? కొంపదీసి ఇదే నిజం కాదుకదా?

🙏😃🙏

😉 మీ ఊళ్ళో గాంధీస్టాట్యూ మీద రంగుల్ని గీకిన గుర్తులున్నాయా? 😉


gandhi-panchalohaఆయన నమ్మిన సిద్ధాంతం, అవలంబించిన జీవనవిధానం ఒకప్పుడు సంచలనాలు సృష్టించాయి. ప్రపంచవ్యాప్తంగా ప్రజల్ని, మేధావుల్నీ ఆకర్షించాయి. రకరకాల సోషల్ స్టీరియోటైప్స్‌లో ఇరుక్కుపోయిన జాతులు, సంస్కృతుల్లో కాస్త ఔట్-ఆఫ్-ది-బాక్స్ ఆలోచించడానికి వెనుకాడనివాళ్లని సత్యం, అహింసల బేసిస్‌పై నిర్మితమైన గాంధీగారి పనులు, పద్ధతులు ఆకర్షించాయి. ఆయనంటే పడనివాళ్ళ అభిప్రాయం ఏంటోగానీ, గాంధీజీకి పబ్లిసిటీ పిచ్చిగానీ, ఎప్పుడూ వార్తల్లోఉండాలనే తపనగానీ వుండేవని ఎవరూ అనగా విన్లేదు. అలాంటి గాంధీజీ ఎప్పుడూ ఊహించివుండని పని ఆయన విగ్రహం ఒకటి చేసేసింది 😉 చిన్న సైజు సంచలనం సృష్టించింది. గాంధీమార్గంచేత అనేకమంది అనేక రకాలుగా ప్రభావితులయ్యారని మనకి తెలుసుగానీ తమిళనాడులో బన్రుట్టి అనే వూళ్ళోకొందరు- ఎవరో, ఎందరో, సమాచారంలేదు- తమదైన శైలిలో, కొంత డిఫరెంట్‌గా ప్రభావితులయ్యారు. అయ్యి వూరుకోకుండా గాంధీజీ పంచలోహ విగ్రహం (నలభై కిలోలు బంగారంతో సహా) ఒకటి తయారు చేయించి ప్రతిష్టించేసారు అరవైయ్యేళ్ల క్రితం. పేపర్లవాళ్ళు చెప్పిందాన్నిబట్టీ ఆ విషయం, అది పంచలోహం అన్న విషయం, ఊరు ఊరంతా మర్చిపోయింది. అన్ని కిలోల బంగారం ఎవరిచ్చారో, ఎందుకిచ్చారో, అందులో వాళ్ళ లాజిక్కేంటో పేపర్లు రాయడంలేదు. పంచలోహ విగ్రహాలు యూజువల్లీ దేవుళ్ళకి కదా చేయిస్తారు. మరి గాంధీజీకి ఎందుకు చేయించారని ప్రశ్న. గాంధీజీ దైవాంశసంభూతుడని భావించి ఆ రోజుల్లో ఆయన మీద స్తోత్రాలు రచించారని చిన్నప్పుడెప్పుడో ఈనాడు ఆదివారం అనుబంధంలో చదివాను. “గాంధిదేవ నమస్తుభ్యం…” అంటూ సాగుతుంది. (మొత్తం గుర్తు లేదు. కావాలనే గుర్తు పెట్టుకోలేదు.) అటువంటి భావాలతోనే వాళ్ళెవరో మహాత్ముడినీ పంచలోహాల్లో పోతపోయించి ఉంటారని సరిపెట్టుకోవచ్చు. అసలే తమిళనాడు, ఖుష్బూకే గుడి కట్టించిన భక్తిప్రపత్తులకి ఆటపట్టైన గడ్డ. గాంధీజీకి కట్టించరా? సో, పంచలోహవిగ్రహం చేయించడంలో పెద్ద వింతేమీ లేదు. అది ఇన్నాళ్ళు సేఫ్‌గా ఉండడమే వింత. దీనికి క్రెడిట్ అంతా ఆ తరం ప్రజల, ముఖ్యంగా గ్రామస్తుల నీతినిజాయితీలకి, జాతిపితపై ఇప్పటికీ ప్రజల్లోవున్న పూజ్యభావానికీ దక్కాలి, దక్కుతుంది. ఐతే, జనంలో పెరుగుతున్న నేరప్రవృత్తిని బట్టీ అనుమానించడం డిఫరెంట్ యాంగిల్లో పాయింట్స్ లాగడం అలవాటైపోయింది. కీడెంచి మేలెంచాలి కదా. దాంతో –

పంచలోహ విగ్రహానికి పెయింట్ ఎందుకు?

విగ్రహం సెక్యూరిటీ కోసం దాన్ని చేయించినవాళ్ళే రంగులు వేసి అసలు విషయం దాచి ఉంచారా?

రహస్యం పసిగట్టిన ఇంకెవరైనా దాన్ని రహస్యంగానే  ఉంచి తగిన అవకాశంకోసం ఎదురుచూడ్డంలేదు కదా!?!?!

– ఇలాంటి కుశంకలు తలెత్తుతూ వుంటాయ్.  (సారీ! సినిమావిలన్లుగా నాగభూషణాలు, రామలింగయ్యలు, రావు గోపాల్రావులూ  చేసే మోసాలు, నేరాలూ సినిమాల్లోంచి బయటకొచ్చి విహరిస్తున్నాయి కదా, వద్దనుకున్నా మైండు ఆ డైరెక్షన్‌లో ఆలోచిస్తుంది, ప్చ్, ఏం చేస్తాం!సినిమాలు చూడ్డం మానేస్తే?)

గుప్తనిధులు, ప్రాచీనశిల్పాలు, పంచలోహవిగ్రహాలకోసం ఎలాంటి నేరానికైనా ఒడిగట్టగల “మహానుభావులు”న్న రోజుల్లో మహాత్ముడి రెండొందలకిలోల పదిహేనుకోట్ల విలువైన ఆ విగ్రహం ఇన్నేళ్ళు భద్రంగా వుండడం వింతే. మునిసిపాలిటీ నిర్లక్ష్యం, ప్రజల అలసత్వం అనేవి మనదేశంలో పెద్ద వింతకాదు కానీ న్యూస్ పేపర్లు చెప్తున్నట్టు అలాంటి అవాంఛనీయగుణాలే ఒక మంచికి -విగ్రహం ఇన్నాళ్ళు సేఫ్‌గావుండడానికి- కారణం అనడం మాత్రం సెన్సేషనే. బన్రుట్టి గ్రామప్రజల నీతినిజాయితీలని కూడా పరిగణించద్దా? విగ్రహానికి రంగులు వెయ్యడంవల్ల అది పంచలోహం అని ఎవరికీ అనుమానం రాలేదు (ట). అలాంటి అనుమానం రాకూడని వారికెవరికైనా వచ్చుంటే? ఏమయ్యేది? వన్, ఈ టపా పడేది కాదు. టూ, ఆ విగ్రహం ఏ విదేశీ యాంటిక్స్ కలెక్టర్ చేతుల్లోకి పోవడమో లేక కరిగి కరెన్సీగా మారడమో జరిగేది. త్రీ, ఇక్కడో కొత్త కోటీశ్వరుడు తయారయ్యేవాడు లేక పాత కోటీశ్వరుడొకడు కొత్త కోట్లు సంపాయించేవాడు. అలాంటివేమీ జరగలేదంటే అది తప్పకుండా బన్రుట్టివాసుల గొప్పతనమే. ఒకవేళ విగ్రహపు మెటీరియల్ ఏమిటో ఇప్పటి తరానికి తెలీకపోయినా  అరవైయ్యేళ్లలో కనీసం మొదటి పది, పదిహేనేళ్ళపాటైనా విగ్రహవిశేషాలు తెలియకుండా వుండివుంటాయా? దీన్నిబట్టీ తెలిసినవాళ్లున్నా ఆ విషయం బయటికి పొక్కలేదనుకోవచ్చు కదా? లేకపోతే రెండొందల కేజీల పంచలోహ విగ్రహం ఒక పార్కులో ఓపెన్‌గా వుందంటే ఎవరో ఒకరి కన్ను పడే ఛాన్స్ ఉంటుంది కదా. అందుకే క్రెడిట్ షుడ్ గో టు పీపుల్ ఆఫ్ బన్రుట్టి.

ఈ కధలో చిన్న ఐరనీ వుంది. అది మహాత్ముడికి బ్రతికుండగాలేని, ఆయన కోరుకోని సెక్యూరిటీ ఇప్పుడాయన విగ్రహానికి ఏర్పాటవ్వడం. చుట్టూతా సీసీ కెమెరాలు, ఐరన్ గ్రిల్స్, గేట్లు,….నిజానికి ఇవన్నీవున్నా ఆ విగ్రహానికి ముందెప్పుడూ లేనంత రిస్కు ఇప్పుడొచ్చిపడింది. సీసీ కెమెరాలు ఆగిపోవచ్చు, గేట్లతాళాలు సరిగా పడకపోవచ్చు. ఏమైనా కావచ్చు. తప్పు, తప్పు,…కా’బడ’వచ్చు 😉 . (మళ్ళీ సినిమా నాగభూషణాలు, రామలింగయ్యలు, రావు గోపాల్రావులూ …).

అపరిగ్రహానికి కట్టుబడ్డ గాంధీజీ విగ్రహాన్ని అభిగ్రహించకుండా వుండగల నిగ్రహంలేని శనిగ్రహాలు చుట్టూ తిరుగున్నాయనే కదా ఈ సెక్యూరిటీకర్ధం!!!

అనకూడదుగానీ ఇక ప్రతివూళ్ళో యాభైఅరవైయ్యేళ్ల కిందట పెట్టించిన విగ్రహాలన్నీ ప్రమాదంలో పడతాయేమో!!

P.N. ప్రజల్లారా! మీ ఊళ్ళల్లో గాంధీ స్టాట్యూస్ కానీ, గుళ్ళల్లో విగ్రహాలు కానీ రంగులువేసినవి ఉంటే, ఎందుకైనా మంచిది ఆ రంగుల్ని కొంచెం చెక్ చెయ్యండి. వాటి మీద ఆల్రెడీ గీకిన గుర్తులున్నాయా? ఉంటే, ఎవరో ఔత్సాహికుడు కోటీశ్వరుడయ్యే ప్రయత్నంలో వున్నాడన్నమాటే 😉 గుర్తులు లేకపోతే? లేకపోయినా జాగ్రత్తపడాల్సినంతగా కాలం మారిపోయింది. టెక్నాలజీలు కూడా మారాయి. సినిమా నాగభూషణాలు, రామలింగయ్యలు, రావు గోపాల్రావులూ … మాత్రం మారలేదు.

gandhi-panchaloha

***🙏😉🙏***

Love for Earth అనే భూతయజ్ఞం : అపర మత్స్యావతారానికి “గజేంద్రమోక్షం”

మోడీమెసేజ్ = శ్రీకృష్ణుని కోరిక = ప్లాస్టిక్-ఫ్రీ భూమాత =గోసంరక్షణ

గోదావరిని గాంధీనది, బంగాళాఖాతాన్ని నెహ్రూమహాసముద్రం;హిమాలయాల్ని పటేల్‌పర్వతాలు అని పిలిస్తే🤔 ? ఎలా ఉంటుంది😲?

ఒకప్పుడు- ఇప్పుడు -తప్పదు అను (D)Evolution of Human Thoughts


ఒకప్పుడు :

Western Philosophy : I THINK, therefore I am. 

Indian Philosophy     : I AM, therefore I think.

ఇప్పుడు :

Business Philosophy : I LOOT, therefore I am.

Media Philosophy : I THINK-NOT, therefore I am.

Political Philosophy : I SPLIT, therefore I am.

Global Philosophy : I TWEET, therefore I am.

తప్పదు(మనిషి మారకపోతే) :

Future Philosophy : I EAT/ MATE/ SHOOT, therefore I am. 

 

పూరీలు కాలిపోతే న్యూస్‌లో చెప్పాలా ?


పూరీలు కాలిపోతే న్యూస్ లో చెప్పాలా ? పూరీలు కాలిపోవడం ఒక న్యూసా? ప్రత్యేకంగా అనౌన్స్ చెయ్యాల్సినంత పెద్దవిషయమా? హూ యామ్ ఐ టు డిసైడ్ ? డిసైడ్ చెయ్యాల్సింది తెలుగు టీవీ చానల్సు. ఎందుకు, ఎలాగా అంటే –

నేడొక ప్రముఖ తెలుగువార్తామాధ్యమమందు సజీవ ప్రత్యక్షవార్తలు చూడ కుతూహలము కలిగి దూరదర్శన యంత్రమును దూరనియంత్రణా సాధనముతో వెలిగించితిని. అత్యంతాధునాతన వస్త్రములు ధరించి, గొప్ప కళ్ళద్దములు  కూడా పెట్టుకొని, పెదవికర్రచే ఎర్రగా అద్దుకొనిన అధరములతో ఆంగ్లమువలె  ధ్వనించు ఆంద్రభాషను అంత్యంత దమ్ముతో అచ్చతెలుగులో ఆ పఠకురాలు ముచ్చటగా చదువుచుండెను. అంతట ఆ వార్తలను వినుచునే ఏదో పని కొరకు ప్రక్క గదిలోనికి పోయిన నాకొక ఆశ్చర్యకరమగు వార్త వినబడెను. అది ఏమన – ఆంధ్రదేశమునందు ఒకానొక పురమునందు అగ్నిప్రమాదము సంభవించి ఇరవై పూరీలు కాలిపోవుచున్నవట. అహో! ఈ వార్తామాధ్యమములు ఎంత బాధ్యతాపూర్వకముగా వ్యవహరించుచున్నవి? సామాన్యుని ఇంట మాడిన పూరీలను సైతము వార్తగా, ఆ మాడుటనొక అగ్నిప్రమాదముగా పరిగణించి ప్రచారము కల్పించి సమాజమునకెంత సేవచేయుచున్నారని ఆనందము కలిగినది. అదే సమయమున పూరీలతోపాటు తినుటకు చేసిన కూర్మా పరిస్థితి ఏమైనదోయను ఆదుర్దా కూడా కలిగినది. ఐననూ, మనసున ఒకింత సందేహము కలిగి, మాడినవి సామాన్యునింటి పూరీలు కాక ఆ వూరి ప్రజాప్రతినిధి వంటయింట వేగుచున్నవై యుండవచ్చునని యూహించి, ఆపైన ఉత్కంఠ భరింపజాలక, పోయి తెరపై చూచితిని. అచట కనబడిన దృశ్యమునుజూచి మూర్చ వచ్చినంత పనియయ్యెను. కాలుచున్నది పూరీలు కాదు, పూరిళ్ళు-గుడిసెలు. ముఖముపై నీళ్ళు జల్లుకొని మూర్ఛనాపుకొంటిని. తెలుగువార్తలకు పట్టిన దుర్దశకు ఏడ్చుటయా, పూరిళ్ళను పూరీలు చేసిన పఠకురాలి పదగుంభనమునకు నవ్వుటయా తెలియని నా దురవస్థనెరుగుటకు వీలుకాని ఆ చూడముచ్చటగు పఠకురాలు, విన ముచ్చెమటలు పట్టించు తన ఆంధ్రోచ్చారణతో వార్తలను అప్రతిహతముగా చదువుచునేయుండెను.

కళావాచస్పతి కొంగర జగ్గయ్య•, తిరుమలసెట్టి శ్రీరాములు, అద్దంకి మన్నార్, కందుకూరి సూర్యనారాయణ, దుగ్గిరాల పూర్ణయ్య ప్రయాగరామకృష్ణ వంటి చక్కని న్యూస్‌రీడర్ల నోటబడి కొత్త అందాలు, హుందాలు సంతరించుకున్న తెలుగువార్తల పరిస్థితి ఇదా? తెలుగు భాషని బ్రతికించుకోవాలంటూ పిలుపుల మీద పిలుపులిచ్చే ఛానల్స్ ఇలాంటి తెలుగుని వినిపించాలా? డిసైడ్ చెయ్యాల్సింది వాళ్ళే. కాదా?

(•జగ్గయ్యగారు ఇంగ్లీష్ వార్తలు చదివేవారని విన్నా. తెలుగులో చదివారో లేదో సరిగ్గా తెలియదు. ఒకవేళ చదివేవుంటే అంతకంటే గొప్పగా ఎవరు చదవగలరు?)

***

 ఆర్ యూ బయింగ్ డైమండ్స్?థింక్ అబౌట్ టైగర్స్ టూ!!

సైంటిఫిక్ హిందూ – దేవుడిపై ఒక ఫిజిసిస్ట్ అభిప్రాయానికి కదిలిన అం’తరంగా’లు

తీసేవాళ్ళు+వేసేవాళ్ళు+ఎగబడి చూసేవాళ్ళు+సెన్సార్‌బోర్డు+గవర్న్‌మెంటు = ప్చ్! మనం!!


ప్రయాణీకులతో కిక్కిరిసిన బస్సు ఒక దారిన పోయే దానయ్యని గుద్ది అతని జీవితం అర్ధంతరంగా ముగిసిపోతే ఆ పాపంలో ప్రయాణీకులకి భాగం ఉంటుందా? ఉండదు గాక ఉండదు. అని బల్ల గుద్ది చెప్పెయ్యచ్చు. డ్రైవర్ పొరపాటో, బస్సు బ్రేకులు పని చెయ్యకపోవడమో, అవతలి మనిషి రాంగ్ సైడులో ఉండడమో, ఇంకేదో ఇంకేదో వంద కారణాలు ఉండచ్చు ప్రయాణీకులదే తప్పని ఎవరనగలరు? ఆ మనిషిని గుద్దెయ్యడానికే బస్సు మాట్లాడుకుని వీళ్ళంతా బయలుదేరివుంటే అది వేరే విషయం. ఐ థింక్, మనం ఇంకా అంత గొప్పవాళ్ళం అవ్వలేదు.

సినిమా పిచ్చిలో పడిన యువకుడు, సినిమాల్లో ఒక వెలుగు వెలగాలనీ, అందుకు కోట్లడబ్బు కావాలనీ అనుకుని ఆ డబ్బు కోసం ఇంకో ముక్కుపచ్చలారని కుర్రవాణ్ణి కిడ్నాప్ చేస్తే, అనుకునో, అనుకోకనో అది హత్యగా మారిపోతే లక్షకారణాలు చెప్పి తొంభైమంది మీద ఆ నేరానికి బాధ్యత పెట్టచ్చు కానీ,

సినిమాలకి, సినీగ్లామర్‌కి, సినిమాలవల్ల ప్రభావితమైన సంస్కృతికి మనం – వోటుహక్కు, సమాచార హక్కు, బాలల హక్కులతోపాటు అనేక మానవహక్కులున్న మనం – ఇస్తున్న ప్రాధాన్యత,

సంస్కారానికి, విలువలకి ఉన్న విలువ, అవసరం తెలీకుండా ఎదుగుతున్న యంగ్‌జనరేషన్ మీద సగటు, మోస్ట్లీ స్టుపిడ్, మాస్‌మసాలా సినిమా ప్రభావం

— ఈ రెండూ కూడా కారణాలే అనొచ్చా? జవాబు యెస్ అయితే, అలాంటి నేరాలకి మనమీద కూడా ఎంతో కొంత బాధ్యత ఉందని ఒప్పుకున్నట్టేనా? ఎవరు చెప్పగలరు? మసాలాసినిమాలు తీస్తున్నవాళ్ళా? వేషాలు వేస్తున్నవాళ్ళా? ఎగబడి చూస్తున్నవాళ్ళా?సెన్సార్ బోర్డా? గవర్న్‌మెంటా?

సపోజ్, ఫర్ సపోజ్, ‌బస్ డ్రైవర్ రాంగ్‌సైడ్‌లో ఓవర్‌స్పీడ్‌లో వెళ్తున్నాడని చూసికూడా ప్రయాణీకులు పట్టించుకోకపోతే, దారిన పోతున్న దానయ్య ఆ బస్సు కిందపడి, పోతే? ప్రయాణీకుల బాధ్యత ఉన్నట్టా లేనట్టా? పోలీసులు నిరూపించగలరా? కోర్టులు నిర్ధారించగలవా? భూమికి సమాంతరంగా నడుస్తున్న దానయ్య ప్రయాణం సడెన్‌గా ఆయన ఇష్టాయిష్టాలతో పనిలేకుండా అనంతలోకాలవైపు నైంటీడిగ్రీ టర్న్   తిరిగితే? దీనికి ప్రయాణీకుల బాధ్యత ఉన్నట్టా, లేనట్టా?

తీసేవాళ్ళు+వేసేవాళ్ళు+ఎగబడి చూసేవాళ్ళు+సెన్సార్‌బోర్డు+గవర్న్‌మెంటు = ప్చ్! మనం!?!?  :-(

 

ఎకనామిక్ డెవలప్‌మెంట్+కన్జ్యూమరిస్ట్ మైండ్=ఖాండవ దహనం


కేజ్రివాల్ ప్రభుత్వం పుణ్యమా అని ఢిల్లీలో కాలుష్యం తగ్గించే దిశగా ఒక అడుగు పడింది. ప్రజాస్పందన అదిరిపోతోందని కేజ్రివాల్ సంతోషం వెలిబుచ్చారు కూడా. అదిరిపోక చస్తుందా? రాష్ట్రపతి నుంచి రోడ్లు, పేవ్‌మెంట్లు తప్ప వేరే నివాసంలేని వాళ్ళ వరకూ అందరూ పొగనే పీల్చాల్సి వస్తుంటే. అత్యవసరంగా రోడ్డు మీదకొచ్చే వాహనాల సంఖ్యని నియంత్రిస్తే తప్ప కుదరని సిట్యుయేషన్‌లో ఈ అడుగు పడింది-అంటే ఎన్విరాన్‌మెంటల్ ఎమర్జెన్సీ అనుకోవచ్చు – బట్ స్టిల్ ఈ చర్య తాత్కాలికపరిష్కారం మాత్రమే. సమస్య మూలాలని ఛేదించే ప్రక్రియ మొదలవ్వలేదు. నిజానికి ఎన్విరాన్‌మెంటల్ ఎమర్జెన్సీ విధించాల్సిన స్థితి అన్ని పెద్ద సిటీలలోనూ వుంది. ఇన్నాళ్ళకి ఒక్క రాష్టంలో ఒక్క సిటీలో ఒక్క అడుగు ముందుకుపడింది. త్వరలో అన్ని రాష్ట్రాలూ ఈ దారిలో నడవాల్సిందే. లేకపోతే ప్రస్తుతం చైనా ఎదుర్కొంటున్న పరిస్థితి తప్పదు. బీజింగ్‌లో ఎక్కడైనా ఓ పాతిక నుంచి వంద గజాల దూరం క్లియర్‌గా కనిపిస్తుంది.  ఆపైనంతా దోమల నివారణకి ధూపం వేసినట్టు వుంటుంది. ఒకసారి, అంటే రెండువేల పద్నాలుగు జులైలో, షాంఘై నుంచీ మూడుగంటలు ప్రయాణం చెయ్యాల్సొచ్చింది, కార్లో. మూడుగంటలూ పళనిహిల్స్‌లో మేఘాల మధ్య ప్రయాణించినట్టుంది. ఐతే పళనిహిల్స్ మేఘాలకి వాసన అనే ప్రాపర్టీ లేదు. మేడిన్ చైనా మేఘాలకి వాసన వుంది. మాతో వచ్చిన చైనీస్ కన్సల్టెంట్‌ని ఇంత పొల్యూషనేంటి బాబూ అని అడిగితే,”This is the price we pay for rapid development” అని చైనీస్‌భాషలోనే నిట్టూర్చాడు. వార్తల్లోకిరాని విషయం అంటూ ఇన్‌ఫాంట్ మోర్టలిటీ, అబార్షన్స్ విపరీతంగా పెరిగిపోతున్నాయని కూడా చెప్పాడు. తక్కిన ఇతర రోగాల గురించి చెప్పనే అక్కర్లేదు. మనం ఇప్పుడు మేక్-ఇన్-ఇండియా అంటున్నాం. అదే నోటితో స్వచ్ఛభారత్ అని కూడా అంటున్నాం. దశాబ్దాల తరబడి గంగా – యమునల శుద్ధి గురించి మాట్లాడుతున్నాం. మేక్-ఇన్-ఇండియా తప్పకుండా ముందుకే వెళ్తుంది. డబ్బు, వ్యాపారం, ఆర్ధిక వ్యవస్థలకి మనిషిచ్చే ప్రాధాన్యత అటువంటిది కనక. తక్కినవన్నీ వెనక బడతాయి. అవి మన సంస్కృతిలో లేనివి కనక. ఇండియా చైనాతో ఏ విషయంలోనూ పోటీ పడలేదు అనే భావం చాలామందికి వుంది. ఐతే అది నిజం కాదు. పాప్యులేషన్ & పొల్యూషన్ – ఈ రెండు రంగాల్లో పోటీ పడుతున్నాం, గారంటీగా గెలుస్తాం కూడా. దురదృష్టం కొద్దీ ఈ రెండిట్లోనూ ఓడిపోవడం అవసరం, అత్యవసరం. సోలార్ & విండ్ ఎనర్జీ, సోలార్ / బాటరీ పవర్డ్ వెహికిల్సూ, పబ్లిక్ ‌ట్రాన్స్‌పోర్ట్‌ – ఈ రంగాల్లో విప్లవాలు వస్తే తప్ప ఓడిపోడం కష్టం. అలాగే జనాభా తగ్గుదల, కన్జ్యూమరిస్ట్ ఎకానమీలో మార్పు కూడా అవసరం. ఈ రెండూ అంత త్వరగా వస్తాయనుకోవడం అమాయకత్వమే, కానీ రావాలి. ముఖ్యంగా మనలో పెరిగిపోతున్న కన్జ్యూమరిస్ట్ మైండ్-సెట్ మారాలి. ఎందుకంటే ఇండస్ట్రియల్ డెవలప్‌మెంటు, కన్జ్యూమరిజాల మధ్య సంబంధం అగ్ని, వాయువుల సంబంధమే. ఆ రెండూ కలిస్తే ఖాండవ దహనమే. సో, కన్జ్యూమరిస్ట్ మైండ్-సెట్ మార్చుకుంటే భావిభారత పౌరులకి వాతావరణంలో కాస్త ఆక్సిజన్ మిగిల్చినవాళ్ళం అవుతాం. ఇండస్ట్రీ & వ్యాపార వర్గాలు ఏం తయారు చేసి మన మీదకి వదిలితే దాన్ని ఆత్రంగా కొనేసి, వాడేస్తున్నాం ఇవాళ. నిజానికి కన్జ్యూమర్‌కి ఏది మంచిదో అదే ఉత్పత్తి చెయ్యాల్సిన పరిస్థితి కల్పించలేక పోతున్నాం. ఎందుకంటే మనకేది మంచిదో మనకి సరిగ్గా తెలీదు. తెలుసుకునే ఓపిక లేదు, ఓపిక వుంటే తీరిక లేదు. ఆ రెండూవుంటే మనసు మీద కంట్రోల్ లేదు. బుద్ధభగవానుడు కోరికలే దుఃఖ్ఖానికి మూలం అని ఏ ముహూర్తంలో కనిపెట్టాడో కానీ మానవజాతికి ఆ పాఠం వంటబట్ట(డం లే)దు. అఫ్‌కోర్స్, ఇండియా మటుకు ఈ పరిస్థితి దురదృష్టం కొద్దీనే అనుకుంటా. కోరికల్లేకుండా ఏదో ఉన్నదాంతో సంతృప్తిగా బతుకుదామంటే ఇతర దేశాలు, ముఖ్యంగా సామ్రాజ్యవాద జాతులు పడనివ్వవు. వాళ్ళ చేతుల్లోంచి బయటపడ్డాక అభివృద్ధి చెందితే తప్ప బతికి బట్టకట్టలేని పరిస్థితి. ఒకసారి అభివృద్ధి మొదలైందంటే చాలు వ్యాపారస్తుడు అనేవాడు ఏం పనిచేసినా – అంటే చదువు, మంచినీళ్ళు, దైవభక్తి – కాదేదీ వ్యాపారానికనర్హం అన్నట్టు దేన్ని వ్యాపారవస్తువుగా మార్చేసినా – అవన్నీ అభివృద్ధి కోటాలో పడిపోతాయ్. ప్రధాన మంత్రి నుంచి పంచాయతీ ప్రెసిడెంటు వరకూ డిమాండ్ – సప్లై మాయాజాలంలో పడిపోతారు. ఇవాళ అమెరికాలో వుండి పంచదార చిలకలనుంచీ పంచగవ్యం (ఆవుయొక్క పాలు, పెరుగు, నెయ్యి, పేఁడ, మూత్రము) వరకూ ఒక్క క్లిక్కుతో ఆర్డర్ చేసెయ్యొచ్చు కదా. అవిక్కడనుంచి అమెరికా వెళ్ళడంలో ఎంత కాలుష్యం ఏర్పడుతోంది? పోనీ అలాంటి వస్తువులు స్టాక్ చేస్తారు కనక పరవాలేదనుకున్నా ఆహారపదార్ధాలు, ముఖ్యంగా కొన్ని రకాల సీ-ఫుడ్స్, ఒక దేశం నుంచి మరో దేశానికి ఓవర్‌నైట్ ఎయిర్‌ఫ్రైట్ అవుతాయి ప్రతిరోజూ. దీనివల్ల ఏర్పడే కాలుష్యం ఎంత? ప్రతిరోజూ సిటీల్లో తాజాకూరలు, పాలు, చాల చోట్ల మంచినీళ్ళు, మొదలైనవి అందుబాటులోకి తేవడంలో ఎంత వాయుకాలుష్యం జరుగుతోంది? ఆటోమొబైల్ వున్న ప్రతివ్యక్తి తన వాహనంతో ఉత్పత్తి చేసిన కాలుష్యానికి సమానంగా ఆక్సిజన్ ఉత్పత్తి చేస్తున్నాడా? అభివృద్ధి లెక్కల్లో ఇలాంటి విషయాలు పట్టించుకునే సమయం, ఓపిక వుండవు. నిజమే. కానీ ఇప్పుడు పట్టించుకోవాల్సిన టైము వచ్చేసింది. పెద్ద పెద్ద ఫాక్టరీలు, పవర్ ప్లాంట్ల సంగతి అలావుంచి మనం చాలా మామూలుగా, అమాయకంగా చేసేసే రోజువారీ పనులవల్ల కూడా పొల్యూషన్ పెరిగిపోతోందనేది ఇప్పటికే తేలిపోయింది.

2016

(సశేషం) 

అధ్యక్షా!అధ్యక్షా!…ఓ అసెంబ్లీ అధ్యక్షా!


అధ్యక్షా, ఈ రోజు కొందరు సభ్యులం సభాముఖంగా ఒక విజ్ఞప్తి చేసుకుంటున్నామధ్యక్షా! అదేంటంటే అధ్యక్షా! పార్లమెంటు కొత్తభవనం నిర్మాణానికి లోక్ సభ స్పీకరుగారు కోరినట్టుగానే రాష్ట్రంలో కూడా కొత్త అసెంబ్లీ భవనం నిర్మించాలనధ్యక్షా! ఐతే కొత్తసెంబ్లీలో కొన్ని ప్రత్యెక వసతులు కల్పించాలని కూడా మా వినతి అధ్యక్షా! అధికారపక్షఁవోళ్ళుగానీ, ప్రతిపక్షపార్టీలోళ్ళుగానీ అధ్యక్షా అందరికీ – అంటే ప్రతి ఒక్కరి కుర్చీకి ఈ ప్రత్యెక వసతులు ఉండేలా చూడాలి అధ్యక్షా! అందుకు మా సూచనలేంటంటే అధ్యక్షా …

మొదటిది ప్రతి కుర్చీకి సీట్ బెల్టు ఉండి, ఎమ్మెల్యే కుర్చీలో కూకోగానే చర్చలు అయ్యేవరకూ మళ్ళా లేచేదానికి లేకుండా ఆటోమేటిగ్గా బెల్టు లాక్ అయిపోవాలి అధ్యక్షా! ఈ ఏర్పాటు వల్ల గౌరవ సభ్యులు వెల్లులోకి దూసుకొచ్చి ఐటం డాన్సుల మాదిరి విన్యాసాలు చేసేదానికి ఛాన్సుండదఅధ్యక్షా!

కొందరు సభ్యులు సినిమా టికెట్ల క్యూల కాడ, వీధిపంపులకాడ నీళ్ళు పట్టే టైముల, బస్సులల్ల సీట్లు పెట్టుకునేటప్పుడు చేసే ట్రిక్కులు, గిమ్మిక్కులు చేసి ఎదో ఇదంగా వెల్లులోకొచ్చే పరిస్థితి ఈ రోజునున్నాది అధ్యక్షా! వెల్లు ఫ్లోరంతా గాజుపెంకులు, ముళ్ళ తీగలు పరిపించి సభ్యులు అక్కడ చేరకుండా నివారించమని మా కోరికధ్యక్షా! అడవి జంతువుల నుంచి పొలాలని రక్షించేందుకు రైతులు ఎలక్ట్రికల్ ఫెన్సింగులు వాడుతుంటారు అధ్యక్షా! అదే విధంగా అసెంబ్లీ బెంచీల చుట్టూత ఎలక్ట్రికల్ ఫెన్సింగులు ఏర్పాటు చేస్తే అధ్యక్షా సభ నిర్విఘ్నంగా జరుగుతాదని ప్రజలు, కొంతమంది సభ్యులు గూడా అనుకుంటున్నారధ్యక్షా!  

ఇక రెండో సూచనధ్యక్షా! సభ్యుడి గొంతు మాట్లాడే, చర్చించే స్థాయి దాటి అరుపులు, దబాయింపుల స్థాయికి చేరుతుంటే ఆయనగారి మైకు ఆటోమేటిగ్గా ఆఫ్ అయిపోవాలి అధ్యక్షా!

మామూలుగా మాట్లాడేప్పుడు కూడా బూతులు, అన్-పార్లమెంటరీ లాంగ్వేజీ వస్తావుంటే అధ్యక్షా! అప్పుడు కూడా మైకు ఆటోమేటిక్ ఆఫ్ అయిపోవాలధ్యక్షా!

ఒక సభ్యుడు మాట్లాడతావుంటే ఆయన మైకు, మీ మైకు తప్ప తక్కినోళ్ళ మైకులు పనిచెయ్యకూడదధ్యక్షా!

అదే విధంగా సభ్యులు చెప్పిందే మళ్ళీ మళ్ళీ చెప్తా వుంటే గూడ మైకులు ఆగిపోవాలధ్యక్షా! లైనుకోపాలి అధ్యక్షా అధ్యక్షా అనడంగూడ ఫాషన్‌అయిపోయిన పరిస్థితుందధ్యక్షా ఈ రోజు. ఒక నిముషంలో రెండుసార్లు అధ్యక్షా అంటేగూడ మైకు ఆఫ్ ఐపోయే ఏర్పాటు చేసి ఈ విధంగా ముందుకుపోవాల్నని విజ్ఞప్తిజేస్తున్నామధ్యక్షా!  

పాలక పక్షంలోగానీ, ప్రతిపక్షంలోగానీ అధ్యక్షా! సభ్యులందరు గూడ పార్టీ నాయకుని దయవల్లనో, ఫలానా నాయకుని కులంలో పుట్టినందువల్లనో అసెంబ్లీల అడుగుపెడుతున్న పరిస్థితున్నదిగానీ అధ్యక్షా ప్రజలకి చేసిన సేవ వల్లన అసెంబ్లీకి వస్తున్న పరిస్థితైతే కనబడ్డంలేదధ్యక్షా! ఈ కారణం వలన సభ్యులు సభ్యత లేకుండ చర్చించడం వదిలిపెట్టి వ్యక్తిగతదాడులకు పాల్పడుతున్న పరిస్థితి ఈ రోజుందధ్యక్షా! కాబట్టి అధ్యక్షా ముందు జెప్పిన ఏర్పాట్లన్నీ చేయిస్తేగానీ అసెంబ్లీ సభాసమయం సద్వినియోగమయ్యే పరిస్థితి అసలే లేదధ్యక్షా!……

ప్చ్!-//మెదడు వాడకుండా తగిన జాగ్రత్తలు తీసుకుంటే…//


Hate Story 3 – సర్ప్రైజ్ హిట్ ఆఫ్ ది ఇయర్ అని సినీ పండిట్లు చంకలు గుద్దుకుంటున్నార్ట. ఎంతగా గుద్దుకుంటున్నారంటే ఎన్‌బీకే తొడకొట్టే రికార్డు బద్దలవుతుందనికూడా సినీవర్గాలు ఆందోళన పడుతున్నారట. అన్ని అంచనాలనీ, చవకబారు సినిమా అన్న రివ్యూవర్ల వ్యాఖ్యానాల్నీ అధిగమించి యాభై కోట్ల మార్కు చేరుకోబోతోందిట. ఈ మాత్రం వసూళ్లు సాధిస్తుందని పాపం కలలో కూడా అనుకోలేదుట.   

గల్లాపెట్టెల గలగలలు వినపడవనిపిస్తే విలవిల్లాడడం, వినపడితే చంకలు గుద్దుకోవడం సినీపండిట్లకి సహజం. గల్లాపెట్టె గలగలల్లోనే జలజల్లాడుతూ జనజీవన స్రవంతి  ప్రవహిస్తుందని వాళ్ళకి తెలుసు మరి.

ఐనా, సినీపండిట్సూ! ఒక విషయం తెలీకడుగుతానూ, … హిట్టవ్వదనే భయంతోనే కదూ సినిమాల్లో ఐటం సాంగులూ, లిప్‌లాక్‌లు, ‌ఎక్స్‌పోజింగులూ, అవీ పెట్టి టీజర్స్ వదుల్తారు పవిత్ర భారద్దేశం మీద? అలాంటప్పుడు సినిమా మొత్తం అవేపెట్టి తీస్తే హిట్ అవ్వదనే అనుమానం ఎందుకూ? మీ పిచ్చి కానీ! ప్రజల మీద ఆ మాత్రం నమ్మకం లేకపోతే ఎలా? హన్నా! ఎన్నికల్లో ఎక్జిట్‌పోల్స్  అంచనాలు తారుమారు చెయ్యట్లా దేశప్రజలు? సామాన్యుడు ప్రజాస్వామ్యాన్ని గెలిపించేశాడని గెలిచినవాళ్ళు, మీడియావాళ్ళూ ప్రజల గొప్పదనాన్ని ఆకాశానికి ఎత్తేయ్యట్లా? వాళ్ళే చివరికి సామాన్యుణ్ణి ఫూల్‌ని చెయ్యట్లా? డౌటా? రెండేళ్లాగి బీహార్ వెళ్తే డౌటుకాస్తా తీరిపోతుంది. ఇంత గొప్ప, తెలివైన ప్రజలకి ఒక బూతు సినిమాని హిట్ చెయ్యడం ఒక పెద్ద లెక్కా?

ఎటొచ్చీ అసహజం ఏంటంటే ఆ గలగలలకి తలదిమ్మెత్తి తలలు పట్టుకునే బాధ్యతగల పౌరుల అసహనమే. జనాల టేస్టు ఎంత దిగజారిందా అని ఆ అసహనంట. ఐనా వాళ్ళు మాత్రం ఎన్నిటికని తల పట్టుకుంటారు? ప్రజల తెలివితక్కువతనమే ఎకనామిక్ ప్రోగ్రెస్‌గా, దిగజారుడుతనమే మోడర్నిజంగా ప్రాజెక్ట్ అవడంలేదుకదా అని ఇప్పటికే తలలు పట్టుకోవడమేంటి? బాదుకుంటుంటేనూ! ఏదో ఒకటి రెండు డౌట్లు మిగిలిపోయి ఆ అసహనం, అంతే – (అవి డౌట్లుగానే ఉండిపోతే అది భారతమాత అదృష్టం) – అది జనాల టేస్టు దిగజారిందా లేక ‘అనాగరిక’దేశంలో ‘అండదండలు’లేక దాక్కున్న దిగజారుడు, ‘అత్యాధునిక’దేశంలో ‘నాగరికత’ అభివృద్ధికి ధైర్యంవచ్చి స్వతంత్రం ప్రకటించుకుందా? ఇలాంటి సినిమాలు మేక్ ఇన్ ఇండియా పరిధిలోకి వస్తాయా, రావా? అని. ఆ సందేహాలు తీరినా తీరకపోయినా పెద్ద ఇదేం కాదు. అదో మేధోసమస్య, మెదడు ఎక్కువగా వాడకుండా తగిన జాగ్రత్తలు తీసుకుంటే అదే పోతుంది. చెన్నై ఎక్స్ప్రెస్, గోలియోం కి రాస్‌లీల రామ్‌లీల, వగైరాలాంటి సినిమాలు చూస్తూ ఎంజాయ్ చెయ్యడం అలవాటు చేసుకుంటే మెదడు అనవసరప్పన్లు చెయ్యకుండా పడుంటుంది. అవి పనిచెయ్యకపోతే బ్లాక్ బస్టర్  హిట్లయిన తెలుగు సినిమాలు కుప్పలు కుప్పలు. దేనికీ బ్రెయిన్ వాడాల్సిన అవసరం లేకుండా ఆయా దర్శకనిర్మాతలు తగిన జాగ్రత్తలు తీసుకుంటున్నారు. అది తెలీక బాధ్యతగల పౌరులం అని టైటిల్ ఒకటి తగిలించుకుని ఊఁహూఁ తెగ మధనపడిపోతూ వుంటారు. హెందుకో! హేఁవిటో! ప్చ్! ప్చ్!ప్చ్!

@@@@@