మనిషి సాగరాకాశాల మధ్య నిలబడి వాటి సంవాదాన్ని మళ్ళీ మళ్ళీ వినాలి (అం’తరంగా’ల్లో విశ్వకవి భావాలు-3)


YVR's అం'తరంగం'

అన్ని ప్రశ్నలకీ అర్ధం తెలిసి జీవన పయనం మొదలుపెట్టినవాడే చెక్కుచెదరకుండా గమ్యం చేరతాడు. వాడే వెనకొచ్చే వారికి మార్గ సూచికలు ఏర్పాటు చేస్తాడు.

ADHAATHO

రామస్యాక్లిష్ట కర్మణః అని రాముడికి పేరు కలగడానికి తానెవరో తెలుసుకోవాలనే జిజ్ఞాసే కారణం .
అన్నీతెలుసుకునే పుట్టిన కృష్ణుడు ధర్మజ, అర్జునులకి అత్యంత క్లిష్ట సమయాల్లో మార్గ నిర్దేశం చెయ్యగలిగాడు.

అలెగ్జాండర్ దిమ్మదిరిగే సమాధానాలిచ్చిన దండికి ఆ ఆత్మవిశ్వాసం “ఏకం సత్ విప్రాః బహుదా వదంతి” అన్న జ్ఞానంతో తాదాత్మ్యం చెందడం వల్లే కలిగింది.

అన్నీ వదులుకునైనా సత్యం తెలుసుకున్నాడు బుద్ధుడు.

తొణుకూ బెణుకూ లేకుండా సోక్రటీజ్ విషం త్రాగింది సత్యం విషయంలో రాజీ పడలేకే.
సత్యం అర్ధం చేసుకుని హృదయపూర్వకంగా నమ్మబట్టే గాంధీ నిర్భయంగా పరాయిపాలనని, పరాయి దేశంలోనూ ఎదిరించగలిగాడు.
రామకృష్ణ పరమహంస, రమణ మహర్షులు సత్యాన్ని శోదించి సాధించిన తీరే వారి అద్వైతనిష్ఠకి అద్భుతత్వాన్ని ఆపాదించింది.
స్వామి వివేకానంద అఖండ ఖ్యాతికి, దేశానికి ముద్దుబిడ్డ అవ్వడానికీ అతను పరమహంస శిష్యుడవటం కాదు ప్రధమ కారణం, అతనిలోని
తీవ్ర జిజ్ఞాస, తేలికగా సమాధానపడని తత్వాలకి పరమహంస తృప్తిపడటం.
లోకానికి దారిచూపించిన వారందరికీ ఆ స్థాయి కలగడానికి కారణం ప్రశ్నించే గుణం. యూనివర్సల్ యాక్సెప్టబిలిటీవున్న జవాబులు దొరికేవరకూ రాజీపడని తత్త్వం.
మరి ఇప్పటివరకూ తన ఉనికిని, వ్యక్తిత్వాన్ని, విలక్షణత్వాన్ని ప్రశ్నించుకొని, పరిపక్వం చేసుకుంటూ వస్తున్న మానవ జాతికి ఇప్పుడేమయింది? ప్రశ్నించే శక్తి, ఆసక్తి తగ్గాయా?
కళల్లో, శాస్త్రజ్ఞానంలో ఆరితేరి అమరత్వాన్ని…

అసలు టపాను చూడండి 136 more words