ప్ర.ప్రొ.ప్ర.ప్ర.ప్ర.ప్ర.ప్ర.ప్ర – పుష్కరాల్లో ‘ప్రా’సక్రీడ 24th cup of Coffeetva


ప్ర.ప్రొ.ప్ర.ప్ర.ప్ర.ప్ర.ప్ర.ప్ర – పుష్కరాల్లో ‘ప్రా’సక్రీడ

పుష్కరాల తొక్కిసలాటపై జరిగిన ఒక టీవీ డిబేట్ లో మూడు ‘ప్ర’ లు దానికి కారణంగా తేల్చారు. ఇంకో రెండు, – ఒక ‘ప్ర’, ఒక ‘ప్రొ’ – మెన్షన్ చెయ్యకుండా వదిలేసారు. వదిలేసిన నాలుగో ‘ప్ర’ అంటే ప్రజలు. ప్రజల్నేమనాలో ఎలా అనాలో తెలీక, అనే ధైర్యం లేక వదిలేసారు. క్రమశిక్షణ తెలీని, అలవాటుపడని అనచ్చు కానీ ప్రజలే బాధితులు కనక ఇది సందర్భం కాదు అని వదిలేసారు అనుకోవచ్చు. మనం ప్రజలం కాబట్టి మనని మనమే విమర్శించుకోవాలి. రాష్ట్రాల్ని సింగపూర్లు చేసే ఉద్దేశంలో వున్నవాళ్ళూ, అయిపోతుందనుకునేవాళ్ళూ ఒకటి గుర్తుపెట్టుకోవాలి. అది – సింగపూర్ అనే దేశం ఇవాళ సింగపూర్ గా వుందంటే ప్రజలు నయానో భయానో క్రమశిక్షణ పాటిస్తారు కాబట్టే. అది మనకి లేదు. సో, నాలుగో ‘ప్ర’ విషయంలో ఎప్పటికైనా ఏదో ఒకటి చేయాలి – ఏపీ సింగపూర్ లా అవ్వాలంటే.
ఇంక మిగిలింది తక్కిన అన్ని ‘ప్ర’ లు పట్టించుకోకుండా వదిలేసిందీ ‘ప్రొ’ – అంటే ప్రొఫెషనలిజం. ‘ప్రొ’ అనేది ‘ప్ర’ కి చాలా దగ్గర్లోనే వుంది కనక ప్ర లిస్టులో పెట్టచ్చు. జరిగిన చర్చలు, డిబేట్లలో ఎక్కడా ప్రొఫెషనల్స్, భద్రత నిపుణుల ప్రసక్తి వచ్చినట్టులేదు.
మాస్ ఈవెంట్స్ – కుంభమేళా, పొలిటికల్ రాలీలు, రిపబ్లిక్ డే పెరేడ్, ఏషియన్ గేమ్స్ లాంటివి – జరిగినపుడు, భద్రతా ఏర్పాట్లు చెయ్యడానికి కొన్ని శాస్త్రీయపద్ధతులుంటాయి. మొన్నటి పుష్కరాల్లో ప్రవచనకారులు ఏం చెప్పారనేదాంతో సంబంధం లేకుండానే కోట్లల్లో – కనీసం లక్షల్లో – జనం వస్తారని అంచనాలున్నాయ్. రద్దీ తట్టుకునేందుకు చాలా ఘాట్లు ఏర్పాటయ్యాయి. ప్రైవేట్ వాహనాలు దూరంగా ఆపి యాత్రికులు షటిల్ బస్సుల్లో ఘాట్ చేరుకునేలా ఏర్పాట్లు జరిగాయి. అర్ధంకాని విషయం మాత్రం – పుష్కర్ ఘాట్ అని పెరుపెట్టబడిన ఘాట్ దగ్గర రద్దీ అంతగా పెరిగిపోతుంటే జనాన్ని ఇతర ఘాట్లకి పంపించే ఏర్పాటు ఎందుకు జరగలేదు అనేది.
ఈ భద్రతా నిపుణులు (సేఫ్టీ స్పెషలిస్టులు) రంగంలోకి దిగివుంటే జాబ్ సేఫ్టీ ఎనాలిసిస్ (JSA) చేసి పుష్కరాలు జరిగిన పన్నెండు రోజుల్లో తలెత్తగల రిస్కులేమిటో గుర్తించి తగిన జాగ్రత్తలు, కావాల్సిన ఏర్పాట్లు సూచించేవాళ్ళు. పుష్కరాల నిర్వహణలో అది జరిగిందా? జరిగితే ఏ స్థాయిలో జరిగింది? దాని గురించి మాట్లాడకుండా
‘ప్ర’సార మాధ్యమాలు
‘ప్రొ‘ఫెషనల్స్ ఎందుకు ఇన్వాల్వ్ అవలేదనే మాట వదిలేసి
‘ప్ర’జల కష్టాలకి
‘ప్ర’వచనకారుల్ని బాధ్యుల్ని చేసేసి
‘ప్ర’భుత్వాన్ని ఇరుకునపెట్టాలన్న
‘ప్ర’తిపక్షాల
‘ప్ర’యత్నాన్ని
‘ప్ర’క్కదారి…రి…రి…రీ……………………

ఒక అగ్నిప్రమాదం జరిగిందంటే దానికి మూడు ఫాక్టర్స్ తప్పనిసరిగా వుండాలి. ఒకటి మండే పదార్ధం, రెండు నిప్పు, మూడు మండడానికి అవసరమైన గాలి, అంటే ఆక్సిజన్. మూడిటినీ కలిపి ఫైర్ ట్రయాంగిల్ అంటారు. అంటే మూడూ ఒకేసారి ఒకేచోట ఉన్నాయంటే, అంటే త్రిభుజం పూర్తయితే, ఇంక అంతే సంగతులు.
మూడిట్లో ఏ ఒక్కటి మిస్సైనా ప్రమాదం జరగదు. మూడూ కలవకుండా చూసుకోవడమే సేఫ్టీ మానేజ్-మెంట్. అవి కలిసాయీ అంటే సేఫ్టీ చూసుకోవాల్సిన వాళ్ళ లోపం ఉందన్నమాట!

ఇలాగే, మోస్ట్ ఆఫ్ ది యాక్సిడెంట్స్ లో వ్యక్తుల పొరపాట్లే, అక్కడ బాధ్యతలు నిర్వహించినవాళ్ళవే, కారణం అని తేలుతుంది. యాక్సిడెంట్లు వాటంతటవి జరిగిపోవు. అది పొరపాటు కావచ్చు, అజ్ఞానం కావచ్చు, నిర్లక్ష్యం కావచ్చు, చాలా మటుకు ప్రమాదాలకి హ్యూమన్ ఎర్రర్ ప్రధానకారణం. అందుకే సేఫ్టీ మానేజ్-మెంటుకి Accidents do not happen, they are caused అన్న వాక్యం ముఖ్యసూత్రం అయింది.
ఇండస్ట్రియల్ యాక్సిడెంట్స్ , రోడ్డు ప్రమాదాలు, పెద్ద ఎత్తున జనం గుమిగూడే సందర్భాల్లో జరిగే తొక్కిసలాటలు…. వీటన్నిటికీ కామన్ ఫాక్టర్ మనుషులు, ముఖ్యంగా ఆయా బాధ్యతలు నిర్వహించే అధికారులు, సిబ్బంది, ఆ తర్వాత అక్కడికి పనివుండో లేకో వచ్చినవాళ్ళు. ఏర్పాట్లు చెయ్యాల్సిన బాధ్యత నిర్వాహకులదైతే, వాళ్ళ సూచనలు పాటించాల్సిన బాధ్యత ప్రజలది.

అందువల్ల జరిగిందాంట్లోంచి ‘ప్రా’ఠాలు సారీ 😉 పాఠాలు నేర్చుకుని రాష్ట్రం నిఝ్ఝంగా సింగపూర్ అయిపోవాలని ఆకాంక్షిస్తూ వేడిగా ఇరవైనాలుగో కాఫీ లాగిస్తూ …. బై4నౌ _/\_ 🙂