ఫత్వ-జడత్వ-మతతత్వ-పశుత్వ.Vs.తత్వ-అస్తిత్వ-వ్యక్తిత్వ-ఋజుత్వ-సమత్వ 27th Coffee


kaafeetva27

కప్పుకప్పుకీ కాఫీపానం మన్ని ఒక ఆధ్యాత్మిక అనుభవానికి దగ్గర చెయ్యట్లేదంటే దానర్ధం ఇదీ – మనం కాఫీత్వాకి ఎక్కువ దూరంగానూ, భూ- లోకంలో వున్న సవాలక్ష ఇతర ‘త్వా’ లకి – ఫత్వా, జడత్వ,మతతత్వ, పశుత్వ, వగైరా వగైరాలకి దగ్గర్లో కాకపోయినా తత్వ, అస్తిత్వ, వ్యక్తిత్వ, ఋజుత్వ, సమత్వ వగైరాల కంటే తక్కువ దూరంలో వున్నట్టు. పోనీ, ఆ రెండు రకాల ‘త్వ’లకీ సమానదూరంలో వున్నామనుకోవచ్చు.
మనిషిక్కావాల్సింది రెండో రకం ‘త్వ’లకి దగ్గర్లో వుండడం. అలావున్నపుడు మనం ఏ మతంలో వున్నా మానవత్వానికి, మా ‘నవత్వా’నికి దూరం అవ్వం.
అలా వుండాలంటే కలియుగంలో ఉన్న ఒకానొక మంచిమార్గం కాఫీని అందంగా, హాయిగా, వెచ్చగా, కొంచెం తీపితో, ఎక్కువ చేదుగా, ప్రశాంతంగా, చేతులో మంచిపుస్తకంతోనో, కాస్త ఆలోచనాశక్తి వున్న మనిషితో కూచునో తాగాలి, కాదు ఆస్వాదించాలి. దిద్దాం. అదే, ఆస్వాదిద్దాం. ఇప్పుడు ఇరవైయ్యేడో కప్పు కి చివరి సిప్పుగా కాస్త కాఫీ ఇన్స్పైర్డ్ వేదాంతం చెప్పుకుందాం.
దీపక్ చోప్రా తెలుసు కదా, ఆయనంటాడూ –
నేనొక కప్పు కాఫీ కొనుక్కు తాగితే అది కర్మ. ఆ కాఫీ నాక్కలిగించిన ఆనందం మధుర స్మృతిగా మిగిలి మరో కప్పు తాగాలనిపించేలా చేస్తుంది. స్టార్-బక్స్ వైపు నడిపిస్తుంది. అంటే మళ్ళీ కాఫీ తాగడం అనే కర్మకి కారణం అవుతుంది.
కాఫీ అలవాటు లేకపోతే దీపక్ చోప్రా ఇంతబాగా కర్మని వివరించ గలిగే వాడా? ఏమో! ఐ డోంట్ వాంట్ టు జంప్ టు సచ్ కన్క్లూజన్స్, బట్, అది విన్న కాఫీప్రియుడికి గీత చదివినా కొరుకుడు పడని కర్మ సిద్ధాంతం కాఫీ తాగినంత తేలికైపోతుంది. In simple terms it is కర్మ–> అనుభవం–>జ్ఞాపకం–> ఊహ–>కోరిక–>కర్మ ACTION > EXPERIENCE> MEMORY>IMAGINATION & DESIRE > ACTION / REACTION నేను చేసిన పని మంచికి కానీ చెడుక్కానీ నన్నొక్కడినేప్రభావితం చేస్తే అదో రకం. పక్కవాణ్ణి కూడా అఫెక్ట్ చేస్తే ? అది వాడికి చేదుజ్ఞాపకంగా మిగిలిపోతే ? వాడిలో ఎలాంటి కోరిక మొలకెత్తుతుంది? అది ఎలాంటి కర్మకి దారి తీస్తుంది? ఇలాంటి ప్రశ్నల్ని రేకెత్తించేది కాఫీ, జవాబుల్ని మనచేతే చెప్పించేదీ? అదీ కాఫీనే. ఇవాల్టికి కాఫీ ఐపోయింది, సారీ నిండుకుంది (పవిత్రమైన ఏ వస్తువునీ ఐపోయింది అనకూడదు మరి) కానీ దాని త్రిమూర్త్యాత్మకతని నిరూపించడం అవ్వనేలేదు. అదింక ఇరవైయ్యెనిమిదో కప్పులోనే … _/\_ 🙂 బై4నౌ

స’శేషం’