ఇంట్లో వంటంత టైం వేస్ట్ మరోటి లేదు(ట) – ఇతి శ్రీ ద్వాదశకప్పు కాఫీత్వః


చిన్నప్పుడు ఆంధ్రప్రభలో ఓ కార్టూన్ చదివాను. ఒకడు ‘ఉల్లిపాయలో సీ విటమిన్ వుందని కనిపెట్టానోయ్ పీ.హెచ్.డీ వచ్చింది,’ అంటే రెండో కారెక్టర్, ‘ఉల్లిపాయలో సీ విటమిన్ లేదని కనిపెట్టి నేను పీ.హెచ్.డీ కొట్టానోయ్,’ అని నవ్వుకుంటూ వుంటారు. కార్టూన్ నేపధ్యం అర్ధమయ్యేంత సీన్ అప్పుడు లేదు కానీ, పీ.హెచ్.డీ లు సంపాదించడమనేది ఏ కారణంచేతో హాస్యాస్పదం అయ్యింది అని మాత్రం తెల్సింది. తరవాత రోగాల విషయంలో డాక్టర్లు, కేసుల విషయంలో కోర్టులు, ప్రజా సమస్యల విషయంలో పార్టీలు ఒకదానికొకటి పొంతనలేని థియరీలు, తీర్పులు, విధానాలు (respectively) పాటిస్తుంటే అప్పుడర్ధమైంది. అన్ని రంగాల పరిస్థితి ఇంతేనని.

ఈ మధ్య బుర్ర కంటే శరీరం ప్రధానం అని భావించే ఫిలాసఫీ ఒకటి బయలుదేరింది.  చెన్నై ఎక్స్ప్రెస్ రిలీజ్ అయినప్పుడు ఒక రివ్యూలో ఇలా రాసారు – రోహిత్ షెట్టి సినిమాకి వెళ్ళేప్పుడు బుర్ర బీరువాలో లాక్ చేసి వెళ్లాలని. అలాగే ఈ ఫిలాసఫీ లోతుల్లోకి బుర్ర బుద్ధీ అవసరంలేనివారే వెళ్ళగలరు. ఆ ఫిలాసఫీకి మూలస్తంభమైన ఒక సూత్రం –

జీవితంలో వంట చెయ్యడమంత టైం వేస్ట్ పని మరొకటి లేదు. వంట మీద సమయం వెచ్చించడం అంటే అంత మేరకి క్రియేటివిటీ కోల్పోయినట్టు. ఆ సమయంలో ఎన్నో ఉపయోగకరమైన పనులు చెయ్యవచ్చు. ఇంట్లో కిచెనూ, దాంట్లో వుండే వివిధ పరికరాలూ,.. అసలదంతా చెత్త……….

ఇలా సాగుతుంది నూతన తత్వశాస్త్రం.

ఇలాంటి థియరీని ఎంతమంది నమ్ముతారో, బలపరుస్తారో తెలీదు  కానీ (వాళ్ళకో దణ్ణం) పైన చెప్పిన ఉల్లిపాయ-సీ విటమిన్ థియరీలాగే మనం కూడా ఒక థియరీ తయారుచెయ్యచ్చు అది  –

జంక్ ఫుడ్డు తిని తీసిన సినిమాల్లోని చెత్త శాతము ఆ ఫుడ్డులోని జంక్ కి అనులోమానుపాతము (direct proportion)లో నుండును.

బావుందా థియరీ? బావుంటే ఆ ఫీల్ కి ఒక కప్పు కాఫీ తోడైతే ఇంకా బావుంటుంది. ఒకవేళ బావుండకపోతే ఆ ఫీలుక్కూడా కప్పు కాఫీయే మందు.

So, enjoy the twelfth cup of Kafeetva _/\_   🙂

kaafeetva10