షీనా బోరా మర్డర్ కేసు .Vs. ఫ్రెంచిమూవీ Le Couperet – ఆరోసారి ప్చ్!ప్చ్!ప్చ్!


Le Couperet – తెలుగులో ఎలా రాయాలో!?! లె కూపరె? లె కూపరె 2005 నాటి ఫ్రెంచి బ్లాక్ కామెడీ సినిమా.2012లో చూశా! రీ-సై‘కిల్డ్’ తెలుగు కామెడీలు, రీ-రీ సై‘కిల్డ్’ మాస్ ఎంటర్-టైనర్లు, లార్జర్ దాన్ లైఫ్ లయన్స్&లెజెండ్స్, ప్రేమ లేబుల్ తో నడిచే “ఇడియెట్”లాంటి కామసూత్ర కధనాలు -వీటన్నిటితో కార్బైడ్ వేసి పండబెట్టిన కాకరకాయల్లా తయారైన పెద్ద,చిన్న మెదళ్ళకి (మెజారిటీ తెలుగు సినిమాల్లో పదార్ధాన్ని,పర్పస్ ని పసి గట్టే కేంద్రం ఆ రెండు మెదళ్ళలో ఎందులో ఉందో మరి!!) డైవర్షన్ కోసం TV5 Monde ట్యూన్ చేసి అనుకోకుండా ఆ సినిమా చూసి, అప్పుడప్పుడు అలాంటి సినిమాలు చూడటం మెదడుకి ఆరోగ్యదాయకం అని నా పర్సనల్ సొంతభిప్రాయానికి అనుభవపూర్వకంగా వచ్చేశా.
ఇప్పుడు క్లుప్తంగా Le Couperet కధ
యూరోపియన్ యూనియన్ ఏర్పడిన నేపధ్యంలో యూరోప్ అంతటా నిరుద్యోగులైన అనేకమంది ప్రొఫెషనల్స్ లో బ్రూనో డావెర్ట్ ఒకడు.టాప్-గ్రేడ్ పేపర్
టెక్నాలజిస్టు. ఉద్యోగంపోయి మూడేళ్ళయినా కొత్త ఉద్యోగం దొరకలేదు. ఇద్దరు పిల్లల భవిష్యత్తు సందేహంలో పడింది. భార్య ఏదోవిధంగా సపోర్ట్ చేస్తున్నా విడాకులకి అప్ప్లై చేసే సమయం ఆట్టే దూరంలో లేదనిపిస్తోంది. అలవాటైపోయిన హై-క్లాస్ జీవనశైలిని ఒకటి రెండు మెట్లు కిందకి దింపుకుందామంటే మనసూ ఒళ్లూ రాజీపడ్డంలేదు. ఈ స్థితిలోంచి బయట పడ్డానికి బ్రూనో డావెర్ట్ పన్నిన వినూత్న పధకమేంటో తెలుసా? జాబ్ మార్కెట్లో తనకి పోటీగా వున్న తనతో సమానమైన క్వాలిఫికేషన్స్ వున్న వాళ్ళ లిస్టు తయారుచేసి వాళ్ళందర్నీ పరలోకానికి పంపెయ్యడం. క్రేజీగా వుంది కదా? వుంది. కానీ బ్రూనోకి టఫ్ కాంపిటీషన్ ఇస్తున్నవాళ్ళు యూరోప్ మొత్తమ్మీద ఐదుగురే. వాళ్ళందర్నీ లేపేస్తే జాబ్ వేకెన్సీ వచ్చినప్పుడు తనొక్కడే వుంటాడు. జాబ్ వచ్చి తీరుతుంది. ఇంట్లో తన తండ్రి వాడిన సెకండ్ వరల్డ్ వార్ కాలపు పిస్టల్, మంచి కండిషన్లో వున్నది – రెడీగా వుంది. ఇంక ఎక్కువ టైము వేస్టు చెయ్యకుండా బ్రూనో కార్యాచరణ మొదలెడతాడు. సక్సెస్ ఫుల్ గా అందర్నీ, ఒక పక్క బాధ పడుతూనే, ఎలిమినేట్ చేసేస్తాడు. ఇంట్లోవాళ్లకి ఏ మాత్రం అనుమానం రానివ్వడు. ఈ హత్యలు పధకం ప్రకారం జరుగుతున్నాయని పోలీసులకి అర్ధం అవుతుంది కానీ ఇంకా అనుమానం బ్రూనో మీదకి మళ్ళలేదు. ఎవడో పేపర్ టెక్నాలజిస్టుల్ని టార్గెట్ చేసి చంపుతున్నాడు, మీరూ జాగ్రత్తగా వుండండని హెచ్చరించి వెళ్తారు. నారో ఎస్కేప్. బ్రూనోకి త్వరలోనే ఉద్యోగం వస్తుంది. సరిగ్గా గుర్తులేదు కానీ తన కొడుకు కూడా ఏదో సాఫ్ట్ వేర్ పైరసీ కేసులో ఇరుక్కోబోతుంటే సాక్ష్యాలన్నీ నాశనం చేసేసి వాణ్ణీ రక్షించుకుంటాడు. చివరికి కుటుంబమంతా పూర్వవైభవం తిరిగి అందుకుని హాయిగా వుంటారు. అతివేగంగా మారిపోతున్న సాంఘిక, ఆర్ధిక వ్యవస్థలు మనిషి విలువల్ని ఎంతగా హద్దులు దాటిస్తాయో డార్క్ హ్యూమర్ జతచేసి చెప్పడం లె కూపరె థీమ్.
సంచలనం సృష్టిస్తున్న షీనాబోరా హత్య కేసు నాకీ సినిమాని గుర్తుకి తెప్పిస్తోంది. జోస్ గార్సియా లీడ్-రోల్ పోషించిన ఈ “morbid tale of the everyday INHUMANITY” తప్పక చూడాల్సిన సినిమా. I think it is on Youtube. జోస్ గార్సియా యాక్షన్ సూపర్బ్! దానికోసమైనా ఈ సినిమా చూడాలి. పిక్చరైజేషన్, డైరెక్షన్ కూడా క్రియేటివ్. ఇంతకంటే ఎక్కువ చెప్తే నేనేదో సినిమా బఫ్ అనీ, ఇంటర్నేషనల్ సినిమా తెలుసనీ అనేసుకునే ప్రమాదం ఉందనిపించి ఫుల్-స్టాప్ పెట్టేసి ప్రస్తుతం అందరి నోళ్ళలో అదే పనిగా పదేపదే నానుతున్న షీనాబోరా కేసు మీద నా అభిప్రాయం కూడా ప్రకటిస్తా! ఇదే టాపిక్ మీద వేసిన మరో పోస్టులో, ఈ స్టోరీని సినిమా తీస్తానని ఇప్పటివరకూ ఎవరూ అనౌన్సు చెయ్యలేదేమా అని నేను పడిన బాధ, ఆక్రోశం బ్రెయిన్-వేవ్స్ గా మారి తగిలినట్టున్నాయ్. ఓ ప్రముఖ బాలీవుడ్ దర్శకుడు అనౌన్స్ చేసేసి ఈ దేశంలో సినీవాణిజ్యధర్మం నాలుగు పాదాల నడుస్తోందని నిరూపించాడు. అమ్మయ్య! ఇంకేం ఫర్వాలేదు.
ఇహపోతే –
లె కూపరె హీరో, బ్రూనో డావెర్ట్ చర్యలకి ఇక్కడ షీనాబోరా కధలో ప్రధాన పాత్రల చర్యలకి వున్న నేపధ్యాలు వేరు. బట్, అనుకున్నది సాధించడానికి వాళ్ళు తొక్కిన అడ్డదారులు ఒకటే. ఈ టైపు కారెక్టర్స్ హృదయం, అంతరాత్మ, మానవత్వం లేకుండా పుట్టి వుండాలి లేదా వాటిని పూర్తిగా సప్రెస్ చేసేసి వుండాలి లేదా వాళ్ళ ప్రమేయం లేకుండానే వ్యవస్థ మూలంగా చిన్న వయసులోనే అవి అణగారి పోయి వుండాలి. లేకపోతే తోటి మనిషిని చంపెయ్యడమనే డెసిషన్ వీళ్ళు అంత తేలిగ్గా ఎలా తీసుకోగలరు? Thats cold-bloodedness, right? (cold-bloodednessకి తెలుగు పదంగా హిమరక్తత్వం / శీతల రక్తత్వం అని వాడితే ఎలా వుంటుందా అనుకున్నా! వాల్ పోస్టర్ ని గోడ పత్రిక, జీరో అవర్ ని శూన్యగంట అన్నంత చెత్తగా వుంటుందనిపించి వదిలేసా, ఏమనుకోవద్దు ok?) బ్రూనో డావెర్ట్ తన cold-bloodedness తనే తట్టుకోలేక మధ్య మధ్య ఏడుస్తూవుంటాడు, అంతలోనే తేరుకుని ఇంకో మర్డర్ చేస్తాడు. Cold-bloodedness వరకూ చూస్తే బ్రూనో డావెర్ట్ కి, ఇంద్రాణీ&సంజయ్ ఖన్నాలకి తేడా ఏమీ లేదు కానీ truth is stranger than fiction అన్నట్టు ఇంద్రాణీ రెండాకులు ఎక్కువే చదివినట్టుంది. బ్రూనో డావెర్ట్ తన ఫామిలీని నిలబెట్టుకోడానికి, ఉద్యోగం సంపాదించ టానికి హత్యాకాండ మొదలెడతాడు. ఇక్కడ? ఇంకా బయటపడని ఏవో కారణాలు, కన్నకూతుర్ని తల్లే …..ప్చ్!!! అయినా ఆమె కూడా కోర్టులో స్పృహ తప్పి, రెండో కూతుర్ని పట్టుకుని ఏడ్చిందట. మేజిస్ట్రేట్ ముందు నేరం ఒప్పుకునే క్రమంలో తన మనసులో పేరుకున్న చీకటిపొరలకి నిప్పులాంటి నిజం తగిలి రేగిన మంటల వెల్తుర్లో మనసు అడుగునున్న రహస్యబిలం లోతుల్లో కూరుకుపోయివున్న హృదయం, అంతరాత్మ, మానవత్వం సడెన్ గా కనబడ్డాయేమో!

తూచ్!
ఛ!ఛ! ఏంటిది? కన్నకూతుర్ని చంపిన మనిషి మీద జాలేంటి?
యెస్! జాలే. కానీ అది ఆ వ్యక్తిత్వం మీద కాదు. వ్యక్తి మీద. అందరిలాగే అమాయక శిశువుగానే పుట్టినా పెంపకమో, పరిస్థితులో, విలువలు నేర్పని
చదువులో, సంస్కారం అక్కర్లేని సాంగత్యాలో అన్నీ కలిసికట్టుగానో ఆ మనిషిని అలా చేసేసాయనిపిస్తే జాలే వేస్తుంది. వ్యక్తినీ, వ్యక్తిత్వాన్నీ వేరు చెయ్యలేని దశకి చేరుకున్న మనిషని తెలిసినా కూడా జాలేస్తుంది. మానవత్వం మీద నమ్మకం వల్లనేమో! ఆవిడ దొరికిపోయింది కాబట్టి దొంగ అని నిరూపిస్తోంది వ్యవస్థ, దొరక్కుండా మానేజ్ చేస్తున్న దొంగల్ని మాత్రం వాళ్ళు దొరికేవరకూ వదిలేస్తుంది, ఇలాంటి వ్యవస్థలో ఎప్పటికప్పుడు కొత్త దొంగలు పుట్టుకొస్తూనే వుంటారని తెలిసీ కళ్ళు మూసుక్కూచుంటుంది. పాపం వ్యవస్థ మాత్రం ఏం చెయ్యగలదు? దేశమంటే మట్టి కాదు మనుషులని, ఆ మనుషుల బలహీనతలే తన బలహీనతకి కారణమని తెలుసుకో(లే)ని వ్యవస్థ ఏం చెయ్యగలదు? మనుషులే మారాలి, చచ్చినట్టు మారాలి.

తూచ్ అయిపొయింది!

ఇంక మిగిలింది ఏంటంటే –
షీనాబోరా హత్య కేసుని మనం ఎలా అర్ధం చేసుకోవాలి? అందులో ఇన్వాల్వ్ అయిన దొరికిన + దొరకని వాళ్ళందరి పర్సనాలిటీలని, ప్సైకాలజీ సైకాలజీలని ఎలా అర్ధం చేసుకోవాలి?
Hello! wait! wait! wait! ఆ సంగతి తరవాత, దానికంటే ముందు,ఎట్ లీస్ట్ దాంతోపాటు
పోలీసులు నోరు తెరవకముందే దొరికినవాళ్ళే దొంగలని తీర్మానించేసి చర్చోపచర్చలు చేసేసి మీడియా ఇన్వెస్టిగేషన్ & మీడియా జడ్జ్-మెంట్ పాస్ చేసేసే మేధావులు
అడ్డమైనవాడికీ ఇంటర్వ్యూలిచ్చి కారెక్టర్-అసాసినేషన్ చేసే సో-కాల్డ్ ముద్దాయి తాలూకు ఉపగ్రహాలు, ముద్దాయిని ఒకప్పుడు తమచుట్టూ తిప్పుకుని ఇప్పుడు దూరంపెట్టిన పెద్దగ్రహాలూ, నక్షత్రాలూ, బ్లాక్-హోల్స్!
సో-కాల్డ్ క్రిమినల్స్ చేసిన నేరం నిర్ధారణ అవుతుండగానే మీడియాకి ఇన్స్టాల్మెంట్లుగా ఉప్పందించే లీకువీరులు
సోషల్ స్టేటస్ పొందడానికీ, సక్సెస్ లాడర్ ఎక్కడానికీ ఏం చేసినా ఫర్వాలేదనుకునే రిజల్ట్ ఓరియెంటెడ్-Rags-to-Riches రాంబోలూ
జరిగిన కధలో అశ్లీలత, అసభ్యత, ఇన్సెస్ట్, వగైరాలు ఊహించేసుకుని సిగ్గులేకుండా కోళ్ళై కూసే ట్వీటాధములూ
అసలర్ధం చేసుకోవాలా?అంతవసరం ఉందా? ఇదంతా స్త్రీల విశృంఖలత్వం, వాళ్ళని అణిచిపెడితే చాలని సరిపెట్టేసే షావినిస్టిక్ సింపులాత్ములూ (=simple souls)
జరిగేదంతా ఒక డిటెక్టివ్ నవల్లాగా, క్రైం థ్రిల్లర్ సినిమాలాగా చూసి వదిలేసే వినోదప్రధాన జీవులు

ఈ కారెక్టర్స్ ని కూడా బాగా స్టడీ చెయ్యాలి. ఇలాంటి పర్సనాలిటీలు, సైకాలజీలు పెరుగుతున్నాయి. వెర్రితలలు వేసిన ఇన్-ఫర్మేషన్ టెక్నాలజీ ఇంటా- బయటా వేళ్ళూనుకుంటుంటే వీళ్ళ సంస్కృతే మన సంస్కృతి అనుకునే జనాభా కూడా ఆటోమేటిగ్గా పెరుగుతుంది. ఫలితంగా రాబోయే కొత్తతరం సైకాలజీలు, వాళ్ళు చేసే నేరాలు, ఘోరాలు ఇంకెంత వెరైటీగా వుంటాయో? ప్చ్!ప్చ్!ప్చ్!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s